Gênesis 43

To Ngü Mürü ka Me bete Gina Ngü (S Sudan) (MUH) vs BKJ

Sair da comparação
1 — ausente —
1 E a fome era grave na terra.
2 — ausente —
2 E aconteceu que, quando eles terminaram de comer o trigo que haviam trazido do Egito, seu pai lhes disse: Ide novamente, comprai um pouco de alimento.
3 Fü *Yuda ayia amala ngü fü wö ye, gü ba dene, “Ani ena amere neh baye? Angü mere kpara de ka wü Ezepeto la mala ta ngü fü ani eyi kpekpeke, gü ba dene, ‘Te ani le adu kpaka ni kpala la, ah le de ani za enga ni ani, Benzamina, du di kpo. Te engu ma la, de ani mere e adu akoro kpala tïne de.’
3 E Judá falou com ele, dizendo: O homem nos afirmou solenemente, dizendo: Não vereis a minha face, exceto se vosso irmão estiver convosco.
4 Te di bala la, te ye le eyi de ani du kpah, ase gara ndo kpala la, ah le de ani nü tïne de wü Benzamina.
4 Se tu enviares nosso irmão conosco, desceremos para comprar-te alimento,
5 Te ye le de la, ani tï te ani ena anü kpala kpikpi ani nda-ani kpah de, angü komoko la mala ta ngü fü ani eyi ꞌduwa kpekpeke, gü ba dene, ‘Te ani du kpala kpikpi ani la, ah ena adi esiti.’ ”
5 mas se tu não o enviares, não desceremos, porque o homem nos disse: Não vereis a minha face, exceto se vosso irmão estiver convosco.
6 Yakobo gü ba dene, “Anga yi mala nga enga ni yi fefe na, neh teka ne? Te engu di ka-ye ta kpa ekötï akine ne. Dela siti ngü! Yi to mere cïnga te ra bala, neh teka ne?”
6 E Israel disse: Por que agistes tão maldosamente comigo, ao contar ao homem que tínheis ainda um irmão?
7 Wüh gü ba dene, “Wö ani deyï, komoko la ngbü ta eyi-ta ani ꞌduwa kpini kpini, teka wü ngü de kpa gba ani kpakine ne ꞌburu, gü ba dene, ‘Wö ani ladü de jia ye? Anga gara enga ni ani kpah ladü?’ Te mere kpara yi-ta ngü bala la, de ani nga tïne bü anga? Ani wu ta neh kpo, gü ba, engu ena ayi-ta ani teka Benzamina, de ani du koro de engu? Ani wu bala de. Dela si-ngü te ani mala nganga na tete na ne.”
7 E eles disseram: O homem nos perguntou particularmente por nossa condição, e por nossa parentela, dizendo: Vosso pai ainda está vivo? Tendes outro irmão? E lhe contamos de acordo com o teor destas palavras. Como poderíamos saber que ele diria: Trazei vosso irmão?
8 Fü Yuda ayia amala ngü fü wö ye, agü ba dene, “Wö ani deyï, ye ce kaje fü Benzamina, de ani nü de ewü, ase ndo, angü ani ena akpi anza de wü jaji ka tala.
8 E Judá disse a Israel, seu pai: Envia o rapaz comigo, e nos levantaremos e partiremos, para que vivamos, e não morramos, tanto nós, como tu e também nossos pequenos.
9 Ni ena adi eceka kpï fütanga Benzamina me-ni, zalü te ani ena adu akoro de ewü kpaka ye akine. Te ni du koro de engu de la, de lïya engu la ngbü tïne gbü nzö ni fï mere badi.
9 Eu serei fiador por ele; da minha mão o exigirás. Se eu não o trouxer a ti, e o colocar diante de ti, então deixa-me carregar a culpa para sempre,
10 Te di bala, ah le de ani nü ꞌduwa anü enatikine, angü ani du ra eyi fa sü dene. Te ye ena angbü ta etïrï engu de la, de ani nda nga ani agbü Ezepeto dene eyi du ꞌbasu.”
10 porque se não tivéssemos demorado, certamente agora já teríamos retornado uma segunda vez.
11 Yakobo gü ba dene, “Te ah bala la, ah le de wü mere wü ngü bane. Wü za wü züka wü e, te di kpa gbü sü de sene ne, ba *se-mü, bete züka wü rï-rü, de wü gara rü ka wuru de se ye, bete kölökö ka wü. Dela wü e te ewü ena aza, anü di, ato fü mere kpara la, baka takpa ka-wü fefe na.
11 E o seu pai, Israel, disse-lhes: Se precisa ser assim agora, fazei-o: tomai os melhores frutos da terra em vossos vasos, e levai um presente ao homem, um pouco de bálsamo, um pouco de mel, especiarias e mirra, nozes e amêndoas.
12 Wü za kpah mere bi jiase, teka ase ndo di. Fü wü aza kpah gara jiase, da engu ta te wüh lügü gbü kombo ka-wü ne. E-wu neh da, wü kpara la mere ngü la gbü ïrï-to.
12 E levai dinheiro em dobro em vossas mãos. E o dinheiro que foi trazido novamente na boca dos vossos sacos, levai-o novamente em vossas mãos. Talvez tenha sido um erro.
13 Kpah bala, ah le de wü za enga ni wü, Benzamina, eza gbü nga wü. De wü yia ꞌduwa enatikine, anü agbü Ezepeto, kpaka komoko la.
13 Levai também vosso irmão, e levantai-vos, ide novamente ao homem;
14 Mere Me di de wü, de gbüra wü reke gbü jia komoko la areke, de mamaguma gu eküte wü agu. Fü ah alügü enga ni wü, de te engu zoro, tïrï o de kpala ne. Kpah bala, Me gu mamaguma, de engu mere e ato kpa ye te Benzamina kpah de. Wü nü enü, Me ladü. Te wü kpara le amörö Benzamina la, wüh mörö emörö.”
14 e o Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do homem, para que ele possa enviar vosso outro irmão, e Benjamim. Se eu for privado de meus filhos, privado serei.
15 Fü wü di Yakobo ayia ꞌduwa kere, aza wü takpa la, areke ꞌburu, aza kpah jiase, ta te wüh lügü fü ewü gbü kombo ne, bete gara jiase, te ewü ena ase ndo di. Fü ewü ayia tïne de wü Benzamina, anü agbü Ezepeto.
15 E os homens tomaram o presente, e levaram dinheiro em dobro nas suas mãos, e a Benjamim, e se levantaram, e desceram ao Egito, e se colocaram diante de José.
16 Te Yüsefa wu Benzamina esüka wü di enga ni ye la, fü ah ayia amala ngü fü mere mürü tima ka-ye la, gü ba dene, “Ye wu eyi, wü komoko ne, wüh de wü ngba ka-ani. Ye za ewü, ye du de ewü kpa ekötï. De ye nü, ye za mere siti yiti, ye wa, de wüh mere fü ani. Angü ani ena azü e ka tü-ra enatikine de ewü.” Amba wü di enga ni ye Yüsefa wu engu nda-wü la fï de. Ah gbü jia ewü ka-ye ba ganzi kpara la.
16 E quando José viu Benjamim com eles, disse ao administrador de sua casa: Levai estes homens para casa, e mata um animal, e prepara, porque estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Fü mürü tima ka Yüsefa la ayia aza ewü, anü de ewü kpa gba Yüsefa, kpah baka ngü te engu mala fefe na la.
17 E o homem fez como José ordenara, e o homem levou os homens para a casa de José.
18 Te wüh koro te möngïtï ꞌbaranga ka Yüsefa, fü mere cürü akpo arï te wü, angü wüh ngbü efï, gü ba dene, “Wüh ngbü efiti ani, arï de ani kpala, teka azoro ani gbü ïrï-to, akö wü nü ka-ani ꞌburu, adu afü ani, ao labï ka-wü tete. Ani wu de, anga maguma ewü ngbü esiti te ani ne, teka jiase ka-ewü, ta te ewü lügü fü ani gbü jia ndo ne?”
18 E os homens ficaram temerosos, porque eles foram levados à casa de José, e disseram: Por causa do dinheiro que foi devolvido aos nossos sacos na primeira vez fomos trazidos aqui, para procurarem motivo contra nós, e se arremessar sobre nós, e nos tomar por escravos, e a nossos jumentos.
19 Fü ewü ayia ace te-wü, arü ka-wü ciki emöngïtï ꞌbaranga la, gü ba, te ani rï kpala la, wüh ena azoro ani.
19 E se aproximaram do administrador da casa de José, e conversaram com ele à porta da casa,
20 “Mere kpara, mba enga ngü ladü kpaka ani cüküꞌdaye, te ani le amala fü ye. Ani koro ta sene, ase ndo. Te ani se ndo la, fü ani alügü nga ani, angbü ego,
20 e disseram: Ó Senhor, viemos, na verdade, a primeira vez para comprar alimento,
21 fü sü atï te ani, fü ani ara te kaje. Gbü biti la, fü ani ayia afuru mö kombo ka-ani ciki gbü sü la, teka ato ndo fü wü nü ka-ani. Fü ani ayia amaka jiase, ta te ani se ndo di, ne ꞌburu da ye, gbü kombo ka-ani. Jiase la, ani za du koro di kpah eyi esaka ani sene.
21 e aconteceu que, quando chegamos à hospedaria, abrimos nossos sacos e eis que o dinheiro de cada homem estava na boca de seu saco, nosso dinheiro em todo o seu peso, e o trouxemos nas nossas mãos novamente.
22 Ani du koro dene kpah de gara jiase, ase gara ndo di, angü ani wu mene kpara, de ta te o jiase la gbü kombo ka-ani, ne nda-ani de.”
22 E outro dinheiro trouxemos nas nossas mãos para comprar alimento; não sabemos quem colocou o nosso dinheiro em nossos sacos.
23 Fü komoko la alügü ngü fü ewü, gü ba dene, “Ngü ma. Wü kpe cürü de. Angü jiase de ta te wü se ndo di de sene ne, ah ka-ye nda ladü esaka ni. E-wu neh da, ah ena adi dela Mere Me, te za jiase la me-ye, lügü gbü kombo ka-wü la.” Te wüh je ngü la bala, fü ewü ayia arï anü kpa ekötï la. Fü komoko la ayia anü aza Sïmïyona, akoro di fü ewü.
23 E ele disse: Paz esteja convosco, não temais. Vosso Deus, e o Deus de vosso pai, deu-vos um tesouro em vossos sacos; eu recebi o vosso dinheiro. E ele lhes trouxe Simeão.
24 Fü wü mürü tima la ase ngu, ato fü ewü, fü ewü azürü lö wü di. Fü ewü ato kpah e fü wü nü ka-ewü, azü.
24 E o homem conduziu os homens à casa de José, e lhes deu água, e eles lavaram seus pés, e ele deu forragem aos seus jumentos.
25 Fü wü di enga ni ye Yüsefa ayia aza wü takpa ka-wü, te ewü koro di fü mere kpara la, ao nzo, angü wüh wu eyi, gü ba, “Ani ena azü e enatikine gbü ra ne, de wü mere kpara la.”
25 E eles prepararam o presente para José, que viria ao meio-dia, porque ouviram que eles deveriam comer pão ali.
26 Etü ra la, fü Yüsefa adu akoro agba ye. Fü wü di enga ni ye na ayia akoro kpakaka na la, afüwa te-wü, abuka gbüra wü kötö, acu ngüngü na. Fü ewü aza wü takpa la, ato fefe na.
26 E quando José veio para casa, trouxeram-lhe o presente que estava nas mãos deles para dentro da casa, e se curvaram diante dele com a face em terra.
27 Fü Yüsefa agü mandï fü ewü, ayi-ta ewü, gü ba dene, “Yi ꞌburu mbi? Wö yi, ta te yi mala nganga, gü ba, ah gbe eyi ne, ah kpah ladü mbi?”
27 E ele lhes perguntou sobre seu bem-estar, e disse: Está bem o vosso pai, o velho de quem falastes? Ele ainda está vivo?
28 Fü ewü alügü ngü, gü ba dene, “Wayi, mere kpara, engu ladü mbi.” Fü ewü adu kpah abuka gbüra wü, acu ngüngü na.
28 E eles responderam: Teu servo, nosso pai, está com boa saúde, ele ainda está vivo. E eles curvaram sua cabeça, e fizeram reverência.
29 Fü Yüsefa ayia aceka kpï, awu Benzamina, te di de zu enga ni ye guvu ni ye ne. Fü engu ayi-ta ewü, gü ba dene, “Dela enga ni yi, de ta te yi mala nganga na ne?” Fü ah ayia amala ngü fü Benzamina, gü ba dene, “Enga ra, Me di de mü.”
29 E ele levantou seus olhos, e viu seu irmão Benjamim, filho de sua mãe, e disse: Este é vosso irmão mais jovem, do qual me falastes? E ele disse: Deus seja gracioso contigo, meu filho.
30 Fü cïnga Benzamina ayia arï tete ꞌduwa ba-neh-ene-la. Fü ngura akpo angbü ekoro gbü jijia. Fü ah ayia sela bü ferrre, arï kpa esambü ka-ye ka rara, angbü eku gba kpala.
30 E José se apressou, pois as suas entranhas se moveram para com seu irmão. E ele procurou onde chorar, e entrou na sua câmara, e chorou ali.
31 Nganga yiri kpah de, fü ah adu atüka te-ye, aza ngu, azürü gbüra ye di, adu kpah akoro angbü kpaka ewü kpala. Fü ah adu amala ngü fü wü mürü tima ka-ye, gü ba dene, “Wüh koro de e-mazü ekoro fü ani.”
31 E ele lavou sua face, e saiu, e se conteve, e disse: Ponde o pão.
32 — ausente —
32 E colocaram para ele à parte, e para eles à parte, e à parte para os egípcios que comiam com ele, porque os egípcios não podiam comer pão com os hebreus, porque isso é abominação para os egípcios.
33 — ausente —
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito de acordo com seu direito de nascimento, e o mais jovem de acordo com sua juventude, e os homens se maravilharam entre si.
34 Fü Yüsefa adu aza kpah nda-ye züka so, de te engu ngbü ezü ne, ato fü wü di enga ni ye la, te nga ewü ꞌburu. Ah to nda Benzamina ꞌduwa gbe, fa nda wü di enga ni ye la ka. Fü ewü azü e la, asika di ꞌduwa ba-neh-ene-la. Fü ewü ato kpah fï, fü ewü anzö. Fü ewü ayia angbü tïne de mere tadu ka fï gbü jia wü la.
34 E de si mesmo ele tomou porções para eles, mas a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que as dos outros. E eles beberam, e se alegraram com ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.