Marcos 5

Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yezu akaba ndam maɗəbay naŋ ni tòru ke ledi ga dəluv ka haɗ ga ndam Zerasa.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Àra àhəraya a *slalah ga yam ni ba ni ti zal nahaŋ seteni agray naŋ àhəraya e kiɗiŋ ge mindiviŋ ba, àŋgwivabiyu a ma vu hʉya.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Zal nani ti anjəhaɗ kè mindiviŋ, mis tàmətaɓfəŋa, ku àna jejirɓi day tìsliki məwəl naŋ va do.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Ahaslani tə̀wəla naŋ àna jejirɓi a akaba tə̀biviya sisel a asak va sak kay nəŋgu ni, èheɓkaba ɗek. Njəɗa gayaŋ àtama ge mis ya ti təgəs naŋ na.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Nahkay ti məlavaɗ akaba məlafat naŋ àbu anjəhaɗ kà məlaŋ ge mindiviŋ, a həma bu ; azlah, esliŋkaba vu gayaŋ àna akur a.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Àra èpibiya Yezu a driŋ ti àzəbiyu asak ; àra ènjia ti àbəhaɗi mirdim grik, meleher ndiɓ ana haɗ.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Àdiki ana zlahay, àhi ahkado : « Nak Yezu Wur ge Melefit naŋ agavəla driŋ ti kaɗəbafua mam ? Nahəŋgalay kur kam-kam àna slimi ge Melefit, kə̀gru daliya ba ti ! »
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Àɗəm nahkay ti aɗaba Yezu àhi : « Nak seteni, həraya a maslaŋa hini ba » palam.
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Yezu èhindifiŋa ma, àhi : « Slimi gayak way ? » Àhəŋgrifəŋ : « Slimi goro Gaslka, aɗaba leli kay dal-dal. »
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Àhəŋgalay Yezu dal-dal, àhi : « Kam-kam, kə̀garaba leli ka haɗ hina ba ti ! »
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Eslini ti mədrə́s tə̀bu kay ka ahar bəlaŋ, təzum zlam kà gəvay ga həma.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Nahkay seteni ni tìhindifiŋa ma kà Yezu a, tə̀hi ahkado : « Vi divi gani ana leli, ti mə̂rəkivoru ka mədrə́s nday tegʉni, ga moru məhuriviyani ana tay ti. »
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Yezu nakəŋ àvi divi gani ana tay. Nahkay seteni ni tə̀mbrəŋ zal nakəŋ, tòru tə̀cəlivù a ahàr vu ana mədrə́s ni, mək mədrə́s ni tə̀dəgiki ana hwa gʉdik. Tàcuhworu, tòru tə̀dəguyu a dəluv ni vu cizliv cizliv. Tagray dəbu cʉ, ɗek tìzia kəɗap.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Eslini nday ya ti tajəgay mədrə́s ni day tə̀dəgiki ana hwa tiɗizl bilegeni. Tòru a huɗ ga kəsa vu akaba gili gani, tàra tə̀hibiyu ma gani ana mis. Mis ga kəsa ni tàra ga mamənjaya ere ye ti àgravu na.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Tàra tə̀rəkia ka Yezu a ti tìpi bay ya ti seteni Gaslka àsləkiaba a ahàr ba ni naŋ lala, manjəhaɗani digʉsa akaba azana məbakabani, ègia sulumana. Tàra tìpia naŋ a ti aŋgwaz àdəgakia ka tay a silim.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Eslini nday ya ti tìpia ere gani nana ni ti tàŋgəhaɗi ma gani ana ndam ga kəsa ni. Tàŋgəhaɗ ere ye ti àgrakivu ke seteni ni akaba ere ye ti àgrakivu ka mədrə́s ni.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Tàra tàŋgəhaɗa ti mis ye eslini ni tə̀njəki ka mahəŋgalay Yezu, tə̀hi : « Sləkaba ka haɗ geli a. »
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Ka ya ti Yezu acəliyu a slalah ga yam ni vu nahəma, zal ya ti seteni àsləkiaba ni àhəŋgalay naŋ, àhi ahkado : « Naɗəbay kur bilegeni ti. »
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Ay Yezu àhəŋgrifəŋ, àhi : « Aha, ru a magam, kâŋgəhaɗi ere ye ti àgrakukvu ni ɗek ana ndam gayak. Hi ana tay kə̀sia cicihi ana Bay gayak gəɗakana, hi ere ye ti àgruk ni ɗek ana tay. »
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Nahkay ti zal nakəŋ àsləka, òru a kəsa ga haɗ ni vu ɗek ; təzalay haɗ gani nani *Kəsa Kru. Eslini àŋgəhaɗoru ere ye ti Yezu àgri ni ɗek. Mis ni tàra tìcia ma gana ti àgria ejep ana tay a ɗek.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Yezu akaba ndam maɗəbay naŋ ni tàsləka àna slalah ga yam na. Tòru tìnjʉa gwar ke ledi ga dəluv na ti tàhəraya a slalah ga yam ni ba. Ka ya ti Yezu naŋ àbu ka dəŋ-dəŋ ga dəluv ni ti mis dal-dal tàra tèveliŋi ahàr.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Eslini maslaŋa nahaŋ təzalay naŋ Zayros àra ; naŋ gəɗakani ga ahay ga *mahəŋgalavù Melefit. Àra èpia Yezu nakəŋ a ti àrəkioru, àbəhaɗ mirdim kè meleher gayaŋ, ahàr ndiɓa ana haɗ.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Àhəŋgalay naŋ kay, àhi ahkado : « Kam-kam, wur goro dahalayani naŋ àbiyu amət ti, nihindi kur ti kâra kə̂bəki *ahar, ti mâŋgaba, àmət ba ti. »
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Nahkay Yezu nakəŋ òru. Mis dal-dalani ni tèveliŋia ahàr a, tə̀bu taɗəboru naŋ dəɓəsia.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Eslini wal nahaŋ àbu, mimiz asləkafəŋa agray vi kru mahar cʉ.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Naŋ àbu acakay daliya àna naŋ dal-dal, àɗəbakaba ndam doktar a ɗek, ègwejelekaba zlam gayaŋ a ɗek, ŋgulum gani day àbi, asagaki asagaki do sawaŋ.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Wal nakəŋ àra ècia pakama ya ti tə̀bu təzlapaki ka Yezu na ti òru gwar kələŋ e kiɗiŋ ge mis dal-dalani ni vu, ènjifiŋ kà azana ga Yezu nakəŋ.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Àgray nahkay ti aɗaba àhi ana ahàr : « Tamal ti nìnjifiŋa kà azana gayaŋ na day, naŋgaba. »
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Eslini mimiz gayaŋ ya ti asləkafəŋa ni àmbrəŋa naŋ a hʉya. Wal nakəŋ àsər araŋa àbi awər naŋ va bi, ègia njalaŋ-njalaŋana.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Ka ya ti wal ni àŋgaba nahəma, Yezu àsər hʉya njəɗa gayaŋ àhəŋgaraba maslaŋa. Àra àsərkia nahəma, àmbatvakivu ke mis dal-dalani ni, àhi ana tay ahkado : « Way ènjifiŋ kà azana goro ni way ? »
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ndam maɗəbay naŋ ni tə̀hi ahkado : « Ŋgakaday akaba mis damkulkulani ni ti kəsərkaba ahəmamam ti way ènjifʉk way ni ? »
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Ay Yezu nakəŋ naŋ àbu eheliŋ eri gwar kà gəvay gayaŋ, awayay epi maslaŋa ya ti ènjifiŋ ni.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Eslini wal nakəŋ aŋgwaz awər naŋ, naŋ àbu agəgər slaɓ-slaɓ. Naŋ àbu agəgər nahkay ti àrəkia ka Yezu nakəŋ a, àbəhaɗi mirdim meleher ndiɓ ana haɗ, aɗaba àsərkia ke ere ye ti àgrakivu na ; àhiaba jiri gana ɗek.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Eslini Yezu nakəŋ àhi ahkado : « Wur goro ni, Melefit àhəŋga kur a aɗaba kə̀fəkua ahàr a palam. Sləka, ru àna sulumani ; arməwər gayak ni àŋgukukvu ɗay-ɗay va ba. »
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Ka ya ti Yezu naŋ àbu azlapay nahkay nahəma, mis ndahaŋ tìnjia, tàsləkabiya afa ga gəɗakani ga ahay ga mahəŋgalavù Melefit na, tàra tə̀hi ahkado : « Wur gayak nakəŋ èndeverva. Kekileŋa kiwisiri ahàr ana mʉsi ti kamam ? »
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Ay Yezu àbi slimi ana ma gatay ni ndo, àhi ana gəɗakani ga ahay ga mahəŋgalavù Melefit ni ahkado : « Aŋgwaz àwər kur ba, fəku ahàr ciliŋ. »
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Eslini Yezu àcafəŋa mis ndahaŋ na ɗek ga maɗəboru naŋ a ; àɗəm si ata Piyer, Zek, Zeŋ wur ga məŋ ge Zek ni tâɗəboru naŋ ciliŋ.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Tòru a magam afa ga bay ga ahay ga mahəŋgalavù Melefit ni. Tòru tìnjʉa ti tə̀di ahàr ana mis kay titʉwi, təzlah, tagray delʉlʉ. Yezu àra èpia tay a ti
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 àhuriyu, àhi ana tay ahkado : « Kazlahum mam ? Kitʉwʉm mam ? Wur ni àmət ndo, naŋ àbu enji ɗʉwir timey. »
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Àra àhia pakama ana tay a nahkay ti tèyefiŋ. Eslini Yezu nakəŋ àgaraya mis ya titʉwi na ɗek e mite va, àzay bəŋ ga wur ni, məŋ ga wur ni akaba ndam ya ti tàɗəbabiyu naŋ ni ciliŋ, mək tə̀huriyu ka məlaŋ ya ti tàfəkaɗ wur ni.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Tàra tə̀huriya ti Yezu nakəŋ àzay ahar ga wur ni, àhi ahkado : « Talita kumi. » Awayay aɗəmvaba « Wur dahalay, nəhuk, cikaba. »
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Nahkay ti wur nakəŋ ècikaba hʉya, naŋ àbu asawaɗay. Wur nani ti vi gayaŋ kru mahar cʉ. Àra àŋgaba ti nday ya a ahay bu ni àgria ejep ana tay a kay.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Eslini Yezu àləgi ana tay kay, àɗəm : « Ere ye ti nàgray ni ti maslaŋa èci ba. » Mək àhi ana ata bəŋani : « Vumi zlam məzumani. »
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.