Lucas 18
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs ARC
1 Uduwak ni Yesu nɔɔgɔ yabziin ci ka kɛdɛmɛz nɔɔgɔ ka kemedai kijinti Jook tup.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca desfalecer,
2 Anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Anyak baale kuture oman alaan ci roonnyo calaŋ aŋole Jook, ma buk apɛz niini ɔl dook.
2 dizendo: Havia numa cidade
3 Maje buk kuture nice anyak ŋaa ci bɔi ci gɔɔn akunak nɔɔnɔ iinya dook, ma aku ilalek ka kiroon zɔɔz cin kibeen eet oma ci amarnin nɔɔnɔ.
3 Havia também naquela mesma cidade
4 — ausente —
4 E, por algum tempo, não quis; mas, depois, disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 — ausente —
5 todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte e me importune muito.
6 Izi nɛ Manyi Yesu nɛ, “Iziiyit zin di gi ci aduwa alaani ci gɛrzɛ noko.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Bar zin mã aluwek Jook ɔl oginɛ waazin ki baalin ole o amarnin nɔɔgɔ, apak koca niini zɔɔz nico. Alaŋ anyek nɔɔgɔ kereyɔ ŋinti wun.
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Didilɛ kaduwakuŋ igeet, apayakuŋ koca niini igeet gi o arooŋnyu kataman nɔkɔ. Mayo zin tiŋeere ma kabadai naana Ŋɛɛrti Eeto looc, kaku kajowa loota ŋina ɔl ci atuwe juruŋ tɔ?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Quando, porém, vier o Filho do Homem, porventura, achará fé na terra?
9 Ma bodo aduwak Yesu yabziin co ɔl o gɔɔn abaaban kizik niigi abona ŋume o Joowo, ma apɛz ɔl oogi.
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 Anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Anyak baale ɔl ceen ram avɔ ŋaryiin ceeze o Joowo. Ɛɛti codoi ŋaatineeŋ Pariciwen. Maje codoi eet ci gɔɔn alot meeri.
10 Dois homens subiram ao templo, a orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Ma akɔ abil ɛɛti ceen Pariciwen noko ceez ŋaatin doon, ma aŋaryɛ azi nɛ, “Jook, kanyin naana ineet zany, eeci aneet alaŋ appe ziniz, ma alaŋ kalaba ɔl, ma alaŋ karɛɛca kiyo ɔl dook o, ma buk alaŋ katobona ki eet ci gɔɔn alot meeri co.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou, porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Kuuŋ gɔɔn naana dayiin lak ram iinyaye ween torgɛrɛm ka kidiŋdiŋanin ineet, ma kanyin ineet lɛlɛn codoi lelenete ween amɔtɔ kaale ogan kajowa dook.”
12 Jejuo duas vezes na semana
13 Maje ɛɛti ci gɔɔn alot meeri o, abil rɛɛna kidicilim, ma alaŋ buk adɔŋ ɔɔ ki taden, ma acɛlbɛzɛn ɛlɛ onin ajin Jook azi nɛ, “Jook, kilalekin ineet, eeci naana kabaca oŋɛ ɔrɔɔt.”
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Izi ni Yesu nɛ, “Didilɛ kaduwakuŋ igeet, ma ɛɛti ci gɔɔn alot meeri noko imiire niini ook ɔlɔ ŋaati agaman Jooi nɔɔnɔ, ma anyek nɔɔnɔ kizi eet ci abona ŋume onin. Maje bar eet ci Parici noko akɔm gi ci agoonek Jooi nɔɔnɔ kina. Eeci ɛɛti ci adɔŋ ɛlɛ, acɛlbɛzɛn Jooi nɔɔnɔ. Maje bar ɛɛti ci acɛlbɛzɛn ɛlɛ onin, adɔŋ Jooi nɔɔnɔ kizi titiny.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Enice anyaaktak ɔl ogɛn Yesu dɔl ci miliny ka kiiya kataadek niini nɔɔgɔ azɛɛn kamayuk. Mazi bar acin nuyawa oginɛ ɔl nicoko, egerenycek niigi nɔɔgɔ.
15 E traziam-lhe também crianças, para que ele as tocasse; e os discípulos, vendo isso, repreendiam-nos.
16 Otowa ni Yesu dɔl, ma anek nuyak nɛ, “Anycek dɔl kivitayan. Má alamnyu nɔɔgɔ, eeci baliin o Joowo abilnek ɔl ci anyek eleeti kiyo dɔlya ci miliny noko.
16 Mas Jesus, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim os pequeninos e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
17 Didilɛ kaduwakuŋ igeet, ma ɛɛti calaŋ agama baliin o Joowo kiyo dole ci miliny o, alaŋ akɔ niini baliinte o Joowo been nɛɛn.”
17 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança não entrará nele.
18 Ma ajin alaani ci ɔl o Juz Yesu anek nɛ, “Gayoi o abon, mayo kutugu gitaz ka kojowa rogɛt o abil been nɛɛn?”
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Ma anek Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Akɔ ma awuyan kizi eet ci kabona o naa? Akɔm eet ci abon, bar abona Jooi doon.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um,
20 Inoko aga niina lotinok o azi nɛ, Má adoma zoocmaz. Má amuny eet ci deer. Má agɔrzɛ. Má avoloŋ. Tɔŋɔlɛ baatun ki yaatun.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ma abɛdɛkɛ alaani nici Yesu anek nɛ, “Kazoonɛ lotinok nicoko dook nɔkɔ laadun iŋaan keen kidic e.”
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Mazi azii Yesu zɔɔz nico, enek nɔɔnɔ nɛ, “Anyak zin gi codoi ci ŋaan tugu. Bitɔ taalɔi kaal ugun dook zɛɛ anyek guruc ɛlɛ ɔl o amaat. Ŋaan akɔ jowa niina arɔkzɛt tammu tadena. Ija zin niina alya nowan aneet.”
22 E, quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa: vende tudo quanto tens, reparte-
23 Bar mazi azii alaani nici zɔɔz nico, alaca ɛlɛ calaŋ atalnɛ, eeci een niini aroi ɔrɔɔt.
23 Mas, ouvindo ele isso, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Mazi acin Yesu nɔɔnɔ alaŋaan atalnɛ nɔkɔ, izi nɛ, “Adɔi kak ole ceen arɔk ŋaati avɔyi baliinte o Joowo.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
25 Adɔi ɔrɔɔt ɛlɛ eete ceen aroi ŋaati akɔyi baliinte o Joowo, bar kizi mayɛ nyakale ŋaati adunyonɛkɛ nyibira ŋino vɔlɔŋ o.”
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Ijinit ni ɔl o azii gi nico nɔɔnɔ enektek nɛ, “Ka dim zin katin korok ŋɛnɛ?”
26 E os que ouviram isso disseram: Logo, quem pode salvar-se?
27 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Ma gi o alaŋ anim ɔl ci deer kutuguzɔ, aboke Joowa labak.”
27 Mas ele respondeu: As
28 Enek ni Pitɔr Yesu nɛ, “Cin di, inoko naaga kotoŋta korogjok ogaacak, ma kivita kunuyin ineet. Mazin yo tiŋeere kajowana naa?”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 — ausente —
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos pelo Reino de Deus
30 — ausente —
30 e não haja de receber muito mais neste mundo e, na idade vindoura, a vida eterna.
31 Otowa ni Yesu nuyak ogin een amɔtɔ ram, ma anek nɛ, “Iziiktɔ di, inoko kavɔ naaga Jerusalɛma. Avɔ zin tiŋeere ŋinaante agooni kaala baal ayɛɛt nyakaŋanɛta akanan aneet Ŋɛɛrti Eeto e dook.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do Homem tudo o que pelos profetas foi escrito.
32 Kakɔ tiŋeere kanyononei naana takirnya o ɔl ween modɛn, ma avɔ ararnan niigi aneet, ma adomnyan, ma oortekan amot.
32 Pois há de ser entregue aos gentios e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Avɔ tiŋeere arukan niigi aneet nyaboyɛn, ma vurta ɔɔt ni uruktan kadaak. Bar zin iinyaye ceen iiyu, ŋaan kiŋaaz bodo daayiza.”
33 e, havendo-
34 Maje nuyawa oginɛ akɔm gi codoi aga kaale nicoko. Eeci kɛŋ ci zɔɔz ci azɔɔz Yesu noko aroodi ŋaatineeŋ, ma alaŋ aga niigi zɔɔz ci aduwa niini o akati gitaz.
34 E eles nada disso entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Mazi akɔ ajɔŋɔz Yesu kutur o kazi Jeriko, anyak eet ci ruben ci aavi gɔla alaye ŋinaante.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Mazi azii niini kɔlɛ ci awɔ o, ijin nɔɔgɔ enek nɛ, “Ma dim tɛ anyak lɔɔci naa?”
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Ma abɛdɛkɛ ɔl nɔɔnɔ anek nɛ, “Awɔ Yesu o Nazarɛt ŋina.”
37 E disseram-lhe que Jesus, o Nazareno, passava.
38 Ɛgɛrɛny ni niini izi nɛ, “Yesu ŋɛɛrti Devid, tiritan da.”
38 Então, clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
39 Maje ɔl ci araki o agernyek nɔɔnɔ kajawɔ. Bar enico ɛgɛrɛny niini ɔrɔɔt ɛlɛ azi nɛ, “Ŋɛɛrti Devid, tiritan da.”
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 — ausente —
40 Então, Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 — ausente —
41 dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Cinɔ zin. Tuwɛn unun nɛɛn ci aruguzin ineet o.”
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Enico ɛlɛ icinɔ niini didi, ma ano Yesu, ma adiŋdiŋan Jook ɔrɔɔt ɛlɛ giye nico. Mazi acin kɔlɛ gi nico, atanaazɔ niigi dook Jook ɔrɔɔt ɛlɛ.
43 E logo viu e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.