Gênesis 45
To Ngü Mürü ka Me bete Gina Ngü (S Sudan) (MUH) vs NVT
1 Te *Yüsefa je ngü te *Yuda mala la, fü ngü la ayia ato mere cïnga tete afa sü. Dada na, te engu ena atüka te-ye ma. Fü ah adu amala ngü fü wü kpara ka *Ezepeto, de te ewü ngbü de ewü kpa esambü la ꞌburu, gü ba, “Wü koro kpa etanü. Wü ce ani de wü kpara ne kpikpi ani,” angü ah le eyi agü tamu ye fü wü di enga ni ye. Fü wü kpara ka Ezepeto la ayia akoro ka-wü ꞌburu kpa etanü, anü sü ka-wü, ace wü Yüsefa, ao de wü di enga ni ye sela kpikpi wü.
1 José não conseguiu mais se conter. Havia muita gente na sala, e ele disse a seus assistentes: “Saiam todos daqui!”. Assim, ficou a sós com seus irmãos e lhes revelou sua identidade.
2 Fü Yüsefa ayia aku mere gba de ri ye kpa tikpi. Fü wü kpara ka Ezepeto, te ewü di ta de kpa etanü la, ayia aje riri na la. Fü ewü akpe amala ngü la fü mere miri.
2 José se emocionou e começou a chorar. Chorou tão alto que os egípcios o ouviram, e logo a notícia chegou ao palácio do faraó.
3 Fü Yüsefa ayia tïne amala ngü fü wü di enga ni ye, gbü mö ka-wü, gü ba dene, “Wü di enga wüna, dene de-ra Yüsefa!” Fü ah ayi-ta ewü kpekpeke, gü ba, “Wö ni zu ladü ezükü fanü fanü na? Engu kpala mbi? E te mere wö ni kpala, neh ene?” Te wüh wu, gü ba, engu de Yüsefa, fü maguma ewü ayia akolo ꞌduwa tuu! Fü ewü anga ꞌduwa tïïï. Da ngü te ewü ena alügü fefe na tïne ma, ka cürü, bete lümü.
3 “Sou eu, José!”, disse a seus irmãos. “Meu pai ainda está vivo?” Mas seus irmãos ficaram espantados ao se dar conta de que o homem diante deles era José e perderam a fala.
4 Te Yüsefa wu, gü ba, maguma wü di enga ni ni kolo eyi, fü ah adu amala gara ngü fü ewü, gü ba dene, “Wü ka te-wü gbamari kpa ede ni akine.” Fü ewü ayia, aka te-wü gbamari. Fü engu adu amala ngü fü ewü, gü ba dene, “Ma dene zu enga ni yi fanü fanü, ta de te yi cïnzï ra fü wü ganzi kpara ne. Fü wü kpara la aza ra, akoro di, de kpa gbü Ezepeto de kpakine. Fanü fanü, dene de-ra.
4 “Cheguem mais perto”, disse José. Quando eles se aproximaram, José continuou: “Eu sou José, o irmão que vocês venderam como escravo ao Egito.
5 Yi mere e, afï nga ngü la tïne de. Lümü mere e amere yi kpah de. Angü dela ngü te Me mere e ka-ye me-ye, eküte ra. Ah tima ra engagira nü agbü Ezepeto kpakine, teka de ma küwa mere bi wü kpara gbü kpïrï tala ne.
5 Agora, não fiquem aflitos ou furiosos uns com os outros por terem me vendido para cá. Foi Deus quem me enviou adiante de vocês para lhes preservar a vida.
6 Yi wu eyi, gü ba, tala ne mere wü kpara eyi, de re ꞌbasu dene. Amba du wü siti re ka tala la ladü, ꞌburuve, kpa engagira nü. Gbü wü re de ꞌburuve la, wü kpara tï asö e, anga aru gara e kpo de.
6 A fome que assola a terra há dois anos continuará por mais cinco anos, e não haverá plantio nem colheita.
7 Te di bala, Me tima ra sene, de ma mere mere kpeke ngü, aküwa nih, de mere bi wü kpara, gbü mere siti tala la, angü nguwa nih ena akpi anza ka tala la.
7 Deus me enviou adiante para salvar a vida de vocês e de suas famílias, e para salvar muitas vidas.
8 Amba si-ngü te ma koro di sene, ah teka siti ngü, ta te yi mere ra di ne, nda de. Me tima ra ka-ye nda me-ye kpakine. Me to kpah mere wazi eyi fere, du o ra kpah eyi mere kpara ka miri, te miri ngbü eje riri na, da ece wü ngü ka-ye ꞌburu esasaka na. Angü Me o ra mere kpara gbü nzö wü kpara ka Ezepeto sene ꞌburu.”
8 Portanto, foi Deus quem me mandou para cá, e não vocês! E foi ele quem me fez conselheiro do faraó, administrador de todo o seu palácio e governador de todo o Egito.
9 Fü Yüsefa ayia amala ngü fü wü di enga ni ye, gü ba, “Wü yia eyia kere, wü du kpaka wö ani. De wü mala fü wö ani, gü ba dene, ‘De-ni Yüsefa, ni tima ri ni dene me-ni. Ni ka-ni ladü kpakine. Me za ni, o eyi baka mere kpara, gbü nzö wü kpara ka Ezepeto ꞌburu. Te di bala, ah le de engu yia kpala eyia kere, de ah go kpaka ni, agbü Ezepeto kpakine.
9 “Agora, voltem depressa a meu pai e digam-lhe: ‘Assim diz seu filho José: Deus me fez senhor de toda a terra do Egito. Venha para cá sem demora!
10 Ah kö wü kpara ka-ye, wü di ye, de wü kundu ye, de wü nü ka-wü, de wü gara wü e te di esaka ewü kpala ꞌburu, koro di kpakine, teka fü ewü angbü gbamari ede ni sene. Ah koro kere, ah mere e amere kuru de, angü züka sü ladü ede ni kpakine, de ïrï ye Gosene, te ewü ena ago angbü gbügbü na.
10 O senhor poderá viver na região de Gósen, onde estará perto de mim com todos os seus filhos e netos, rebanhos e gado, e todos os seus bens.
11 Te wü go ngbü eyi gbü Gosene la, ni ena angbü eceka kpï fütanga wü me-ni, gbü mere kpïrï tala ne. Angü du re ka kpïrï tala la ladü kpa engagira nü baka wü re ꞌburuve. Ah le de wü go de wü wö ani, ngbü gbamari sene, angü wü ena akpi anza ka tala. Dela ri ni, Yüsefa, te ni tima fefe na.’ ”
11 Ali eu cuidarei do senhor, pois ainda haverá cinco anos de escassez. Do contrário, o senhor e toda a sua família perderão tudo que têm’”.
12 Fü Yüsefa adu amala ngü fü Benzamina, de wü gara wü di enga ni ye la ꞌburu, gü ba dene, “Yi ceka la ra zalü kpo kpo kpo, teka fü kuru ra atï gbü jia yi. Kuru ra tï gbü jia yi kpala, baka kuru Yüsefa, la fï de?
12 José acrescentou: “Vejam! Vocês podem comprovar com seus próprios olhos, e também meu irmão Benjamim, que sou eu mesmo, José, que falo com vocês!
13 Te di bala, yi du kpala, yi mala nga ngü, te yi wu de sene, ꞌburu fü wö nih, gü ba, ‘Ma ladü agbü Ezepeto kpakine, ba mere kpara de mere bi wü e esaka ra.’ Amba ah le de yi za engu, du koro di kpakine kere.”
13 Contem a meu pai a posição de honra que ocupo aqui no Egito. Descrevam para ele tudo que viram e tragam-no para cá o mais rápido possível”.
14 Fü Yüsefa ayia afaka Benzamina de gba. Benzamina, fü mü atï afaka enga ni mü kpah de gba.
14 Chorando de alegria, ele abraçou Benjamim, e Benjamim também o abraçou e chorou.
15 Fü Yüsefa akpo afaka wü di enga ni ye la, te nga ewü biri biri ꞌburu, fï de gba. Fü ewü adu tïne, angbü ero mö esüka wü de tadu.
15 Então José beijou cada um de seus irmãos e chorou com eles; depois os irmãos conversaram à vontade com ele.
16 Fü mere miri ka Ezepeto aje ngü la, gü ba dene, “Wü di enga ni ye Yüsefa koro eyi kpaka Yüsefa sela.” Fü mere miri la ayia angbü de mere tadu te ye, de wü angbe cögbörö kpara ka-ye ꞌburu.
16 A notícia não demorou a chegar ao palácio do faraó: “Os irmãos de José estão aqui!”. O faraó e seus oficiais se alegraram muito quando souberam disso.
17 Fü mere miri la ayia aï Yüsefa, amala ngü fefe, gü ba dene, “Yüsefa deyï, züka ngü, te wü di enga ni ye koro eyi kpaka ye sene. Ye mala ngü fü ewü, de wüh lügü nga wü agbü *Kanana.
17 O faraó disse a José: “Diga a seus irmãos: ‘Coloquem as cargas em seus animais e voltem depressa à terra de Canaã.
18 De wüh za wö wü, de wü kpara ka-wü kpala, du koro de ewü ꞌburu kpaka ani, agbü Ezepeto sene. Angü ni ena ato züka sü fü ewü, gbü Ezepeto sene. Fü ewü angbü amaka mere bi e-mazü gbü sü la. Fü ewü angbü engbü de mere tadu.
18 Tragam seu pai e todas as suas famílias para cá. Eu lhes darei a melhor terra do Egito, e vocês comerão do que esta terra produz de melhor’”.
19 Ye mala kpah fü ewü, gü ba, wü mere arabïya, te wü nü ngbü egbeke agbeke ne, ladü esaka ni. Wüh ena aza wü arabïya la, adu di kpala, akö wü wö wü, de wü würüse, de wü jaji ꞌburu gbügbü na, teka adu de ewü kpakine.
19 O faraó prosseguiu: “Diga a seus irmãos: ‘Levem carruagens do Egito para transportar as crianças pequenas, as mulheres e também seu pai.
20 Wüh mere e afï nga wü e de kpa gbü Kanana la de. Wüh ena akoro amaka züka wü e agbü Ezepeto kpakine afa sü. Angü ni me-ni de mere miri ka wü kpara ka Ezepeto.” Dela ngü te mere miri la mala fü Yüsefa, de ah mala fü wü di enga ni ye.
20 Não se preocupem com seus pertences, pois o melhor de toda a terra do Egito será de vocês’”.
21 Fü Yüsefa ayia amere ngü la, kpah baka e de te mere miri mala la. Fü Yüsefa aza wü arabïya, ato fü wü di enga ni ye. Ah to kpah wü e-mazü teka fü ewü azü te kaje.
21 Os filhos de Jacó seguiram essas instruções. José providenciou carruagens, conforme o faraó havia ordenado, e lhes deu mantimentos para a viagem.
22 Fü Yüsefa aza kpah züka bongo, ato fü ewü. Fü ah ayia aza nda Benzamina, ato ꞌburuve. Fü ah aza kpah mere bi jiase ato kpah fefe na.
22 Também presenteou cada irmão com um traje novo, mas a Benjamim deu cinco roupas novas e trezentas peças de prata.
23 Fü ah akö mere bi züka wü e, atima fü wö ye. Fü engu aza ndo, de wü gara e-mazü, ato, de wü wö ni di ezü te kaje. Fü ah aza wü e la, ao ꞌburu füh wü nü. Ah ta de mere bi wü nü baka teke biri.
23 E, a seu pai, enviou dez jumentos carregados com os melhores produtos do Egito e dez jumentas carregadas com cereais, pães e outros mantimentos para a viagem.
24 Fü Yüsefa ayia atima wü di enga ni ye la, gü ba dene, “Wü nü enü mbi, de wü du koro kere. Amba wü mere e awü nga te kaje de.”
24 Depois, José se despediu de seus irmãos e, enquanto partiam, disse a eles: “Não briguem no caminho por causa do que aconteceu”.
25 Fü wü di enga ni ye Yüsefa ayia gbü Ezepeto sela, alügü nga wü, adu. Fü ewü anü bala, zalü akoro ekötï agbü Kanana, kpaka wö wü.
25 Eles saíram do Egito e voltaram a seu pai, Jacó, na terra de Canaã.
26 Fü ewü ayia amala nga ngü de kpala ꞌburu fü wö wü, gü ba dene, “Wö ani deyï, enga ni ani, Yüsefa, ka-ye ladü. Ah kpi nda de. Engu ka-ye ladü agbü Ezepeto kpala. Wüh o engu tïne eyi, mere kpara fütanga mere miri ka Ezepeto. Engu ngbü eyi gbü nzö wü kpara ka Ezepeto ꞌburu.” Te *Yakobo je ngü la bala, fü mamaguma ayia agürü ꞌduwa wööö! Fü ah afï ngü, gü ba, “Wüh ngbü esu ka-wü nda-wü wu! Wüh ngbü efiti ni dela afiti!”
26 “José ainda está vivo!”, eles disseram a seu pai. “É o governador de toda a terra do Egito!” Jacó ficou atônito com a notícia. Não podia acreditar.
27 Fü ewü atï te ngari Yüsefa, amala ꞌburu fü wö wü. Baka te Yakobo du wu wü arabïya de te Yüsefa tima, abï wü ne, fü maguma mü adu agu. Fü ah adu afï, gü ba, ngü la eyi fanü.
27 Quando, porém, repetiram para Jacó tudo que José lhes tinha dito, e quando ele viu as carruagens que José havia mandado para levá-lo, encheu-se de ânimo.
28 Fü ah ayia amala ngü, gü ba dene, “Wayi, ma wu eyi, gü ba, ngü la ena adi fanü. Ye ra, Yüsefa kpi nda de. Te ah bala, ma ena anü anü agbü Ezepeto, awu ye ra la cu de jia ra, o ra kpi la de dene.”
28 Então Jacó exclamou: “Deve ser verdade! Meu filho José está vivo! Preciso ir e vê-lo antes que eu morra!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.