Atos 18
Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs ARA
1 Kələŋ gani Pol àsləka a Ateŋ a, òru a Koreŋ.
1 Depois disto, deixando Paulo Atenas, partiu para Corinto.
2 Òru ènjʉa eslina ti àdi ahàr ana zal Zʉde nahaŋ, tìwibiyu naŋ ka haɗ Poŋ, slimi gani Ekiles. Tàsləkabiya nihi guhwa ka haɗ Itali a nday ata wal gayaŋ Prisil a, aɗaba bay Kəlot àhi ana ndam *Zʉde ɗek tâsləkaba a Rom a.
2 Lá, encontrou certo judeu chamado Áquila, natural do Ponto, recentemente chegado da Itália, com Priscila, sua mulher, em vista de ter Cláudio decretado que todos os judeus se retirassem de Roma. Paulo aproximou-se deles.
3 Tʉwi gatay ti magray ahay ga ambəl. Nahkay Pol ànjəhaɗ afa gatay ga magrakabu tʉwi ka ahar bəlaŋ akaba tay, aɗaba naŋ day tʉwi gayaŋ akaɗa gatay ni.
3 E, posto que eram do mesmo ofício, passou a morar com eles e ali trabalhava, pois a profissão deles era fazer tendas.
4 Kəla vaɗ *məpəsabana Pol ahuriyu a ahay ga *mahəŋgalavù Melefit vu, ahi ma ana mis ye eslini ni, awayay ti ndam Zʉde akaba nday ya ndam Zʉde do ni tə̂gəskabu ma gayaŋ ni.
4 E todos os sábados discorria na sinagoga, persuadindo tanto judeus como gregos.
5 Ka ya ti ata Silas nday ata Timote tàsləkabiya e Mesedʉweŋ a, tìnjikiva ka Pol a nahəma, Pol nakəŋ àmbrəŋ tʉwi nahaŋ ni, ànjəki ka məhi ma ge Melefit ana mis kəlavaɗ. Àhi ana ndam Zʉde ahkado Yezu ti naŋ *Krist *Bay gəɗakani ya amara ni.
5 Quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, Paulo se entregou totalmente à palavra, testemunhando aos judeus que o Cristo é Jesus.
6 Nday nakəŋ tàra tìcia ma nana ti tə̀gəskabu ndo, tìndivi naŋ. Eslini ti Pol àgavfəŋa haɗ kà azana gayaŋ a ga məɗəfikiani ana tay àmbrəŋa tay a. Àhi ana tay ahkado : « Melefit aməgəs kʉli àna seriya ti məsər gekʉli ! Ahar goro amələkibu bi. Nihi ti nakoru nəhi ma ni ana nday ya ndam Zʉde do ni. »
6 Opondo-se eles e blasfemando, sacudiu Paulo as vestes e disse-lhes: Sobre a vossa cabeça, o vosso sangue! Eu dele estou limpo e, desde agora, vou para os gentios.
7 Àra àhia ma ana tay a nahkay ti àsləka eslina, òru afa ga maslaŋa nahaŋ : maslaŋa gani nani azləbay Melefit, slimi gayaŋ Tisʉs Zʉstʉs, ahay gayaŋ kà gəvay ga ahay ga mahəŋgalavù Melefit ga ndam Zʉde ni.
7 Saindo dali, entrou na casa de um homem chamado Tício Justo, que era temente a Deus; a casa era contígua à sinagoga.
8 Ay Krispus gəɗakani ga ahay ga mahəŋgalavù Melefit ni təfəki ahàr ka Bay geli Yezu akaba ndam ga huɗ ahay gayaŋ ɗek. Ndam Koreŋ ndahaŋ kay day tàra tìcia ma ga Pol na ti tə̀fəkia ahàr ka Yezu a, nahkay *tàbaray tay ɗek.
8 Mas Crispo, o principal da sinagoga, creu no Senhor, com toda a sua casa; também muitos dos coríntios, ouvindo, criam e eram batizados.
9 A vaɗ nahaŋ ga məlavaɗ Bay geli Yezu àŋgazlivu ana Pol, àhi ahkado : « Kàgray aŋgwaz ba, hioru ma goro ana mis, kə̀mbrəŋ ba,
9 Teve Paulo durante a noite uma visão em que o Senhor lhe disse: Não temas; pelo contrário, fala e não te cales;
10 aɗaba nu nə̀bu akaba kur. Maslaŋa àbi emisliki məgruk daliya bi, nahkay gray tʉwi, aɗaba ndam goro tə̀bu kay a kəsa hini bu, tə̀fəku ahàr faŋ ndo. »
10 porquanto eu estou contigo, e ninguém ousará fazer-te mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Nahkay Pol ànjəhaɗ a Koreŋ dəz àna kiyi muku, àcahi ma ge Melefit ana mis ye eslini ni ɗek.
11 E ali permaneceu um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Ka sarta ya ti bay Galiyoŋ àgur haɗ Eseyi ni ti, ndam Zʉde ɗek tèbeɗekivu ka Pol nakəŋ, tə̀zoru naŋ kè meleher ga Galiyoŋ ka məlaŋ magray seriya.
12 Quando, porém, Gálio era procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus, concordemente, contra Paulo e o levaram ao tribunal,
13 Tòru tìnjʉa àna naŋ a ti tə̀hi ana Galiyoŋ ahkado : « Maslaŋa hini acahi ana mis ti tâzləbay Melefit gərgəri akaba ga ŋgumna ya àɗəm ni. »
13 dizendo: Este persuade os homens a adorar a Deus por modo contrário à lei.
14 Tàra tə̀ɗəma nahkay ti Pol awayay ahəŋgrifəŋ ana tay, ay ti Galiyoŋ àhi ana tay ahkado : « Tamal lekʉlʉm ndam Zʉde kə̀ɗəmum maslaŋa hini àgra zlam ya àɓəlay do simiteni na ahkay do ni àgudara zlam nahaŋ a dal-dal ti, akal nəbi slimi ana ma gani, akaɗa goro ya nagray kəlavaɗ ni.
14 Ia Paulo falar, quando Gálio declarou aos judeus: Se fosse, com efeito, alguma injustiça ou crime da maior gravidade, ó judeus, de razão seria atender-vos;
15 Ay nihi ti pakama ya kələgumkivu ni ti ka zlam gekʉli ya kacahum ni, àkivu ke slimi ge mis akaba ke divi gekʉli ya kəɗəbum ni. Nahkay ti nàwayay magray seriya ga zlam nday nani do. »
15 mas, se é questão de palavra, de nomes e da vossa lei, tratai disso vós mesmos; eu não quero ser juiz dessas coisas!
16 Àhi ana tay tâsləka ka məlaŋ magray seriya na.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Ay ndam Zʉde ni ɗek tə̀gəs Sosteŋ gəɗakani ga ahay ga mahəŋgalavù Melefit ni, tə̀zləɓ naŋ kà məlaŋ magray seriya ni. Galiyoŋ nakəŋ àra èpia ere ye ti tagray na ti àhəŋgarfəŋ ndo.
17 Então, todos agarraram Sóstenes, o principal da sinagoga, e o espancavam diante do tribunal; Gálio, todavia, não se incomodava com estas coisas.
18 Pol àpəs vaɗ kay ɓal a Koreŋ. Kələŋ gani àhi ana ndam məfəki ahar ka Yezu ye eslini ni « Nasləka, nawayay nakoru ka haɗ Siri. » Eslini òru e Seŋkrey. Òru ènjʉa ti àwəskaba ahàr a, aɗaba àhia ana Melefit a : « Tamal kə̀grua zlam ya nihindilʉk na ti anagray nahkay. » Kələŋ gani tə̀cəliyu a *slalah ga yam vu nday akaba Prisil nday ata Ekiles, tòru e Efez.
18 Mas Paulo, havendo permanecido ali ainda muitos dias, por fim, despedindo-se dos irmãos, navegou para a Síria, levando em sua companhia Priscila e Áquila, depois de ter raspado a cabeça em Cencreia, porque tomara voto.
19 Tòru tìnjʉa e Efez a ti Pol àsləkafəŋa kà ata Prisil nday ata Ekiles a, àhuriyu a ahay ga *mahəŋgalavù Melefit vu, tə̀zlapay akaba ndam *Zʉde ye eslini ni.
19 Chegados a Éfeso, deixou-os ali; ele, porém, entrando na sinagoga, pregava aos judeus.
20 Tə̀hi mânjəhaɗa akaba tay vaɗ ɓal àkiva, ay Pol àwayay ndo.
20 Rogando-lhe eles que permanecesse ali mais algum tempo, não acedeu.
21 Àhi ana tay : « Tamal Melefit àvua divi a ti anaŋga afa gekʉli a. »
21 Mas, despedindo-se, disse: Se Deus quiser, voltarei para vós outros. E, embarcando, partiu de Éfeso.
22 Òru ènjʉa a Sezare a ti àcəloru a Zerʉzalem, àgri sa ana ndam məfəki ahàr ka Yezu ye eslini ni, mək àsləka, òru a Antiyos.
22 Chegando a Cesareia, desembarcou, subindo a Jerusalém; e, tendo saudado a igreja, desceu para Antioquia.
23 Òru ènjʉa a Antiyos a ti ànjəhaɗ gosku ɓal. Kələŋ gani àsləka òru ka haɗ Galasi akaba ka haɗ Firizi, àvi njəɗa ana ndam maɗəbay divi ga Yezu ya ka haɗ nday nani ni ɗek.
23 Havendo passado ali algum tempo, saiu, atravessando sucessivamente a região da Galácia e Frígia, confirmando todos os discípulos.
24 Ka sarta gani nani zal Zʉde nahaŋ òru e Efez. Slimi gayaŋ Apolos, tìwi naŋ e Eleksendri. Naŋ ti àsəra zlapay a àsaɓay, àsəra pakama ya àbu məbəkiani a Wakita ge Melefit bu na dal-dal daya.
24 Nesse meio tempo, chegou a Éfeso um judeu, natural de Alexandria, chamado Apolo, homem eloquente e poderoso nas Escrituras.
25 Tə̀cahia divi ga Bay geli Yezu a, awayay divi gani nani dal-dal. Nahkay naŋ àbu àhi ma àki ka Yezu ana mis, acahi ana tay lala. Ay àsəra ge Zeŋ ya *àbaray mis na ciliŋ, do ni ti àsər baray nahaŋ do.
25 Era ele instruído no caminho do Senhor; e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão a respeito de Jesus, conhecendo apenas o batismo de João.
26 Ànjəki ka macahi zlam ana mis a ahay ga *mahəŋgalavù Melefit ni bu, day aŋgwaz àwərki naŋ ka ma gani do simiteni. Ata Prisil nday ata Ekiles tàra tìcia ma gayaŋ na ti tàzay naŋ, tə̀ɗəfikiaba divi ge Melefit àkiva lala.
26 Ele, pois, começou a falar ousadamente na sinagoga. Ouvindo-o, porém, Priscila e Áquila, tomaram-no consigo e, com mais exatidão, lhe expuseram o caminho de Deus.
27 Kələŋ gani Apolos nakəŋ awayay moroni ka haɗ Eseyi. Ndam ga Yezu ya e Efez ni tə̀gəskabá ma gana, tə̀ɗəm àɓəlay, mək tə̀bikioru wakita ana ndam ga Yezu ya ka haɗ Eseyi ni, tə̀hi ana tay tə̂gəskabá naŋ a lala. Nahkay Apolos nakəŋ àsləka, òru eslini. Òru ènjʉa ti àjənaki ndam ye eslini təfəki ahàr ka Yezu ni, àgray tʉwi àna njəɗa ge Melefit ya àvi ni.
27 Querendo ele percorrer a Acaia, animaram-no os irmãos e escreveram aos discípulos para o receberem. Tendo chegado, auxiliou muito aqueles que, mediante a graça, haviam crido;
28 Àzlapay akaba ndam *Zʉde kè meleher ge mis ɗek, àwəlki tay ka pakama. Àɗəfiki ana tay vay-vay àna pakama ya a Wakita ge Melefit bu ni *Krist *Bay gəɗakani ya amara ni ti Yezu.
28 porque, com grande poder, convencia publicamente os judeus, provando, por meio das Escrituras, que o Cristo é Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.