Gênesis 35

To Ngü Mürü ka Me bete Gina Ngü (S Sudan) (MUH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Fütanga ngü la, fü Me ayia agü tamu ye fü *Yakobo agbü Sekeme kpala. Fü ah amala ngü fefe, gü ba, “Yakobo deyï, ma le de mü ce sü ne, fü mü ayia ago angbü agbü Betele, gbü sü ta te ma sere te-ra fü mü, o mü ngbü ekpe esaka enga ni mü, Esawu ne. Te mü koro kpala, ah le de mü reke sü, teka fü mü angbü egbo nga ïrï ra tete na.”
1 Disse Deus a Jacó: Levanta-te, sobe a Betel e habita ali; faze ali um altar ao Deus que te apareceu quando fugias da presença de Esaú, teu irmão.
2 — ausente —
2 Então, disse Jacó à sua família e a todos os que com ele estavam: Lançai fora os deuses estranhos que há no vosso meio, purificai-vos e mudai as vossas vestes;
3 — ausente —
3 levantemo-nos e subamos a Betel. Farei ali um altar ao Deus que me respondeu no dia da minha angústia e me acompanhou no caminho por onde andei.
4 Te wü kpara ka Yakobo je ngü la bala, fü ewü ayia akö wü faranda ka wü di enga me ka-wü la, ato ꞌburu fü Yakobo. Fü ewü agbigbi kpah wü gara wü e ba di, te ewü to gbü güje wü, ato ꞌburu fü Yakobo. Fü Yakobo ayia ajï mere du kpa esa rü agbü Sekeme la, abu ewü, de wü faranda, ꞌburu gbügbü. Fü ah ayia ani nga ewü gö gö gö!
4 Então, deram a Jacó todos os deuses estrangeiros que tinham em mãos e as argolas que lhes pendiam das orelhas; e Jacó os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém.
5 Fü wü Yakobo ayia ace Sekeme, akpo angbü enü agbü Betele. Fü Me ato mere cürü guvu wü kpara ka Sekeme, fü ewü ace kaje fü wü Yakobo anü sü ka-wü. Wüh liki nga ewü nda-wü de.
5 E, tendo eles partido, o terror de Deus invadiu as cidades que lhes eram circunvizinhas, e não perseguiram aos filhos de Jacó.
6 Fü wü Yakobo anü, anü akoro kpa gbü Betele, te di ta kpah gbü tö ka wü *Kanana sela.
6 Assim, chegou Jacó a Luz, chamada Betel, que está na terra de Canaã, ele e todo o povo que com ele estava.
7 Fü Yakobo ayia areke sü, teka angbü egbo nga ïrï Me gbügbü sela. Angü dela ta sü te Me gü tamu ye fefe na tete, o engu ngbü ta ekpe esaka enga ni ye ne.
7 E edificou ali um altar e ao lugar chamou El-Betel; porque ali Deus se lhe revelou quando fugia da presença de seu irmão.
8 Baka te wü Yakobo go ngbü tïne eyi sela, gara würüse de ïrï ye Debora ayia akpi. Ah ta de mürü tima ka Rebeka, ni ye Yakobo. Rebeka koro ta de engu kü gügü agbü Padanarama. Fü ewü ayia ati würüse la esa gara rü gbü Betele sela. Fü ewü agü ïrï rü engu la Alünü-Bakuta, baka te wüh gü ba, “Rü ka cïnga.”
8 Morreu Débora, a ama de Rebeca, e foi sepultada ao pé de Betel, debaixo do carvalho que se chama Alom-Bacute.
9 Baka te Yakobo yia tete agbü Padanarama, du ngbü gbü Betele ne, fü Me adu kpah agü tamu ye fefe na sela toto, ayia ato wazi fefe na kpah baka engu tane.
9 Vindo Jacó de Padã-Arã, outra vez lhe apareceu Deus e o abençoou.
10 — ausente —
10 Disse-lhe Deus: O teu nome é Jacó. Já não te chamarás Jacó, porém Israel será o teu nome. E lhe chamou Israel.
11 — ausente —
11 Disse-lhe mais: Eu sou o Deus Todo-Poderoso; sê fecundo e multiplica-te; uma nação e multidão de nações sairão de ti, e reis procederão de ti.
12 Tö ta te ma gü ba, ma ena ato fü wü wö mü, wü Abarayama ake Yïsaka ne, ma to kpah eyi fü yi, de wü kundu mü, te wüh ena abï ewü ne.”
12 A terra que dei a Abraão e a Isaque dar-te-ei a ti e, depois de ti, à tua descendência.
13 Te Me mala ngü la nza tete bala, fü engu ayia ꞌduwa, anü sü ka-ye.
13 E Deus se retirou dele, elevando-se do lugar onde lhe falara.
14 Fü Yakobo ayia aza mere teme, arükü, ao mbi gbü sü, te Me gü tamu ye tete fefe na la. Fü ah adu kpah aza fï, bete mü, ayia atökö füh teme la, acu ngü Mere Me di.
14 Então, Jacó erigiu uma coluna de pedra no lugar onde Deus falara com ele; e derramou sobre ela uma libação e lhe deitou óleo.
15 Dela si-ngü te Yakobo gü ta ïrï sü engu la tete, ga, Betele, angü Me gü ta tamu ye fefe na gbü sü la eyi du ꞌbasu.
15 Ao lugar onde Deus lhe falara, Jacó lhe chamou Betel.
16 Fü wü Yakobo ayia ace Betele, angbü enü agbü Beteleme, o Rayele di ta de bu ye. Baka te ewü di la bü te kaje, enü ne, fü lakï ka Rayele ayia akoro teka ayaka. Fü bu Rayele angbü ekeke ꞌduwa ba-neh-ene-la.
16 Partiram de Betel, e, havendo ainda pequena distância para chegar a Efrata, deu à luz Raquel um filho, cujo nascimento lhe foi a ela penoso.
17 Te bu Rayele ngbü fï da emere engu bala ne, fü würüse de te ngbü eyaka wü jaji ne, ayia amala ngü fefe na, gü ba, “Ye mere e akpe cürü de, angü ye ena ayaka ye komoko.” Fü Rayele ayia ayaka ye komoko kpah baka ngü la, fü wawazi akpo angbü enza.
17 Em meio às dores do parto, disse-lhe a parteira: Não temas, pois ainda terás este filho.
18 Baka te Rayele yia ekpi tete, fü ah ayia agü ïrï mbarase ka-ye la Benoni, te gü ba, “Mere siti kuru.” Amba Yakobo du gü nda-ye, gü ba, Benzamina, te gü ba, “Mbarase te ni o maguma ni tete.”
18 Ao sair-lhe a alma (porque morreu), deu-lhe o nome de Benoni; mas seu pai lhe chamou Benjamim.
19 Fü Rayele ayia akpi. Fü ewü ayia ati engu ciki sela, edere kaje te ngbü enü agbü Beteleme ne.
19 Assim, morreu Raquel e foi sepultada no caminho de Efrata, que é Belém.
20 Fü Yakobo ayia aza mere siti teme, ao füh mbükü Rayele. Fü teme la ayia angbü fï füh mbükü sela.
20 Sobre a sepultura de Raquel levantou Jacó uma coluna que existe até ao dia de hoje.
21 Fütanga ngü la, fü Yakobo ayia sela, anü akoro agbü gara sü de ïrï ye Migidale-Edere. Fü engu ayia ade gugu, angbü sela.
21 Então, partiu Israel e armou a sua tenda além da torre de Éder.
22 Fütanga ngü la, fü Rübena, te di de gina ye Yakobo ne, ayia anü ara ake Bïla, wara wö ye ne. Fü Yakobo ayia aje ngü la. Fü maguma Yakobo ayia anzu teka ngü la cu afa sü.
22 E aconteceu que, habitando Israel naquela terra, foi Rúben e se deitou com Bila, concubina de seu pai; e Israel o soube. Eram doze os filhos de Israel.
23 Leya bï ta wü di enga ye ꞌburu maꞌdiya. Gina ye Yakobo ta de Rübena. Fütanganga na tïne wü Sïmïyona ake *Levi, *Yuda, Yïsakara, bete Zebulona.
23 Rúben, o primogênito de Jacó, Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom, filhos de Lia;
24 Dene ïrï wü di enga Rayele, wüh ta ngbee ꞌbasu, wü *Yüsefa ake Benzamina.
24 José e Benjamim, filhos de Raquel;
25 Bïla bï ta nda-ye wü ye kpah ngbee ꞌbasu, wü Dana ake Nafatalï.
25 Dã e Naftali, filhos de Bila, serva de Raquel;
26 Zerïfa bï nda-ye wü ye ta kpah ngbee ꞌbasu, wü Gada ake Asera. Dela ꞌburu ïrï wü di Yakobo.
26 e Gade e Aser, filhos de Zilpa, serva de Lia. São estes os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Fütanga ngü la, fü Yakobo ayia aje ngü, gü ba, wö ni, Yïsaka, gbe tïne eyi fa sü. Fü Yakobo ayia anü akoro kpakaka kpa gbü Mamare, gbü ndama ka Abarayama ta gügü ne.
27 Veio Jacó a Isaque, seu pai, a Manre, a Quiriate-Arba (que é Hebrom), onde peregrinaram Abraão e Isaque.
28 — ausente —
28 Foram os dias de Isaque cento e oitenta anos.
29 — ausente —
29 Velho e farto de dias, expirou Isaque e morreu, sendo recolhido ao seu povo; e Esaú e Jacó, seus filhos, o sepultaram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.