Marcos 5
Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs ARIB
1 Yezu akaba ndam maɗəbay naŋ ni tòru ke ledi ga dəluv ka haɗ ga ndam Zerasa.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Àra àhəraya a *slalah ga yam ni ba ni ti zal nahaŋ seteni agray naŋ àhəraya e kiɗiŋ ge mindiviŋ ba, àŋgwivabiyu a ma vu hʉya.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Zal nani ti anjəhaɗ kè mindiviŋ, mis tàmətaɓfəŋa, ku àna jejirɓi day tìsliki məwəl naŋ va do.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Ahaslani tə̀wəla naŋ àna jejirɓi a akaba tə̀biviya sisel a asak va sak kay nəŋgu ni, èheɓkaba ɗek. Njəɗa gayaŋ àtama ge mis ya ti təgəs naŋ na.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Nahkay ti məlavaɗ akaba məlafat naŋ àbu anjəhaɗ kà məlaŋ ge mindiviŋ, a həma bu ; azlah, esliŋkaba vu gayaŋ àna akur a.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Àra èpibiya Yezu a driŋ ti àzəbiyu asak ; àra ènjia ti àbəhaɗi mirdim grik, meleher ndiɓ ana haɗ.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 Àdiki ana zlahay, àhi ahkado : « Nak Yezu Wur ge Melefit naŋ agavəla driŋ ti kaɗəbafua mam ? Nahəŋgalay kur kam-kam àna slimi ge Melefit, kə̀gru daliya ba ti ! »
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Àɗəm nahkay ti aɗaba Yezu àhi : « Nak seteni, həraya a maslaŋa hini ba » palam.
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Yezu èhindifiŋa ma, àhi : « Slimi gayak way ? » Àhəŋgrifəŋ : « Slimi goro Gaslka, aɗaba leli kay dal-dal. »
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Àhəŋgalay Yezu dal-dal, àhi : « Kam-kam, kə̀garaba leli ka haɗ hina ba ti ! »
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Eslini ti mədrə́s tə̀bu kay ka ahar bəlaŋ, təzum zlam kà gəvay ga həma.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Nahkay seteni ni tìhindifiŋa ma kà Yezu a, tə̀hi ahkado : « Vi divi gani ana leli, ti mə̂rəkivoru ka mədrə́s nday tegʉni, ga moru məhuriviyani ana tay ti. »
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Yezu nakəŋ àvi divi gani ana tay. Nahkay seteni ni tə̀mbrəŋ zal nakəŋ, tòru tə̀cəlivù a ahàr vu ana mədrə́s ni, mək mədrə́s ni tə̀dəgiki ana hwa gʉdik. Tàcuhworu, tòru tə̀dəguyu a dəluv ni vu cizliv cizliv. Tagray dəbu cʉ, ɗek tìzia kəɗap.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Eslini nday ya ti tajəgay mədrə́s ni day tə̀dəgiki ana hwa tiɗizl bilegeni. Tòru a huɗ ga kəsa vu akaba gili gani, tàra tə̀hibiyu ma gani ana mis. Mis ga kəsa ni tàra ga mamənjaya ere ye ti àgravu na.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Tàra tə̀rəkia ka Yezu a ti tìpi bay ya ti seteni Gaslka àsləkiaba a ahàr ba ni naŋ lala, manjəhaɗani digʉsa akaba azana məbakabani, ègia sulumana. Tàra tìpia naŋ a ti aŋgwaz àdəgakia ka tay a silim.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Eslini nday ya ti tìpia ere gani nana ni ti tàŋgəhaɗi ma gani ana ndam ga kəsa ni. Tàŋgəhaɗ ere ye ti àgrakivu ke seteni ni akaba ere ye ti àgrakivu ka mədrə́s ni.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Tàra tàŋgəhaɗa ti mis ye eslini ni tə̀njəki ka mahəŋgalay Yezu, tə̀hi : « Sləkaba ka haɗ geli a. »
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Ka ya ti Yezu acəliyu a slalah ga yam ni vu nahəma, zal ya ti seteni àsləkiaba ni àhəŋgalay naŋ, àhi ahkado : « Naɗəbay kur bilegeni ti. »
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ay Yezu àhəŋgrifəŋ, àhi : « Aha, ru a magam, kâŋgəhaɗi ere ye ti àgrakukvu ni ɗek ana ndam gayak. Hi ana tay kə̀sia cicihi ana Bay gayak gəɗakana, hi ere ye ti àgruk ni ɗek ana tay. »
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Nahkay ti zal nakəŋ àsləka, òru a kəsa ga haɗ ni vu ɗek ; təzalay haɗ gani nani *Kəsa Kru. Eslini àŋgəhaɗoru ere ye ti Yezu àgri ni ɗek. Mis ni tàra tìcia ma gana ti àgria ejep ana tay a ɗek.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Yezu akaba ndam maɗəbay naŋ ni tàsləka àna slalah ga yam na. Tòru tìnjʉa gwar ke ledi ga dəluv na ti tàhəraya a slalah ga yam ni ba. Ka ya ti Yezu naŋ àbu ka dəŋ-dəŋ ga dəluv ni ti mis dal-dal tàra tèveliŋi ahàr.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Eslini maslaŋa nahaŋ təzalay naŋ Zayros àra ; naŋ gəɗakani ga ahay ga *mahəŋgalavù Melefit. Àra èpia Yezu nakəŋ a ti àrəkioru, àbəhaɗ mirdim kè meleher gayaŋ, ahàr ndiɓa ana haɗ.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Àhəŋgalay naŋ kay, àhi ahkado : « Kam-kam, wur goro dahalayani naŋ àbiyu amət ti, nihindi kur ti kâra kə̂bəki *ahar, ti mâŋgaba, àmət ba ti. »
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Nahkay Yezu nakəŋ òru. Mis dal-dalani ni tèveliŋia ahàr a, tə̀bu taɗəboru naŋ dəɓəsia.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Eslini wal nahaŋ àbu, mimiz asləkafəŋa agray vi kru mahar cʉ.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Naŋ àbu acakay daliya àna naŋ dal-dal, àɗəbakaba ndam doktar a ɗek, ègwejelekaba zlam gayaŋ a ɗek, ŋgulum gani day àbi, asagaki asagaki do sawaŋ.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Wal nakəŋ àra ècia pakama ya ti tə̀bu təzlapaki ka Yezu na ti òru gwar kələŋ e kiɗiŋ ge mis dal-dalani ni vu, ènjifiŋ kà azana ga Yezu nakəŋ.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Àgray nahkay ti aɗaba àhi ana ahàr : « Tamal ti nìnjifiŋa kà azana gayaŋ na day, naŋgaba. »
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Eslini mimiz gayaŋ ya ti asləkafəŋa ni àmbrəŋa naŋ a hʉya. Wal nakəŋ àsər araŋa àbi awər naŋ va bi, ègia njalaŋ-njalaŋana.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Ka ya ti wal ni àŋgaba nahəma, Yezu àsər hʉya njəɗa gayaŋ àhəŋgaraba maslaŋa. Àra àsərkia nahəma, àmbatvakivu ke mis dal-dalani ni, àhi ana tay ahkado : « Way ènjifiŋ kà azana goro ni way ? »
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Ndam maɗəbay naŋ ni tə̀hi ahkado : « Ŋgakaday akaba mis damkulkulani ni ti kəsərkaba ahəmamam ti way ènjifʉk way ni ? »
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Ay Yezu nakəŋ naŋ àbu eheliŋ eri gwar kà gəvay gayaŋ, awayay epi maslaŋa ya ti ènjifiŋ ni.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Eslini wal nakəŋ aŋgwaz awər naŋ, naŋ àbu agəgər slaɓ-slaɓ. Naŋ àbu agəgər nahkay ti àrəkia ka Yezu nakəŋ a, àbəhaɗi mirdim meleher ndiɓ ana haɗ, aɗaba àsərkia ke ere ye ti àgrakivu na ; àhiaba jiri gana ɗek.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Eslini Yezu nakəŋ àhi ahkado : « Wur goro ni, Melefit àhəŋga kur a aɗaba kə̀fəkua ahàr a palam. Sləka, ru àna sulumani ; arməwər gayak ni àŋgukukvu ɗay-ɗay va ba. »
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Ka ya ti Yezu naŋ àbu azlapay nahkay nahəma, mis ndahaŋ tìnjia, tàsləkabiya afa ga gəɗakani ga ahay ga mahəŋgalavù Melefit na, tàra tə̀hi ahkado : « Wur gayak nakəŋ èndeverva. Kekileŋa kiwisiri ahàr ana mʉsi ti kamam ? »
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Ay Yezu àbi slimi ana ma gatay ni ndo, àhi ana gəɗakani ga ahay ga mahəŋgalavù Melefit ni ahkado : « Aŋgwaz àwər kur ba, fəku ahàr ciliŋ. »
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Eslini Yezu àcafəŋa mis ndahaŋ na ɗek ga maɗəboru naŋ a ; àɗəm si ata Piyer, Zek, Zeŋ wur ga məŋ ge Zek ni tâɗəboru naŋ ciliŋ.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Tòru a magam afa ga bay ga ahay ga mahəŋgalavù Melefit ni. Tòru tìnjʉa ti tə̀di ahàr ana mis kay titʉwi, təzlah, tagray delʉlʉ. Yezu àra èpia tay a ti
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 àhuriyu, àhi ana tay ahkado : « Kazlahum mam ? Kitʉwʉm mam ? Wur ni àmət ndo, naŋ àbu enji ɗʉwir timey. »
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Àra àhia pakama ana tay a nahkay ti tèyefiŋ. Eslini Yezu nakəŋ àgaraya mis ya titʉwi na ɗek e mite va, àzay bəŋ ga wur ni, məŋ ga wur ni akaba ndam ya ti tàɗəbabiyu naŋ ni ciliŋ, mək tə̀huriyu ka məlaŋ ya ti tàfəkaɗ wur ni.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Tàra tə̀huriya ti Yezu nakəŋ àzay ahar ga wur ni, àhi ahkado : « Talita kumi. » Awayay aɗəmvaba « Wur dahalay, nəhuk, cikaba. »
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Nahkay ti wur nakəŋ ècikaba hʉya, naŋ àbu asawaɗay. Wur nani ti vi gayaŋ kru mahar cʉ. Àra àŋgaba ti nday ya a ahay bu ni àgria ejep ana tay a kay.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Eslini Yezu àləgi ana tay kay, àɗəm : « Ere ye ti nàgray ni ti maslaŋa èci ba. » Mək àhi ana ata bəŋani : « Vumi zlam məzumani. »
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.