Gênesis 43

To Ngü Mürü ka Me bete Gina Ngü (S Sudan) (MUH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 A fome continuava gravíssima na terra.
2 — ausente —
2 Quando eles acabaram de consumir o cereal que tinham trazido do Egito, Jacó disse aos filhos: — Voltem e comprem mais um pouco de mantimento para nós.
3 Fü *Yuda ayia amala ngü fü wö ye, gü ba dene, “Ani ena amere neh baye? Angü mere kpara de ka wü Ezepeto la mala ta ngü fü ani eyi kpekpeke, gü ba dene, ‘Te ani le adu kpaka ni kpala la, ah le de ani za enga ni ani, Benzamina, du di kpo. Te engu ma la, de ani mere e adu akoro kpala tïne de.’
3 Mas Judá lhe disse: — Aquele homem nos advertiu solenemente, dizendo: “Vocês não verão o meu rosto, se o outro irmão não vier com vocês.”
4 Te di bala la, te ye le eyi de ani du kpah, ase gara ndo kpala la, ah le de ani nü tïne de wü Benzamina.
4 Se o senhor resolver enviar conosco o nosso irmão, iremos e compraremos mantimento para o senhor.
5 Te ye le de la, ani tï te ani ena anü kpala kpikpi ani nda-ani kpah de, angü komoko la mala ta ngü fü ani eyi ꞌduwa kpekpeke, gü ba dene, ‘Te ani du kpala kpikpi ani la, ah ena adi esiti.’ ”
5 Mas, se o senhor não o enviar, não iremos, pois o homem nos disse: “Vocês não verão o meu rosto, se o outro irmão não vier com vocês.”
6 Yakobo gü ba dene, “Anga yi mala nga enga ni yi fefe na, neh teka ne? Te engu di ka-ye ta kpa ekötï akine ne. Dela siti ngü! Yi to mere cïnga te ra bala, neh teka ne?”
6 Israel respondeu: — Por que vocês me fizeram esse mal, dando a saber àquele homem que vocês tinham outro irmão?
7 Wüh gü ba dene, “Wö ani deyï, komoko la ngbü ta eyi-ta ani ꞌduwa kpini kpini, teka wü ngü de kpa gba ani kpakine ne ꞌburu, gü ba dene, ‘Wö ani ladü de jia ye? Anga gara enga ni ani kpah ladü?’ Te mere kpara yi-ta ngü bala la, de ani nga tïne bü anga? Ani wu ta neh kpo, gü ba, engu ena ayi-ta ani teka Benzamina, de ani du koro de engu? Ani wu bala de. Dela si-ngü te ani mala nganga na tete na ne.”
7 Eles responderam: — O homem nos fez perguntas específicas a respeito de nós e de nossa parentela, dizendo: “O pai de vocês ainda é vivo? Vocês têm outro irmão?” Nós apenas respondemos o que ele nos perguntou. Como podíamos adivinhar que ele nos diria: “Tragam o outro irmão?”
8 Fü Yuda ayia amala ngü fü wö ye, agü ba dene, “Wö ani deyï, ye ce kaje fü Benzamina, de ani nü de ewü, ase ndo, angü ani ena akpi anza de wü jaji ka tala.
8 Então Judá disse a Israel, seu pai: — Deixe o jovem ir comigo, e nos levantaremos e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem o senhor, nem os nossos filhinhos.
9 Ni ena adi eceka kpï fütanga Benzamina me-ni, zalü te ani ena adu akoro de ewü kpaka ye akine. Te ni du koro de engu de la, de lïya engu la ngbü tïne gbü nzö ni fï mere badi.
9 Eu serei responsável por ele; da minha mão o senhor poderá requerê-lo. Se eu não o trouxer de volta e não o puser diante do senhor, serei culpado para com o senhor pelo resto da minha vida.
10 Te di bala, ah le de ani nü ꞌduwa anü enatikine, angü ani du ra eyi fa sü dene. Te ye ena angbü ta etïrï engu de la, de ani nda nga ani agbü Ezepeto dene eyi du ꞌbasu.”
10 Se não nos tivéssemos demorado, já teríamos ido e voltado duas vezes.
11 Yakobo gü ba dene, “Te ah bala la, ah le de wü mere wü ngü bane. Wü za wü züka wü e, te di kpa gbü sü de sene ne, ba *se-mü, bete züka wü rï-rü, de wü gara rü ka wuru de se ye, bete kölökö ka wü. Dela wü e te ewü ena aza, anü di, ato fü mere kpara la, baka takpa ka-wü fefe na.
11 Então Israel, seu pai, disse: — Se é assim, então façam o seguinte: peguem do mais precioso desta terra, ponham nos sacos para o mantimento e levem de presente a esse homem: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, especiarias e mirra, nozes de pistácia e amêndoas.
12 Wü za kpah mere bi jiase, teka ase ndo di. Fü wü aza kpah gara jiase, da engu ta te wüh lügü gbü kombo ka-wü ne. E-wu neh da, wü kpara la mere ngü la gbü ïrï-to.
12 Levem dinheiro em dobro. E devolvam o dinheiro restituído na boca dos sacos de cereal; é possível que tenha havido algum engano.
13 Kpah bala, ah le de wü za enga ni wü, Benzamina, eza gbü nga wü. De wü yia ꞌduwa enatikine, anü agbü Ezepeto, kpaka komoko la.
13 Levem também o irmão de vocês. Levantem-se e voltem àquele homem.
14 Mere Me di de wü, de gbüra wü reke gbü jia komoko la areke, de mamaguma gu eküte wü agu. Fü ah alügü enga ni wü, de te engu zoro, tïrï o de kpala ne. Kpah bala, Me gu mamaguma, de engu mere e ato kpa ye te Benzamina kpah de. Wü nü enü, Me ladü. Te wü kpara le amörö Benzamina la, wüh mörö emörö.”
14 Deus Todo-Poderoso lhes dê misericórdia diante do homem, para que restitua o outro irmão e deixe que Benjamim volte com vocês. Quanto a mim, se eu perder os filhos, sem filhos ficarei.
15 Fü wü di Yakobo ayia ꞌduwa kere, aza wü takpa la, areke ꞌburu, aza kpah jiase, ta te wüh lügü fü ewü gbü kombo ne, bete gara jiase, te ewü ena ase ndo di. Fü ewü ayia tïne de wü Benzamina, anü agbü Ezepeto.
15 Então os homens pegaram os presentes, o dinheiro em dobro e Benjamim; levantaram-se, foram ao Egito e se apresentaram diante de José.
16 Te Yüsefa wu Benzamina esüka wü di enga ni ye la, fü ah ayia amala ngü fü mere mürü tima ka-ye la, gü ba dene, “Ye wu eyi, wü komoko ne, wüh de wü ngba ka-ani. Ye za ewü, ye du de ewü kpa ekötï. De ye nü, ye za mere siti yiti, ye wa, de wüh mere fü ani. Angü ani ena azü e ka tü-ra enatikine de ewü.” Amba wü di enga ni ye Yüsefa wu engu nda-wü la fï de. Ah gbü jia ewü ka-ye ba ganzi kpara la.
16 Quando José viu que Benjamim estava com eles, disse ao administrador de sua casa: — Leve estes homens para casa, mate um animal e prepare tudo, pois estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Fü mürü tima ka Yüsefa la ayia aza ewü, anü de ewü kpa gba Yüsefa, kpah baka ngü te engu mala fefe na la.
17 Ele fez como José lhe havia ordenado e levou os homens para a casa de José.
18 Te wüh koro te möngïtï ꞌbaranga ka Yüsefa, fü mere cürü akpo arï te wü, angü wüh ngbü efï, gü ba dene, “Wüh ngbü efiti ani, arï de ani kpala, teka azoro ani gbü ïrï-to, akö wü nü ka-ani ꞌburu, adu afü ani, ao labï ka-wü tete. Ani wu de, anga maguma ewü ngbü esiti te ani ne, teka jiase ka-ewü, ta te ewü lügü fü ani gbü jia ndo ne?”
18 Os homens tiveram medo, porque foram levados à casa de José. E diziam: — É por causa do dinheiro que da outra vez voltou nos sacos de cereal que nós fomos trazidos para cá, para que possa nos acusar e atacar, nos escravizar e tomar os nossos jumentos.
19 Fü ewü ayia ace te-wü, arü ka-wü ciki emöngïtï ꞌbaranga la, gü ba, te ani rï kpala la, wüh ena azoro ani.
19 E se aproximaram do administrador da casa de José, e lhe falaram à porta,
20 “Mere kpara, mba enga ngü ladü kpaka ani cüküꞌdaye, te ani le amala fü ye. Ani koro ta sene, ase ndo. Te ani se ndo la, fü ani alügü nga ani, angbü ego,
20 e disseram: — Meu senhor, já estivemos aqui uma vez para comprar mantimento.
21 fü sü atï te ani, fü ani ara te kaje. Gbü biti la, fü ani ayia afuru mö kombo ka-ani ciki gbü sü la, teka ato ndo fü wü nü ka-ani. Fü ani ayia amaka jiase, ta te ani se ndo di, ne ꞌburu da ye, gbü kombo ka-ani. Jiase la, ani za du koro di kpah eyi esaka ani sene.
21 Mas, quando chegamos à estalagem, ao abrir os sacos de cereal, eis que o dinheiro de cada um estava na boca do saco de cereal, nosso dinheiro intacto. Por isso, trouxemos esse dinheiro de volta.
22 Ani du koro dene kpah de gara jiase, ase gara ndo di, angü ani wu mene kpara, de ta te o jiase la gbü kombo ka-ani, ne nda-ani de.”
22 Trouxemos também outro dinheiro conosco, para comprar mantimento. Não sabemos quem pôs o nosso dinheiro nos sacos de cereal.
23 Fü komoko la alügü ngü fü ewü, gü ba dene, “Ngü ma. Wü kpe cürü de. Angü jiase de ta te wü se ndo di de sene ne, ah ka-ye nda ladü esaka ni. E-wu neh da, ah ena adi dela Mere Me, te za jiase la me-ye, lügü gbü kombo ka-wü la.” Te wüh je ngü la bala, fü ewü ayia arï anü kpa ekötï la. Fü komoko la ayia anü aza Sïmïyona, akoro di fü ewü.
23 O administrador disse: — Que a paz esteja com vocês! Não tenham medo. O seu Deus e o Deus do pai de vocês colocou esse tesouro nos sacos de cereal. Eu recebi o dinheiro que vocês trouxeram. Então ele trouxe Simeão para fora.
24 Fü wü mürü tima la ase ngu, ato fü ewü, fü ewü azürü lö wü di. Fü ewü ato kpah e fü wü nü ka-ewü, azü.
24 Depois, o administrador levou aqueles homens à casa de José e lhes deu água, e eles lavaram os pés. Também deu ração aos seus jumentos.
25 Fü wü di enga ni ye Yüsefa ayia aza wü takpa ka-wü, te ewü koro di fü mere kpara la, ao nzo, angü wüh wu eyi, gü ba, “Ani ena azü e enatikine gbü ra ne, de wü mere kpara la.”
25 Então prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia, pois ouviram que ali haviam de comer.
26 Etü ra la, fü Yüsefa adu akoro agba ye. Fü wü di enga ni ye na ayia akoro kpakaka na la, afüwa te-wü, abuka gbüra wü kötö, acu ngüngü na. Fü ewü aza wü takpa la, ato fefe na.
26 Quando José chegou à sua casa, trouxeram-lhe para dentro o presente que tinham em mãos e se inclinaram até o chão diante dele.
27 Fü Yüsefa agü mandï fü ewü, ayi-ta ewü, gü ba dene, “Yi ꞌburu mbi? Wö yi, ta te yi mala nganga, gü ba, ah gbe eyi ne, ah kpah ladü mbi?”
27 Ele lhes perguntou como tinham passado e disse: — O pai de vocês, aquele velho de quem me falaram, vai bem? Ainda vive?
28 Fü ewü alügü ngü, gü ba dene, “Wayi, mere kpara, engu ladü mbi.” Fü ewü adu kpah abuka gbüra wü, acu ngüngü na.
28 Responderam: — O seu servo, nosso pai, vai bem e ainda vive. E abaixaram a cabeça e se inclinaram.
29 Fü Yüsefa ayia aceka kpï, awu Benzamina, te di de zu enga ni ye guvu ni ye ne. Fü engu ayi-ta ewü, gü ba dene, “Dela enga ni yi, de ta te yi mala nganga na ne?” Fü ah ayia amala ngü fü Benzamina, gü ba dene, “Enga ra, Me di de mü.”
29 Quando José levantou os olhos, viu Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: — É este o irmão mais novo de vocês, de quem me falaram? E acrescentou: — Deus lhe conceda a sua graça, meu filho.
30 Fü cïnga Benzamina ayia arï tete ꞌduwa ba-neh-ene-la. Fü ngura akpo angbü ekoro gbü jijia. Fü ah ayia sela bü ferrre, arï kpa esambü ka-ye ka rara, angbü eku gba kpala.
30 José, profundamente emocionado por causa do seu irmão, apressou-se e procurou um lugar onde chorar. Entrou no quarto e ali chorou.
31 Nganga yiri kpah de, fü ah adu atüka te-ye, aza ngu, azürü gbüra ye di, adu kpah akoro angbü kpaka ewü kpala. Fü ah adu amala ngü fü wü mürü tima ka-ye, gü ba dene, “Wüh koro de e-mazü ekoro fü ani.”
31 Depois, lavou o rosto e saiu; conteve-se e disse: — Sirvam a refeição.
32 — ausente —
32 Serviram a comida dele numa mesa à parte, e a comida deles também numa mesa à parte. Também os egípcios que comiam com ele foram servidos numa mesa à parte, porque os egípcios não podiam comer com os hebreus, pois isso é abominação para os egípcios.
33 — ausente —
33 E sentaram-se diante dele por ordem de idade, desde o mais velho ao mais novo. Eles olhavam uns para os outros cheios de espanto.
34 Fü Yüsefa adu aza kpah nda-ye züka so, de te engu ngbü ezü ne, ato fü wü di enga ni ye la, te nga ewü ꞌburu. Ah to nda Benzamina ꞌduwa gbe, fa nda wü di enga ni ye la ka. Fü ewü azü e la, asika di ꞌduwa ba-neh-ene-la. Fü ewü ato kpah fï, fü ewü anzö. Fü ewü ayia angbü tïne de mere tadu ka fï gbü jia wü la.
34 Então José lhes apresentou as porções que estavam diante dele, e a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que a dos outros. E beberam com ele até ficarem alegres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.