Lucas 15
Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs VC
1 Ndam *məhəl hadam akaba ndam magudar zlam ndahaŋ tə̀rəkia ka Yezu a ga məbi slimi ana pakama gayaŋ ya àhi ana mis na.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Ndam *Feriziyeŋ akaba ndam *məsər Wakita ge Melefit tàra tìpia tay a nahəma, təŋguzay ma e kiɗiŋ gatay bu, tə̀ɗəm : « Naŋ hini ti agəskabu ndam magudar zlam, təzumkabu zlam ka ahar bəlaŋ akaba tay timey ! »
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Eslini Yezu àhi ma ana tay àna ma *gozogul, àhi ana tay ahkado :
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 « Bi maslaŋa e kiɗiŋ gekʉli bu təmbəmbak gayaŋ tə̀bu diŋ mək bəlaŋ gani èjia. Àra èpia ti bəlaŋ gani àkibu ka ndahaŋ ni bi nahəma, ambərbu kru kru ambəlmbu mahar ambəlmbani ni a huɗ gili bu. Akoru aɗəboru bəlaŋani ni, àdia ahàr a day kwa ti ambrəŋ maɗəbani. Way àgray nahkay do ni way ?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ka ya ti àdia ahàr a nahəma, amərvu, azakababiyu ke mejeŋgel.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Àra ènjia a magam a ti azalakabu zləbəba gayaŋ akaba ndam mahay gayaŋ. Tàra tìnjia ti ahi ana tay ahkado : “Nə̀dia ahàr ana təmbak goro ya ti èji na, nihi ti məmərumvu, do ni ti ahəmamam.”
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Nəhi ana kʉli nahəma, nahkay day ku bay magudar zlam naŋ bəlaŋ tamal àmbatkaba majalay ahàr gayaŋ a ti Melefit akaba məslər gayaŋ atəmərvu e melefit bu. Atəmərvu àna naŋ kay àtama məmərvani ya təmərvu àna ndam jireni kru kru ambəlmbu mahar ambəlmbani ya wudəra gatay àbi ga mambatkaba majalay ahàr gatay a bi ni. »
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yezu àhi ana tay keti : « Nahkay day, bi wal nahaŋ naŋ àbu àna grusu kru, èjifiŋa bəlaŋ. Àra èpia ti siŋgu ni èjia nahəma, àdəki aku ke ceŋgel, àsləɗ ahay gayaŋ ɗek. Aɗəbay siŋgu ni lala, àdia ahàr a day kwa ti ambrəŋ maɗəbani.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Àra àdia ahàr a ti azalakabu zləbəba gayaŋ akaba wál mahay gayaŋ. Tàra tìnjia ti ahi ana tay ahkado : “Nə̀dia ahàr ana grusu goro ya èji na, nihi ti məmərumvu, do ni ti ahəmamam.”
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Nəhi ana kʉli nahəma, nahkay day ku bay magudar zlam bəlaŋ tamal àmbatkaba majalay ahàr gayaŋ a ti *məslər ge Melefit atəmərvu. »
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Yezu àhi ana tay keti : « Zal nahaŋ àbu, bəza gayaŋ zawalani bebem cʉ.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 A vaɗ nahaŋ zla nahəma, naŋ gʉziteni ni àhi ana bəŋani ahkado : “Bəba, dikaba elimeni gayak na ana leli a ti nəhəl ere gani goro.” Nahkay bəŋ gatay ni èdikaba elimeni gayaŋ na ana tay a.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Àra àgra vaɗ a ɓal ka ahàr gana zla ti naŋ gʉziteni nakəŋ àhəl ere ga zlam gayaŋ ni, àsəkumoru ɗek, àsləka àna siŋgu gana, òru ka haɗ driŋeni zlam gayaŋ. Òru ènjʉa ka haɗ nana ti ègwejelekaba siŋgu gayaŋ na ɗek a magray paraw ba.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 « Siŋgu ni àra àndavfəŋa ɗek nahəma, lʉwir ti ni àdaya ka haɗ nana kay. Lʉwir ni àra àdaya ti naŋ nakəŋ àŋgət zlam va do.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Nahkay òru ga məgri tʉwi ana mis ka haɗ nani. Maslaŋa nani àhi môru mə̂jəgi mədrə́s e gili.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Awayay məzum zlam məzumani ga mədrə́s ni ti mə̂rəh àna naŋ, ay ti maslaŋa àbi avi bi.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Eslini naŋ nakəŋ àjalaki ahàr ka manjəhaɗ gayaŋ, àhi ana ahàr : “Mis ya tə̀bu təgri tʉwi ana baba goro ni ɗek tə̀bu təzum zlam pazaza, àgəjənifəŋa kà tay a. Nu zla ti nəmət ahalay àna lʉwir ti ahəmamam.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Nihi ti nasləka naŋgoru a magam afa ga baba goro. Eninjʉa ti anəhi ahkado : Bəba goro ni, nàgudaria zlam ana Melefit a, nak day nàgudaruka zlam a.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Àgəski ti kàzalay nu wur gayak va ba, mənjalu akaɗa nu bay məgruk tʉwi ciliŋ.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Nahkay àsləka, naŋ àbu aŋgoru a magam afa ga bəŋani nakəŋ.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Wur ni àhi ahkado : “Bəba goro ni, nàgudaria zlam ana Melefit a, nak day nàgudaruka zlam a. Àgəski ti kàzalay nu wur gayak va ba.”
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Eslini bəŋani àhi ana ndam məgri tʉwi ni ahkado : “Dəgum piŋ kəzumbiya azana sulumani ya àtam ndahaŋ na ni, ti kə̂fumki. Fumiviyu mili a ahar vu, kə̂bumiviyu kimaka a asak vu daya.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Dəgum kêpicehʉmbiya wur sla magalani na, ti kîsliŋʉmi. Məgrum wuməri, məzum zlam àna məmərani, do ni ti ahəmamam.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Aɗaba wur goro hini ti àməta, ay ti àŋgaba ; èjija, ay ti nə̀dia ahàr a.” Bəŋani ni àra àɗəma nahkay ti tə̀njəki ka magray wuməri àna məmərani.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 « Nday tə̀bu tagray wuməri nahkay ti wur gəɗakani ni naŋ àbiyu e gili. Naŋ àbu asləkabiya ènjia cifa a magam a nahəma, èci zlam ya mis tivi ni akaba həɓay gatay ya tahəɓay ni.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Naŋ nakəŋ àzalay maslaŋa nahaŋ naŋ àbu agri tʉwi ana bəŋani, èhindifiŋa ma, àhi ahkado : “Mam àgravu a magam mam ?”
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Maslaŋa nani àhəŋgrifəŋ, àhi ahkado : “Wur ga muk ni àsləkabiya, mək buk èsliŋa wur sla ya màgal na, aɗaba àdia ahàr ana wur na naŋ àbu njənjalaŋ.”
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Wur gəɗakani ni àra ècia ma na nahkay ti àzuma ɓəruv a, àcuhway məhuriyani a ahay vu do. Bəŋani àra ècia wur gayaŋ ni àcuhway məhuriyani a ahay vu do nahəma, àhərkiaya e mite va àdabakay naŋ ti mə̂huriyu a ahay ni vu.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Nahkay wur ni àhəŋgrifəŋ ana bəŋani ni, àhi ahkado : “Ci day ! Agray vi ehimeya nu nə̀bu nəgruk tʉwi, ɗay-ɗay nə̀dukia asak ka ma gayak a ndo. Akaba nani ɗek ɗay-ɗay kə̀vu ku wur ga awak ga magray wuməri akaba zləbəba goro ndo.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Ay nihi ti wur gayak ni ègwejelekababiya elimeni gayak na a wál ba. Akaba nani ɗek ti kìsliŋia wur sla ya màgal na !”
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Ay bəŋani àhi ahkado : “Wur goro, leli makakabu kəlavaɗ ata nak timey. Elimeni goro ni ɗek ti gayak, do ni ti ga way ?
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Ay ahàr àɗəm magray wuməri àna məmərani, aɗaba wur ga muk ti àməta, ay ti àŋgaba ; èjija, ay ti mə̀dia ahàr a.” »
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.