Hebreus 11
Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs NTLH
1 Məfəki ahàr ke Melefit ti awayay aɗəmvaba mam ? Tamal məfəki ahàr ke Melefit ti mə̀səra leli mə̀bu àna zlam ya ti Melefit àɗəm aməvi ana leli ni àndava. Ku tamal mìpi zlam nday nani faŋ do nəŋgu ni, mə̀səra tə̀bu eɗeɗiŋ eɗeɗiŋeni.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Ndam ge Melefit ya ahaslani ni tə̀fəkia ahàr a nahkay, mək Melefit àzləbay tay azuhva məfəki ahàr gatay ni.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Leli day məfəki ahàr ke Melefit. Mə̀səra Melefit àgraya məlaŋ na ɗek àna ma gayaŋ ya àɗəm na. Nahkay mə̀səra zlam ya ti mipi ni ti Melefit àgraya àna zlam ya mìpi do na.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Abel day àfəkia ahàr ke Melefit a. Nahkay ti àgri sədaga ana Melefit àtam ga *Kayiŋ ya àgri ni àna sulumani. Abel àra àgra nahkay ti Melefit àzləbay naŋ azuhva sədaga gayaŋ ni, àɗəm naŋ ti mis jireni. Ku tamal Abel àməta nəŋgu ni, ku kani day naŋ àbu aɗəfiki məfəki ahàr ke Melefit ana leli.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 *Enok day àfəkia ahàr ke Melefit a. Nahkay ti Melefit àzaba naŋ a duniya ba, àmət ndo. Naŋ àbi ka duniya va bi, aɗaba Melefit àzoya naŋ a gavəla. Ay ku ka ya ti Melefit àzoru naŋ faŋ ndo nəŋgu ni, Melefit àzləba naŋ a, àɗəm naŋ mis sulumani.
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 Tamal mis àfəki ahàr ke Melefit do ni ti Melefit àzləbay naŋ do, àɗəm naŋ mis sulumani koksah. Aɗaba ku way way do awayay ahəɗakfəŋiyu kè Melefit nahəma, ahàr àɗəm maslaŋa gani mə̂fəki ahàr, mə̂gəskabu Melefit naŋ àbu, mə̂sər Melefit agri zlam sulumani ana nday ya ti taɗəbay naŋ ni.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Nʉwi day àfəkia ahàr ke Melefit a, nahkay ti àgəsikia ma. Ka ya ti Melefit àɗəfiki zlam ya ti àgravu faŋ ndo ni ti Nʉwi àgraya *slalah ga yam a, tə̀huriyu akaba ndam ga huɗ ahay gayaŋ, mək Melefit àhəŋgay tay. Nʉwi àra àfəkia ahàr ke Melefit a nahkay ti, Melefit àɗəm naŋ mis jireni ; nahkay ere ye ti Nʉwi àgray ni ti àɗafaki ndam ga *duniya ti nday ndam jireni do.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Abraham day àfəkia ahàr ke Melefit a. Nahkay ti ka ya ti Melefit àzalay naŋ ni ti Abraham àgəsikia ma. Àsləka ka haɗ gayaŋ a, òru ka haɗ ya ti Melefit àɗəm aməvi ni. Àsər məlaŋ ya ti akoru ni do, ay ku tamal nahkay nəŋgu ni òra.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 Azuhva məfəki ahàr gayaŋ ni ti ànjəhaɗ ka haɗ ya ti Melefit àɗəm aməvi ni, ay ànjəhaɗ ti akaɗa naŋ zal mirkwi : ànjəhaɗ a ahay miviceni bu. Wur gayaŋ Izak, kələŋ gani wur huɗ gayaŋ Zekʉp day tànjəhaɗ a ahay miviceni bu akaɗa gayaŋ ni : nday day Melefit àhi ana tay aməvi haɗ ya ti àɗəm aməvi ana Abraham ni ana tay.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Abraham ànjəhaɗ a ahay miviceni bu ni ti aɗaba ahətay sarta ya ti atafəkaɗ kəsa nahaŋ ni ; kəsa gani nani ti asak ga ahay gani mafəkaɗani lala. Àsər ahəmamam tə̂ləm ahay ga kəsa gani nani ti Melefit, amələmaya ahay nday nana ti naŋ gani daya.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Sara day àfəkia ahàr ke Melefit a. Nahkay ti Melefit àgray ti mîwi wur. Naŋ ti dəgəlani, medeweleni daya, ay ku tamal nahkay nəŋgu ni Melefit àgray ti mîwi wur ; àgray ti aɗaba Sara àgəskabá ere ye ti àɗəm aməgri na amagray eɗeɗiŋ.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Nahkay ti ku tamal Abraham naŋ bəlaŋ, naŋ medeweleni herem-herem nəŋgu ni, bəza huɗ gayaŋ tìgi kay. Nday kay akaɗa boŋgur ya a huɗ melefit bu ni, ahkay do ni akaɗa wiyaŋ ga zalaka, tàcal koksah.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Mis nday nani ɗek ti tə̀fəki ahàr ke Melefit, duk àbivoru ana kisim gatay tə̀mbrəŋ məfəki ahàr gatay ni ndo. Ka ya ti tə̀mət ni ti tə̀ŋgət zlam ge Melefit ya ti àɗəm aməvi ana tay ni faŋ ndo ; tə̀səra zlam nday nani atələbu akaɗa zlam ya ti tìpioru driŋ ni ciliŋ, mək tə̀mərvu àna naŋ. Tə̀ɗəm nday ndam mirkwi, kəsa gatay àbi a duniya bu bi.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Gatay ya ti tə̀ɗəm nahkay ni ti aɗafaki nday tə̀bu tajəgay haɗ gatay gatayani.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 Tamal tə̀jalakia ahàr ka haɗ gatay ya tə̀mbərbiya na ti akal tìslikia maŋgona eslina.
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 Ay nihi ti tawayay haɗ sulumani ya àtam ndahaŋ ni ; haɗ sulumani nani ti e melefit bu. Nahkay ti Melefit awayay ti təzalay naŋ Bay Melefit gatay, təzalay naŋ nahkay ti àɓəlafəŋ dal-dal. Àslamalia kəsa sulumani ana tay a eɗeɗiŋ a.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 Abraham àfəkia ahàr ke Melefit a. Nahkay ti àgəskabu misliŋi wur gayaŋ Izak. Melefit àhi mâgray nahkay ti àhəlfəŋa eyʉ a, awayay ti Abraham mâɗafaki ahəmamam afəki ahàr ni. Izak ti wur ga Abraham naŋ bəlaŋ, nahaŋ àbi, Melefit àhi ana Abraham aməvi bəza huɗ kay ti àna naŋ,
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 àɗəm : « Akəŋgət bəza huɗ gayak ti àna Izak. » Ku tamal nahkay nəŋgu ni, Abraham àgəsikia ma ana Melefit a,
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 aɗaba àhi ana ahàr Melefit ti esliki mahəŋgaraba mis e kisim ba tata. Abraham àra àfəkia ahàr a nahkay ti Melefit àhəŋgri wur gayaŋ ni. Ge Melefit ya àhəŋgri wur ga Abraham ni ti aɗafaki ere ye ti amagravu kama kama ni.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Izak day àfəkia ahàr ke Melefit a. Nahkay ti àgri *sulum ge Melefit ana ata Zekʉp nday ata Eseyʉ : àɗəmki ma ka zlam ya amagrakivu ka tay ni.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Zekʉp day àfəkia ahàr ke Melefit a. Nahkay ti àgri sulum ge Melefit ana bəza ge Zʉzef cʉeni. Àgri ana tay ti ka ya ti awayay endevervu ni ; àra àgria sulum ge Melefit ana tay a ti àjakvu àna aday, àhəŋgrioru ahàr a haɗ ana Melefit.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 Zʉzef day àfəkia ahàr ke Melefit a. Nahkay ti àɗəm ndam *Izireyel atasləka ka haɗ Ezip a. Àɗəm ma gani nani ti ka sarta ya ti awayay endevervu ni ; àɗəm ka ya ti atasləka ni ti tə̂həla aslat gayaŋ a.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Ata bəŋ ge Mʉwiz day tə̀fəkia ahàr ke Melefit a. Nahkay ti tàŋgah naŋ kiyi mahkər. Tàŋgah ti aɗaba wur ni àɓəlay ; *Faroŋ bay məgur haɗ ni àɗəm tâbazl bəza ga ndam Izireyel, ay ti tàgrafəŋa aŋgwaz kà ma gana ndo.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Mʉwiz day àfəkia ahàr ke Melefit a. Nahkay ka ya ti ègia gəɗakana ni ti àwayay ti tə̀ɗəm naŋ wur ga wur ga Faroŋ ni va ba.
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 Àwayay ti hojo tə̂gri daliya akaɗa ya tə̀gri ana ndam Izireyel ndahaŋ ni ere gani ti amərvu àna zlam magudarani ni, aɗaba zlam magudarani ti avay məmərani gʉzit ciliŋ.
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 Àhi ana ahàr hojo tə̂gri daliya akaɗa ya ti tə̀gri ana *Krist ni ere gani ti aŋgət elimeni ga haɗ Ezip ni ɗek ni. Àjalaki ahàr ti ka zlam sulumani ge Melefit ya aməgri azuhva məfəki ahàr gayaŋ ni.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Mʉwiz àfəkia ahàr ke Melefit a. Nahkay ti àsləka ka haɗ Ezip a. Ku tamal bay ga haɗ ni àzumkia ɓəruv a nəŋgu ni, àgrafəŋa aŋgwaz a ndo. Mʉwiz àmbrəŋ məfəki ahàr gayaŋ ni ndo, ègia akaɗa èpia Bay Melefit, naŋ ya ti èpivu do na.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Mʉwiz àra àfəkia ahàr ke Melefit nahkay ni ti àgray ti ndam Izireyel tâgray *Pak ye enjenjeni ni : tə̀bəki mimiz kà mahay gatay. Tàgray nahkay ti, ti *məslər ge Melefit ya àslərbiyu ga mabazl bəza meykweya ni ènjifiŋ kà bəza gatay ni ba.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Ndam Izireyel tə̀fəkia ahàr ke Melefit a. Nahkay ti tàsləkaba a Dəluv Ndizeni ni ba ; tàsləkaba ti akaɗa ka haɗ mikʉleni, yam àbi ka məlaŋ gani bi. Ay ka ya ti ndam Ezip tawayay masləkabana ni ti yam ni àndaba tay a ɗek, tə̀məta.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Azuhva məfəki ahàr ga ndam Izireyel ni ti gudu ga kəsa Zeriko àmbəɗ. Àmbəɗ ti aɗaba ndam Izireyel ni tə̀fəkia ahàr ke Melefit a, tèveliŋa kəsa na vaɗ adəskəla.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Rahap wal hala ni day àfəkia ahàr ke Melefit a. Nahkay ti a vaɗ ya ti ndam Izireyel tàbazl ndam ya ti tə̀gəskabu ma ge Melefit do ni ti tàkaɗ naŋ ndo. Tàkaɗ naŋ ndo ni ti aɗaba àfia ahàr ana ndam Izireyel ya tə̀sləroru tay ga məmənjiyu haɗ na, àɗafaki tay ndo.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 Nihi ti nəɗəmkivu mam ? Sarta àbi ga mazlapakiani bəlaŋ àna bəlaŋ ka ata Zedeyoŋ, Barak, Samsoŋ, Zefte, Devit, Semiyel akaba ndam ndahaŋ ya tàhəŋgaray pakama ge Melefit ni bi.
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 Nday nani ɗek ti tə̀fəkia ahàr ke Melefit a, nahkay ti mis ndahaŋ e kiɗiŋ gatay bu tèyefiŋa kà ndam ga haɗ ndahaŋ a, mis ndahaŋ tàgrafəŋa seriya kè mis àna jiri a, mis ndahaŋ tìpia zlam sulumani ya Melefit àɗəm aməgri ana ndam gayaŋ na, mis ndahaŋ tàkaɗfəŋva kà mazlahku a, tə̀tama tay àna njəɗa,
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 mis ndahaŋ tə̀tamfəŋa kà aku ya agəs zlam gədək-gədək na, ènjifiŋ kà tay ndo, mis ndahaŋ tə̀tamfəŋa kè mis ya ti tawayay tabazl tay àna maslalam a na. Ka ya ti njəɗa àfəŋ kà tay bi ni ti Melefit àvia njəɗa ana tay a ; ka ya ti tàgray silik ni ti tàgrafəŋa aŋgwaz kè mis ndahaŋ a ndo simiteni ; tàgara ndam silik ga haɗ ndahaŋ a kay.
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Wál ndahaŋ tìpia ndam gatay ya tə̀mət, tàŋgaba e kisim ba na.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Mis ndahaŋ e kiɗiŋ gatay bu tə̀caka daliya gərgəri a kay : mis tèyefiŋa kà tay a ; tə̀zləɓa tay àna kurupu a ; tə̀wəla tay àna jejirɓi a ; tə̀biya tay a daŋgay va ;
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 tìzligia tay àna akur a, tə̀məta àna naŋ a ; tèkelkaba tay àna si a ; tàbazla tay àna maslalam a. Mis ndahaŋ ti ni tə̀sawaɗay satat, tàbakabu ambəl ga təmbak ahkay do ni ga awak. Zlam ahəci tay, mis tə̀gria daliya ana tay a kay, tàmənjaləŋ kà tay akaɗa nday kərá.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 Nday ti tèdevu satat a huɗ gili bu akaba a həma bu ; tànjəhaɗ a ahuzl bu ahkay do ni e eviɗ bu. Nday ti mis sulumani, giri-giri akal tanjəhaɗ a məlaŋ sulumani ya àtam duniya hini àna sulumani ni bu.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Mis nday nani ɗek ti Melefit àzləba tay a, àɗəm nday ndam gayaŋ sulumani aɗaba tə̀fəkia ahàr a. Ay tə̀ŋgət zlam sulumani ge Melefit ya àɗəm aməvi ana ndam gayaŋ ni ndo.
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 Tə̀ŋgət ndo ni ti aɗaba Melefit awayay mendeveriŋ tʉwi gayaŋ ya agri ana mis ɗek ni ka ahar bəlaŋ. Àslamalia zlam sulumani ana leli a, àtam zlam sulumani ya ti tə̀ɗəm aməvi ana tay ni ; nahkay awayay ti nday day tə̂ŋgət zlam sulumani gani nani ka sarta ya ti leli aməŋgət ni.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.