Atos 16
Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs NAA
1 Nahkay ata Pol nakəŋ tàsləka ka haɗ Silisi a, tòru e Derbi akaba e Listir. E Listir ti wur dagwa nahaŋ àbu, slimi gayaŋ Timote. Məŋani wur Zʉde, aɗəbay divi ga Yezu ; bəŋani zal Gres.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Ndam ga Yezu ya e Listir akaba a Ikoniyum ni ɗek tə̀ɗəm Timote ti mis sulumani.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Eslini Pol awayay azay naŋ ti mâsawaɗoru akaba tay, nahkay àzay naŋ, *èkeli kʉɗi. Pol àgri ana Timote nahkay ti azuhva ndam *Zʉde ye eslini ni, aɗaba nday ɗek tə̀səra bəŋ ga Timote ti zal Gres.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Kələŋ gani ata Pol nakəŋ tàsləka, tòru kama. A kəsa ya tìnjʉa ni vu lu tàŋgəhaɗi ma ga ndam *asak akaba ga gəɗákani ya a Zerʉzalem ya tə̀ɗəm ni ana ndam ga Yezu ye eslini ni. Tàra tàŋgəhaɗia ana tay a nahkay ti tə̀hi ana tay tə̂gəskabá ma gana.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Nahkay ndam ya təfəki ahàr ka Yezu a kəsa nday nani bu ni ɗek tə̀ŋgətkivu njəɗa, kəlavaɗ mis ndahaŋ day tə̀fəki ahàr ka Yezu.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Ata Pol nakəŋ tə̀bu takoru gwar ka haɗ Azi ti, *Məsuf Njəlatani àcafəŋa tay ga moru məhi ma ge Melefit ana mis ye eslini na. Nahkay tàsləka, tòru gwar ka haɗ Firizi akaba ka haɗ Galasi.
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Tòru tìnjʉa ka haɗ Misi a wuɗak ti tawayay təhuriyu ka haɗ Bitini, ay Məsuf ga Yezu àcafəŋa tay a.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Nahkay tàsləkaba ka haɗ Misi a, tòru kà gəvay ga dəluv a Truwas.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Nday tə̀bu eslini ga məlavaɗ ti kisim èziɗekivu ka Pol, èpi zal Mesedʉweŋ micikeni jika, àhəŋgalay naŋ, àhi : « Ru afa geli e Mesedʉweŋ, kə̂jənaki leli ti ! »
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Kələŋ ge kisim miziɗeni ga Pol ni ti màwaya morana e Mesedʉweŋ a, aɗaba mə̀səra Melefit àzala leli ga məhi *Ma Mʉweni Sulumani ana ndam ga haɗ nana.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Nahkay mə̀cəliyu a *slalah ga yam vu a Truwas, màsləka mòru suwwa a Samotras. Hajəŋ gani mòru a Neyapolis ; mòru mìnjʉa ti màhəraya a slalah ga yam ni ba,
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 mòru e Filip. Kəsa gani nani ti kəsa gəɗakani ga haɗ Mesedʉweŋ. Ndam *Rom kay tànjəhaɗa eslina. Mòru mìnjʉa ti mànjəhaɗ vaɗ ɓal.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 A vaɗ *məpəsabana ba ti màhəraya a kəsa ni ba, mòru gwar a zalaka bu, mə̀ɗəm mədi ahàr ana məlaŋ ga mahəŋgalavù Melefit eslini. Mòru mìnjʉa ti mə̀di ahàr ana wál macakalavani mək mànjəhaɗ màzlapi ana tay.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Wal nahaŋ àbu e kiɗiŋ gatay bu slimi gani Lidi. Naŋ wur Tiyatir, tʉwi gayaŋ məsəkumoru azana ndize-ndizeni ga siŋgu kayani, naŋ àbu azləbay Melefit daya. Ka ya ti naŋ àbu abi slimi ana ma ga Pol ya àɗəm ni ti Bay geli àgray ti wal ni mîci ma gani ti mə̂gəskabu lala.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Kələŋ gani *tàbaray naŋ akaba ndam ga huɗ ahay gayaŋ ɗek. Tàra tàbara tay a ti wal ni àzaloru leli afa gani, àhi ana leli ahkado : « Tamal kə̀səruma nu nə̀bu nəfəki ahàr ka Bay geli eɗeɗiŋ ti dəguma, kânjəhaɗuma afa goro a. » Nahkay àfəki ŋgasa ke leli, mòru.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 A vaɗ nahaŋ mə̀bu makoru ka məlaŋ ga mahəŋgalavù Melefit ni ti, mə̀bakabu ahàr akaba wal nahaŋ. Wal nani ti eviɗi ge mis ndahaŋ. Seteni àniviyu a ahàr bu, àɗəfiki ere ye ti amara magravu ni. Nahkay ndam ya ti wal ni eviɗi gatay ni təŋgət siŋgu kay àna pakama gayaŋ ya ti àhia ana mis a, ere gani àgravu eɗeɗiŋ ni.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Eslini wal nakəŋ ànjəki ka maɗəboru leli akaba Pol e meteliŋ vu. Azlah, àɗəm : « Ndam nday hini ti təgri tʉwi ana Melefit naŋ agavəla driŋ ! Təɗəfiki ana kʉli divi ya akəŋgətum sifa àna naŋ ni ! »
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Àzlah, àɗəm ma ni nahkay vaɗ ehimeya. Kələŋ gani àwərikabá ɓəruv ana Pol a, nahkay Pol nakəŋ àmbatkibiyu ma ka wal ni mək àhi ana seteni ya àniviyu ni ahkado : « Nəhuk àna *slimi ga Yezu *Krist, həraya a wal hini ba ! » Eslini seteni ni àsləkiaba ana wal na hʉya.
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Seteni ni àra àsləkiaba ana wal na ti, ndam ya ti wal ni eviɗi gatay ni tə̀səra wal ni aməŋgəti siŋgu ana tay va do. Nahkay tə̀gəs ata Pol nday ata Silas, tàgəjahoru tay ka məlaŋ ya mis təcakalavu ga magray seriya ni.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 Tòru tìnjʉa àna tay eslina ti tə̀hi ana ndam magray seriya ni ahkado : « Ndam nday hini tə̀bu tagudar kəsa geli. Nday ti ndam *Zʉde,
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 təcahi zlam ana mis, ay ere ye ti təcahi ana tay ni ti leli ndam *Rom àgəski mə̀gəskabu do, màgray do simiteni. »
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Mis dal-dalani ni tàra tìcia ma na ti nday day tə̀zumkia ɓəruv ka ata Pol nday ata Silas a. Eslini ndam magray seriya ni tə̀hi ana ndam slewja gatay ti tə̂cakwakia zlam ka ata Pol nday ata Silas a, mək tə̂zləɓ tay àna aday.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Tàra tə̀zləɓa tay a dal-dal ti tə̀biyu tay a ahay ga daŋgay vu, mək tə̀hi ana bay majəgay ahay ga daŋgay ni ti mə̂bi slimi ana tay lala.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Bay majəgay ahay ni àra ècia ma gatay na ti, àhəl ata Pol nday ata Silas nakəŋ, àbiyu tay a məlaŋ nahaŋ vu ca-ca a huɗ ga ahay ga daŋgay ni vu. Eslini naŋ nakəŋ àwəlfəŋ asak gatay dwa dwa kà damkoluk.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 A huɗ ya vaɗ nahəma, ata Pol nday ata Silas nakəŋ tahəŋgalay Melefit, tidii limis ; ndam daŋgay ndahaŋ ni tə̀bu təbi slimi ana zlam gatay ya tagray ni.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Nday ɗek tə̀bu tagray nahkay ti haɗ àdaɗay dal-dal, asak ga ahay ga daŋgay ni àdaɗay daya. Eslini ti mahay ga ahay ni ɗek tə̀zləkvaba bəŋa bəŋa, zlam ya tə̀wəl ndam daŋgay àna naŋ ni ɗek tèpicehva wir wir.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Bay majəgay ahay ga daŋgay ni àra èpiɗekva, èpi ti mahay ga ahay ga daŋgay ni bəŋa bəŋa nahəma, àraɗaya maslalam gayaŋ a, awayay akaɗ ahàr gayaŋ àna naŋ. Àgray nahkay ti aɗaba àhi ana ahàr ndam daŋgay ni tàcuhwa.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Ay Pol àzlah, àhi ahkado : « Kə̀gri araŋa ana ahàr gayak ba, leli ɗek mə̀bu ahalay. »
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Naŋ nakəŋ àra ècia ma ga Pol na ti àɗəm tə̂zibiya ceŋgel a. Tàra tə̀zibiya ceŋgel na ti àcuhwiyu ka məlaŋ ya àbiyu ata Pol nday ata Silas ni. Òru ènjʉa eslina ti agəgər slaɓ-slaɓ, àbəhaɗi mirdim ana tay meleher ndiɓ ana haɗ.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Kələŋ gani àhəlaya tay a dala va, mək àhi ana tay ahkado : « Bəbay goro ni, nâgray mam ti Melefit ahəŋgay nu ni mam ? »
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Nday nakəŋ tə̀həŋgrifəŋ, tə̀hi : « Fəki ahàr gayak ka Bay geli Yezu. Nahkay Melefit amahəŋgay kur akaba ndam ga huɗ ahay gayak. »
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Mək tə̀hi ma ga Bay geli ana tay akaba ndam ga huɗ ahay gayaŋ ni ɗek.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 A huɗ ga məlavaɗ gani nani bu bay majəgay ahay ga daŋgay ni àhəl ata Pol nday ata Silas, àra àbarikia ambələk gatay ni ana tay a. Nday day tàbaray naŋ akaba ndam ga huɗ ahay gayaŋ ni ɗek àna slimi ga Yezu hʉya.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Kələŋ gani bay majəgay ahay ga daŋgay nakəŋ àhəliyu tay a ahay vu ga məzum zlam. Nday tə̀bu təzum zlam ti naŋ nakəŋ àmərva dal-dal akaba ndam ga huɗ ahay gayaŋ na ɗek, aɗaba tə̀fəkia ahàr ke Melefit a.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Məlaŋ àra àsla ti ndam magray seriya ni tə̀slərbiyu mis afa ga bay majəgay ahay ga daŋgay ni ga məhiani : « Baya mis cʉeni na. »
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Bay majəgay ahay ga daŋgay ni àra ècia ma na ti, àhəŋgri ma gani ana Pol, àhi ahkado : « Ndam magray seriya ni tə̀slərbiya mis a, tə̀ɗəm nâbaya kʉli a. Nihi ti hərumiyu e mite vu, sləkuma àna sulumana. »
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Eslini Pol àhi ana ndam ya tə̀slərbiyu tay ni ahkado : « Leli ndam Rom ti tə̀gəs leli, tàgrafəŋa seriya kè leli àna divi gana ndo, tə̀zləɓ leli kè meleher ge mis macakalavani, tàbaya leli a daŋgay ba, nihi ti tə̀ɗəm mâsləka akal-akal a nahkay ti, məgəskabu aw ? Aha, mə̀gəskabu do. Tamal tawayay nahkay ti nday ndayani àna ahàr gatay târa tâbaya leli a. »
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Nahkay mis ya ti tə̀sləroru tay ni tòru tàŋgəhaɗi ma ni ana ndam magray seriya ni. Nday nakəŋ tàra tìcia ata Pol nday ata Silas nday ndam Rom ti tàgra aŋgwaz a dal-dal.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 Nahkay nday nakəŋ tə̀rəkia ka ata Pol a, tə̀gri kam-kam ana tay, tàbaya tay a ahay ga daŋgay ni ba, mək tàhəŋgalay tay ti tâsləkaba a kəsa ni ba.
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Ata Pol nday ata Silas tàra tàhəraya a ahay ga daŋgay ni ba ni ti tòru afa ge Lidi. Eslini tàbakabu ahàr akaba ndam məfəki ahàr ka Yezu, tə̀vi njəɗa ana tay, mək tàsləkaba a kəsa ni ba.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.