Marcos 5

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs BKJ

Sair da comparação
1 Abaayizit ni Yesu kibeen nuyak ogin liil o kazi Galili, ma avɔ baagite o looc o ɔl o kazi Garazin.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Mazi aduŋna Yesu kavoola, taman nɔkɔ iiyak nɔɔnɔ ɛɛti ci anyak miniŋit ci Loryento.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Anyak ɛɛti nici miniŋit nico alya, ma akɔ gɔɔn abaak niini bɔɔtwane o ɔl o adaai. Ma akɔm ɔl ci ka koolit nɔɔnɔ cabiinta been nɛɛn.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Acap gɔɔn ɔl nɔɔnɔ azɛɛn kibeen zɔɔ ziiyi lak ci meel gɛr, bar enicoko dook aŋaak niini ziik nicoko.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Tup nɔkɔ agɛrɛny niini waazinok ki baalinok bɔɔtwani ki biyɛnɛ. Ma atatac ɛlɛ biyɛnɛ.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Mazi acina niini Yesu rɛɛna, adokonyonek nɔɔnɔ, ma akɔ akani kozoŋti looc nɔɔnɔ kɛŋa.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Ma ajin Yesu miniŋit nico anek nɛ, “Kazi zaar cugun nɛ?”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Ma ilalek miniŋa Yesu ɔrɔɔt ka calaŋ atooyek niini nɔɔgɔ looc oma.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Maje ŋinaante anyak kɔcɔcɔbanɛn ci meelik gɛr agɛ biya.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Ma ilalek miniŋa ci Loryento noko Yesu anek nɛ, “Nyet koota kɔcɔcɔbanene niceke ka kɔɔt kabaakta eleetine ŋaatineeŋ.”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Anyek ni didi Yesu nɔɔgɔ kudunta eete nico kɔɔtɔ kɔcɔcɔbanɛnɛ, ma avɔ didi niigi ŋaatineeŋ. Ma avira kɔcɔcɔbanɛna voroora, ma iinak liil kutudude dook lai. Maje kɔcɔcɔbanɛna nicigi dook een eet tur lak eetom (2000).
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Odokonyit ni ɔl ona oowa kɔcɔcɔbanɛn e, ma avɔ aduwak ɔl o eevyi manɛɛni kibeen ɔl dook kutura zɔɔz nico. Ma avu ɔl dook ka kivita kicinit gi ci akanai o.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Mazi avunak ɔl Yesu, bar amada niigi eet baal gɔɔn anyak miniŋ o Loryento meelik e aavi loota ŋinaante. Anyawun niini rum alya, ma buk obona nɔɔnɔ ɔɔ oninɛ labak. Anyayit ni niigi dook ŋoliin ɔrɔɔt ɛlɛ.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Maje ɔl ona icinit gi o agoononek eet nico kibeen kɔcɔcɔbanɛn ɔɔwa e, uduktak buk niigi gɔnɔgi gi nico.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Ilalek ni niigi Yesu kɔtɔɔ looce cineeŋ o.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Mazi atɔɔt Yesu kavool, ilalek ɛɛti ci ona anyak miniŋ ci Loryento noko Yesu ka korkorit kibeen nɔɔnɔ.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Bar ujura Yesu ŋaati ɔrkɔri ki nɔɔnɔ, ma anek nɛ, “Bitɔ ɔlɔ atenowe ugun ka bitɔ duwak nɔɔgɔ gi ci abon atiritin Manyi ineet noko.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Ɔtɔɔ ni ɛɛti nici, ma akɔ azɔp kuturyok ween amɔtɔ aduwak ɔl gi ona agoonek Yesu nɔɔnɔ e. Ma abiir ɔl dook ooti zooze nico.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Mazi amiironek Yesu baagit, ivitak kɔlɛ ci appe nɔɔnɔ liiltoga.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Ma ŋinaante iiya alaani ci ceez o lotento. Kazi alaan nico zaar nɛ Jairas. Mazi acin niini Yesu, iiya aavek nɔɔnɔ loota kɔpɔkpɔk.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Ma ilalek nɔɔnɔ ɔrɔɔt ɛlɛ anek nɛ, “Bɛɛnyan o miliny amɔɔr ɔrɔɔt, ma arɔɔŋ kadaak. Ija da taadek nɔɔnɔ aziit ka korok.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Orkorit ni Yesu ki nɔɔnɔ.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Maje ŋinaante anyak ŋaa ci amɔɔr maam o ŋaanu irkitok amɔtɔ ram.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Amɔɔr niini ɔrɔɔt, ma azɔp akimanɛ ci meel gɛr irkitok dook, ma ŋaan kizi maya nɔkɔ, bar azaaci mɔɔrizi ɔrɔɔt.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Mazi azii niini zɔɔz o arogzi Yesu ɔl o amɔɔr, iiya buk niini, ma akɔ kɔla eecitɔ, ma icaya zɛɛ ma apadan Yesu eci bawuco, ma uum nɔɔnɔ rum.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Agɔɔn nɔkɔ o, eeci abaaban niini azi nɛ, “Mã nuun inoko kuum rum cin o ɛlɛ doon, keen koca maya.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Mazi didi uum niini Yesu rum, eelit maama enico ɛlɛ, alaŋaan aduŋna. Makacin agawun niini ɛlɛ onin izi didi maya.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Maje Yesu aga nɔkɔ uduna ŋaatin dɔyizi ci miliny, ma ookconek kɔlɛ enico ɛlɛ, ma azi nɛ, “Ŋɛnɛɛn ci uum rum can o?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ma anek nuyawa nɔɔnɔ nɛ, “Aga niina iiciwonun ineet ɔl ci meelik gɛr noko. Ajinei zin ku azi nɛ, Ŋɛnɛɛn ci uum rum can o?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Maje Yesu agɛlɛm nɔɔgɔ dook arɔɔŋ kicin ŋɛnɛɛn ci uum nɔɔnɔ o.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Maje ŋaa nicini aga gi o agooni alye onin. Iiya ni niini ŋoliinta kabarit kɛdɛkɛdɛk, ma aku aavek Yesu loota kɔpɔkpɔk, ma aduwak nɔɔnɔ gi ci ona agɔɔn niini o.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Enek ni Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Bɛɛnyan, anyin tuwɛn unun ineet izi maya inoko. Zin tɔ talniinta. Alaŋ mɔɔrizi nici abadakin bodo.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Mazi ŋaan azɔɔzɔ Yesu kibeen ŋaa nico nɔkɔ, ivita ɔl ogɛnɛ ole o Jairas, ma avu anek nɔɔnɔ nɛ, “Adaak dole unune. Má ŋaan amila gayoi gaga.”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Mazi azii Yesu zɔɔz ci aduwa ɔl nicigi o, enek niini Jairas nɛ, “Má anyei ŋoliin gaga. Tuwɔ labak.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Mazi ka kook niini ole o Jairas, alamun ɔl o ano nɔɔnɔ e dook, ma ɔrkɔr niini ki Pitɔr ki Jemis kibeen Jɔn ween gɔtɔni Jemis doon.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Mazi avɔ ajɔŋɔz niigi kɔrɔk o Jairas, azii niini ɔl luwa. Iboobi niigi ɔrɔɔt ɛlɛ.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Ma akɔ niini kɔrga eecitɔ, ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Naa? Aluyu naa? Dole alaŋ adaai, bar olla ɔɔŋ niini labak.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Bar apɛz ɔl zɔɔz cin o. Otooyek ni niini nɔɔgɔ dook bitaalin. Ma akɔyi baati doleco been yaatin kibeen nuyak ogin een iiyu, ma avɔ ceeze ci ɔɔŋɛ dole o.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ma agam niini dole aziit, ma anek otoge uneeŋ nɛ, “Talita koom.” Ma kɛŋ ci zɔɔz nico kazi nɛ, Bɛɛnyan, tiŋa jena.
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Enico ɛlɛ itiŋa didi dole jena, ma awɔ. Maje irkitowa ci doleco tiryanto een amɔtɔ ram. Ma abiir ɔl ona ɔrkɔr ki nɔɔnɔ e dook ooti ɔrɔɔt.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Ma aricanek niini nɔɔgɔ ɔrɔɔt ka calaŋ aduwak ɔl oogi gi nico. Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Anycek dole gi ci adak.”
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.