Mateus 22

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ma uduwak Yesu ɔl zoozok yabziinta bodo anek nɛ,
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 “Abil baliin o Joowo kete. Anyak baale alaan ci agɔɔn dayiin ci ka kiiya kadayit ɔl iitene ci arocin ŋɛɛrin.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Ma iitene nice itoon gabara ogin kɔɔt kutuya ɔl baal aduwak ka kivitak tiŋkawiin e. Mazi avɔ aduwak gabara nɔɔgɔ molok, bar ujurta niigi, alaŋaan arɔɔŋ kivita.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Bodo aku itoon gabara oogi anek nɛ, “Ɔɔtɔ utuya ɔl baal kawai tiŋkawiin e enektek nɛ, Odotit kaal dook. Kɔtɔdɔŋɔ, ma aaktɛ kaal dook odota. Ivitak zin tiŋkawiin.”
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Bar ɔl nica alaŋ arek zinzeeti zɔɔz nico. Bar codoi ŋaatineeŋ akɔ keevin mane cin. Maje oman akɔ ataalinɛ kaal cigin mɛlɛgɛnyai.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Maje ogɛn agam gabara ci ona itoonnyai o, ma aruk kadaayitɔ.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Otobor ni alaani nɔŋ giye nico ɔrɔɔt ɛlɛ. Ma itoon takirnya ogin kɔɔt kuruyit ɔl ci ona aruk gabara nicoko o kadaayitɔ, ma atooz kutur dook lai.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Ma vurta otowa gabara ogin bodo, ma aku anek nɛ, “Inoko kaal o tiŋkawiinto dook odotita, bar zin ɔl baal kawa e alaŋaan aganɔ ka kivita ka kadaktɔ.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Inoko zin ɔɔtɔ utuya ɔl ci olla ajowanu awɔ golowɛ kivita kadaktɔ.”
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Itiŋgazɔ ni gabara ɔɔtɔ uluta ɔl o gɛr kibeen ɔl o abon buk zɛɛ ma abitiz ceez tɔc.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 Mazi aku alaani ka kiiya kicin kernok, bar acin eet codoi ŋaatineeŋ calaŋ anyak rumanɛ ci tiŋkawiinto.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Ma ajin niini nɔɔnɔ anek nɛ, “Laŋo, mã alaŋ anyei rumanɛ o tiŋkawiinto o, akun zin tɛ ŋina ku?” Bar akɔm ɛɛti nici gi ci abarzek nɔɔnɔ kina.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Enek ni alaani gabara ogin nɛ, “Agamit eet nico acabit zɔɔ ki azɛɛn ɔɔtɔ ujuktek bitaalin. Alu tedec ŋinaante zɛɛ ma adak nyigit.”
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Izi ni Yesu nɛ, “Abil zin buk baliin o Joowo nɔkɔ. Inoko otoyai ɔl ci meel gɛr, bar zin avu ŋaatineeŋ ci miliny tɛr.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Ɔtɔɔzɔ ni ɔl o Parici, ma avɔ abaabanit gɔl ci ka kicintai Yesu jinɛnta.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Ma avɔ itoonak niigi nɔɔnɔ nuyak ugeec kibeen ɔl o alaan o kazi Erod. Ivita ni ijinit niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Alaan o demziinto, kagaya aduwa gɔɔn niina zoozok ceen didi. Ma ademzei ɔl zɔɔz ween didi o arɔɔŋ Jooi eet ci deer kutugu juruŋ kɔkɔm gi ci aŋole niina ɔla.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Duwayet zin di. Inoko ŋaatun aganɔ ŋaati karuwɛkɛ meeri alaan o Rom, yo akɔm da?”
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Maje Yesu aga kɛŋ ci jinɛn cineeŋ gɛr o nɔkɔ, ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Igeet labjok coko! Arooŋnyu icintawaŋ naa?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Eyeleyaŋ di gurucoc ci ka ɔɔt urukti meeri o.”
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Ma ajin niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Ma zaara ci ayeedi gurucoca ce ki riritɔn co ci ŋɛnɛ?”
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Ma abɛdɛkɛ niigi Yesu anek nɛ, “Ŋum o alaan o kazi Sizar ki zaar ogin.”
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Mazi azii niigi gi ci aduwa Yesu noko, olla apaŋantɛ paŋ, ma ooŋnek nɔɔnɔ looc, ma awɔ.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Ma iitene nice ɛlɛ ivitak ɔl o kazi Sajuzi Yesu. Maje gɔɔn niigi alaŋ agama zɔɔz o bodo katin iŋaani ɔl daayiza.
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 Ivita ni enektek niigi Yesu nɛ, “Alaan o demziinto, azi baale Mosis nɛ, Mã adaai ɛɛti iŋaan kitira dɔl ŋaawe cin, abon arigiz gɔtɔnnya ŋaa ka kitirak nɔɔnɔ dɔl.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Anyak zin baale lɔgɔz ceen gɔtɔn een torgɛrɛm abaak ŋina. Ɔrɔcɔ ni logoti ceen abuu o, ma adaai iŋaan kanyak ŋaa dɔl. Iiya ni gɔtɔnnya o anowa nɔɔnɔ anyawun ŋaa.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Ma bodo ŋintimiliny nɔkɔ adaawun buk logoti nici iŋaan kitirak ŋaa nico dɔl. Ma azɔbɔn niigi ŋaa nɔkɔ zɛɛ makacin adaayitɔ niigi dook iŋaan kitirtak ŋaa dɔl.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Ma vurta adaak buk ŋaa.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Inoko zin tiŋeere mã iŋaaz ɔl daayiza, ŋaa nicini akati ŋɛnɛɛn giye baal anyakti niigi dook ŋaa nico?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Abacu niiga zɔɔz nico ɔrɔɔt, eeci alaŋ areku niiga zinzeeti waragɛ o Joowo ki dɔyiz onin.
29 Jesus respondeu:
30 Katin ma iŋaaz ɔl daayiza, ɛɛl niigi kiyo toonnyawa o Joowo o. Ma alaŋ bodo eeta ki ŋaai arɔcɔ.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Mazin giye ci akati ŋaazi daayiza, ŋaan niiga ekeebit zɔɔz baal aduwakuŋ Jooi e?
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 Azi baale niini nɛ, Keen Jook o Ibrayim ki Aizak been Jakob. Ma zɔɔz nici ayelza gi o inoko arogni Ibrayim ki Aizak been Jakob. Zin Jooi niini Jook ci ɔl ci arogi, alaŋ een Jook ci ɔl ci adaai.”
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Mazi azii kɔlɛ gi nico, ibiirit nɔɔgɔ ooti ɔrɔɔt ɛlɛ.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Mazi avɔ azii ɔl o Parici ɛtɛza Yesu ɔl o Sajuzi, ivitak niigi dook nɔɔnɔ.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Icina ni ɛɛti codoi ole o gɔɔn ademzek ɔl lotinok Yesu jinɛnta.
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 Ma aku ajin niini Yesu anek nɛ, “Alaan o demziinto, mayo lotinɛt jaŋ ci titiny ɔrɔɔt kujuk gɔnɔgi dook.”
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Lotinɛt o azi nɛ, Abon areez Jook ween Manyi unun zinize unun dook, ki rogete unun dook, been baabaninte unun dook.
37 Jesus respondeu:
38 Lotinɛt zin ci titiny ɔrɔɔt nɛɛn nici.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Bodo lotinɛt oma ci titiny nɛɛn o azi nɛ, Reez ɔl o abaawonu kiyo areez ɛlɛ unun maany o.
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Ma lotinowa o Mosis been demziin o nyakaŋanetu ano niigi dook lotinok ceen ram noko doon.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Mazi ŋaan alotɛ ɔl o Parici nɔkɔ, ijin Yesu nɔɔgɔ anek nɛ,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 “Abaabanu dim inoko niiga aziyu nɛ, Kiristo ŋɛnɛ? Niini ŋɛɛrti ŋɛnɛ?”
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Mazi een Kiristo dole ci dɔl ci Devid, anyek zin baale Vɔŋizi o Joowo Devid kotowo nɔɔnɔ kizi Manyi cin naa?
43 E Jesus perguntou:
44 Azi baale Devid nɛ, Anek Jooi Manyi onan Kiristo nɛ, Aavu libire can azo o zɛɛ ma kanyin rocek modo ugun amarninin ineet looc zɔɔnɛ.
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Mazi awo Devid Kiristo kizi Manyi o, alaŋ aganɔ ŋaati ɛɛnɛ dole ci dɔl ci Devid doon, bar aku niini Joowa.”
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Mazi azi Yesu nɔkɔ, ajaktɔ niigi dook tiv, kɔkɔm gi ci abariz. Zin iitene nice ɔkɔma bodo eet ci anim kijin nɔɔnɔ been nɛɛn.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.