João 20
Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs NAA
1 Dʉ ge miledʉ àna zʉzʉeni a vaɗ ye enjenjeni ga gosku nahəma, Mari ga kəsa Magədala òru ke mindiviŋ ni. Òru ènjʉa ti àdi ahàr ana mindiviŋ ni bəŋa, èpi belim ni àləŋ ana mindiviŋ ni bi.
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Naŋ nakəŋ àra èpia belim ni àləŋ bi nahkay ti àcuhwakibiyu ka Simu Piyer nday ata bay maɗəbay Yezu ya Yezu awayay naŋ kay ni, àhi ana tay ahkado : « Ndamaŋa tə̀zaba Bay geli na e mindiviŋ ni ba, mə̀sər məlaŋ ya tàfəkaɗ ni do. »
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 Ata Piyer nday ata bay maɗəbay Yezu nahaŋ ni tàra tìcia nahkay nahəma, tàsləka tàzay divi ga moroni ke mindiviŋ ni.
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 Nday cʉeni tacuhworu, ay bay maɗəbay Yezu nahaŋ ni àcuhway àtam Piyer, ènjiyu ke mindiviŋ ni enji gayaŋ.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Òru ènjʉa ti àndəhaɗ ahàr, àmənjiyu e mindiviŋ ni vu, èpi gabaga ni mabəhaɗani ciliŋ, ay ti àhuriyu ndo.
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 Kələŋ gani Simu Piyer ti ni òru ènjʉa ke mindiviŋ na ti àhuriyu hʉya, èpi gabaga ni mabəhaɗani duca,
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 azana ya ti tìtʉɗi ahàr ana Yezu àna naŋ ni day mifeɗekabani ka məlaŋ nahaŋ, mabəhaɗani akaba gabaga ni do.
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Eslini bay maɗəbay Yezu nahaŋ ya ènjiyu ke mindiviŋ enji ge Piyer ni àhuriyu bilegeni. Àra àhuriya ti èpi zlam ya ti àgravu ni, àsəra Yezu àŋgaba e kisim ba.
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 Àbu məbəkiani a Wakita ge Melefit bu, ahàr àɗəm Yezu amət mək aŋgaba e kisim ba, ay kekileŋa nday gani tìciaba pakama gana faŋ ndo.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 Kələŋ gani ndam *maɗəbay Yezu nakəŋ tàsləka, tòru a magam.
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 Ka sarta gani nani Mari naŋ àbu kà gəvay ge mindiviŋ ni, etʉwi. Naŋ àbu etʉwi ti àndəhaɗ ahàr, àmənjiyu e mindiviŋ ni vu,
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 èpi *məslər ge Melefit cʉ məbakabu azana bəɗ-bəɗani. Nday manjəhaɗani digʉs-gʉs ka məlaŋ ya tàfəkaɗ kisim ga Yezu ni ; bəlaŋ manjəhaɗani gwar ka məlaŋ ga ahàr, bəlaŋ gani ti ni gwar ka məlaŋ ga asak.
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Eslini məslər ni tìhindifiŋa ma, tə̀hi ahkado : « Wal hini, kitʉwi mam ? » Wal ni àhəŋgrifəŋ ana tay, àhi ana tay ahkado : « Ndamaŋa tə̀zaba Bay goro e mindiviŋ ba, nə̀sər məlaŋ ya tàfəkaɗ ni do. »
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Àra àɗəma nahkay ti àmbatbiyu ma kələŋ, èpi Yezu naŋ jika, ay ti ŋgay Yezu ti àsər do.
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Eslini Yezu àhi : « Wal ni, kitʉwi mam ? Kaɗəbay way ? » Wal ni àhi ana ahàr maslaŋa ya àhi ma ni ti bay ya agray tʉwi e dini bu ni. Nahkay àhi : « Maslaŋa goro, tamal nak kàzaba naŋ a ti ɗəfuki məlaŋ gani, nakoru nazay. »
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 Yezu àhi : « Mari. » Eslini Mari nakəŋ àmbatkioru ma, àhi àna ma *Hebri : « Rabuni. » Awayay aɗəmvaba : « Mʉsi. »
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 Yezu àhi : « Kàcafəŋa nu kà masləkana ba, aɗaba nə̀cəloru afa ga Baba faŋ ndo. Nihi ti ru afa ga bəza ga mmawa ni, hi ana tay ahkado : “Nəcəloru afa ga Baba, naŋ Bəŋ gekʉli daya. Naŋ gani ti Melefit goro, Melefit gekʉli daya.” »
17 Jesus continuou:
18 Mari ga kəsa Magədala nakəŋ àra ècia ma ga Yezu na ti àrəkioru ka ndam maɗəbay Yezu ni, àhi ana tay ahkado : « Nìpia Bay geli na. » Mək àŋgəhaɗi ma ga Yezu ya àhi ni ana tay.
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 Ka fat ga ladi gani nani ga məlakarawa ti ndam *maɗəbay Yezu ni tàŋgasva a ahay ba mək tə̀zləkkabá mahay a, aɗaba aŋgwaz awərfəŋa tay kà ndam *Zʉde ndahaŋ na. Nday tə̀bu maŋgasvani nahkay ti Yezu àhurkiviyu ka tay, ècik jik e kiɗiŋ gatay bu, àhi ana tay : « Melefit mâgray ti araŋa àhəli ahàr ana kʉli ba. »
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 Àra àhia ma ana tay a nahkay ti àŋgazli ahar gayaŋ ni akaba jamaŋgay gayaŋ ni ana tay. Nday nakəŋ tàra tìpia Bay geli na ti tə̀mərva dal-dal.
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 Eslini Yezu àhi ana tay : « Melefit mâgray ti araŋa àhəli ahàr ana kʉli ba » keti. Mək àhi ana tay : « Melefit àslərbiyu nu, nahkay nu day nəslər kʉli akaɗa gayaŋ ya àslərbiyu nu ni. »
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 Àra àɗəma nahkay ti èviteki aməɗ gayaŋ ka tay mək àhi ana tay : « Nə̀via Məsuf Njəlatana ana kʉli a : gəsumkabá naŋ a.
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 Ndam ya ti akəmbrəŋumfəŋa zlam magudarani gatay na kà tay a ni ti, Melefit day aməmbərfəŋa kà tay a. Ay ndam ya ti akəmbrəŋumfəŋa zlam magudarani gatay na kà tay a do ni ti, Melefit day aməmbərfəŋa kà tay a do. »
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 Tumas ti naŋ bəlaŋ ga ndam *maɗəbay Yezu kru mahar cʉeni ni, təzalay naŋ Didim daya. Ka fat gani nani ya ti Yezu àŋgazlivu ana ndam maɗəbay naŋ ndahaŋ ni ti Tumas naŋ àkibu ka tay bi.
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 Ndam maɗəbay Yezu ndahaŋ ni tə̀hi ahkado : « Mìpia Bay geli na. » Àra ècia ma gatay na ti àhi ana tay ahkado : « Nawayay nipi məlaŋ ga ahar ya tàdar àna masaŋsaŋ ni, nawayay nətəliyu weleher a məlaŋ gani vu. Nawayay nətəliyu ahar a məlaŋ ga jamaŋgay ya tàtəhaɗ àna awasl ni vu. Tamal nàgray nahkay ndo ni ti nə̀gəskabu ma gekʉli ni do. »
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 Gosku sekw ka ahàr gani ndam maɗəbay Yezu ni tə̀bu maŋgasvani a ahay bu keti, mahay məzləkkabani, Tumas day naŋ àkibu ka tay. Yezu àrəkia ka tay a, ècik jik e kiɗiŋ gatay bu, àhi ana tay ahkado : « Melefit mâgray ti araŋa àhəli ahàr ana kʉli ba. »
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 Eslini àhi ana Tumas nakəŋ : « Mənjaki ka ahar goro ni, ti kə̂təliyu weleher gayak ni. Təliyu ahar gayak a jamaŋgay goro ni vu. Mbrəŋ gejewi, fəku ahàr, gəskabá nàŋgaba e kisim ba eɗeɗiŋ a. »
27 E logo disse a Tomé:
28 Eslini Tumas nakəŋ àhi : « Nak Bay goro, nak Melefit goro. »
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 Yezu àhi : « Nak ti kìpia nu a day kwa ti kəgəskabu nu nàŋgaba e kisim ni ba. Ndam ya ti təgəskabu nàŋgaba e kisim ba, tìpi nu ndo ni ti tə̂mərvu. »
29 Jesus lhe disse:
30 Yezu ti àgra zlam magray ejep ndahaŋ a gərgəri kay kè meleher ga ndam maɗəbay naŋ na. Ay ti tə̀bi məbəkiani a wakita hini bu bi.
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Zlam ya ti nə̀bəki ni ti, nawayay ti kə̂gəsumkabu Yezu ti naŋ *Krist, naŋ Wur ge Melefit. Tamal kə̀gəsumkabá ti Melefit aməvi *sifa ya àndav ɗay-ɗay do ni ana kʉli aɗaba kə̀bum kəfumki ahàr ka Yezu palam.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.