Lucas 15

Testamen Oauoau (MVA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bong teke tamoata ‘tagisi’ dokidoki be tamoata muzigoala ememaki dipura be dikabuni be Iesus dalongori kana.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Makara nge Parasi be tamoata Moses Mata ne disulesuletaki ditaguraki be ambe Iesus bokai digulugulungaetaki, “Tamoata ngae nge muzigoala ememaki imolamolatakidi be dimoanakonako-budu.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Kodeka Iesus itaguraki be pile ono tonanga ngae iradi,
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “Tamoata teke mara-ming ‘sipisipi’ ne ‘100’ moarunga, be teke ileua masa rakana ngaemaki? Tamoata ngae masa ngataguraki be ‘99’ takadi kaba ono ramomonga-lo ngaperekidi daramomomo be ngalale be teke ileua nge ngalelei nibe ngate.
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Bong ngate masa suri dauia-tina be bage-nao ngasalangaki be ngabazi
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 be kaba kana ngalako. Kodeka ruanga be tamoata saringa disukoaki ngakiladi be bokai ngaradi, ‘Ngau zaiza suri-uia taemaki. ‘Sipisipi’ negu ileua ambe ute.’
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ngau ka ura-kaming. Bokainatuka-la, ‘sipisipi’-la leua ngae bokana, lang anua-lo masa suri-uia bibia-tina emakadi dapura bong tamoata muzigoala ememaki teke ilo ibuiri be muzigoala ne isegeaki. Tamoata ‘99’ uia nge diado ka disoaki, ata tamoata muzigoala ememaki kata ilo ibuiri be muzigoala ne isegeaki nge suri-uiataka dalaba-tina kana!
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Aine teke ‘mone’ ne kulemoa, be teke ileua masa rakana ngaemaki? Masa baratui ne ngabulai be pera kana ngaroroi be ‘mone’ leua nge ngalelea-tina uia nibe ngate.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Be bong ite masa ruanga be tamoata saringa disukoaki ngakiladi be bokai ngaradi, ‘Ngau zaiza suri-uia taemaki. ‘Mone’ negu ileua ambe ute.’
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Ngau ka ura-kaming. Bokainatuka-la, ‘mone’-la ngae leua bokana, bong tamoata muzigoala ememaki ilo ibuiri be muzigoala ne isegeaki masa Nanaranga ‘enzel’ ne suridi dauia-tina.”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Be Iesus kaba bokai ipile, “Tamoata teke isoaki natu moanekadi rua.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Natu sikisiki itaguraki be tama bokai irai, ‘Mamo, kana nem moarunga gonege-kamairu be egedi takadi negu goana.’ Bokaibe tamoata ngae itaguraki be kana ne moarunga nge natu ruoti ngae-diaru inege-diaru.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 “Uanana tago disalaga be natu sikisiki nge kana ne moarunga idoki be masoasoa kaba tekedia-lo ilako. Makara isoaki be kana ne moarunga nge ramoramo-ba rerengana-lo irokaki be ono ne kusi suri-uia iani.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Kana ne moarunga irokaki-doi, kodeka alauri nge tole biabia teke kaba ngaradia-lo ipura. Be natu ngae nge kana ne tago-tina.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Bokaibe ilako be anua-marau tekena-lo be ngamalipini kana. Be anua-marau ngae itaguraki be inepi be ilako boro ne iakolakola.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Makara imalipilipi nge tole-toleba imalipilipi. Be tamoata tago teke kangkang ianiani be ikangkang. Ilo nge boro kangkang kandi alu ngakangkang kana irere.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 “Makara isukoaki nibe ilo ipitilaki nge bokai ipile, ‘Tamagu malipilipi ne moarunga nge kangkang-lo diboaduboadu-tina be alu dieneno-ba, be ngau makare nge ambe saringatuka tole matea mate kana!
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Masa mtui be mialale be tamagu-lo be bokai mrai: Mamo, ngau Nanaranga-lo be kaiko-lo muzigoala uemaki.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Ngau tago uboadu natum kana gokilakilaia. Godoka be malipilipi nem bokana be malipilipiniko.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Bokaibe itui be tamana-lo ilako.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 “Kodeka natu ngae tama bokai irai, ‘Mamo, ngau Nanaranga-lo be kaiko-lo muzigoala uemaki. Tago iboadu natum kana gokilakilaia.’
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Ata tama itaguraki be malipilipi ne ikiladi be bokai iradi, ‘Kusi-sili uarikana-tina kamabagai be kamasiliakani. Be bokiboki kabona-lo kamanangalako be ae-sukuma aena-lo kamananga.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Kamangazingia-doi kodeka kamalako be ‘bulumakau’ natu moaneka dabudabu uarikana-tina nge kamadoki be kamaumoatei, be ono moanako biabia teke taemaki be surida dauia.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Labu ono surida dauia kana nge bokai: Natugu ngae nge imate, ata ambe imoauri. Ileua, ata ambe tea ipura.’ Bokaibe ditaguraki be moanako biabia be suri-uia ngae dimarangaki.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 “Bong kana ngaedi bokai emakadi dipurapura nge natu labalaba uma-lo imalipilipi. Be bong pera-lo imulemule nge oagu be moasi ilongo.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Bokaibe malipilipi teke ikilai be bokai itegi, ‘Rakana diememaki?’
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Be malipilipi ngae ikatu be bokai ipile, ‘Tarim imule ka tamam ‘bulumakau’ natu moaneka dabudabu uarika nge iumoatei be ono moanako biabia teke emaka ipurapura. Bakara, tarim ne iauia-la be imule. Tago sesu ba iuai.’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 “Labalaba pile ngaedi ilongo nge nama ira-tina, be pera-lo sili isege. Bokaibe tama ipusika be ilako iakoroi be ngasili kana.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Ata natu labalaba itaguraki be tama pilenga bokai ikatu, ‘Kaba goita! Ngau barasi kokoko-tina dududu-ba bokana umalipiniko. Pilengam moarunga nge ulongolongo-la. Tago sesu ukai-niko. Ata kana tago teke kuemakana! ‘Meme’ natu-ba teke goana be ono ruangagu zaiza moanako biabia teke gaemaki nge tago-soasoa!
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Ata natum ngae maka kana nem moarunga igamangramo-ba aine pogizagizadi zaiza be bong imule nge ‘bulumakau’ natu dabudabu uarika kumoateani!’
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 “Be tama ikatu be bokai ipile, ‘Natugu, kaiko izamaizama sakeguo kusukoaki. Be kana negu moarunga nge nem.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Ata nge iuia-tina suri-uia taemaki be surida dauia, bakara tarim ngae nge imate, ata kaba imoauri. Ileua, ata kaba tea ipura.’”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.