Marcos 5

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Abaayizit ni Yesu kibeen nuyak ogin liil o kazi Galili, ma avɔ baagite o looc o ɔl o kazi Garazin.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Mazi aduŋna Yesu kavoola, taman nɔkɔ iiyak nɔɔnɔ ɛɛti ci anyak miniŋit ci Loryento.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Anyak ɛɛti nici miniŋit nico alya, ma akɔ gɔɔn abaak niini bɔɔtwane o ɔl o adaai. Ma akɔm ɔl ci ka koolit nɔɔnɔ cabiinta been nɛɛn.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Acap gɔɔn ɔl nɔɔnɔ azɛɛn kibeen zɔɔ ziiyi lak ci meel gɛr, bar enicoko dook aŋaak niini ziik nicoko.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Tup nɔkɔ agɛrɛny niini waazinok ki baalinok bɔɔtwani ki biyɛnɛ. Ma atatac ɛlɛ biyɛnɛ.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Mazi acina niini Yesu rɛɛna, adokonyonek nɔɔnɔ, ma akɔ akani kozoŋti looc nɔɔnɔ kɛŋa.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 — ausente —
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 — ausente —
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Ma ajin Yesu miniŋit nico anek nɛ, “Kazi zaar cugun nɛ?”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ma ilalek miniŋa Yesu ɔrɔɔt ka calaŋ atooyek niini nɔɔgɔ looc oma.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Maje ŋinaante anyak kɔcɔcɔbanɛn ci meelik gɛr agɛ biya.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Ma ilalek miniŋa ci Loryento noko Yesu anek nɛ, “Nyet koota kɔcɔcɔbanene niceke ka kɔɔt kabaakta eleetine ŋaatineeŋ.”
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Anyek ni didi Yesu nɔɔgɔ kudunta eete nico kɔɔtɔ kɔcɔcɔbanɛnɛ, ma avɔ didi niigi ŋaatineeŋ. Ma avira kɔcɔcɔbanɛna voroora, ma iinak liil kutudude dook lai. Maje kɔcɔcɔbanɛna nicigi dook een eet tur lak eetom (2000).
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Odokonyit ni ɔl ona oowa kɔcɔcɔbanɛn e, ma avɔ aduwak ɔl o eevyi manɛɛni kibeen ɔl dook kutura zɔɔz nico. Ma avu ɔl dook ka kivita kicinit gi ci akanai o.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Mazi avunak ɔl Yesu, bar amada niigi eet baal gɔɔn anyak miniŋ o Loryento meelik e aavi loota ŋinaante. Anyawun niini rum alya, ma buk obona nɔɔnɔ ɔɔ oninɛ labak. Anyayit ni niigi dook ŋoliin ɔrɔɔt ɛlɛ.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Maje ɔl ona icinit gi o agoononek eet nico kibeen kɔcɔcɔbanɛn ɔɔwa e, uduktak buk niigi gɔnɔgi gi nico.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Ilalek ni niigi Yesu kɔtɔɔ looce cineeŋ o.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Mazi atɔɔt Yesu kavool, ilalek ɛɛti ci ona anyak miniŋ ci Loryento noko Yesu ka korkorit kibeen nɔɔnɔ.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Bar ujura Yesu ŋaati ɔrkɔri ki nɔɔnɔ, ma anek nɛ, “Bitɔ ɔlɔ atenowe ugun ka bitɔ duwak nɔɔgɔ gi ci abon atiritin Manyi ineet noko.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Ɔtɔɔ ni ɛɛti nici, ma akɔ azɔp kuturyok ween amɔtɔ aduwak ɔl gi ona agoonek Yesu nɔɔnɔ e. Ma abiir ɔl dook ooti zooze nico.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Mazi amiironek Yesu baagit, ivitak kɔlɛ ci appe nɔɔnɔ liiltoga.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Ma ŋinaante iiya alaani ci ceez o lotento. Kazi alaan nico zaar nɛ Jairas. Mazi acin niini Yesu, iiya aavek nɔɔnɔ loota kɔpɔkpɔk.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Ma ilalek nɔɔnɔ ɔrɔɔt ɛlɛ anek nɛ, “Bɛɛnyan o miliny amɔɔr ɔrɔɔt, ma arɔɔŋ kadaak. Ija da taadek nɔɔnɔ aziit ka korok.”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Orkorit ni Yesu ki nɔɔnɔ.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Maje ŋinaante anyak ŋaa ci amɔɔr maam o ŋaanu irkitok amɔtɔ ram.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Amɔɔr niini ɔrɔɔt, ma azɔp akimanɛ ci meel gɛr irkitok dook, ma ŋaan kizi maya nɔkɔ, bar azaaci mɔɔrizi ɔrɔɔt.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Mazi azii niini zɔɔz o arogzi Yesu ɔl o amɔɔr, iiya buk niini, ma akɔ kɔla eecitɔ, ma icaya zɛɛ ma apadan Yesu eci bawuco, ma uum nɔɔnɔ rum.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Agɔɔn nɔkɔ o, eeci abaaban niini azi nɛ, “Mã nuun inoko kuum rum cin o ɛlɛ doon, keen koca maya.”
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Mazi didi uum niini Yesu rum, eelit maama enico ɛlɛ, alaŋaan aduŋna. Makacin agawun niini ɛlɛ onin izi didi maya.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Maje Yesu aga nɔkɔ uduna ŋaatin dɔyizi ci miliny, ma ookconek kɔlɛ enico ɛlɛ, ma azi nɛ, “Ŋɛnɛɛn ci uum rum can o?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Ma anek nuyawa nɔɔnɔ nɛ, “Aga niina iiciwonun ineet ɔl ci meelik gɛr noko. Ajinei zin ku azi nɛ, Ŋɛnɛɛn ci uum rum can o?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Maje Yesu agɛlɛm nɔɔgɔ dook arɔɔŋ kicin ŋɛnɛɛn ci uum nɔɔnɔ o.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Maje ŋaa nicini aga gi o agooni alye onin. Iiya ni niini ŋoliinta kabarit kɛdɛkɛdɛk, ma aku aavek Yesu loota kɔpɔkpɔk, ma aduwak nɔɔnɔ gi ci ona agɔɔn niini o.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Enek ni Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Bɛɛnyan, anyin tuwɛn unun ineet izi maya inoko. Zin tɔ talniinta. Alaŋ mɔɔrizi nici abadakin bodo.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Mazi ŋaan azɔɔzɔ Yesu kibeen ŋaa nico nɔkɔ, ivita ɔl ogɛnɛ ole o Jairas, ma avu anek nɔɔnɔ nɛ, “Adaak dole unune. Má ŋaan amila gayoi gaga.”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Mazi azii Yesu zɔɔz ci aduwa ɔl nicigi o, enek niini Jairas nɛ, “Má anyei ŋoliin gaga. Tuwɔ labak.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Mazi ka kook niini ole o Jairas, alamun ɔl o ano nɔɔnɔ e dook, ma ɔrkɔr niini ki Pitɔr ki Jemis kibeen Jɔn ween gɔtɔni Jemis doon.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Mazi avɔ ajɔŋɔz niigi kɔrɔk o Jairas, azii niini ɔl luwa. Iboobi niigi ɔrɔɔt ɛlɛ.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Ma akɔ niini kɔrga eecitɔ, ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Naa? Aluyu naa? Dole alaŋ adaai, bar olla ɔɔŋ niini labak.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Bar apɛz ɔl zɔɔz cin o. Otooyek ni niini nɔɔgɔ dook bitaalin. Ma akɔyi baati doleco been yaatin kibeen nuyak ogin een iiyu, ma avɔ ceeze ci ɔɔŋɛ dole o.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ma agam niini dole aziit, ma anek otoge uneeŋ nɛ, “Talita koom.” Ma kɛŋ ci zɔɔz nico kazi nɛ, Bɛɛnyan, tiŋa jena.
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Enico ɛlɛ itiŋa didi dole jena, ma awɔ. Maje irkitowa ci doleco tiryanto een amɔtɔ ram. Ma abiir ɔl ona ɔrkɔr ki nɔɔnɔ e dook ooti ɔrɔɔt.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Ma aricanek niini nɔɔgɔ ɔrɔɔt ka calaŋ aduwak ɔl oogi gi nico. Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Anycek dole gi ci adak.”
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.