Mateus 22
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NTLH
1 Ma uduwak Yesu ɔl zoozok yabziinta bodo anek nɛ,
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 “Abil baliin o Joowo kete. Anyak baale alaan ci agɔɔn dayiin ci ka kiiya kadayit ɔl iitene ci arocin ŋɛɛrin.
2 — O
3 Ma iitene nice itoon gabara ogin kɔɔt kutuya ɔl baal aduwak ka kivitak tiŋkawiin e. Mazi avɔ aduwak gabara nɔɔgɔ molok, bar ujurta niigi, alaŋaan arɔɔŋ kivita.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Bodo aku itoon gabara oogi anek nɛ, “Ɔɔtɔ utuya ɔl baal kawai tiŋkawiin e enektek nɛ, Odotit kaal dook. Kɔtɔdɔŋɔ, ma aaktɛ kaal dook odota. Ivitak zin tiŋkawiin.”
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Bar ɔl nica alaŋ arek zinzeeti zɔɔz nico. Bar codoi ŋaatineeŋ akɔ keevin mane cin. Maje oman akɔ ataalinɛ kaal cigin mɛlɛgɛnyai.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Maje ogɛn agam gabara ci ona itoonnyai o, ma aruk kadaayitɔ.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Otobor ni alaani nɔŋ giye nico ɔrɔɔt ɛlɛ. Ma itoon takirnya ogin kɔɔt kuruyit ɔl ci ona aruk gabara nicoko o kadaayitɔ, ma atooz kutur dook lai.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Ma vurta otowa gabara ogin bodo, ma aku anek nɛ, “Inoko kaal o tiŋkawiinto dook odotita, bar zin ɔl baal kawa e alaŋaan aganɔ ka kivita ka kadaktɔ.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Inoko zin ɔɔtɔ utuya ɔl ci olla ajowanu awɔ golowɛ kivita kadaktɔ.”
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Itiŋgazɔ ni gabara ɔɔtɔ uluta ɔl o gɛr kibeen ɔl o abon buk zɛɛ ma abitiz ceez tɔc.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 Mazi aku alaani ka kiiya kicin kernok, bar acin eet codoi ŋaatineeŋ calaŋ anyak rumanɛ ci tiŋkawiinto.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Ma ajin niini nɔɔnɔ anek nɛ, “Laŋo, mã alaŋ anyei rumanɛ o tiŋkawiinto o, akun zin tɛ ŋina ku?” Bar akɔm ɛɛti nici gi ci abarzek nɔɔnɔ kina.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Enek ni alaani gabara ogin nɛ, “Agamit eet nico acabit zɔɔ ki azɛɛn ɔɔtɔ ujuktek bitaalin. Alu tedec ŋinaante zɛɛ ma adak nyigit.”
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Izi ni Yesu nɛ, “Abil zin buk baliin o Joowo nɔkɔ. Inoko otoyai ɔl ci meel gɛr, bar zin avu ŋaatineeŋ ci miliny tɛr.”
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Ɔtɔɔzɔ ni ɔl o Parici, ma avɔ abaabanit gɔl ci ka kicintai Yesu jinɛnta.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Ma avɔ itoonak niigi nɔɔnɔ nuyak ugeec kibeen ɔl o alaan o kazi Erod. Ivita ni ijinit niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Alaan o demziinto, kagaya aduwa gɔɔn niina zoozok ceen didi. Ma ademzei ɔl zɔɔz ween didi o arɔɔŋ Jooi eet ci deer kutugu juruŋ kɔkɔm gi ci aŋole niina ɔla.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Duwayet zin di. Inoko ŋaatun aganɔ ŋaati karuwɛkɛ meeri alaan o Rom, yo akɔm da?”
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Maje Yesu aga kɛŋ ci jinɛn cineeŋ gɛr o nɔkɔ, ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Igeet labjok coko! Arooŋnyu icintawaŋ naa?
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Eyeleyaŋ di gurucoc ci ka ɔɔt urukti meeri o.”
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Ma ajin niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Ma zaara ci ayeedi gurucoca ce ki riritɔn co ci ŋɛnɛ?”
20 e ele perguntou:
21 Ma abɛdɛkɛ niigi Yesu anek nɛ, “Ŋum o alaan o kazi Sizar ki zaar ogin.”
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Mazi azii niigi gi ci aduwa Yesu noko, olla apaŋantɛ paŋ, ma ooŋnek nɔɔnɔ looc, ma awɔ.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Ma iitene nice ɛlɛ ivitak ɔl o kazi Sajuzi Yesu. Maje gɔɔn niigi alaŋ agama zɔɔz o bodo katin iŋaani ɔl daayiza.
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 Ivita ni enektek niigi Yesu nɛ, “Alaan o demziinto, azi baale Mosis nɛ, Mã adaai ɛɛti iŋaan kitira dɔl ŋaawe cin, abon arigiz gɔtɔnnya ŋaa ka kitirak nɔɔnɔ dɔl.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Anyak zin baale lɔgɔz ceen gɔtɔn een torgɛrɛm abaak ŋina. Ɔrɔcɔ ni logoti ceen abuu o, ma adaai iŋaan kanyak ŋaa dɔl. Iiya ni gɔtɔnnya o anowa nɔɔnɔ anyawun ŋaa.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Ma bodo ŋintimiliny nɔkɔ adaawun buk logoti nici iŋaan kitirak ŋaa nico dɔl. Ma azɔbɔn niigi ŋaa nɔkɔ zɛɛ makacin adaayitɔ niigi dook iŋaan kitirtak ŋaa dɔl.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Ma vurta adaak buk ŋaa.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Inoko zin tiŋeere mã iŋaaz ɔl daayiza, ŋaa nicini akati ŋɛnɛɛn giye baal anyakti niigi dook ŋaa nico?”
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Abacu niiga zɔɔz nico ɔrɔɔt, eeci alaŋ areku niiga zinzeeti waragɛ o Joowo ki dɔyiz onin.
29 Jesus respondeu:
30 Katin ma iŋaaz ɔl daayiza, ɛɛl niigi kiyo toonnyawa o Joowo o. Ma alaŋ bodo eeta ki ŋaai arɔcɔ.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Mazin giye ci akati ŋaazi daayiza, ŋaan niiga ekeebit zɔɔz baal aduwakuŋ Jooi e?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 Azi baale niini nɛ, Keen Jook o Ibrayim ki Aizak been Jakob. Ma zɔɔz nici ayelza gi o inoko arogni Ibrayim ki Aizak been Jakob. Zin Jooi niini Jook ci ɔl ci arogi, alaŋ een Jook ci ɔl ci adaai.”
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Mazi azii kɔlɛ gi nico, ibiirit nɔɔgɔ ooti ɔrɔɔt ɛlɛ.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Mazi avɔ azii ɔl o Parici ɛtɛza Yesu ɔl o Sajuzi, ivitak niigi dook nɔɔnɔ.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Icina ni ɛɛti codoi ole o gɔɔn ademzek ɔl lotinok Yesu jinɛnta.
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 Ma aku ajin niini Yesu anek nɛ, “Alaan o demziinto, mayo lotinɛt jaŋ ci titiny ɔrɔɔt kujuk gɔnɔgi dook.”
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Lotinɛt o azi nɛ, Abon areez Jook ween Manyi unun zinize unun dook, ki rogete unun dook, been baabaninte unun dook.
37 Jesus respondeu:
38 Lotinɛt zin ci titiny ɔrɔɔt nɛɛn nici.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Bodo lotinɛt oma ci titiny nɛɛn o azi nɛ, Reez ɔl o abaawonu kiyo areez ɛlɛ unun maany o.
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Ma lotinowa o Mosis been demziin o nyakaŋanetu ano niigi dook lotinok ceen ram noko doon.”
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Mazi ŋaan alotɛ ɔl o Parici nɔkɔ, ijin Yesu nɔɔgɔ anek nɛ,
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 “Abaabanu dim inoko niiga aziyu nɛ, Kiristo ŋɛnɛ? Niini ŋɛɛrti ŋɛnɛ?”
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Mazi een Kiristo dole ci dɔl ci Devid, anyek zin baale Vɔŋizi o Joowo Devid kotowo nɔɔnɔ kizi Manyi cin naa?
43 Jesus tornou a perguntar:
44 Azi baale Devid nɛ, Anek Jooi Manyi onan Kiristo nɛ, Aavu libire can azo o zɛɛ ma kanyin rocek modo ugun amarninin ineet looc zɔɔnɛ.
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 Mazi awo Devid Kiristo kizi Manyi o, alaŋ aganɔ ŋaati ɛɛnɛ dole ci dɔl ci Devid doon, bar aku niini Joowa.”
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Mazi azi Yesu nɔkɔ, ajaktɔ niigi dook tiv, kɔkɔm gi ci abariz. Zin iitene nice ɔkɔma bodo eet ci anim kijin nɔɔnɔ been nɛɛn.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.