Gênesis 32

To Ngü Mürü ka Me bete Gina Ngü (S Sudan) (MUH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Fütanga wü ngü la, fü wü *Yakobo ayia de wü kpara ka-ye, atï te kaje, edu agbü *Kanana. Fütanga bi sïkpï, fü ewü anü akoro agbü tö ka wü Kanana. Fü ewü akoro ede gara ngu kpala. Fü ewü ayia ade gugu ka-wü, angbü sela. Yakobo gü ba, ni ceka kpï bane de, gbangbara! te mere bi wü *malayïka ka Me, te ewü di ka-wü kpah sela.
1 Quando Jacó seguiu viagem, anjos de Deus vieram encontrar-se com ele.
2 Te Yakobo wu wü malayïka la, fü ah angbü de mere tadu, gü ba, “Me tima wü malayïka ka-ye la, teka ale ta-ngü te ani.” Fü ah ayia agü ïrï sü engu la Manayïma, teka ngü ka wü malayïka la.
2 Ao vê-los, Jacó exclamou: “Este é o acampamento de Deus!”. Por isso, chamou o lugar de Maanaim.
3 Fü wü Yakobo ayia angbü la mba takü gbü Manayïma sela. Fü Yakobo ayia afï nga enga ni ye, Esawu, de tane, ta te sü gü, teka mani, ta te ni mere fefe. Fü engu ayia atima süka wü kpara ka-ye kpa engagira nü, kpaka Esawu, ede da de ïrï ye Seyira, gbü tö ka Edomo ne,
3 Então Jacó enviou adiante dele mensageiros a seu irmão Esaú, que vivia na região de Seir, na terra de Edom.
4 gü ba dene, “Te wü nü maka Esawu la, de wü mala fefe, gü ba, ‘Mere kpara deyï, de-ni Yakobo, enga ni ye, ni tima ngü fü ye me-ni. Mere bi wü re te nye sü ne, ni ngbü ta la fï kpa gba loko ani, Labana.
4 Disse-lhes: “Deem a seguinte mensagem ao meu senhor Esaú: ‘Assim diz seu servo Jacó: Até o momento, estava morando com nosso tio Labão
5 Tïtïne ni du koro eyi dene, de mere bi wü kpara, bete wü nü fütanga ni. Ni tima ngü ne fü ye, teka de ye ce wü *siti ngü, ta te ni mere fü ye ne, ꞌburu asidi. Fü ye aza ni ba enga ni ye.’ ”
5 e, agora, tenho bois, jumentos, rebanhos de ovelhas e cabras, além de muitos servos e servas. Enviei estes mensageiros para informar meu senhor da minha chegada, na esperança de que me receba amistosamente”.
6 Fü wü kpara ka Yakobo ayia anü amaka Esawu. Fü ewü atï te ngari Yakobo la, amala ꞌburu fefe. Fü ewü adu amala ngü la ꞌburu fü Yakobo, gü ba, “Ani nü maka Esawu eyi. Fü ani amala ngü la ꞌburu fefe. Te engu je ngü la, fü ah ayia angbü ereke te-ye teka akoro kpakine. Engu kpala eyi te kaje enü kpaka ye, de mere bi wü komoko gbü nga ye, baka e kama bala (400).”
6 Depois de transmitirem a mensagem, voltaram a Jacó e lhe disseram: “Estivemos com seu irmão Esaú, e ele está vindo ao seu encontro com um bando de quatrocentos homens!”.
7 Te Yakobo je ngü la tete bala, fü mamaguma ayia agürü. Fü ah aza wü kpara de gbü nga ye ne, kpah de wü nü ꞌburu, aye süka ewü ꞌbasu, aza gara ewü, atima kpa engagira nü, aza gara ewü, ao kpa sidi.
7 Quando ouviu a notícia, Jacó ficou apavorado. Dividiu em dois grupos sua família e seus servos, e também os rebanhos, os bois e os camelos,
8 Ah ngbü efï, gü ba, te Esawu koro teka amörö ani la, de engu mörö gara ewü, de gara ewü la küwa.
8 pois pensou: “Se Esaú encontrar um dos grupos e atacá-lo, talvez o outro consiga escapar”.
9 Fü Yakobo ayia aku gba fü Me, gü ba “Wayi bala Me, mü de *vüngüte ka wü wüba, Abarayama ake Yïsaka. Mü je gba ka-ra. Mere kpara, mü je gba ka-ra, angü mü mala ta cu me-mü, teka de ma ce gba Labana, ma du kpa gbü tö te wüh bï ra gbügbü, kpaka wü mürü ra. Fü mü amala kpah, gü ba, ‘Ni ena angbü fï tundu ake ra,’ ne.
9 Então Jacó orou: “Ó Deus de meu avô, Abraão, e Deus de meu pai, Isaque; ó S enhor , tu me disseste: ‘Volte para sua terra natal, para seus parentes’. E prometeste: ‘Tratarei bem de você’.
10 Te di bala, Me, ma de siti kpara. Ma tï ta amaka züka ngü, baka te mü mere fere, ato mere bi wü e enatikine fere, ne de. Kükürü de, angü baka ta te ma koro kö Yürüdene ne, e ta te di esaka ra bü duu ngbangba te ma ngbü endoro di. Tïtïne dene, ma ngbü tïne eyi edu de mere bi wü kpara, abe kpah te wü nü, fütanga ra, baka e te ma ye süka ewü eyi de ꞌbasu ne.
10 Não sou digno de toda a bondade e fidelidade que tens mostrado a mim, teu servo. Quando saí de casa e atravessei o rio Jordão, não possuía nada além de um cajado. Agora, minha família e meus servos formam duas caravanas!
11 Ako Me, ma koro engagira mü dene, ayi-ta mü, teka de mü le-ta ngü te ra, de ma küwa esaka enga wüna. Cücürü na ngbü eyi emere ra amere, angü engu ena akoro, amörö a anza, de wü jaji, de wü ni ewü ꞌburu.
11 Por favor, salva-me de meu irmão, Esaú. Estou com medo de que ele venha atacar tanto a mim quanto a minhas mulheres e meus filhos.
12 Wayi, Me, mü tata engu eküte ra atata. Mü fï la nga kïna, ta te mü kïna tüngü ra, gü ba, ‘Ni ena angbü fï ake ra ne, fü ni ato wazi fere, teka de wü kundu ra bï wü ye, sibi asibi baka zu-tö, te ewü tï atanga de,’ ne.” Dela ta gba te Yakobo ku fü Me, kpa gbü Manayïma kpala, teka cürü enga ni ye.
12 Mas tu prometeste: ‘Certamente tratarei bem de você e multiplicarei seus descendentes até que se tornem tão numerosos quanto a areia à beira do mar, que não se pode contar’”.
13 Fü Yakobo ayia ara ciki era ngu sela. Fü ah ayia afï nga gara ngü, gü ba, ah le de ni fe mba gara wü nü ka-ni, teka atima ewü engagira nü fü Esawu, baka takpa fefe na. Wü nü ta te engu tima ewü ne, wüh bane.
13 Jacó passou a noite ali. Depois, escolheu entre seus bens os seguintes presentes para seu irmão, Esaú:
14 Wü ca meme kama ꞌbasu (200), wü moko meme teke biri, wü ca kambiliki kama ꞌbasu (200), wü moko kambiliki teke biri,
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 wü yï kamele, bete wü di enga wü teke biri de füh ye nzükpa, wü ca yiti teke ꞌbasu, wü moko yiti nzükpa, wü ca dongï teke biri, wü moko dongï nzükpa.
15 trinta fêmeas de camelo com seus filhotes, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 Fü Yakobo adu aza wü nü la, aye süka ewü, te nga nguwa wü nü la. Fü ah aza wü labï ka-ye, ao gbü nguwa wü nü la biri biri ꞌburu, atima ewü kpa engagira nü. Fü ah amala ngü fü wü labï la, de wüh di enü biri biri de zengba wü. Wüh mere e anü ꞌburu te sü biringbö de.
16 Dividiu esses animais em rebanhos, entregou cada rebanho a um servo e lhes disse: “Vão à minha frente com os animais, mas mantenham certa distância entre os rebanhos”.
17 Fü Yakobo adu amala gara ngü fü mene labï, te tï engagira nü de gina wü nü la, gü ba, “Te Esawu maka ye, fü ah ayi-ta ye, gü ba, ‘Ye neh de kpara ka da? Ye ngbü enü neh kaye? Mürü mere bi wü nü ne, neh da?’ la,
17 Aos homens encarregados do primeiro grupo, deu as seguintes instruções: “Quando meu irmão, Esaú, se encontrar com vocês, ele perguntará: ‘De quem são servos? Para onde vão? Quem é o dono destes animais?’.
18 de ye lügü ngü fefe na, gü ba dene, ‘Mere kpara deyï, ni de labï ka Yakobo, enga ni ye. Wü mere bi wü nü ne ꞌburu kaka, te engu tima ewü fü ye. Ah to ewü eyi fü ye ba takpa, angü ye de mere enga ni ni. Amba Yakobo engu ladü kpa sidi kpala ekoro.’ ”
18 Respondam: ‘Eles pertencem ao seu servo Jacó, mas são um presente para Esaú, o senhor dele. Veja, ele está vindo atrás de nós’”.
19 Fü Yakobo amala ngü la fü wü labï la, te nga wü biri biri kpah ꞌburu bala, gü ba, “Dela ngü te wü ena amala fefe na, te wü maka te-wü la.
19 Jacó deu a mesma instrução aos encarregados do segundo e do terceiro grupo e a todos que seguiam os rebanhos: “Digam a mesma coisa a Esaú quando o encontrarem,
20 Wü mala ngü fefe, gü ba, ‘De-ni, Yakobo, labï ka-ye, ni ladü sidi kpala ekoro.’ ” Yakobo to ta mere bi wü züka wü e de bala, teka de sü reke mba eküte Esawu, de engu boro wü siti ngü, ta te ni mere engu di ne.
20 e não se esqueçam de acrescentar: ‘Veja, seu servo Jacó está vindo atrás de nós’”. Jacó pensou: “Tentarei apaziguá-lo com os presentes que estou enviando à minha frente. Quando o vir, quem sabe ele me receberá amistosamente”.
21 Te Yakobo tima mere bi wü nü la tete bala fü Esawu, fü Yakobo ayia ara ka-ye ciki kpa gbü Manayïma sela.
21 Assim, os presentes foram enviados à frente, enquanto Jacó passou aquela noite no acampamento.
22 Fü Yakobo ayia gbü biti la, aza wü wara ye de bala ne, bete wü di ye de nzükpa de füh ye biri ne, atima ewü kpa eta ngu.
22 Durante a noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e atravessou com eles o rio Jaboque.
23 Fü ah adu kpah aza wü gara e ka-ye ꞌburu, atima kpa eta ngu.
23 Depois de levá-los para a outra margem, fez passar todos os seus bens.
24 Fü Yakobo ace te-ye, angbü nda-ye ciki sela kpikpi ye, ah kö ngu nda de.
24 Com isso, Jacó ficou sozinho no acampamento. Veio então um homem, que lutou com ele até o amanhecer.
25 Te komoko la wu tete, gü ba, ni tï agbo Yakobo kötö nda-ni de ne, fü engu ayia amï nzö-ku Yakobo kpööö, afu ka!
25 Quando o homem viu que não poderia vencer, tocou a articulação do quadril de Jacó e a deslocou.
26 Fü Yakobo azoro komoko la kpah fï, gö gö gö! Fü komoko la amala ngü fü Yakobo, gü ba, “Ye ce kpa te ni! Kpï seke eyi!” Yakobo gü ba, “Te ye le de ni ce kpa te ye la, de ye sü ngüsü emaguma ni. Ni tï ace kpa te ye de. ꞌDuwa te ye ena asü ngüsü ye emaguma ni feke, fü ni adu ace kpa te ye, fü ye anü.”
26 O homem disse: “Deixe-me ir, pois está amanhecendo!”. Jacó, porém, respondeu: “Não o deixarei ir enquanto não me abençoar”.
27 Komoko la gü ba, “Ïrï ye neh da?” Yakobo gü ba, “Ïrï ni de Yakobo.”
27 “Qual é seu nome?”, perguntou o homem. “Jacó”, respondeu ele.
28 Komoko la gü ba, “Ni fü ïrï ye tïne eyi, *Yïsarayele. Kükürü de, angü ye de kpeke kpara, ye mere wü kpara füh kotö ne, fa eyi. Ye mere ni, Me, fa kpah eyi!”
28 O homem disse: “Seu nome não será mais Jacó. De agora em diante, você se chamará Israel, pois lutou com Deus e com os homens e venceu”.
29 Yakobo gü ba, “Mere kpara deyï, ye gü la kpah nda-ye ïrï ye fü ni.” Fü komoko la amala ngü, gü ba, “Ye le aje ïrï ni neh teka ne? Ni tï agü ïrï ni fü ye nda-ni de, angü wü kpara tï aje ïrï ni nda-wü de.” Fü kpara la adu tïne, asü ngüsü emaguma Yakobo. Fü ah ayia anü sü ka-ye.
29 “Por favor, diga-me qual é seu nome”, disse Jacó. “Por que quer saber meu nome?”, replicou o homem. E abençoou Jacó ali.
30 Fü Yakobo adu awu, gü ba, amba kpara te ani kama te-ani ake di ne, ah ka-ye de Me. Fü ah ayia agü ïrï sü la tïne Penuwele, angü ni wu Me eyi de cu jia ni, amba ni kpi nda-ni de.
30 Jacó chamou aquele lugar de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face e, no entanto, minha vida foi poupada”.
31 Fü kpï ayia aseke. Fü Yakobo ayia ace Penuwele sela, anü sü. Ah ngbü enü tïne jigbi jigbi, teka nzö-ku ye te fu la.
31 O sol estava nascendo quando Jacó partiu de Peniel, mancando por causa do quadril deslocado.
32 Dela si-ngü gbü gele ka wü di enga Yïsarayele, te ewü le azü nzö-ku de gbü ku nü di de ne, angü komoko la mï ta nzö-ku Yakobo.
32 (Até hoje, o povo de Israel não come o tendão perto da articulação do quadril, por causa do que aconteceu naquela noite em que o homem feriu o tendão do quadril de Jacó.)

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.