Lucas 8
Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs ACF
1 Yezu òru a kəsa gəɗákani akaba a kəsa ciɓ-ciɓeni vu, àcahi zlam ana mis, àhi *Ma Mʉweni Sulumani àki ka *Məgur ge Melefit ana tay. Ndam maɗəbay naŋ kru mahar cʉeni ni tòru akaba naŋ,
1 E aconteceu, depois disto, que andava de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 wál ndahaŋ day tòru akaba naŋ. Wál nday nani ti Yezu àgariaba seteni ana ndahaŋ e kiɗiŋ gatay ba, ndahaŋ ti ni àhəŋgaraba tay a arməwər ba. Slimi ga wál nday nani nday hi : bəlaŋani Mari ya təzalay Mari ga kəsa Magədala ni. Naŋ ti Yezu àgariaba seteni adəskəla.
2 E algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Nahaŋ ni Zeni wal ga Sʉza ; Sʉza gani nani zal asak ga bay *Erot. Nahaŋ ni ti ni Sʉzeŋ akaba wál nday ndahaŋ kay. Ka gani nani wál nday nani tə̀bu təjənaki ata Yezu akaba ndam gayaŋ kru mahar cʉeni ni àna elimeni gatay gatayani.
3 E Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com seus bens.
4 Eslini mis tàsləkabiya a kəsa gərgərani ba ɗek, tə̀rəkia ka Yezu a. Tàra tə̀cakalava ti Yezu àhi ma ana tay àna ma *gozogul.
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo de todas as cidades ter com ele, disse por parábola:
5 Àhi ana tay ahkado : « Maslaŋa nahaŋ àhəraya òru e gili ga mabəhaɗ hilfi ga zlam. Naŋ àbu abəhaɗoru hilfi ga zlam ni ti ɓal gani àdəgoru e divi bu. Nahkay mis tə̀cəlki, eɗiɗiŋ day tə̀ndaba.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho, e foi pisada, e as aves do céu a comeram;
6 Ɓal gani keti àdəgoru ka pəlaɗ ya haɗ àhəcaki ni, nahkay ka ya ti àfətaya nahəma, àhəraba aɗaba yam àhəci.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade;
7 Ɓal gani keti àdəgiyu a adak vu. Ka ya ti àfətaya, àbu aɗək nahəma, adak ni tèŋgecekabá.
7 E outra caiu entre espinhos e crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Ɓal gani keti àdəgoru ka haɗ sulumani. Àra àfətaya ti àbi bəza. Ku ahàr gani bəlaŋ tekeɗi bəza agray diŋ. » Yezu àra àhia ma na ana tay a nahkay ti àzlacay, àɗəm : « Maslaŋa ya ti slimi àfəŋ ge mici zlam nahəma, mîci lala ! »
8 E outra caiu em boa terra, e, nascida, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Ndam maɗəbay Yezu ni tə̀hi ahkado : « Ɗəfiaba ma *gozogul na ana leli a. Awayay aɗəmvaba mam ? »
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Yezu àhəŋgrifəŋ ana tay, àhi ana tay ahkado : « Lekʉlʉm ti Melefit àɗəfikiaba zlam maŋgahani àki ka Məgur gayaŋ na ana kʉli a, ti kə̂sərum. Ana mis ndahaŋ ti àɗəfikiaba ana tay a vay-vay ndo. Àhi ana tay àna ma gozogul ciliŋ. Melefit àgray nahkay ti
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do reino de Deus, mas aos outros por parábolas, para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Yezu àhi ana tay keti : « Ma *gozogul ni awayay aɗəmvaba ti nahkay hi : hilfi ga zlam ya tàbəhaɗ ni, àzavu akaba pakama ge Melefit.
11 Esta é, pois, a parábola: A semente é a palavra de Deus;
12 Mis ndahaŋ tə̀bu, nday akaɗa divi ya ti hilfi ga zlam àdəgaki ni : tìcia pakama ge Melefit a, ay *Seteni ara ahəliaba pakama nana ana tay a ahàr ba. Awayay ti tə̀fəki ahàr ke Melefit ba. Aɗaba tamal təfəki ahàr ke Melefit ti Melefit ahəŋgay tay.
12 E os que estão junto do caminho, estes são os que ouvem; depois vem o diabo, e tira-lhes do coração a palavra, para que não se salvem, crendo;
13 Mis ndahaŋ day tə̀bu, nday akaɗa pəlaɗ ya ti hilfi ga zlam àdəgaki ni : tìcia pakama ge Melefit na ti təgəskabu àna məmərani. Ay pakama nani àhuriviyu ana tay a məɓəruv vu do, akaɗa ge sliri ya ti tòru a haɗ vu do ni. Nahkay ti təfəki ahàr ke Melefit ga hayaŋani ciliŋ. Ka ya ti tìcia zləzlaɗana ti təmbrəŋ, tə̀fəki ahàr va do hʉya.
13 E os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, e no tempo da tentação se desviam;
14 Mis ndahaŋ tə̀bu, nday akaɗa hilfi ga zlam ya ti àdiyu a huɗ ga adak vu ni : tìcia pakama ge Melefit a ti təgəskabu. Ay ku tamal tə̀gəskabá nəŋgu ni, majalay ahàr kay ariva ana tay a, təjalaki ahàr ke elimeni akaba zlam ndahaŋ ya tigi eri ni. Zlam nday nani teŋgecekabu zlam akaɗa ga adak ni ; ndam nday nani tə̀bu akaɗa ga zlam ya àbia bəza ti bəza gani tə̀ndəh ndo ni.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram e, indo pordiante, são sufocados com os cuidados e riquezas e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Hilfi ga zlam ya àdəgoru ka haɗ sulumani ni tə̀zavu akaba mis ya məɓəruv gatay sulumani, tawayay Melefit ni. Nday gani tìcia ma ge Melefit na ti àgəjazlki ahàr ka tay do. Nahkay takoru àna naŋ kama kama, tə̀mbrəŋ do, tagray zlam sulumani akaɗa ga zlam ya ti abi bəza ni. »
15 E a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom, e dão fruto com perseverança.
16 Yezu àhi ana tay keti : « Maslaŋa ya ti ebeftey ceŋgel ti ahəmbaki mandaray, ahkay do ni afiyu a zuh slalah vu ni ti àbi. Afəkaɗ ka məlaŋ zaŋani sawaŋ, aɗaba awayay ti ndam ya təhuriyu a ahay vu ni tipi maslaɗay ge ceŋgel ni.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Nə̀ɗəm nahkay ti aɗaba zlam ya ti maŋgahani ni ɗek amaŋgazlavu, zlam ya ti maɗafani faŋ do ni ɗek emicivu vay-vay daya.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Nahkay bumi slimi lala ahəmamam ti kicʉm pakama ni. Aɗaba maslaŋa ya ti zlam gayaŋ àbu ni ti atəvikivu. Ay maslaŋa ya ti zlam gayaŋ àbi nahəma, ku zlam gʉziteni ya ti àɗəm àŋgəta ni day atəzafəŋa. »
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Eslini ata məŋ ga Yezu akaba bəza ga məŋ ga Yezu tə̀rəkia ka Yezu a. Tàra tìnjia ti tìsliki mərəkiani disl koksah aɗaba mis tə̀vu ka məlaŋ gani nani dal-dal.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Nahkay mis tə̀hikabiyu ma, tə̀hi : « Ata muk akaba bəza ga muk tə̀bu e mite bu, tihindi kur. »
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Yezu nakəŋ àhəŋgrifəŋ ana tay, àhi ana tay ahkado : « Mmawa akaba bəza ga mmawa nahəma, nday ya ti təbi slimi ana pakama ge Melefit, mək tagray tʉwi àna naŋ ni. »
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 A vaɗ nahaŋ Yezu àcəliyu a *slalah ga yam vu akaba ndam maɗəbay naŋ ni, àhi ana tay : « Tokumum, mədəgum gwar ke ledi ga dəluv ni. » Nahkay nday nakəŋ tàsləka.
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos para o outro lado do lago. E partiram.
23 Nday tə̀bu takoru ti Yezu àdiya e ɗʉwir va ɗaŋ. Ka ya ti naŋ àvu e ɗʉwir bu ni ti aməɗ gəɗakani àkəzlabiyu ka ahàr ga yam ni, mək yam ni àjaɓasliyu a slalah ga yam ni vu, awayay arəhvù wuɗak, nahkay gʉzit akal tizi kəɗap.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Eslini ndam maɗəbay naŋ ni tàhəɗakfəŋiyu, tèpiɗek naŋ, tə̀hi : « Gəɗakani, gəɗakani, mə̀bu miji timey ! » Yezu nakəŋ àra èpiɗekva ti àzlacaki ka aməɗ ni akaba ka yam ya ti acəloru agavəla ni ɓəra. Àra azlaca nahkay ti aməɗ ni àmbrəŋ makəzlani, yam ni day àmbrəŋ madaɗani, yam ni ègia ɗegika.
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, perecemos. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Yam ni àra ègia ɗegika ti Yezu àhi ana ndam maɗəbay naŋ ni ahkado : « Kə̀fumku ahàr do ni ti ahəmamam ? » Ndam maɗəbay naŋ ni aŋgwaz àwəra tay a dal-dal, aɗaba ere ye ti tìpi ni àgria ejep ana tay a àsaɓay. Tə̀zlapay e kiɗiŋ gatay bu, tə̀ɗəm ahkado : « Naŋ hini ti way ? Aməɗ akaba yam day àhi ma ana tay, ticiiki slimi ni ! »
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Nday nakəŋ tìnjiyu ke ledi ga dəluv ni. Ledi nani ka haɗ Zerasa, ndeva ndeva akaba haɗ *Gelili.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galiléia.
27 — ausente —
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que desde muito tempo estava possesso de demônios, e não andava vestido, nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando, e dizendo com grande voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 Àɗəm nahkay ti aɗaba Yezu àhi ana seteni ni : « Həraya a maslaŋa hini ba. » Zal nani ti kwa ahaslani seteni ni àgray naŋ sak kay. Ka ya ti naŋ àbu agray naŋ ni ti mis tə̀wəla àna jejirɓi a, tə̀biviya sisel a asak va akaba tàjəga naŋ a. Akaba nani ɗek ètiri ndo, èheɓkaba zlam ya tə̀wəl naŋ àna naŋ na, mək seteni ni àzoru naŋ a huɗ gili vu.
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavamno preso, com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Zal seteni ni àra àhia ana Yezu a « Kə̀gru daliya ba » ti Yezu àhi : « Slimi gayak way ? » Àhi : « Slimi goro Gaslka. » Àɗəm nahkay ti aɗaba seteni tə̀niviyu kay.
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Eslini seteni nday nani tə̀bu təgri kam-kam ana Yezu, tə̀hi : « Kə̀garoru leli e *eviɗ gəɗakani vu ba ti. »
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Mədrə́s tə̀bu kay təzum zlam ka ahar bəlaŋ a həma bu. Nahkay seteni ni tə̀hi ana Yezu : « Kam-kam, mə̂huriviyu ana mədrə́s tegʉni ti. » Mək Yezu nakəŋ àvi divi gani ana tay.
32 E andava ali pastando no monte uma vara de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Yezu àra àvia divi gana ana tay a ti seteni ni tə̀sləkiaba ana zal nakəŋ a, tə̀cəlivù a ahàr vu ana mədrə́s ni. Nahkay mədrə́s ni ɗek tə̀ndaya ahàr a kirim-kirim, tàra tə̀dəguyu a dəluv ni vu cizliv cizliv, mək yam ni àbazla tay a.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Ndam majəgay mədrə́s ni tàra tìpia ere ye ti àgravu na ti tə̀dəgiki ana hwa tiɗizl, tàŋgəhaɗioru ma gani ana ndam ya a kəsa bu ni akaba nday ya ti e gili ni.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Mis tàra tìcia ma na ti tàhəraya ge mipi ere ye ti àgravu na, tə̀rəkia ka Yezu a. Tàra tìnjia ti tìpi zal ya ti seteni tə̀sləkiaba ni, àŋgaba ègia sulumana, naŋ manjəhaɗani digʉsa kà gəvay ga asak ga Yezu, məbakabu azana gayaŋ ka vu. Tàra tìpia naŋ a ti aŋgwaz àdəgakia ka tay a dal-dal.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido, e vieram ter com Jesus. Acharam então o homem, de quem haviam saído os demônios, vestido, e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Eslini mis tə̀bu, tìpia ga Yezu ya àhəŋgaraba zal ya seteni tə̀niviyu na, tàŋgəhaɗi ma gani ana mis ya tàra ni.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Ndam ga haɗ Zerasa ɗek tàra tìcia ma gani nana ti tə̀hi ana Yezu mâsləka ka haɗ gatay a, aɗaba aŋgwaz àdəgakia ka tay a àsaɓay. Nahkay Yezu àhuriyu a slalah ga yam ni vu, awayay asləka.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande temor. E entrando ele no barco, voltou.
38 Eslini zal ya ti seteni tə̀sləkiaba ni àhi ahkado : « Naɗəboru kur ti. » Yezu àhi : « Aha ! Sləka,
38 E aquele homem, de quem haviam saído os demônios, rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 ŋgoru a magam gayak, kâru kâŋgəhaɗi ere ye ti Melefit àgruk ni ɗek ana mis. » Nahkay zal nakəŋ àsləka, òru àŋgəhaɗi ere ye ti Yezu àgri ni ɗek ana ndam ga kəsa ni ɗek.
39 Torna para tua casa, e conta quão grandes coisas te fez Deus. E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Yezu àŋgoru gwar ke ledi ga dəluv ni akaba ndam maɗəbay naŋ ni. Tòru tìnjʉa ti mis dal-dal tə̀gəskabá Yezu àna məmərana, aɗaba nday ɗek tə̀bu tajəgay naŋ.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Eslini zal nahaŋ naŋ àbu, slimi gayaŋ Zayros, naŋ gəɗakani ga ahay ga *mahəŋgalavù Melefit, àrəkia ka Yezu a, àbəhaɗi mirdim grik meleher ndiɓ ana haɗ kà asak ga Yezu. Àhəŋgalay naŋ, àhi môru a magam afa gani,
41 E eis que chegou um homem de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 aɗaba wur gayaŋ awayay amət. Wur nani ti wur dahalay, vi gayaŋ agray kru mahar cʉ. Zal nani ti wur gayaŋ nahaŋ àbi.
42 Porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E indo ele, apertava-o a multidão.
43 Eslini wal nahaŋ àbu, mimiz asləkafəŋa agray vi kru mahar cʉ. [Ègwejelekaba zlam gayaŋ a ɗek afa ga ndam məsər haf a ay ti] maslaŋa bəlaŋ èsliki mahəŋgaraba naŋ a ndo.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Nahkay wal ni àhəɗakfəŋbiyu kà Yezu gwar kələŋ, ènjifiŋ kà ma ga azana gayaŋ. Àra ènjifiŋa ti mimiz ya asləkafəŋa ni àmbrəŋ naŋ, wal ni àŋgaba hʉya.
44 Chegando por detrás dele, tocou na orla do seu vestido, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Eslini Yezu àɗəm : « Way ènjifu way ? » Ku way way do àɗəm : « Nu do, » mək Piyer àhəŋgrifəŋ, àhi ahkado : « Gəɗakani, mis ni damkulkul timey ! »
45 E disse Jesus: Quem é que me tocou? E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Yezu àɗəm : « Aha ! Mis ènjifua, aɗaba nə̀səra njəɗa goro àhəŋgaraba maslaŋa. »
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Wal ni àra àsərkia àɓu koksah nahəma, àrəkia ka Yezu a àna məgəgərani slaɓ slaɓ, àbəhaɗi mirdim meleher ndiɓ ana haɗ, àŋgəhaɗaya ere ye ti àzəkiyu naŋ ti mînjifiŋ kà azana ga Yezu ni kè meleher ge mis na ɗek. Àŋgəhaɗiaya gayaŋ ya àŋgaba hʉya ni ana tay a daya.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como logo sarara.
48 Eslini Yezu àhi ahkado : « Wur goro ni, Melefit àhəŋga kur a aɗaba kə̀fəkua ahàr a palam. Sləka, ru àna sulumani. »
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Ka ya ti Yezu naŋ àbu azlapay nahkay ni ti maslaŋa nahaŋ ènjia. Maslaŋa gani nani àsləkabiya afa ga gəɗakani ga ahay ga mahəŋgalavù Melefit na, àhi : « Wur gayak nakəŋ èndeverva. Kìwisiri ahàr ana mʉsi va ba. »
49 Estando ele ainda falando, chegou um dos do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta, não incomodes o Mestre.
50 Yezu àra ècia ma nana ti àhi ana Zayros ahkado : « Aŋgwaz àwər kur ba, fəku ahàr ciliŋ, Melefit amahəŋgaraba naŋ a. »
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Nahkay tòru afa ga Zayros nakəŋ.
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Mis ya tə̀bu eslini ni ɗek tə̀bu tagray delʉlʉ, titʉwi wur ni. Ay ti Yezu àhi ana tay ahkado : « Kìtʉwʉm ba. Wur ni àmət ndo, naŋ àbu enji ɗʉwir timey. »
52 E todos choravam, e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 Àra àhia pakama ana tay a nahkay ti tèyefiŋ, aɗaba tə̀səra wur na àməta àndava.
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Eslini Yezu àzay ahar ga wur ni, àzalay naŋ, àhi : « Wur goro ni, piɗekvu. »
54 Mas ele, pondo-os todos fora, e pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina.
55 Àra àzala wur na nahkay ti sifa àŋgiva ana wur na mək ècik cəkwaɗ hʉya. Eslini Yezu àhi ana tay tə̂vi zlam məzumani.
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Ere ye ti àgravu ni àgria ejep ana ata bəŋ ga wur nday ata məŋ ga wur na àsaɓay. Ay Yezu àhi ana tay : « Kə̀humi ma gani ana maslaŋa ba. »
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.