Marcos 5
To Ngü Mürü ka Me bete Gina Ngü (S Sudan) (MUH) vs NAA
1 — ausente —
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 — ausente —
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 — ausente —
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 — ausente —
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Komoko la ngbü ta endoro kpa füh wü da, enzö wü gümba, da endoro etü wü mbükü, eku gba biti de ra, da edütü te-ye de teme.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Fü komoko la ayia awu Yesu nengete. Fü ah ayia ale woro, akpe akoro kpaka Yesu, abu nzökuta ye kötö engangagira, andaꞌba te-ye fefe.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 — ausente —
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 — ausente —
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Fü Yesu ayi-ta komoko la, gü ba, “Ïrï ye neh da?” Komoko la ga, “Ïrï ni de Bi-nzö-gü.” Ah gü ïrï ye bala, angü wü di enga me la sibi guguvu fa sü.
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Fü wü di enga me la afüwa te-wü fü Yesu, gü ba dene, “Ye mere e aliki ani te sü ne asidi de.”
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Gara wü mba ka kötï ta ladü sela, mere bi ewü baka kutu ꞌbasu (2,000). Wüh ngbü ka-wü füh mere gümba da ezü e ka-wü.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Fü wü di enga me la afüwa te-wü fü Yesu, gü ba, “Ye tima ani kpaka wü mba la, de ani nü rï guvu ewü.”
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Fü Yesu ayia ale ngü ka-ewü la. Fü wü di enga me la ayia akoro guvu komoko la asidi, ace engu, akpe arï aguvu wü mba la. Fü wü mba la ayia ka-wü, yurrru! de mere woro, ago kpa esa gö. Fü ewü agürü agbü mere ngu, anzö ngu, akpi ꞌburu.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Te wü kpara, de te ewü ngbü eceka kpï fütanga wü mba la, wu ngü la bala, fü cürü amere ewü. Fü gara ewü akpe de woro, anü amala nga ngü, te Yesu mere la fü wü kpara agbü mere kötï, bete wü sü edede la ꞌburu. Te wü kpara la je ngü la bala, fü ewü ayia anü akoro gbü sü la, teka aceka ngü la cu de jia wü.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Te wüh koro kpala, fü ewü amaka komoko, ta te di de mere bi wü di enga me guvu ye ne, nzönzö na fü te-ye tïne, koro eyi mbi. Ah to bongo kpah eyi te-ye. Fü ah adu angbü ka-ye kötö ede wü Yesu. Fü wü kpara angbü de mere cürü, gü ba, “Dela sirimbi!”
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Fü wü kpara te ewü wu ngü la cu de jia wü ne, fü ewü ayia amala nga ngü la fü wü bu wü, gü ba, “Yesu liki wü di enga me guvu komoko ne eyi asidi. Fü wü di enga me la ayia arï aguvu wü mba ka kötï. Fü wü mba la akpe atï ꞌburu agbü ngu, akpi kpala.”
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Fü wü kpara la aci ꞌburu, amala ngü fü Yesu, gü ba, “Ye yia sene eyia, ye ce sü ka-ani, de ye nü kpa gbü gara sü.”
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Fü wü Yesu ayia alï gbü *zabu, de ani nü. Fü komoko, de te *siti wü di enga me koro guguvu na ne, ayia ayi-ta Yesu, gü ba dene, “Ni ele de ani nü ka-ani ake ye.”
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Yesu le nda de, gü ba, “Aꞌa. Ye du edu kpa gba wü, kpaka wü mürü ye, de ye mala nga züka ngü te Me mere fü ye ne, angü Me wu cïnga ka-ye eyi fanü.”
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Fü komoko la ayia adu ka-ye, angbü endoro gbü nga nzö kötï de ïrï ye Dekapoli, adi emala nga ngü te Yesu mere fü ye ne. Fü ngü la aga gbü jia wü kpara de kpala afa sü.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Fütanga ngü la, fü wü Yesu adu alügü nga wü kpa etangu mere ngu *Galïlaya. Fü mere bi wü kpara aci akoro, abiti te-wü kpaka Yesu era ngu kpala.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Gara komoko ta ladü kpala de ïrï ye Yayïrü. Engu ta de mere kpara te ngbü emere tima kpa *esambü ka biti-te. Te Yayïrü wu Yesu tete, fü engu ayia akoro, atï eri lö Yesu,
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 andaꞌba te-ye fefe, gü ba dene, “Mere kpara deyï, ye koro, ye küwa ye ni, mba jaji würüse, angü keke ngbü emere engu efa sü. Ah yia eyi ekpi akpi. Ye koro la, de ye o kpa ye eküküte na, de ah küwa.”
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Te Yesu je ngü la, fü ewü ayia anü de wü Yayïrü. Fü mere bi wü kpara aci anü kpah gbü nga ewü, enzinzi te-wü, da ededere Yesu.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Amba gara mürü keke ta kpah ladü sela. Ah de gara würüse, te ngüte ngbü ego tete gbü wü sïkpï ꞌburu. Ah mere engu eyi bala teka wü re nzükpa de füh ye ꞌbasu.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Ngü la ngbü ta eto mere cïnga fü würüse la efa sü. Ah ngbü ta enü kpaka mere bi wü mürü kuwa, eto mere bi jiase fü ewü, de wüh küwa ni. Wüh to rü fefe ma. Wüh küwa engu nda-wü kpah de. Fü keke la angbü fï ega ngü, enü kpa engagira nü. Fü jiase anza esasaka na ꞌburu, teka keke la.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Te würüse la je nga Yesu, gü ba, “Engu koro eyi sela ne,” fü ah ayia anü kpala. Te engu koro kpala, fü ah ayia azi te-ye ꞌbïlï ꞌbïlï, esüka mere bi wü kpara la, anü amofo mö bongo ka Yesu to kpa ekükürüfe.
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 Angü ah fï, gü ba, “Te ni mofo bü mö bongo ka Yesu la, ni ena aküwa.”
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Würüse la bü te emofo bongo ka Yesu bane, ꞌduwa fü ngüte la ayia akolo. Fü würüse la adu awu, gü ba, keke ka-ni nza eyi.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Yesu, fü mü awu emaguma mü, gü ba, gara kpara mofo bongo ka-ni eyi, angü wazi ka-ni, de te Me to fü ni ne, mere tima eyi. Fü ah arü, afü te-ye, gü ba, “E-mofo bongo ka-ni neh da?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Fü wü kpara kaka amala ngü fefe, gü ba dene, “Mere kpara, ye ena angbü eyi-ta ngü bala ne, ye wu mere bi wü kpara, te ewü ngbü egbene sü agbene, ne de? Fü ye adu ayi-ta ngü, gü ba, ‘E-zoro bongo ka-ni neh da?’ ”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Fü Yesu angbü fï bü da eceka kpï ede ye, egïrï kpara te mofo bongo ka-ye ne.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Te würüse la wu, gü ba, keke ka-ni nza eyi ne, fü ah ayia akoro de mere lümü, atï eri lö Yesu, da eyï ayï de cürü, afüwa te-ye fü Yesu, gü ba dene, “Ah de ni, ni mofo bongo ka-ye me-ni, fü keke ka-ni anza dene.”
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Yesu gü ba dene, “Enga ra, mü küwa eyi fï badi, teka te mü to maguma mü eyi fere. Mü nü enü de gu maguma.”
34 Então Jesus lhe disse:
35 Baka te Yesu ngbü emala ngü fü würüse la, fü wü kpara gba Yayïrü, te mbarase kaka ngbü eke ake ne, akpe akoro. Fü ewü amala ngü fü Yayïrü, gü ba dene, “Yayïrü deyï, ah nza eyi. Ye mere e ambü mere kpara la tïne de, angü mbarase ka-ye ne kpi eyi.”
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Amba Yesu, mü le ngü ka-ewü la nda-mü de. Fü mü adu amala ngü fü Yayïrü, gü ba dene, “Yayïrü deyï, ye kpe cürü de. Ye to maguma ye fü ni.”
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Fü wü Yesu ayia de wü Petero, *Yakobo bete *Yüwane, anü kpa gba Yayïrü. Fü ewü ace mere bi wü kpara la sidi nga wü, angü Yesu le de bi wü kpara la nü fa nga ni kpala tïne de.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Te wüh nü koro agba Yayïrü, fü ewü amaka mere bi wü kpara kpala, da eku mere siti gba, de wü yiyi. Dela gba nda tïne de!
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Fü Yesu adu arü amala ngü fü wü kpara la, gü ba dene, “Wü ngbü eku gba neh teka ne? Mbarase la kpi akpi nda de. Ah ngbü era ka-ye ara.”
39 Ao entrar, disse:
40 Fü ewü aci ꞌburu angbü emü engu, gü ba, “Dene ne töndö ngü ne?” Fü Yesu ayia aliki ewü ꞌburu etanü, aza ꞌduwa wö ye mbarase, ake ni ye na, bete wü Petero de wü bu ye, te ewü koro de ewü ne. Fü ewü ayia arï te sü, te wüh o kö mbarase la tete.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Te wüh koro kpa esambü la, fü ewü ayia awu kö mbarase. Fü Yesu ato kpa ye, azoro kpa mbarase di, aï mbarase la, amala ngü fefe gbü ngü mündü ka-wü, gü ba, “Talïta gumi!” Ah ba e te ewü gü ba dene, “Jaji würüse deyï, ye yia eyia tikpi.”
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 — ausente —
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 — ausente —
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.