Atos 27
Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs ARA
1 Kələŋ ga zlam ya àgravu a Sezare ni ti tə̀ɗəm tòru àna Pol akaba ndam daŋgay ndahaŋ gwar ka haɗ Itali a *slalah ga yam bu. Nahkay tə̀bi tay a ahar vu ana gəɗakani ga ndam slewja nahaŋ, slimi gani Zʉlyʉs, təzalay ndam slewja gayaŋ « Ge Egʉst. »
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 Nahkay mə̀cəlviyu a slalah ga yam vu, màsləka. Slalah ga yam nani ti àsləkabiya e Edremit a, awayay aŋgoru gwar ka haɗ Azi. A slalah ga yam nani bu ni ti zal nahaŋ àkibu ke leli. Maslaŋa gani nani ti slimi gani Aristark, naŋ zal Mesedʉweŋ, kəsa gayaŋ Tesalonik.
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Hajəŋ gani ti mìnjʉa a Sidoŋ a. Mòru mìnjʉa eslina ti Zʉlyʉs àvi divi ana Pol ga moru məmənjiyu zləbəba gayaŋ ti tə̂jənaki naŋ. Zʉlyʉs àvi divi gani nahkay ti aɗaba awayay naŋ dal-dal.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 Pol àra àsləkabiya ti màsləka a Sidoŋ a, mòru slap-slap kà gəvay ga haɗ, màcoru Sipir ka ahar ga gəjar. Mòru gwar eslini ti aɗaba tamal makoru ndəlaɓa ti aməɗ ahəŋgaroru leli kələŋ kələŋ.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 Mòru slap-slap, màcoru Silisi akaba Pemfili ka ahar ga ɗaf, mìnjʉa a Mira ka haɗ Lisi a.
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Eslini ti gəɗakani ga ndam slewja ni àdia ahàr ana slalah ga yam nahaŋ, àsləkabiya e Eleksendri a, awayay akoru gwar ka haɗ Itali. Àra àdia ahar a ti àhi ana leli « Cəlumviyu » mək leli nakəŋ məcəlviyu.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 Màra màsləka eslina ti màgray vaɗ ehimeya ka ahàr divi, mòru weceweci koksah aɗaba aməɗ ni. Mìnjiyu kà gəvay ga Kinit zlah-zlah. Eslini aməɗ ni àcafəŋa leli ga moroni kama ti mawayay makoru slap-slap kà gəvay ge Kret, nahkay mòru gwar ka həma Salmoni ya ka haɗ nani ni.
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 Mòru mìnjʉa eslina pəlok pəlok nahəma, mòru slap-slap kà gəvay ge Kret, nahkay mìnjiyu zlah-zlah ka məlaŋ ya təzalay Dəŋ-dəŋ Sulumani ni. Məlaŋ nani ti kà gəvay ga kəsa Lazi.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Ka ahàr divi ni ti mìjiŋbiya sarta dal-dal. Vaɗ ga məgəs ndəra àsləkaba ti, sarta ga moroni ka ahàr ga yam àndava. Nahkay ti tamal məɗəm makoru kama ti araŋa esliki magrakivani ke leli tata. Nahkay Pol àhivù ana ndam ya tagaray slalah ga yam ni, àhi ana tay ahkado :
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 « Ndam goro ni, nə̀səra tamal məɗəm makoru àna slalah ga yam geli ni kama ti araŋa akoru agrakivu ke leli. Emizikiba ka slalah ga yam geli na akaba zlam ya a huɗ gani bu na, leli leleni day bi emisliki mahəŋgay ahàr geli ɗek do. »
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Ay bay ga slalah ga yam ni akaba maslaŋa ya agaray ni tə̀ɗəm makoru kwa ; nahkay gəɗakani ga ndam slewja ni àgəskabá ma gatay na, èciiki ma ga Pol ni ndo.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Ka məlaŋ ya leli mə̀vu ni ti sarta ga aməɗ ya akəzlay ni tìcik àna slalah ga yam lala do. Nahkay ndam ya tə̀vu a slalah ga yam ni bu ni ahar gəɗakani tə̀ɗəm masləka kwa. Tamal agravu tata ti tawayay tinjiyu e Fenis. Fenis day ka haɗ Kret ; eslini ti dəluv gwar agavəla ka ahar ga gəjar akaba gwar agavəla ka ahar ga ɗaf, nahkay ka sarta ga aməɗ ya akəzlay ni ti tawayay tanjəhaɗ eslini.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 Tàra tìpia aməɗ àbu ara fer-fer gwar kələŋ gatay a nahəma, tə̀hi ana ahàr ere ya tawayay ni tagray tata. Nahkay nday nakəŋ tàgəjahaya ara ya ticik *slalah ga yam àna naŋ na a yam ba mək mòru slap-slap kà gəvay ga haɗ Kret ni.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Ay cepepa ti aməɗ nahaŋ àkəzlabiyu datu-datu gwar ka həma ga haɗ Kret, àhəŋgaroru leli e kiɗiŋ ga dəluv ni vu. Aməɗ gani nani ti təzalay àna ma ga ndam *Gres Ewrekiloŋ.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 Aməɗ ni naŋ àbu ahəŋgaroru leli nahkay ti ndam ya tagaray slalah ga yam ni tìsliki moroni àna naŋ kama ndo, tə̀mbrəŋa magarana. Eslini aməɗ ni àhəloru leli e kiɗiŋ ga dəluv ni vu zlam gayaŋ.
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Haɗ gʉziteni nahaŋ àvu e kiɗiŋ ga dəluv ni bu, təzalay Koda. Leli nakəŋ mòru slap-slap kà gəvay ga haɗ ni, nahkay aməɗ ni àgri daliya ana leli akaɗa ka ya ti leli e kiɗiŋ ga dəluv ni bu ndo. Slalah ga yam geli gʉziteni àbu məwəlfəŋani kà gəɗakani ni ; leli nakəŋ màgəjahbiyu kà gəvay ga gəɗakani ni zlah-zlah.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 Màra màgəjahbiya ti ndam ya tagaray slalah ga yam ni tàfaya a huɗ ga slalah ga yam geli gəɗakani ni va. Mək tə̀wəlkabu slalah ga yam gəɗakani ni àna ezeweɗ ti yam àhuriyu va ba. Wiyaŋ àvu dal-dal a huɗ ga dəluv ni bu maŋgakabani gwar ka haɗ Libi : aŋgwaz àwəra tay a, tə̀ɗəm bi aməɗ ni amazoru slalah ga yam geli ni gwar eslini, nahkay tə̀wəlfəŋ zlam gwar kələŋ ga slalah ga yam ni ti mâcafəŋa naŋ ga moroni ke wecewecena. Eslini tə̀mbrəŋ magaray slalah ga yam ni ti aməɗ ni azoru zlam gayaŋ.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 Aməɗ ni naŋ àbu adaɗay leli dal-dal ti hajəŋ gani tə̀njəki ka məhəlaba zlam ya tə̀həlvabiyu a slalah ga yam ni vu na, tə̀biyu a dəluv ni vu cizliv cizliv.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 Hajəŋ nahaŋ gani tə̀biyu zlam ya tagray tʉwi àna tay a slalah ga yam ni bu ni cizliv cizliv a dəluv ni vu àna ahar gatay gatayani.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Vaɗ ehimeya aməɗ ni àmbrəŋ makəzlani do, nahkay mìsliki mipi fat akaba boŋgur koksah. Kələŋ gani leli nakəŋ mə̀ɗəm amatam do, leli ɗek emijiji.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Àgray vaɗ ehimeya leli mə̀zum zlam ndo. Eslini Pol ècikaba jik kè meleher gatay a mək àhi ana tay ahkado : « Ndam goro ni, tamal kìcʉmukia ma goro na ti amal mànjəhaɗa e Kret a. Nahkay ti amal zlam geli ni tìjiji ndo akaba màcakay daliya emiteni ndo.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Ay nihi ti kam-kam zum njəɗa, aɗaba ku maslaŋa bəlaŋ e kiɗiŋ gekʉli bu tekeɗi emijiji do. Emijiji ti slalah ga yam ni ciliŋ.
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 Nə̀ɗəm nahkay ti aɗaba Melefit goro ya nəgri tʉwi ni àslərkubiya məslər gayaŋ ga məlavaɗ a,
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 àhu ahkado : “Pol, kàgray aŋgwaz ba, aɗaba kinjiyu kè meleher ga *bay gəɗakani ga ndam Rom ni kwa. Nak ti Melefit àgruka sulum gayaŋ a : azuhva nak ti mis ya a slalah ga yam ni bu ni ɗek etijiji do.”
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 Nahkay ti, ndam goro ni, zum njəɗa. Nə̀fəkia ahàr ke Melefit a ; nə̀səra amagray ere ya àhu ni eɗeɗiŋ.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 Ay ti slalah ga yam geli ni aməɗ amagəjahoru ka haɗ nahaŋ e kiɗiŋ ga dəluv bu mək amazlal məlaŋ ŋguf akaba leli. »
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 Àgra vaɗ a kru mahar faɗ aməɗ ni naŋ àbu agəjahoru leli ka ahàr ga dəluv Edriyetik. Ga məlavaɗ ga vaɗ ya kru mahar faɗani ni ti ndam ya tagaray slalah ga yam ni tə̀ɗəm bi mədi ahàr ana haɗ wuɗak.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 Ezeweɗ nahaŋ àvu ara məwəlkiani, tìzligiyu a dəluv ni vu ti tə̂sər zileŋ gani. Tàra tə̀gura ti tə̀di ahàr ana zileŋ gani agray ahar slwa slwa kru mahar azlalahkər. Kama gani ɓal ti tìzligiyu ezeweɗ ni keti ; tə̀di ahàr ahar slwa slwa kru mahar faɗ.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Eslini nday nakəŋ tàgra aŋgwaz a, tə̀hi ana ahàr slalah ga yam ni amara mazlala akur a ti, aməhuɓkaba. Nahkay tə̀biyu ara ya ti ticik slalah ga yam àna naŋ ni faɗ a dəluv ni vu kələŋ geli. Eslini tawayay məlaŋ mâslay weceweci.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Ay ndam ya tagaray slalah ga yam ni tawayay tətam ahàr gatay. Nahkay tə̀fiyu slalah ga yam gʉziteni ni ka dəluv ni ; tagosay leli, tə̀ɗəm tawayay təwəlfəŋ zlam ya ticik slalah ga yam àna naŋ ni kama ga slalah ga yam gəɗakani ni.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 Eslini Pol àhi ana gəɗakani ga ndam slewja ni akaba ana ndam slewja ndahaŋ ni ahkado : « Tamal mis nday hini tasləkakiba ke leli a ti ekijijʉm ɗek, akatamum koksah. »
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 Ndam slewja ni tàra tìcia ma ga Pol na ti tèkeley ezeweɗ ya tə̀wəlfəŋ slalah ga yam gʉziteni ni kà gəɗakani àna naŋ ni. Nahkay aməɗ àzay slalah ga yam gʉziteni ni ka ahàr gayaŋ maslaŋa àvu bi.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Məlaŋ ara aslay wuɗak ti Pol àhi ana mis ni tə̂zum zlam. Àhi ana tay ahkado : « Àgra vaɗ a kru mahar faɗ kani kèɓesʉmbiya, zlam day kə̀zumum ndo.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 Nahəŋgalay kʉli zumuma zlam a day ; nahkay akəŋgətum njəɗa ga mahəŋgay ahàr gekʉli àna naŋ. Məhər ga ahàr gekʉli bəlaŋ tekeɗi amadoru a ga haɗ do. »
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Pol nakəŋ àra àɗəma nahkay ti àzay *dipeŋ, àgri sʉsi ana Melefit kè meleher ge mis ni ɗek, mək èsekaba, ànjəki ka məzumani.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Mis ni tàra tìpia naŋ a naŋ àbu azum zlam nahkay ti ɓəruv àŋgiva ana tay a ɗek, nday day tə̀zum zlam.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Leli a slalah ga yam ni bu ɗek ti leli diŋ diŋ cʉ àna kru kru adəskəla mahar muku.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Leli ɗek màra mə̀zuma zlam na mə̀rəha ti ndam magaray slalah ga yam ni tə̀həlaba *alkama na a slalah ga yam ni ba, tə̀biyu a dəluv ni vu, ti slalah ga yam ni àɗəs va ba.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Məlaŋ àra àsla ti ndam magaray slalah ga yam ni tìpi haɗ ya mahəɗakfəŋoru ni, ay leli kà dəŋ-dəŋ ga haɗ weley ti tə̀sər do. Eslini tìpi godoɗuk ga haɗ ya wiyaŋ àvu ni kà gəvay ga dəluv ni. Tamal tisliki tata ni, tawayay takoru àna *slalah ga yam ni eslini.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Nahkay tèpicheh ezeweɗ ga ara ya ticik slalah ga yam àna naŋ ni ɗek, tə̀mbərviyu tay a dəluv ni bu ; tèpicehaya zlam ya tagaray slalah ga yam àna tay na daya. Kələŋ gani tə̀wəlfəŋ azana kà slalah ga yam ni gwar kama ti aməɗ mâgəjahoru slalah ga yam ni kama kama. Nahkay tàgaroru slalah ga yam ni suwwa gwar ka məlaŋ ga wiyaŋ ni.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ay leli mə̀bu makoru nahkay ti slalah ga yam geli ni òru àzlal wiyaŋ ya a huɗ ga dəluv ni bu ni. Eslini ma ga slalah ga yam ni àrəvoru a huɗ ga wiyaŋ ni vu, nahkay wiyaŋ ni àgəskabu, àdaɗay koksah. Yam ya ti adaɗay dal-dalani ni azlal meteliŋ ga slalah ga yam ni ŋguf ŋguf, àbu eheɓkaba.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 Nahkay ndam slewja ni tawayay tabazl ndam daŋgay ni aɗaba tə̀ɗəm bi tə̀səra yam a, atətamfəŋa kà tay a,
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 ay gəɗakani gatay ni àcafəŋa tay a, aɗaba awayay ahəŋgay Pol. Eslini àhi ana ndam ya ti tə̀səra yam a ni tə̂huriyu a yam ni vu enji ga moroni ka dəŋ-dəŋ, tə̂cəlaba.
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Àhi ana mis ndahaŋ ya tə̀sər yam do ni tə̂gəskabá təndal ahkay do ni ɓiyem ndahaŋ ya tə̀huɓfəŋa kà slalah ga yam a ni. Mis ni tàra tàgra akaɗa gayaŋ ya àhi ana tay na ti leli ɗek mə̀cəlaba a yam ni ba, araŋa àgri ana leli ndo. Leli ɗek mə̀cəlaba a yam ni ba|src="cn02046C.tif" size="col" ref="27.44"
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.