Hebreus 11
Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs NAA
1 Məfəki ahàr ke Melefit ti awayay aɗəmvaba mam ? Tamal məfəki ahàr ke Melefit ti mə̀səra leli mə̀bu àna zlam ya ti Melefit àɗəm aməvi ana leli ni àndava. Ku tamal mìpi zlam nday nani faŋ do nəŋgu ni, mə̀səra tə̀bu eɗeɗiŋ eɗeɗiŋeni.
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que não se veem.
2 Ndam ge Melefit ya ahaslani ni tə̀fəkia ahàr a nahkay, mək Melefit àzləbay tay azuhva məfəki ahàr gatay ni.
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
3 Leli day məfəki ahàr ke Melefit. Mə̀səra Melefit àgraya məlaŋ na ɗek àna ma gayaŋ ya àɗəm na. Nahkay mə̀səra zlam ya ti mipi ni ti Melefit àgraya àna zlam ya mìpi do na.
3 Pela fé, entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não são visíveis.
4 Abel day àfəkia ahàr ke Melefit a. Nahkay ti àgri sədaga ana Melefit àtam ga *Kayiŋ ya àgri ni àna sulumani. Abel àra àgra nahkay ti Melefit àzləbay naŋ azuhva sədaga gayaŋ ni, àɗəm naŋ ti mis jireni. Ku tamal Abel àməta nəŋgu ni, ku kani day naŋ àbu aɗəfiki məfəki ahàr ke Melefit ana leli.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio da fé, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 *Enok day àfəkia ahàr ke Melefit a. Nahkay ti Melefit àzaba naŋ a duniya ba, àmət ndo. Naŋ àbi ka duniya va bi, aɗaba Melefit àzoya naŋ a gavəla. Ay ku ka ya ti Melefit àzoru naŋ faŋ ndo nəŋgu ni, Melefit àzləba naŋ a, àɗəm naŋ mis sulumani.
5 Pela fé, Enoque foi levado a fim de não passar pela morte; não foi achado, porque Deus o havia levado. Pois, antes de ser levado, obteve testemunho de que havia agradado a Deus.
6 Tamal mis àfəki ahàr ke Melefit do ni ti Melefit àzləbay naŋ do, àɗəm naŋ mis sulumani koksah. Aɗaba ku way way do awayay ahəɗakfəŋiyu kè Melefit nahəma, ahàr àɗəm maslaŋa gani mə̂fəki ahàr, mə̂gəskabu Melefit naŋ àbu, mə̂sər Melefit agri zlam sulumani ana nday ya ti taɗəbay naŋ ni.
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que recompensa os que o buscam.
7 Nʉwi day àfəkia ahàr ke Melefit a, nahkay ti àgəsikia ma. Ka ya ti Melefit àɗəfiki zlam ya ti àgravu faŋ ndo ni ti Nʉwi àgraya *slalah ga yam a, tə̀huriyu akaba ndam ga huɗ ahay gayaŋ, mək Melefit àhəŋgay tay. Nʉwi àra àfəkia ahàr ke Melefit a nahkay ti, Melefit àɗəm naŋ mis jireni ; nahkay ere ye ti Nʉwi àgray ni ti àɗafaki ndam ga *duniya ti nday ndam jireni do.
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído a respeito de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, construiu uma arca para a salvação de sua família. Assim, ele condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
8 Abraham day àfəkia ahàr ke Melefit a. Nahkay ti ka ya ti Melefit àzalay naŋ ni ti Abraham àgəsikia ma. Àsləka ka haɗ gayaŋ a, òru ka haɗ ya ti Melefit àɗəm aməvi ni. Àsər məlaŋ ya ti akoru ni do, ay ku tamal nahkay nəŋgu ni òra.
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber como herança; e partiu sem saber para onde ia.
9 Azuhva məfəki ahàr gayaŋ ni ti ànjəhaɗ ka haɗ ya ti Melefit àɗəm aməvi ni, ay ànjəhaɗ ti akaɗa naŋ zal mirkwi : ànjəhaɗ a ahay miviceni bu. Wur gayaŋ Izak, kələŋ gani wur huɗ gayaŋ Zekʉp day tànjəhaɗ a ahay miviceni bu akaɗa gayaŋ ni : nday day Melefit àhi ana tay aməvi haɗ ya ti àɗəm aməvi ana Abraham ni ana tay.
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Abraham ànjəhaɗ a ahay miviceni bu ni ti aɗaba ahətay sarta ya ti atafəkaɗ kəsa nahaŋ ni ; kəsa gani nani ti asak ga ahay gani mafəkaɗani lala. Àsər ahəmamam tə̂ləm ahay ga kəsa gani nani ti Melefit, amələmaya ahay nday nana ti naŋ gani daya.
10 Porque Abraão aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e construtor.
11 Sara day àfəkia ahàr ke Melefit a. Nahkay ti Melefit àgray ti mîwi wur. Naŋ ti dəgəlani, medeweleni daya, ay ku tamal nahkay nəŋgu ni Melefit àgray ti mîwi wur ; àgray ti aɗaba Sara àgəskabá ere ye ti àɗəm aməgri na amagray eɗeɗiŋ.
11 Pela fé, também, a própria Sara, apesar de não poder ter filhos e já ser idosa, recebeu poder para ser mãe, pois considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Nahkay ti ku tamal Abraham naŋ bəlaŋ, naŋ medeweleni herem-herem nəŋgu ni, bəza huɗ gayaŋ tìgi kay. Nday kay akaɗa boŋgur ya a huɗ melefit bu ni, ahkay do ni akaɗa wiyaŋ ga zalaka, tàcal koksah.
12 Por isso, também de um só homem, praticamente morto, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 Mis nday nani ɗek ti tə̀fəki ahàr ke Melefit, duk àbivoru ana kisim gatay tə̀mbrəŋ məfəki ahàr gatay ni ndo. Ka ya ti tə̀mət ni ti tə̀ŋgət zlam ge Melefit ya ti àɗəm aməvi ana tay ni faŋ ndo ; tə̀səra zlam nday nani atələbu akaɗa zlam ya ti tìpioru driŋ ni ciliŋ, mək tə̀mərvu àna naŋ. Tə̀ɗəm nday ndam mirkwi, kəsa gatay àbi a duniya bu bi.
13 Todos estes morreram na fé. Não obtiveram as promessas, mas viram-nas de longe e se alegraram com elas, confessando que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Gatay ya ti tə̀ɗəm nahkay ni ti aɗafaki nday tə̀bu tajəgay haɗ gatay gatayani.
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
15 Tamal tə̀jalakia ahàr ka haɗ gatay ya tə̀mbərbiya na ti akal tìslikia maŋgona eslina.
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Ay nihi ti tawayay haɗ sulumani ya àtam ndahaŋ ni ; haɗ sulumani nani ti e melefit bu. Nahkay ti Melefit awayay ti təzalay naŋ Bay Melefit gatay, təzalay naŋ nahkay ti àɓəlafəŋ dal-dal. Àslamalia kəsa sulumani ana tay a eɗeɗiŋ a.
16 Mas, agora, desejam uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porque lhes preparou uma cidade.
17 Abraham àfəkia ahàr ke Melefit a. Nahkay ti àgəskabu misliŋi wur gayaŋ Izak. Melefit àhi mâgray nahkay ti àhəlfəŋa eyʉ a, awayay ti Abraham mâɗafaki ahəmamam afəki ahàr ni. Izak ti wur ga Abraham naŋ bəlaŋ, nahaŋ àbi, Melefit àhi ana Abraham aməvi bəza huɗ kay ti àna naŋ,
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque. Aquele que acolheu as promessas de Deus estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 àɗəm : « Akəŋgət bəza huɗ gayak ti àna Izak. » Ku tamal nahkay nəŋgu ni, Abraham àgəsikia ma ana Melefit a,
18 do qual havia sido dito: “A sua descendência virá por meio de Isaque.”
19 aɗaba àhi ana ahàr Melefit ti esliki mahəŋgaraba mis e kisim ba tata. Abraham àra àfəkia ahàr a nahkay ti Melefit àhəŋgri wur gayaŋ ni. Ge Melefit ya àhəŋgri wur ga Abraham ni ti aɗafaki ere ye ti amagravu kama kama ni.
19 Abraão considerou que Deus era poderoso até para ressuscitar Isaque dentre os mortos, de onde também figuradamente o recebeu de volta.
20 Izak day àfəkia ahàr ke Melefit a. Nahkay ti àgri *sulum ge Melefit ana ata Zekʉp nday ata Eseyʉ : àɗəmki ma ka zlam ya amagrakivu ka tay ni.
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou Jacó e Esaú, a respeito de coisas que ainda estavam para vir.
21 Zekʉp day àfəkia ahàr ke Melefit a. Nahkay ti àgri sulum ge Melefit ana bəza ge Zʉzef cʉeni. Àgri ana tay ti ka ya ti awayay endevervu ni ; àra àgria sulum ge Melefit ana tay a ti àjakvu àna aday, àhəŋgrioru ahàr a haɗ ana Melefit.
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou a Deus.
22 Zʉzef day àfəkia ahàr ke Melefit a. Nahkay ti àɗəm ndam *Izireyel atasləka ka haɗ Ezip a. Àɗəm ma gani nani ti ka sarta ya ti awayay endevervu ni ; àɗəm ka ya ti atasləka ni ti tə̂həla aslat gayaŋ a.
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens a respeito de seus próprios ossos.
23 Ata bəŋ ge Mʉwiz day tə̀fəkia ahàr ke Melefit a. Nahkay ti tàŋgah naŋ kiyi mahkər. Tàŋgah ti aɗaba wur ni àɓəlay ; *Faroŋ bay məgur haɗ ni àɗəm tâbazl bəza ga ndam Izireyel, ay ti tàgrafəŋa aŋgwaz kà ma gana ndo.
23 Pela fé, Moisés, depois de nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que era um menino bonito e não temeram o decreto do rei.
24 Mʉwiz day àfəkia ahàr ke Melefit a. Nahkay ka ya ti ègia gəɗakana ni ti àwayay ti tə̀ɗəm naŋ wur ga wur ga Faroŋ ni va ba.
24 Pela fé, Moisés, sendo homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Àwayay ti hojo tə̂gri daliya akaɗa ya tə̀gri ana ndam Izireyel ndahaŋ ni ere gani ti amərvu àna zlam magudarani ni, aɗaba zlam magudarani ti avay məmərani gʉzit ciliŋ.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado.
26 Àhi ana ahàr hojo tə̂gri daliya akaɗa ya ti tə̀gri ana *Krist ni ere gani ti aŋgət elimeni ga haɗ Ezip ni ɗek ni. Àjalaki ahàr ti ka zlam sulumani ge Melefit ya aməgri azuhva məfəki ahàr gayaŋ ni.
26 Ele entendeu que ser desprezado por causa de Cristo era uma riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a recompensa.
27 Mʉwiz àfəkia ahàr ke Melefit a. Nahkay ti àsləka ka haɗ Ezip a. Ku tamal bay ga haɗ ni àzumkia ɓəruv a nəŋgu ni, àgrafəŋa aŋgwaz a ndo. Mʉwiz àmbrəŋ məfəki ahàr gayaŋ ni ndo, ègia akaɗa èpia Bay Melefit, naŋ ya ti èpivu do na.
27 Pela fé, Moisés abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a ira do rei, pois permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
28 Mʉwiz àra àfəkia ahàr ke Melefit nahkay ni ti àgray ti ndam Izireyel tâgray *Pak ye enjenjeni ni : tə̀bəki mimiz kà mahay gatay. Tàgray nahkay ti, ti *məslər ge Melefit ya àslərbiyu ga mabazl bəza meykweya ni ènjifiŋ kà bəza gatay ni ba.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
29 Ndam Izireyel tə̀fəkia ahàr ke Melefit a. Nahkay ti tàsləkaba a Dəluv Ndizeni ni ba ; tàsləkaba ti akaɗa ka haɗ mikʉleni, yam àbi ka məlaŋ gani bi. Ay ka ya ti ndam Ezip tawayay masləkabana ni ti yam ni àndaba tay a ɗek, tə̀məta.
29 Pela fé, os israelitas atravessaram o mar Vermelho como por terra seca. Quando os egípcios tentaram fazer o mesmo, foram engolidos pelo mar.
30 Azuhva məfəki ahàr ga ndam Izireyel ni ti gudu ga kəsa Zeriko àmbəɗ. Àmbəɗ ti aɗaba ndam Izireyel ni tə̀fəkia ahàr ke Melefit a, tèveliŋa kəsa na vaɗ adəskəla.
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Rahap wal hala ni day àfəkia ahàr ke Melefit a. Nahkay ti a vaɗ ya ti ndam Izireyel tàbazl ndam ya ti tə̀gəskabu ma ge Melefit do ni ti tàkaɗ naŋ ndo. Tàkaɗ naŋ ndo ni ti aɗaba àfia ahàr ana ndam Izireyel ya tə̀sləroru tay ga məmənjiyu haɗ na, àɗafaki tay ndo.
31 Pela fé, Raabe, a prostituta, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu os espias com paz.
32 Nihi ti nəɗəmkivu mam ? Sarta àbi ga mazlapakiani bəlaŋ àna bəlaŋ ka ata Zedeyoŋ, Barak, Samsoŋ, Zefte, Devit, Semiyel akaba ndam ndahaŋ ya tàhəŋgaray pakama ge Melefit ni bi.
32 E que mais direi? Certamente me faltará o tempo necessário para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
33 Nday nani ɗek ti tə̀fəkia ahàr ke Melefit a, nahkay ti mis ndahaŋ e kiɗiŋ gatay bu tèyefiŋa kà ndam ga haɗ ndahaŋ a, mis ndahaŋ tàgrafəŋa seriya kè mis àna jiri a, mis ndahaŋ tìpia zlam sulumani ya Melefit àɗəm aməgri ana ndam gayaŋ na, mis ndahaŋ tàkaɗfəŋva kà mazlahku a, tə̀tama tay àna njəɗa,
33 os quais, por meio da fé, conquistaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
34 mis ndahaŋ tə̀tamfəŋa kà aku ya agəs zlam gədək-gədək na, ènjifiŋ kà tay ndo, mis ndahaŋ tə̀tamfəŋa kè mis ya ti tawayay tabazl tay àna maslalam a na. Ka ya ti njəɗa àfəŋ kà tay bi ni ti Melefit àvia njəɗa ana tay a ; ka ya ti tàgray silik ni ti tàgrafəŋa aŋgwaz kè mis ndahaŋ a ndo simiteni ; tàgara ndam silik ga haɗ ndahaŋ a kay.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam de ser mortos à espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Wál ndahaŋ tìpia ndam gatay ya tə̀mət, tàŋgaba e kisim ba na.
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
36 Mis ndahaŋ e kiɗiŋ gatay bu tə̀caka daliya gərgəri a kay : mis tèyefiŋa kà tay a ; tə̀zləɓa tay àna kurupu a ; tə̀wəla tay àna jejirɓi a ; tə̀biya tay a daŋgay va ;
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de zombarias e açoites, sim, até de algemas e prisões.
37 tìzligia tay àna akur a, tə̀məta àna naŋ a ; tèkelkaba tay àna si a ; tàbazla tay àna maslalam a. Mis ndahaŋ ti ni tə̀sawaɗay satat, tàbakabu ambəl ga təmbak ahkay do ni ga awak. Zlam ahəci tay, mis tə̀gria daliya ana tay a kay, tàmənjaləŋ kà tay akaɗa nday kərá.
37 Foram apedrejados, serrados ao meio, mortos ao fio da espada. Andaram como peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras; passaram por necessidades, foram afligidos e maltratados.
38 Nday ti tèdevu satat a huɗ gili bu akaba a həma bu ; tànjəhaɗ a ahuzl bu ahkay do ni e eviɗ bu. Nday ti mis sulumani, giri-giri akal tanjəhaɗ a məlaŋ sulumani ya àtam duniya hini àna sulumani ni bu.
38 O mundo não era digno deles. Andaram errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
39 Mis nday nani ɗek ti Melefit àzləba tay a, àɗəm nday ndam gayaŋ sulumani aɗaba tə̀fəkia ahàr a. Ay tə̀ŋgət zlam sulumani ge Melefit ya àɗəm aməvi ana ndam gayaŋ ni ndo.
39 Todos estes, mesmo tendo obtido bom testemunho por meio da fé, não obtiveram a concretização da promessa,
40 Tə̀ŋgət ndo ni ti aɗaba Melefit awayay mendeveriŋ tʉwi gayaŋ ya agri ana mis ɗek ni ka ahar bəlaŋ. Àslamalia zlam sulumani ana leli a, àtam zlam sulumani ya ti tə̀ɗəm aməvi ana tay ni ; nahkay awayay ti nday day tə̂ŋgət zlam sulumani gani nani ka sarta ya ti leli aməŋgət ni.
40 porque Deus tinha previsto algo melhor para nós, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.