Lucas 8

Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yezu òru a kəsa gəɗákani akaba a kəsa ciɓ-ciɓeni vu, àcahi zlam ana mis, àhi *Ma Mʉweni Sulumani àki ka *Məgur ge Melefit ana tay. Ndam maɗəbay naŋ kru mahar cʉeni ni tòru akaba naŋ,
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 wál ndahaŋ day tòru akaba naŋ. Wál nday nani ti Yezu àgariaba seteni ana ndahaŋ e kiɗiŋ gatay ba, ndahaŋ ti ni àhəŋgaraba tay a arməwər ba. Slimi ga wál nday nani nday hi : bəlaŋani Mari ya təzalay Mari ga kəsa Magədala ni. Naŋ ti Yezu àgariaba seteni adəskəla.
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Nahaŋ ni Zeni wal ga Sʉza ; Sʉza gani nani zal asak ga bay *Erot. Nahaŋ ni ti ni Sʉzeŋ akaba wál nday ndahaŋ kay. Ka gani nani wál nday nani tə̀bu təjənaki ata Yezu akaba ndam gayaŋ kru mahar cʉeni ni àna elimeni gatay gatayani.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Eslini mis tàsləkabiya a kəsa gərgərani ba ɗek, tə̀rəkia ka Yezu a. Tàra tə̀cakalava ti Yezu àhi ma ana tay àna ma *gozogul.
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 Àhi ana tay ahkado : « Maslaŋa nahaŋ àhəraya òru e gili ga mabəhaɗ hilfi ga zlam. Naŋ àbu abəhaɗoru hilfi ga zlam ni ti ɓal gani àdəgoru e divi bu. Nahkay mis tə̀cəlki, eɗiɗiŋ day tə̀ndaba.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ɓal gani keti àdəgoru ka pəlaɗ ya haɗ àhəcaki ni, nahkay ka ya ti àfətaya nahəma, àhəraba aɗaba yam àhəci.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Ɓal gani keti àdəgiyu a adak vu. Ka ya ti àfətaya, àbu aɗək nahəma, adak ni tèŋgecekabá.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Ɓal gani keti àdəgoru ka haɗ sulumani. Àra àfətaya ti àbi bəza. Ku ahàr gani bəlaŋ tekeɗi bəza agray diŋ. » Yezu àra àhia ma na ana tay a nahkay ti àzlacay, àɗəm : « Maslaŋa ya ti slimi àfəŋ ge mici zlam nahəma, mîci lala ! »
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Ndam maɗəbay Yezu ni tə̀hi ahkado : « Ɗəfiaba ma *gozogul na ana leli a. Awayay aɗəmvaba mam ? »
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Yezu àhəŋgrifəŋ ana tay, àhi ana tay ahkado : « Lekʉlʉm ti Melefit àɗəfikiaba zlam maŋgahani àki ka Məgur gayaŋ na ana kʉli a, ti kə̂sərum. Ana mis ndahaŋ ti àɗəfikiaba ana tay a vay-vay ndo. Àhi ana tay àna ma gozogul ciliŋ. Melefit àgray nahkay ti
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 Yezu àhi ana tay keti : « Ma *gozogul ni awayay aɗəmvaba ti nahkay hi : hilfi ga zlam ya tàbəhaɗ ni, àzavu akaba pakama ge Melefit.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Mis ndahaŋ tə̀bu, nday akaɗa divi ya ti hilfi ga zlam àdəgaki ni : tìcia pakama ge Melefit a, ay *Seteni ara ahəliaba pakama nana ana tay a ahàr ba. Awayay ti tə̀fəki ahàr ke Melefit ba. Aɗaba tamal təfəki ahàr ke Melefit ti Melefit ahəŋgay tay.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Mis ndahaŋ day tə̀bu, nday akaɗa pəlaɗ ya ti hilfi ga zlam àdəgaki ni : tìcia pakama ge Melefit na ti təgəskabu àna məmərani. Ay pakama nani àhuriviyu ana tay a məɓəruv vu do, akaɗa ge sliri ya ti tòru a haɗ vu do ni. Nahkay ti təfəki ahàr ke Melefit ga hayaŋani ciliŋ. Ka ya ti tìcia zləzlaɗana ti təmbrəŋ, tə̀fəki ahàr va do hʉya.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Mis ndahaŋ tə̀bu, nday akaɗa hilfi ga zlam ya ti àdiyu a huɗ ga adak vu ni : tìcia pakama ge Melefit a ti təgəskabu. Ay ku tamal tə̀gəskabá nəŋgu ni, majalay ahàr kay ariva ana tay a, təjalaki ahàr ke elimeni akaba zlam ndahaŋ ya tigi eri ni. Zlam nday nani teŋgecekabu zlam akaɗa ga adak ni ; ndam nday nani tə̀bu akaɗa ga zlam ya àbia bəza ti bəza gani tə̀ndəh ndo ni.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Hilfi ga zlam ya àdəgoru ka haɗ sulumani ni tə̀zavu akaba mis ya məɓəruv gatay sulumani, tawayay Melefit ni. Nday gani tìcia ma ge Melefit na ti àgəjazlki ahàr ka tay do. Nahkay takoru àna naŋ kama kama, tə̀mbrəŋ do, tagray zlam sulumani akaɗa ga zlam ya ti abi bəza ni. »
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 Yezu àhi ana tay keti : « Maslaŋa ya ti ebeftey ceŋgel ti ahəmbaki mandaray, ahkay do ni afiyu a zuh slalah vu ni ti àbi. Afəkaɗ ka məlaŋ zaŋani sawaŋ, aɗaba awayay ti ndam ya təhuriyu a ahay vu ni tipi maslaɗay ge ceŋgel ni.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Nə̀ɗəm nahkay ti aɗaba zlam ya ti maŋgahani ni ɗek amaŋgazlavu, zlam ya ti maɗafani faŋ do ni ɗek emicivu vay-vay daya.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Nahkay bumi slimi lala ahəmamam ti kicʉm pakama ni. Aɗaba maslaŋa ya ti zlam gayaŋ àbu ni ti atəvikivu. Ay maslaŋa ya ti zlam gayaŋ àbi nahəma, ku zlam gʉziteni ya ti àɗəm àŋgəta ni day atəzafəŋa. »
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Eslini ata məŋ ga Yezu akaba bəza ga məŋ ga Yezu tə̀rəkia ka Yezu a. Tàra tìnjia ti tìsliki mərəkiani disl koksah aɗaba mis tə̀vu ka məlaŋ gani nani dal-dal.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Nahkay mis tə̀hikabiyu ma, tə̀hi : « Ata muk akaba bəza ga muk tə̀bu e mite bu, tihindi kur. »
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Yezu nakəŋ àhəŋgrifəŋ ana tay, àhi ana tay ahkado : « Mmawa akaba bəza ga mmawa nahəma, nday ya ti təbi slimi ana pakama ge Melefit, mək tagray tʉwi àna naŋ ni. »
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 A vaɗ nahaŋ Yezu àcəliyu a *slalah ga yam vu akaba ndam maɗəbay naŋ ni, àhi ana tay : « Tokumum, mədəgum gwar ke ledi ga dəluv ni. » Nahkay nday nakəŋ tàsləka.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Nday tə̀bu takoru ti Yezu àdiya e ɗʉwir va ɗaŋ. Ka ya ti naŋ àvu e ɗʉwir bu ni ti aməɗ gəɗakani àkəzlabiyu ka ahàr ga yam ni, mək yam ni àjaɓasliyu a slalah ga yam ni vu, awayay arəhvù wuɗak, nahkay gʉzit akal tizi kəɗap.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Eslini ndam maɗəbay naŋ ni tàhəɗakfəŋiyu, tèpiɗek naŋ, tə̀hi : « Gəɗakani, gəɗakani, mə̀bu miji timey ! » Yezu nakəŋ àra èpiɗekva ti àzlacaki ka aməɗ ni akaba ka yam ya ti acəloru agavəla ni ɓəra. Àra azlaca nahkay ti aməɗ ni àmbrəŋ makəzlani, yam ni day àmbrəŋ madaɗani, yam ni ègia ɗegika.
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Yam ni àra ègia ɗegika ti Yezu àhi ana ndam maɗəbay naŋ ni ahkado : « Kə̀fumku ahàr do ni ti ahəmamam ? » Ndam maɗəbay naŋ ni aŋgwaz àwəra tay a dal-dal, aɗaba ere ye ti tìpi ni àgria ejep ana tay a àsaɓay. Tə̀zlapay e kiɗiŋ gatay bu, tə̀ɗəm ahkado : « Naŋ hini ti way ? Aməɗ akaba yam day àhi ma ana tay, ticiiki slimi ni ! »
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Nday nakəŋ tìnjiyu ke ledi ga dəluv ni. Ledi nani ka haɗ Zerasa, ndeva ndeva akaba haɗ *Gelili.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 — ausente —
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 — ausente —
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 Àɗəm nahkay ti aɗaba Yezu àhi ana seteni ni : « Həraya a maslaŋa hini ba. » Zal nani ti kwa ahaslani seteni ni àgray naŋ sak kay. Ka ya ti naŋ àbu agray naŋ ni ti mis tə̀wəla àna jejirɓi a, tə̀biviya sisel a asak va akaba tàjəga naŋ a. Akaba nani ɗek ètiri ndo, èheɓkaba zlam ya tə̀wəl naŋ àna naŋ na, mək seteni ni àzoru naŋ a huɗ gili vu.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Zal seteni ni àra àhia ana Yezu a « Kə̀gru daliya ba » ti Yezu àhi : « Slimi gayak way ? » Àhi : « Slimi goro Gaslka. » Àɗəm nahkay ti aɗaba seteni tə̀niviyu kay.
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Eslini seteni nday nani tə̀bu təgri kam-kam ana Yezu, tə̀hi : « Kə̀garoru leli e *eviɗ gəɗakani vu ba ti. »
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Mədrə́s tə̀bu kay təzum zlam ka ahar bəlaŋ a həma bu. Nahkay seteni ni tə̀hi ana Yezu : « Kam-kam, mə̂huriviyu ana mədrə́s tegʉni ti. » Mək Yezu nakəŋ àvi divi gani ana tay.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Yezu àra àvia divi gana ana tay a ti seteni ni tə̀sləkiaba ana zal nakəŋ a, tə̀cəlivù a ahàr vu ana mədrə́s ni. Nahkay mədrə́s ni ɗek tə̀ndaya ahàr a kirim-kirim, tàra tə̀dəguyu a dəluv ni vu cizliv cizliv, mək yam ni àbazla tay a.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Ndam majəgay mədrə́s ni tàra tìpia ere ye ti àgravu na ti tə̀dəgiki ana hwa tiɗizl, tàŋgəhaɗioru ma gani ana ndam ya a kəsa bu ni akaba nday ya ti e gili ni.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Mis tàra tìcia ma na ti tàhəraya ge mipi ere ye ti àgravu na, tə̀rəkia ka Yezu a. Tàra tìnjia ti tìpi zal ya ti seteni tə̀sləkiaba ni, àŋgaba ègia sulumana, naŋ manjəhaɗani digʉsa kà gəvay ga asak ga Yezu, məbakabu azana gayaŋ ka vu. Tàra tìpia naŋ a ti aŋgwaz àdəgakia ka tay a dal-dal.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Eslini mis tə̀bu, tìpia ga Yezu ya àhəŋgaraba zal ya seteni tə̀niviyu na, tàŋgəhaɗi ma gani ana mis ya tàra ni.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Ndam ga haɗ Zerasa ɗek tàra tìcia ma gani nana ti tə̀hi ana Yezu mâsləka ka haɗ gatay a, aɗaba aŋgwaz àdəgakia ka tay a àsaɓay. Nahkay Yezu àhuriyu a slalah ga yam ni vu, awayay asləka.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Eslini zal ya ti seteni tə̀sləkiaba ni àhi ahkado : « Naɗəboru kur ti. » Yezu àhi : « Aha ! Sləka,
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 ŋgoru a magam gayak, kâru kâŋgəhaɗi ere ye ti Melefit àgruk ni ɗek ana mis. » Nahkay zal nakəŋ àsləka, òru àŋgəhaɗi ere ye ti Yezu àgri ni ɗek ana ndam ga kəsa ni ɗek.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Yezu àŋgoru gwar ke ledi ga dəluv ni akaba ndam maɗəbay naŋ ni. Tòru tìnjʉa ti mis dal-dal tə̀gəskabá Yezu àna məmərana, aɗaba nday ɗek tə̀bu tajəgay naŋ.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Eslini zal nahaŋ naŋ àbu, slimi gayaŋ Zayros, naŋ gəɗakani ga ahay ga *mahəŋgalavù Melefit, àrəkia ka Yezu a, àbəhaɗi mirdim grik meleher ndiɓ ana haɗ kà asak ga Yezu. Àhəŋgalay naŋ, àhi môru a magam afa gani,
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 aɗaba wur gayaŋ awayay amət. Wur nani ti wur dahalay, vi gayaŋ agray kru mahar cʉ. Zal nani ti wur gayaŋ nahaŋ àbi.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Eslini wal nahaŋ àbu, mimiz asləkafəŋa agray vi kru mahar cʉ. [Ègwejelekaba zlam gayaŋ a ɗek afa ga ndam məsər haf a ay ti] maslaŋa bəlaŋ èsliki mahəŋgaraba naŋ a ndo.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Nahkay wal ni àhəɗakfəŋbiyu kà Yezu gwar kələŋ, ènjifiŋ kà ma ga azana gayaŋ. Àra ènjifiŋa ti mimiz ya asləkafəŋa ni àmbrəŋ naŋ, wal ni àŋgaba hʉya.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Eslini Yezu àɗəm : « Way ènjifu way ? » Ku way way do àɗəm : « Nu do, » mək Piyer àhəŋgrifəŋ, àhi ahkado : « Gəɗakani, mis ni damkulkul timey ! »
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Yezu àɗəm : « Aha ! Mis ènjifua, aɗaba nə̀səra njəɗa goro àhəŋgaraba maslaŋa. »
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Wal ni àra àsərkia àɓu koksah nahəma, àrəkia ka Yezu a àna məgəgərani slaɓ slaɓ, àbəhaɗi mirdim meleher ndiɓ ana haɗ, àŋgəhaɗaya ere ye ti àzəkiyu naŋ ti mînjifiŋ kà azana ga Yezu ni kè meleher ge mis na ɗek. Àŋgəhaɗiaya gayaŋ ya àŋgaba hʉya ni ana tay a daya.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Eslini Yezu àhi ahkado : « Wur goro ni, Melefit àhəŋga kur a aɗaba kə̀fəkua ahàr a palam. Sləka, ru àna sulumani. »
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Ka ya ti Yezu naŋ àbu azlapay nahkay ni ti maslaŋa nahaŋ ènjia. Maslaŋa gani nani àsləkabiya afa ga gəɗakani ga ahay ga mahəŋgalavù Melefit na, àhi : « Wur gayak nakəŋ èndeverva. Kìwisiri ahàr ana mʉsi va ba. »
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Yezu àra ècia ma nana ti àhi ana Zayros ahkado : « Aŋgwaz àwər kur ba, fəku ahàr ciliŋ, Melefit amahəŋgaraba naŋ a. »
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Nahkay tòru afa ga Zayros nakəŋ.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Mis ya tə̀bu eslini ni ɗek tə̀bu tagray delʉlʉ, titʉwi wur ni. Ay ti Yezu àhi ana tay ahkado : « Kìtʉwʉm ba. Wur ni àmət ndo, naŋ àbu enji ɗʉwir timey. »
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Àra àhia pakama ana tay a nahkay ti tèyefiŋ, aɗaba tə̀səra wur na àməta àndava.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Eslini Yezu àzay ahar ga wur ni, àzalay naŋ, àhi : « Wur goro ni, piɗekvu. »
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Àra àzala wur na nahkay ti sifa àŋgiva ana wur na mək ècik cəkwaɗ hʉya. Eslini Yezu àhi ana tay tə̂vi zlam məzumani.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Ere ye ti àgravu ni àgria ejep ana ata bəŋ ga wur nday ata məŋ ga wur na àsaɓay. Ay Yezu àhi ana tay : « Kə̀humi ma gani ana maslaŋa ba. »
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.