Atos 18
Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs NTLH
1 Kələŋ gani Pol àsləka a Ateŋ a, òru a Koreŋ.
1 Depois disso, Paulo saiu de Atenas e foi para a cidade de Corinto.
2 Òru ènjʉa eslina ti àdi ahàr ana zal Zʉde nahaŋ, tìwibiyu naŋ ka haɗ Poŋ, slimi gani Ekiles. Tàsləkabiya nihi guhwa ka haɗ Itali a nday ata wal gayaŋ Prisil a, aɗaba bay Kəlot àhi ana ndam *Zʉde ɗek tâsləkaba a Rom a.
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, que era da província do Ponto. Fazia pouco tempo que ele tinha chegado da Itália com Priscila, a sua esposa. Eles tinham saído de lá porque o imperador Cláudio havia mandado que todos os judeus fossem embora de Roma. Paulo foi visitá-los
3 Tʉwi gatay ti magray ahay ga ambəl. Nahkay Pol ànjəhaɗ afa gatay ga magrakabu tʉwi ka ahar bəlaŋ akaba tay, aɗaba naŋ day tʉwi gayaŋ akaɗa gatay ni.
3 e acabou ficando ali para trabalhar com eles, porque a profissão de Paulo e a deles era a mesma, isto é, fazer barracas.
4 Kəla vaɗ *məpəsabana Pol ahuriyu a ahay ga *mahəŋgalavù Melefit vu, ahi ma ana mis ye eslini ni, awayay ti ndam Zʉde akaba nday ya ndam Zʉde do ni tə̂gəskabu ma gayaŋ ni.
4 E todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os não judeus.
5 Ka ya ti ata Silas nday ata Timote tàsləkabiya e Mesedʉweŋ a, tìnjikiva ka Pol a nahəma, Pol nakəŋ àmbrəŋ tʉwi nahaŋ ni, ànjəki ka məhi ma ge Melefit ana mis kəlavaɗ. Àhi ana ndam Zʉde ahkado Yezu ti naŋ *Krist *Bay gəɗakani ya amara ni.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da província da Macedônia, Paulo começou a dar todo o seu tempo para anunciar a mensagem. Ele afirmava aos judeus que Jesus é o Messias .
6 Nday nakəŋ tàra tìcia ma nana ti tə̀gəskabu ndo, tìndivi naŋ. Eslini ti Pol àgavfəŋa haɗ kà azana gayaŋ a ga məɗəfikiani ana tay àmbrəŋa tay a. Àhi ana tay ahkado : « Melefit aməgəs kʉli àna seriya ti məsər gekʉli ! Ahar goro amələkibu bi. Nihi ti nakoru nəhi ma ni ana nday ya ndam Zʉde do ni. »
6 Mas alguns deles ficaram contra Paulo e o xingaram. Então, em sinal de protesto, ele sacudiu o pó das suas roupas e disse: — Se vocês se perderem, os culpados serão vocês mesmos. A responsabilidade não será minha. De agora em diante vou anunciar a mensagem aos não judeus.
7 Àra àhia ma ana tay a nahkay ti àsləka eslina, òru afa ga maslaŋa nahaŋ : maslaŋa gani nani azləbay Melefit, slimi gayaŋ Tisʉs Zʉstʉs, ahay gayaŋ kà gəvay ga ahay ga mahəŋgalavù Melefit ga ndam Zʉde ni.
7 Então ele saiu de lá e foi morar na casa de um homem chamado Tício Justo, um não judeu que adorava a Deus. A casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Ay Krispus gəɗakani ga ahay ga mahəŋgalavù Melefit ni təfəki ahàr ka Bay geli Yezu akaba ndam ga huɗ ahay gayaŋ ɗek. Ndam Koreŋ ndahaŋ kay day tàra tìcia ma ga Pol na ti tə̀fəkia ahàr ka Yezu a, nahkay *tàbaray tay ɗek.
8 Crispo, que era o chefe da sinagoga, também creu no Senhor Jesus, e todas as pessoas da sua casa também creram. Muitas pessoas da cidade de Corinto ouviram a mensagem, creram e foram batizadas.
9 A vaɗ nahaŋ ga məlavaɗ Bay geli Yezu àŋgazlivu ana Pol, àhi ahkado : « Kàgray aŋgwaz ba, hioru ma goro ana mis, kə̀mbrəŋ ba,
9 Certa noite Paulo teve uma visão, e nela o Senhor disse:
10 aɗaba nu nə̀bu akaba kur. Maslaŋa àbi emisliki məgruk daliya bi, nahkay gray tʉwi, aɗaba ndam goro tə̀bu kay a kəsa hini bu, tə̀fəku ahàr faŋ ndo. »
10 porque eu estou com você. Ninguém poderá lhe fazer nenhum mal, pois muitas pessoas desta cidade são minhas.
11 Nahkay Pol ànjəhaɗ a Koreŋ dəz àna kiyi muku, àcahi ma ge Melefit ana mis ye eslini ni ɗek.
11 E Paulo ficou ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus àquela gente.
12 Ka sarta ya ti bay Galiyoŋ àgur haɗ Eseyi ni ti, ndam Zʉde ɗek tèbeɗekivu ka Pol nakəŋ, tə̀zoru naŋ kè meleher ga Galiyoŋ ka məlaŋ magray seriya.
12 Quando Gálio se tornou o governador da província da Acaia, os judeus se juntaram contra Paulo. Eles o agarraram, o levaram ao tribunal
13 Tòru tìnjʉa àna naŋ a ti tə̀hi ana Galiyoŋ ahkado : « Maslaŋa hini acahi ana mis ti tâzləbay Melefit gərgəri akaba ga ŋgumna ya àɗəm ni. »
13 e disseram ao Governador: — Este homem está querendo convencer o povo a adorar a Deus de um modo que é contra a nossa
14 Tàra tə̀ɗəma nahkay ti Pol awayay ahəŋgrifəŋ ana tay, ay ti Galiyoŋ àhi ana tay ahkado : « Tamal lekʉlʉm ndam Zʉde kə̀ɗəmum maslaŋa hini àgra zlam ya àɓəlay do simiteni na ahkay do ni àgudara zlam nahaŋ a dal-dal ti, akal nəbi slimi ana ma gani, akaɗa goro ya nagray kəlavaɗ ni.
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Judeus, se isso fosse alguma falta grave ou um grande crime, seria justo que eu tivesse paciência para escutá-los.
15 Ay nihi ti pakama ya kələgumkivu ni ti ka zlam gekʉli ya kacahum ni, àkivu ke slimi ge mis akaba ke divi gekʉli ya kəɗəbum ni. Nahkay ti nàwayay magray seriya ga zlam nday nani do. »
15 Mas, como é só uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam vocês mesmos. Eu não vou ser juiz nesses assuntos.
16 Àhi ana tay tâsləka ka məlaŋ magray seriya na.
16 Em seguida os expulsou do tribunal.
17 Ay ndam Zʉde ni ɗek tə̀gəs Sosteŋ gəɗakani ga ahay ga mahəŋgalavù Melefit ni, tə̀zləɓ naŋ kà məlaŋ magray seriya ni. Galiyoŋ nakəŋ àra èpia ere ye ti tagray na ti àhəŋgarfəŋ ndo.
17 Então eles agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o surraram diante do tribunal. Porém Gálio não se importou com isso.
18 Pol àpəs vaɗ kay ɓal a Koreŋ. Kələŋ gani àhi ana ndam məfəki ahar ka Yezu ye eslini ni « Nasləka, nawayay nakoru ka haɗ Siri. » Eslini òru e Seŋkrey. Òru ènjʉa ti àwəskaba ahàr a, aɗaba àhia ana Melefit a : « Tamal kə̀grua zlam ya nihindilʉk na ti anagray nahkay. » Kələŋ gani tə̀cəliyu a *slalah ga yam vu nday akaba Prisil nday ata Ekiles, tòru e Efez.
18 Paulo ficou muitos dias com os cristãos em Corinto. Depois se despediu deles e embarcou num navio para a província da Síria, junto com Priscila e o seu marido Áquila. Antes de embarcar em Cencreia, ele rapou a cabeça como sinal de que havia cumprido uma promessa que tinha feito a Deus.
19 Tòru tìnjʉa e Efez a ti Pol àsləkafəŋa kà ata Prisil nday ata Ekiles a, àhuriyu a ahay ga *mahəŋgalavù Melefit vu, tə̀zlapay akaba ndam *Zʉde ye eslini ni.
19 Eles chegaram à cidade de Éfeso, e Priscila e Áquila ficaram ali. Paulo entrou na sinagoga e falou com os judeus.
20 Tə̀hi mânjəhaɗa akaba tay vaɗ ɓal àkiva, ay Pol àwayay ndo.
20 Então lhe pediram que ficasse com eles mais tempo, porém ele não quis.
21 Àhi ana tay : « Tamal Melefit àvua divi a ti anaŋga afa gekʉli a. »
21 E, quando foi embora, disse: — Eu voltarei, se Deus quiser. Então Paulo embarcou e partiu de Éfeso.
22 Òru ènjʉa a Sezare a ti àcəloru a Zerʉzalem, àgri sa ana ndam məfəki ahàr ka Yezu ye eslini ni, mək àsləka, òru a Antiyos.
22 Quando desembarcou em Cesareia, foi logo para Jerusalém. Ali ele fez uma curta visita à igreja e depois seguiu para Antioquia da Síria. A terceira viagem missionária de Paulo
23 Òru ènjʉa a Antiyos a ti ànjəhaɗ gosku ɓal. Kələŋ gani àsləka òru ka haɗ Galasi akaba ka haɗ Firizi, àvi njəɗa ana ndam maɗəbay divi ga Yezu ya ka haɗ nday nani ni ɗek.
23 Depois de ficar algum tempo em Antioquia, ele foi embora. Atravessou a província da Galácia e o distrito da Frígia, indo de um lugar para outro e animando todos os cristãos.
24 Ka sarta gani nani zal Zʉde nahaŋ òru e Efez. Slimi gayaŋ Apolos, tìwi naŋ e Eleksendri. Naŋ ti àsəra zlapay a àsaɓay, àsəra pakama ya àbu məbəkiani a Wakita ge Melefit bu na dal-dal daya.
24 Um judeu chamado Apolo, nascido na cidade de Alexandria, havia chegado a Éfeso. Ele falava muito bem e tinha um conhecimento profundo das Escrituras Sagradas .
25 Tə̀cahia divi ga Bay geli Yezu a, awayay divi gani nani dal-dal. Nahkay naŋ àbu àhi ma àki ka Yezu ana mis, acahi ana tay lala. Ay àsəra ge Zeŋ ya *àbaray mis na ciliŋ, do ni ti àsər baray nahaŋ do.
25 Era também instruído no Caminho do Senhor , falava com grande entusiasmo, e o seu ensinamento a respeito de Jesus era correto; porém conhecia somente o batismo de João.
26 Ànjəki ka macahi zlam ana mis a ahay ga *mahəŋgalavù Melefit ni bu, day aŋgwaz àwərki naŋ ka ma gani do simiteni. Ata Prisil nday ata Ekiles tàra tìcia ma gayaŋ na ti tàzay naŋ, tə̀ɗəfikiaba divi ge Melefit àkiva lala.
26 Ele começou a falar com coragem na sinagoga . Priscila e o seu marido Áquila o ouviram falar; então o levaram para a casa deles e lhe explicaram melhor o Caminho de Deus.
27 Kələŋ gani Apolos nakəŋ awayay moroni ka haɗ Eseyi. Ndam ga Yezu ya e Efez ni tə̀gəskabá ma gana, tə̀ɗəm àɓəlay, mək tə̀bikioru wakita ana ndam ga Yezu ya ka haɗ Eseyi ni, tə̀hi ana tay tə̂gəskabá naŋ a lala. Nahkay Apolos nakəŋ àsləka, òru eslini. Òru ènjʉa ti àjənaki ndam ye eslini təfəki ahàr ka Yezu ni, àgray tʉwi àna njəɗa ge Melefit ya àvi ni.
27 Quando Apolo resolveu ir para a província da Acaia, os cristãos de Éfeso o animaram e escreveram cartas para os irmãos de lá, pedindo que o recebessem bem. Chegando lá, ele ajudou muito aqueles que, pela graça de Deus, haviam crido.
28 Àzlapay akaba ndam *Zʉde kè meleher ge mis ɗek, àwəlki tay ka pakama. Àɗəfiki ana tay vay-vay àna pakama ya a Wakita ge Melefit bu ni *Krist *Bay gəɗakani ya amara ni ti Yezu.
28 Pois Apolo, com argumentos fortes, derrotava os judeus nas discussões públicas, provando pelas Escrituras Sagradas que Jesus é o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.