Atos 28

Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Leli nakəŋ màra màtama ti tə̀hi ana leli haɗ hini ti slimi gani Malta.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Ndam ga haɗ nani tə̀gəskabu leli lala, tə̀gri zlam sulumani ana leli. Avər naŋ àbu ekwesey, məlaŋ day èndisliŋa ti, tèbefta aku a gir-gir, tə̀hi ana leli môru mânjafəŋ leli ɗek.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Pol àhəla cəcul a, aɗəm abəkiyu ka aku ni ti zlam a haɗ àvu a huɗ gani bu ; aku ni àvəɗibiya ti àji aslər ana Pol nakəŋ ka ahar. Naŋ àfəŋ kà ahar ni tandal-ndala, àdafəŋa do.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Ndam ga haɗ ni tàra tìpia zlam a haɗ ni naŋ àfəŋ kà ahar tandal-ndala nahəma, tə̀zlapaki e kiɗiŋ gatay bu, tə̀ɗəm ahkado : « Maslaŋa hini ti bay makaɗ mis eɗeɗiŋ. Ku tamal àtamfəŋa kà dəluv a nəŋgu ni, Melefit àmbrəŋ naŋ mânjəhaɗ àna sifa do. »
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Ay Pol nakəŋ àtəloru zlam a haɗ ni a aku ni vu, èci məwər gani ndo.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Mis ye eslini ni tamənjaləŋ ka Pol, tə̀ɗəm bi ahar ni ara agəsl mba ahkay do ni bi ara amət sərɗaw mba. Tàra tə̀pəsa dal-dal àna mamənjaləŋana ti tìpi ti araŋa àgrakivu ndo, nahkay tàmbat majalay ahàr gatay nahaŋ, tə̀ɗəm naŋ bəlaŋ e kiɗiŋ ge melefifit gatay ndahaŋ bu.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Ka məlaŋ ya leli mə̀bu eslini ni ahay ga zal nahaŋ àbu cifa. Slimi ga maslaŋa nani ti Pʉbliyʉs, naŋ gəɗakani ga haɗ nani. Naŋ nakəŋ àzaloru leli afa gani, àgəskabu leli àna məmərani ; màndəhaɗ afa gani vaɗ mahkər.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Bəŋ ge Pʉbliyʉs àbu, ay ti naŋ àvu mandəhaɗani èɓesey do ; ahàr egizleki, azay day abafəŋa. Pol àra ècia ma gana ti òru afa gani. Àra ènjikia ti àhəŋgalay Melefit, àbəki *ahar ga mahəŋgaraba naŋ a, mək bəŋ ge Pʉbliyʉs ni àŋgaba.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Ndam ga arməwər ndahaŋ ga haɗ ni ɗek tàra tìcia ma gana ti nday day tàra, mək Pol àhəŋgaraba tay a.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Nahkay mis tə̀gri zlam sulumani ana leli gərgəri kay. Ka ya ti mawayay masləka ni ti tə̀via zlam ya mawayay na ana leli ga moroni àna naŋ kama daya.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Mànjəhaɗ eslini kiyi mahkər, kələŋ gani mə̀cəliyu a *slalah ga yam nahaŋ vu. Slalah ga yam nani ti ècikbiyu e Eleksendri, àra a Malta, ècik eslini ga majəgay mandav ga sarta ga aməɗ ni. Slimi ga slalah ga yam ni Diyʉskʉr.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Màsləka mòru e Sirekʉz, eslini màndəhaɗ vaɗ mahkər.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Màsləka eslina ti mòru slap-slap kà gəvay ga haɗ, nahkay mìnjiyu e Reziyʉ. Hajəŋ gani aməɗ àkəzlabiyu gwar kələŋ, nahkay màsləka, màgray vaɗ cʉ e divi bu ni ti mìnjʉa a Puzol a.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Mòru mìnjʉa eslina ti mə̀di ahàr ana ndam məfəki ahàr ka Yezu ndahaŋ. Nday nakəŋ tə̀hi ana leli mânjəhaɗ afa gatay gosku sekw. Kələŋ gani màsləka, mòru gwar a Rom.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Ndam məfəki ahàr ka Yezu ya a Rom ni tàra tìcia leli mə̀bu ka ahàr divi ti tə̀ngwivabiyu ana leli a ma vu. Nahkay mə̀bakabu ahàr akaba mis ndahaŋ a Gosku ge Epiyʉs bu, mis ndahaŋ ti ni mə̀bakabu ahàr akaba tay ka məlaŋ ya təzalay Məlaŋ Mandəhaɗani Mahkər ni. Pol àra èpia tay a ti àgri sʉsi ana Melefit, àzay njəɗa hʉya. Mək màsləka, mòru a Rom.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Mòru mìnjʉa a Rom a ti tə̀vi divi ana Pol ga manjəhaɗani a ahay nahaŋ bu. Tàfəkaɗfəŋ zal slewja nahaŋ ga majəgay naŋ ciliŋ.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Pol àra àgra vaɗ a mahkər ti àzalakabu gəɗákani ga ndam *Zʉde ya a Rom ni. Nday nakəŋ tàra tàŋgasva ti àhi ana tay ahkado : « Bəza ga mmawa, nàgudari zlam ana ndam jiba geli ndo, nàgudar zlam ya ti ata bəŋ geli tə̀cafəŋa leli a ni ndo daya. Ku tamal nahkay nəŋgu ni, ndam geli ya a Zerʉzalem ni tə̀gəsia nu a ana ndam *Rom a.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Ndam Rom ni tìhindifua ma, tə̀ŋgətfu zlam ya nàgudar ti tâkaɗki nu di ni ndo, nahkay tawayay təmbrəŋ nu.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Ay ndam Zʉde ni tə̀ɗəm tə̀mbrəŋ nu ba ; nahkay nə̀ɗəm si nâra àna ma gana ahalay afa ga bay gəɗakana kwa. Ay nàra ahalay a ti ga mabəhaɗki mirdim ka ndam jiba goro do.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Nə̀zalakabu kʉli nahkay ti, nawayay kîcʉm ma gani bilegeni. Tə̀wəl nu àna jejirɓi hini ti azuhva pakama ya ndam *Izireyel təgəskabu, təɗəm Melefit aməgri ana leli ni. »
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Ndam Zʉde ni tàra tìcia ma gayaŋ na ti tə̀həŋgrifəŋ, tə̀hi ahkado : « Ndam ga haɗ *Zʉde tə̀sləribiyu wakita àki ka ma gayak ana leli ndo. Wur ga məŋ geli nahaŋ ya àsləkabiya eslina àra àŋgəhaɗ ma gani ahkay do ni àɗəmkuk ma magədavani ni ti àbi.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Ay mawayay mici ere ye ti nak kajalaki ahàr ni, aɗaba mə̀səra ku eley eley do ɗek mis təɗəmki ma magədavani àki ke divi gekʉli ya kəɗəbum ni. »
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Eslini tàfəkaɗ vaɗ ga məbakabu ahàr. Vaɗ gani àra ènjia ti mis kay tə̀tam nday ya ti tàra enjenjeni na tàra afa ga Pol a. Pol nakəŋ àzlapi ana tay, ànjəki kwa ge miledʉ àbiviyu ana məlakarawa, àɗəmki ma ti ka *Məgur ge Melefit. Awayay tə̂gəskabu pakama gayaŋ ya aɗəmki ka Yezu ni, nahkay àɗəfiaba *Divi ge Melefit ya Mʉwiz àbəki a wakita gayaŋ bu na akaba ma ga ndam ndahaŋ ya tàhəŋgaray pakama ge Melefit na ana tay a.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Nday nakəŋ tàra tìcia ma ga Pol na ti, mis ndahaŋ e kiɗiŋ gatay bu tə̀gəskabá, mis ndahaŋ ni ti ni tàwayay məgəskabani do.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Nahkay nday nakəŋ tìcivu ndo. Ka ya ti tə̀bu tasləka ni ti Pol àhikivu ma nahaŋ ana tay bəlaŋ ciliŋ. Àhi ana tay ahkado : « Izayi bay mahəŋgaray pakama ge Melefit ni àhibiya ma ana ata bəŋ gekʉli àna njəɗa ga Məsuf Njəlatana ti, ma ge jiri eɗeɗiŋ !
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 Àɗəm ahkado :
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Aɗaba mam, ahàr ga ndam hini ègia ɓaŋ-ɓaŋana ;
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Pol àhi ana tay keti : « Ègia nahkay ti, sərumki lala : nihi Melefit asləroru ndam gayaŋ afa ga ndam ya nday ndam Zʉde do ni ga məhiani ana tay ahəmamam Melefit amahəŋgay tay ni. Nday ti, atəhia ma gana ana tay a ti atəgəskabu ! » [
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Pol àra àɗəma ma nana ti ndam Zʉde nakəŋ tàsləka àna ləgayva.]
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Eslini Pol àgray vi cʉ ɓəraŋa a ahay ya ti naŋ àvu àpəl siŋgu gani ni bu. Ka sarta gani nani ti mis dal-dal tàra tàmənjaya naŋ a, naŋ day àgəskabá tay a ɗek.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Nahkay naŋ àbu aɗəmki ma ka Məgur ge Melefit, acahi zlam àki ka Bay geli Yezu *Krist ana mis. Àgray aŋgwaz àna ma gani ndo, mis day tə̀cafəŋa naŋ a ndo.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.