Gênesis 35

To Ngü Mürü ka Me bete Gina Ngü (S Sudan) (MUH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Fütanga ngü la, fü Me ayia agü tamu ye fü *Yakobo agbü Sekeme kpala. Fü ah amala ngü fefe, gü ba, “Yakobo deyï, ma le de mü ce sü ne, fü mü ayia ago angbü agbü Betele, gbü sü ta te ma sere te-ra fü mü, o mü ngbü ekpe esaka enga ni mü, Esawu ne. Te mü koro kpala, ah le de mü reke sü, teka fü mü angbü egbo nga ïrï ra tete na.”
1 Deus disse a Jacó: — Apronte-se, vá para Betel e fique morando lá. Em Betel construa um altar e o dedique a mim, o Deus que lhe apareceu quando você estava fugindo do seu irmão Esaú.
2 — ausente —
2 Então Jacó disse à sua família e a todos os que estavam com ele: — Joguem fora todas as imagens dos deuses estrangeiros que vocês têm.
3 — ausente —
3 Aprontem-se, que nós vamos para Betel. Ali vou fazer um altar dedicado ao Deus que me ajudou no tempo da minha aflição e que tem estado comigo em todos os lugares por onde tenho andado.
4 Te wü kpara ka Yakobo je ngü la bala, fü ewü ayia akö wü faranda ka wü di enga me ka-wü la, ato ꞌburu fü Yakobo. Fü ewü agbigbi kpah wü gara wü e ba di, te ewü to gbü güje wü, ato ꞌburu fü Yakobo. Fü Yakobo ayia ajï mere du kpa esa rü agbü Sekeme la, abu ewü, de wü faranda, ꞌburu gbügbü. Fü ah ayia ani nga ewü gö gö gö!
4 Eles entregaram as imagens dos deuses estrangeiros que tinham e os brincos que usavam nas orelhas. E Jacó enterrou tudo debaixo da árvore sagrada que fica perto de Siquém.
5 Fü wü Yakobo ayia ace Sekeme, akpo angbü enü agbü Betele. Fü Me ato mere cürü guvu wü kpara ka Sekeme, fü ewü ace kaje fü wü Yakobo anü sü ka-wü. Wüh liki nga ewü nda-wü de.
5 Quando eles foram embora, Deus fez com que os moradores das cidades vizinhas ficassem com um medo terrível, e por isso eles não perseguiram Jacó.
6 Fü wü Yakobo anü, anü akoro kpa gbü Betele, te di ta kpah gbü tö ka wü *Kanana sela.
6 Assim, Jacó e toda a sua gente chegaram a Luz, cidade que também é conhecida pelo nome de Betel e que fica na terra de Canaã.
7 Fü Yakobo ayia areke sü, teka angbü egbo nga ïrï Me gbügbü sela. Angü dela ta sü te Me gü tamu ye fefe na tete, o engu ngbü ta ekpe esaka enga ni ye ne.
7 Ali ele construiu um altar e pôs naquele lugar o nome de “O Deus de Betel” porque ali Deus havia aparecido a ele, quando estava fugindo do seu irmão.
8 Baka te wü Yakobo go ngbü tïne eyi sela, gara würüse de ïrï ye Debora ayia akpi. Ah ta de mürü tima ka Rebeka, ni ye Yakobo. Rebeka koro ta de engu kü gügü agbü Padanarama. Fü ewü ayia ati würüse la esa gara rü gbü Betele sela. Fü ewü agü ïrï rü engu la Alünü-Bakuta, baka te wüh gü ba, “Rü ka cïnga.”
8 Naquele lugar morreu Débora, a mulher que havia sido babá de Rebeca. Ela foi sepultada debaixo da árvore sagrada que fica ao sul de Betel. E puseram naquele lugar o nome de “Árvore Sagrada das Lágrimas”.
9 Baka te Yakobo yia tete agbü Padanarama, du ngbü gbü Betele ne, fü Me adu kpah agü tamu ye fefe na sela toto, ayia ato wazi fefe na kpah baka engu tane.
9 Quando Jacó voltou da Mesopotâmia, Deus lhe apareceu outra vez e o abençoou,
10 — ausente —
10 dizendo: “Você se chama Jacó, porém esse não será mais o seu nome; agora o seu nome será Israel.” Assim, Deus pôs nele o nome de Israel.
11 — ausente —
11 E disse também: “Eu sou o Deus Todo-Poderoso. Tenha muitos filhos e muitos descendentes. Uma nação e muitos povos sairão de você, e entre os seus descendentes haverá reis.
12 Tö ta te ma gü ba, ma ena ato fü wü wö mü, wü Abarayama ake Yïsaka ne, ma to kpah eyi fü yi, de wü kundu mü, te wüh ena abï ewü ne.”
12 A terra que dei a Abraão e a Isaque darei também a você e depois a darei aos seus descendentes.”
13 Te Me mala ngü la nza tete bala, fü engu ayia ꞌduwa, anü sü ka-ye.
13 Quando acabou de falar com Jacó, Deus subiu e foi embora daquele lugar.
14 Fü Yakobo ayia aza mere teme, arükü, ao mbi gbü sü, te Me gü tamu ye tete fefe na la. Fü ah adu kpah aza fï, bete mü, ayia atökö füh teme la, acu ngü Mere Me di.
14 Então Jacó pegou uma pedra e a colocou como pilar no lugar onde Deus havia falado com ele. Ele a separou para Deus, derramando vinho e azeite em cima.
15 Dela si-ngü te Yakobo gü ta ïrï sü engu la tete, ga, Betele, angü Me gü ta tamu ye fefe na gbü sü la eyi du ꞌbasu.
15 E pôs naquele lugar o nome de Betel.
16 Fü wü Yakobo ayia ace Betele, angbü enü agbü Beteleme, o Rayele di ta de bu ye. Baka te ewü di la bü te kaje, enü ne, fü lakï ka Rayele ayia akoro teka ayaka. Fü bu Rayele angbü ekeke ꞌduwa ba-neh-ene-la.
16 Jacó e a sua família saíram de Betel; e, quando estavam chegando perto de Efrata, Raquel começou a sentir dores de parto. E o parto foi difícil.
17 Te bu Rayele ngbü fï da emere engu bala ne, fü würüse de te ngbü eyaka wü jaji ne, ayia amala ngü fefe na, gü ba, “Ye mere e akpe cürü de, angü ye ena ayaka ye komoko.” Fü Rayele ayia ayaka ye komoko kpah baka ngü la, fü wawazi akpo angbü enza.
17 Quando as dores estavam no ponto mais forte, a parteira disse: — Não tenha medo; você vai ter outro filho homem.
18 Baka te Rayele yia ekpi tete, fü ah ayia agü ïrï mbarase ka-ye la Benoni, te gü ba, “Mere siti kuru.” Amba Yakobo du gü nda-ye, gü ba, Benzamina, te gü ba, “Mbarase te ni o maguma ni tete.”
18 Porém ela estava morrendo. E, antes de dar o último suspiro, chamou o menino de Benoni . Mas o pai pôs nele o nome de Benjamim .
19 Fü Rayele ayia akpi. Fü ewü ayia ati engu ciki sela, edere kaje te ngbü enü agbü Beteleme ne.
19 Assim, Raquel morreu e foi sepultada na beira do caminho de Efrata, que agora se chama Belém.
20 Fü Yakobo ayia aza mere siti teme, ao füh mbükü Rayele. Fü teme la ayia angbü fï füh mbükü sela.
20 Jacó pôs sobre a sepultura uma pedra como pilar, e ela marca o lugar da sepultura até hoje .
21 Fütanga ngü la, fü Yakobo ayia sela, anü akoro agbü gara sü de ïrï ye Migidale-Edere. Fü engu ayia ade gugu, angbü sela.
21 Depois Jacó saiu dali e armou o seu acampamento do outro lado da torre de Éder.
22 Fütanga ngü la, fü Rübena, te di de gina ye Yakobo ne, ayia anü ara ake Bïla, wara wö ye ne. Fü Yakobo ayia aje ngü la. Fü maguma Yakobo ayia anzu teka ngü la cu afa sü.
22 Um dia, quando Jacó estava morando naquele lugar, o seu filho Rúben teve relações com Bila, que era concubina de Jacó. Quando ele soube disso, ficou furioso. Os filhos de Jacó eram doze.
23 Leya bï ta wü di enga ye ꞌburu maꞌdiya. Gina ye Yakobo ta de Rübena. Fütanganga na tïne wü Sïmïyona ake *Levi, *Yuda, Yïsakara, bete Zebulona.
23 Os que teve com Leia foram Rúben (o filho mais velho de Jacó), Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom.
24 Dene ïrï wü di enga Rayele, wüh ta ngbee ꞌbasu, wü *Yüsefa ake Benzamina.
24 Com Raquel ele teve José e Benjamim.
25 Bïla bï ta nda-ye wü ye kpah ngbee ꞌbasu, wü Dana ake Nafatalï.
25 Com Bila, a escrava de Raquel, ele teve Dã e Naftali.
26 Zerïfa bï nda-ye wü ye ta kpah ngbee ꞌbasu, wü Gada ake Asera. Dela ꞌburu ïrï wü di Yakobo.
26 Com Zilpa, a escrava de Leia, ele teve Gade e Aser. Esses filhos de Jacó nasceram na Mesopotâmia.
27 Fütanga ngü la, fü Yakobo ayia aje ngü, gü ba, wö ni, Yïsaka, gbe tïne eyi fa sü. Fü Yakobo ayia anü akoro kpakaka kpa gbü Mamare, gbü ndama ka Abarayama ta gügü ne.
27 Jacó foi morar com Isaque, o seu pai, em Manre, a cidade que também se chama Arba e que fica perto de Hebrom, onde Abraão e Isaque haviam morado.
28 — ausente —
28 Aos cento e oitenta anos de idade,
29 — ausente —
29 quando já era muito velho, Isaque morreu, indo reunir-se assim com os seus antepassados no mundo dos mortos . E os seus filhos Esaú e Jacó o sepultaram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.