Marcos 5
To Ngü Mürü ka Me bete Gina Ngü (S Sudan) (MUH) vs ARIB
1 — ausente —
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 — ausente —
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 — ausente —
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Komoko la ngbü ta endoro kpa füh wü da, enzö wü gümba, da endoro etü wü mbükü, eku gba biti de ra, da edütü te-ye de teme.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Fü komoko la ayia awu Yesu nengete. Fü ah ayia ale woro, akpe akoro kpaka Yesu, abu nzökuta ye kötö engangagira, andaꞌba te-ye fefe.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Fü Yesu ayi-ta komoko la, gü ba, “Ïrï ye neh da?” Komoko la ga, “Ïrï ni de Bi-nzö-gü.” Ah gü ïrï ye bala, angü wü di enga me la sibi guguvu fa sü.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Fü wü di enga me la afüwa te-wü fü Yesu, gü ba dene, “Ye mere e aliki ani te sü ne asidi de.”
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Gara wü mba ka kötï ta ladü sela, mere bi ewü baka kutu ꞌbasu (2,000). Wüh ngbü ka-wü füh mere gümba da ezü e ka-wü.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Fü wü di enga me la afüwa te-wü fü Yesu, gü ba, “Ye tima ani kpaka wü mba la, de ani nü rï guvu ewü.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Fü Yesu ayia ale ngü ka-ewü la. Fü wü di enga me la ayia akoro guvu komoko la asidi, ace engu, akpe arï aguvu wü mba la. Fü wü mba la ayia ka-wü, yurrru! de mere woro, ago kpa esa gö. Fü ewü agürü agbü mere ngu, anzö ngu, akpi ꞌburu.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Te wü kpara, de te ewü ngbü eceka kpï fütanga wü mba la, wu ngü la bala, fü cürü amere ewü. Fü gara ewü akpe de woro, anü amala nga ngü, te Yesu mere la fü wü kpara agbü mere kötï, bete wü sü edede la ꞌburu. Te wü kpara la je ngü la bala, fü ewü ayia anü akoro gbü sü la, teka aceka ngü la cu de jia wü.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Te wüh koro kpala, fü ewü amaka komoko, ta te di de mere bi wü di enga me guvu ye ne, nzönzö na fü te-ye tïne, koro eyi mbi. Ah to bongo kpah eyi te-ye. Fü ah adu angbü ka-ye kötö ede wü Yesu. Fü wü kpara angbü de mere cürü, gü ba, “Dela sirimbi!”
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Fü wü kpara te ewü wu ngü la cu de jia wü ne, fü ewü ayia amala nga ngü la fü wü bu wü, gü ba, “Yesu liki wü di enga me guvu komoko ne eyi asidi. Fü wü di enga me la ayia arï aguvu wü mba ka kötï. Fü wü mba la akpe atï ꞌburu agbü ngu, akpi kpala.”
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Fü wü kpara la aci ꞌburu, amala ngü fü Yesu, gü ba, “Ye yia sene eyia, ye ce sü ka-ani, de ye nü kpa gbü gara sü.”
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Fü wü Yesu ayia alï gbü *zabu, de ani nü. Fü komoko, de te *siti wü di enga me koro guguvu na ne, ayia ayi-ta Yesu, gü ba dene, “Ni ele de ani nü ka-ani ake ye.”
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Yesu le nda de, gü ba, “Aꞌa. Ye du edu kpa gba wü, kpaka wü mürü ye, de ye mala nga züka ngü te Me mere fü ye ne, angü Me wu cïnga ka-ye eyi fanü.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Fü komoko la ayia adu ka-ye, angbü endoro gbü nga nzö kötï de ïrï ye Dekapoli, adi emala nga ngü te Yesu mere fü ye ne. Fü ngü la aga gbü jia wü kpara de kpala afa sü.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Fütanga ngü la, fü wü Yesu adu alügü nga wü kpa etangu mere ngu *Galïlaya. Fü mere bi wü kpara aci akoro, abiti te-wü kpaka Yesu era ngu kpala.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Gara komoko ta ladü kpala de ïrï ye Yayïrü. Engu ta de mere kpara te ngbü emere tima kpa *esambü ka biti-te. Te Yayïrü wu Yesu tete, fü engu ayia akoro, atï eri lö Yesu,
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 andaꞌba te-ye fefe, gü ba dene, “Mere kpara deyï, ye koro, ye küwa ye ni, mba jaji würüse, angü keke ngbü emere engu efa sü. Ah yia eyi ekpi akpi. Ye koro la, de ye o kpa ye eküküte na, de ah küwa.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Te Yesu je ngü la, fü ewü ayia anü de wü Yayïrü. Fü mere bi wü kpara aci anü kpah gbü nga ewü, enzinzi te-wü, da ededere Yesu.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Amba gara mürü keke ta kpah ladü sela. Ah de gara würüse, te ngüte ngbü ego tete gbü wü sïkpï ꞌburu. Ah mere engu eyi bala teka wü re nzükpa de füh ye ꞌbasu.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Ngü la ngbü ta eto mere cïnga fü würüse la efa sü. Ah ngbü ta enü kpaka mere bi wü mürü kuwa, eto mere bi jiase fü ewü, de wüh küwa ni. Wüh to rü fefe ma. Wüh küwa engu nda-wü kpah de. Fü keke la angbü fï ega ngü, enü kpa engagira nü. Fü jiase anza esasaka na ꞌburu, teka keke la.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Te würüse la je nga Yesu, gü ba, “Engu koro eyi sela ne,” fü ah ayia anü kpala. Te engu koro kpala, fü ah ayia azi te-ye ꞌbïlï ꞌbïlï, esüka mere bi wü kpara la, anü amofo mö bongo ka Yesu to kpa ekükürüfe.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Angü ah fï, gü ba, “Te ni mofo bü mö bongo ka Yesu la, ni ena aküwa.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Würüse la bü te emofo bongo ka Yesu bane, ꞌduwa fü ngüte la ayia akolo. Fü würüse la adu awu, gü ba, keke ka-ni nza eyi.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Yesu, fü mü awu emaguma mü, gü ba, gara kpara mofo bongo ka-ni eyi, angü wazi ka-ni, de te Me to fü ni ne, mere tima eyi. Fü ah arü, afü te-ye, gü ba, “E-mofo bongo ka-ni neh da?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Fü wü kpara kaka amala ngü fefe, gü ba dene, “Mere kpara, ye ena angbü eyi-ta ngü bala ne, ye wu mere bi wü kpara, te ewü ngbü egbene sü agbene, ne de? Fü ye adu ayi-ta ngü, gü ba, ‘E-zoro bongo ka-ni neh da?’ ”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Fü Yesu angbü fï bü da eceka kpï ede ye, egïrï kpara te mofo bongo ka-ye ne.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Te würüse la wu, gü ba, keke ka-ni nza eyi ne, fü ah ayia akoro de mere lümü, atï eri lö Yesu, da eyï ayï de cürü, afüwa te-ye fü Yesu, gü ba dene, “Ah de ni, ni mofo bongo ka-ye me-ni, fü keke ka-ni anza dene.”
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Yesu gü ba dene, “Enga ra, mü küwa eyi fï badi, teka te mü to maguma mü eyi fere. Mü nü enü de gu maguma.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Baka te Yesu ngbü emala ngü fü würüse la, fü wü kpara gba Yayïrü, te mbarase kaka ngbü eke ake ne, akpe akoro. Fü ewü amala ngü fü Yayïrü, gü ba dene, “Yayïrü deyï, ah nza eyi. Ye mere e ambü mere kpara la tïne de, angü mbarase ka-ye ne kpi eyi.”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Amba Yesu, mü le ngü ka-ewü la nda-mü de. Fü mü adu amala ngü fü Yayïrü, gü ba dene, “Yayïrü deyï, ye kpe cürü de. Ye to maguma ye fü ni.”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Fü wü Yesu ayia de wü Petero, *Yakobo bete *Yüwane, anü kpa gba Yayïrü. Fü ewü ace mere bi wü kpara la sidi nga wü, angü Yesu le de bi wü kpara la nü fa nga ni kpala tïne de.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Te wüh nü koro agba Yayïrü, fü ewü amaka mere bi wü kpara kpala, da eku mere siti gba, de wü yiyi. Dela gba nda tïne de!
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Fü Yesu adu arü amala ngü fü wü kpara la, gü ba dene, “Wü ngbü eku gba neh teka ne? Mbarase la kpi akpi nda de. Ah ngbü era ka-ye ara.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Fü ewü aci ꞌburu angbü emü engu, gü ba, “Dene ne töndö ngü ne?” Fü Yesu ayia aliki ewü ꞌburu etanü, aza ꞌduwa wö ye mbarase, ake ni ye na, bete wü Petero de wü bu ye, te ewü koro de ewü ne. Fü ewü ayia arï te sü, te wüh o kö mbarase la tete.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Te wüh koro kpa esambü la, fü ewü ayia awu kö mbarase. Fü Yesu ato kpa ye, azoro kpa mbarase di, aï mbarase la, amala ngü fefe gbü ngü mündü ka-wü, gü ba, “Talïta gumi!” Ah ba e te ewü gü ba dene, “Jaji würüse deyï, ye yia eyia tikpi.”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 — ausente —
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 — ausente —
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.