Gênesis 47
To Ngü Mürü ka Me bete Gina Ngü (S Sudan) (MUH) vs BKJ
1 — ausente —
1 Então, José veio e contou a Faraó, e disse: Meu pai e meus irmãos, e seus rebanhos, e seu gado, e tudo que eles possuem vieram da terra de Canaã; e eis que eles estão na terra de Gósen.
2 — ausente —
2 E ele tomou alguns de seus irmãos, cinco homens, e os apresentou a Faraó.
3 — ausente —
3 E Faraó disse a seus irmãos: Qual é a vossa ocupação? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores, tanto nós como também nossos pais.
4 — ausente —
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra, porque teus servos não têm pastagem para seus rebanhos. Porque a fome é dolorida na terra de Canaã, por isso, suplicamos-te agora, deixa que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 — ausente —
5 E Faraó falou a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 — ausente —
6 A terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze teu pai e teus irmãos habitar; na terra de Gósen, deixa-os habitar. E se tu conheces algum homem de atividade entre eles, então faze-os responsáveis por meu gado.
7 Fütanga ngü la, fü Yüsefa adu aza wö ye, anü ake di kpaka miri. Te wüh koro kpala, fü *Yakobo ayia agü mandï fü miri, gü ba dene, “Me di de ye, de ah to wazi fü ye.”
7 E José trouxe Jacó, seu pai, e o colocou diante de Faraó, e Jacó abençoou Faraó.
8 Fü miri ayi-tata na, gü ba, “Mere kpara deyï, re ka-ye neh eyi fe?”
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos anos tu tens?
9 Yakobo gü ba dene, “Re ka-ni koro eyi baka e kama biri teke biri de füh ye nzükpa (130). Amba re la ka-ye bü de bi wü ngü gbü ye, tadu gbügbü nda ma. Ah koro baka re ka wü kundu ani tane kpah de.”
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias da minha peregrinação são cento e trinta anos. Poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não alcançaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias de suas peregrinações.
10 Te Yakobo yia, ngbü ego tete, fü ah adu kpah amala ngü fü mere miri, gü ba, “Me di de ye, de ah to wazi fü ye. Ye ngbü ka-ye engbü, ani tadu eyi.” Fü wü Yüsefa adu ake wö ye, akoro kpa ekötï.
10 E Jacó abençoou Faraó, e saiu da presença de Faraó.
11 Fü Yüsefa adu anü aceka züka sü, ato fü wü wö ye, de wü di enga ni ye, gbü Gosene sela, kpah baka ngü te mere miri mala fefe na ne.
11 E José estabeleceu seu pai e seus irmãos, e lhes deu posses na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Fü Yüsefa angbü eto e-mazü fü wü wö ye, de wü di enga ni ye, de wü kpara gbü nga ewü la ꞌburu.
12 E José sustentou seu pai, e seus irmãos, e toda a casa de seu pai com pão, de acordo com suas famílias.
13 Fütanga ngü la, fü siti tala la adu angbü emere wü kpara ka Ezepeto, de wü kpara ka Kanana tïne ꞌduwa ba-neh-ene-la. Fü tala angbü euru ewü tïne ꞌduwa efa sü. E te mü ena awu ba e-mazü, gbü sü la tïne kpo ma.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era muito dolorida, de modo que a terra do Egito e toda a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Fü wü kpara aci ꞌburu, angbü enü kpaka Yüsefa, adi ese ndo. Fü Yüsefa angbü ebiti jiase ka ndo la ꞌburu, eo ao. Fü ah angbü enü di, eto fü miri.
14 E José ajuntou todo o dinheiro que foi encontrado na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que eles compravam, e José levou o dinheiro para a casa de Faraó.
15 Fü jiase ayia anza esaka wü kpara ka Ezepeto, bete wü kpara ka Kanana ꞌburu.
15 E quando o dinheiro acabou na terra do Egito, e na terra de Canaã, todos os egípcios vieram a José, e disseram: Dá-nos pão, por que morreremos na tua presença? Pois o dinheiro acabou.
16 Fü Yüsefa alügü ngü fü ewü, gü ba dene, “Te jiase nza esaka wü eyi la, de wü nü, wü koro de wü nü ka-wü, adi ese e-mazü di.”
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vos darei pelo vosso gado, se não há dinheiro.
17 Fü ewü ayia adu kpa ekötï, angbü eza wü nü ka-wü, baka wü kambiliki, wü meme, wü yiti, kpah de wü dongï, de wü gara wü nü, ekoro di, adi ese ndo di kpaka Yüsefa.
17 E eles levaram seu gado a José, e José lhes deu pão em troca pelos cavalos, e pelos rebanhos, e pelo gado dos rebanhos, e pelos jumentos. E durante aquele ano ele os alimentou em troca de todo o seu gado.
18 Fütanga re biringbö, fü ewü adu kpah akoro kpaka Yüsefa, ayi-tata, gü ba dene, “Mere kpara deyï, ani ena amere tïne eyi baye? Te jiase nza esaka ani, de wü nü ka-ani kpah eyi ꞌburu de bane? E te ani ena ato fü ye, teka ndo tïtïne nda tïne ma! Ani ena amere baye? Angü tala la ngbü fï bü emere ani dene! Du e te lakï esaka ani tïne bü ngïrï ani kükürü, bete tö ka-ani. Amba gara e gbü tö la nda tïne kpah ma.
18 Quando aquele ano terminou, vieram a ele no segundo ano, e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que o nosso dinheiro acabou. Meu senhor também tem nossos rebanhos de gado. Nada nos sobrou diante da vista do meu senhor, exceto nossos corpos e nossas terras.
19 Ye mere e ace ani akpi ka tala de! Ye to la mba enga ndo fü ani, de ani zü. Te gara kaje tïne ꞌburu ꞌburu ma la, de ye za tïne ani, de wü tö ka-ani ꞌburu. Fü ani angbü tïne wü labï ka miri, teka e-mazü, angü ani ena akpi, anza ka tala. Wü yï ka-ani fere te-wü tïne ꞌburu zugu dene. Te ah bala, ye to mba enga nguwa ndo fü ani, teka fü ani anü aru gbü wü yï ka-ani.”
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós, como a nossa terra? Compra a nós e a nossa terra por pão, e nós e nossa terra seremos servos de Faraó, e dá-nos semente, para que possamos viver, e não morrer, para que a terra não seja desolada.
20 Fü Yüsefa ayia ale. Fü ah ayia ase wü yï esaka wü kpara ka Ezepeto ꞌburu fü mere miri.
20 E José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam, cada homem, o seu campo, porque a fome prevalecia sobre eles. Assim, a terra passou a ser de Faraó.
21 Fü ah aza wü kpara la, te nga wü sü gbü Ezepeto sela, ao ꞌburu baka wü labï ka mere miri.
21 E quanto ao povo, ele os removeu para as cidades, desde uma extremidade das fronteiras do Egito até a outra extremidade.
22 ꞌDuwa yï ka wü mene wü mürü gele, te Yüsefa se nda de. Angü miri ngbü ta eto e-mazü fü ewü me-ye kükürü. Teka ngü la, wü mürü gele la cïnzï wü yï ka-wü, teka e-mazü nda-wü de.
22 Somente a terra dos sacerdotes ele não comprou, pois os sacerdotes possuíam uma porção atribuída por Faraó, e comiam a sua porção que Faraó lhes dava; por isso, eles não venderam suas terras.
23 Fü Yüsefa ayia aza ndo, ato fü wü kpara ka Ezepeto, gü ba dene, “De-wü deyï, ni se wü, de wü yï ka-wü, tïne eyi ꞌburu. Tïtïne dene, ni o wü tïne eyi ꞌburu wü labï ka mere miri. Wü yï ka-wü la ꞌburu, ah tïne nda mere miri. Te di bala, nguwa ndo dene, wü du di, wü ru gbü yï ka mere miri la.
23 Então José disse a seu povo: Eis que neste dia comprei a vós e a vossa terra para Faraó. Vede, aqui há semente para vós, e semeareis a terra.
24 Te ndo la rï eyi la, de wü za bebete na, akoro di, ato fü mere miri. Fü wü aza gara na, ao nguwa tete. Amba dudu na la, wüh zü azü. Wü je ngü la eyi?”
24 E acontecerá que, das colheitas, dareis uma quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semear o campo, e para vosso alimento, e para os da vossa família, e para alimento para os vossos pequenos.
25 Wüh gü ba, “Wayi, mere kpara, ye mere züka ngü eyi fü ani ꞌduwa ba-neh-ene-la. Te di bala, ani ena angbü tïne wü labï ka mere miri, fï mere badi.”
25 E eles disseram: Tu salvaste as nossas vidas. Que encontremos graça à vista de meu senhor, e nós seremos servos de Faraó.
26 Fü Yüsefa ayia ao ngü la baka rïrï, gbü nzö wü kpara ka Ezepeto ꞌburu. Dela si-ngü te ngü la ngbü enatikine tete gbü Ezepeto baka rïrï, te gü ba, “Te mü maka ngulu ka ndo ꞌburuve la, mü ena ato ngulu biri fü miri, ace du nda-mü bala la fü mü.” Amba rïrï la, ah teka wü kükürü kpara, ah teka wü mürü gele nda de, angü Yüsefa se ta yï ka wü mürü gele nda de. Ah za ewü, o baka wü labï kpah de.
26 E José fez esta lei sobre a terra do Egito até este dia, que Faraó deveria ter a quinta parte, exceto a terra dos sacerdotes, que não se tornou de Faraó.
27 Fütanga mere kpïrï tala la, wü *Yakobo Yïsarayele ngbü ka-wü ta fï agbü *Ezepeto, gbü sü de ïrï ye Gosene ne. Fü ewü amaka mere bi züka wü gara e kpala afa sü. Fü ewü abï kpah wü jaji kpala, fü ewü asibi afa sü.
27 E Israel habitou na terra do Egito, na região de Gósen; e eles tinham posses ali, e cresceram, e se multiplicaram grandemente.
28 Fü Yakobo amere agbü Ezepeto kpala, ꞌburu baka wü re nzükpa de füh ye lorozi, zalü fü re kaka-na anü akoro ꞌburu baka kama biri teke ꞌbasu de füh ye lorozi (147).
28 E Jacó viveu na terra do Egito por dezessete anos. Assim, toda a idade de Jacó foi cento e quarenta e sete anos.
29 — ausente —
29 E chegando-se o tempo que Israel devia morrer. Ele chamou seu filho José, e lhe disse: Se agora eu encontrei graça à tua vista, rogo-te que ponhas tua mão debaixo da minha coxa, e age com bondade e verdade para comigo: Não me enterres, rogo-te, no Egito,
30 — ausente —
30 mas quando eu descansar com meus pais, tu me levarás para fora do Egito, e me enterrarás no lugar de sepultamento deles. E ele disse: Eu farei como tu disseste.
31 Yakobo gü ba, “De ye kïna lö ni ekïna!” Fü Yüsefa ayia akïna lö wö ye kpah bala. Fü Yakobo ayia ari te-ye, agbo nga ïrï Me ciki füh ngbaga ka-ye, te engu ngbü era fefeh na ne. Fü Yüsefa ayia adu kpa gba ye.
31 E ele disse: Jura-me. E ele lhe jurou. E Israel se curvou sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.