Atos 14
To Ngü Mürü ka Me bete Gina Ngü (S Sudan) (MUH) vs VC
1 Te wü Pawülü ake Baranaba koro tete agbü Ïkoniyo, fü ewü arï kpa *esambü ka biti-te ka wü Yïsarayele, kpah ba e te ewü ngbü emere gbü wü gara sü ꞌburu ne. Fü ewü amala ngü ka Yesu fü wü kpara kpala kpekpeke. Fü mere bi wü kpara, wü di enga *Yïsarayele, kpah de wü kpara ka sü la, afü maguma wü, ale ngü ka Yesu.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Amba gara wü di enga Yïsarayele le ngü ka Yesu nda-wü de. Fü ewü ayia anü kpaka mere bi wü kpara ka sü la, akpo da esiti fïngangü ka-ewü eküte wü Pawülü ake Baranaba.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Amba wü Pawülü ake Baranaba kpe cürü ngü la nda-wü de. Fü ewü angbü fï bü agbü Ïkoniyo kpala teka mere bi sïkpï, da emala ngü ka Miri Yesu fü wü kpara kpala kpekpeke, gü ba, “Me tima Yesu eyi teka aküwa ani, teka *züka maguma ye.” Te di bala, fü Yesu angbü eto wazi fü ewü, fü ewü angbü ememere kpeke wü ngü ka talara, teka asere fü wü kpara, gü ba, ngü de te ani ngbü emala ne, ah de zu ngü ka Me fanü fanü.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 Teka ngü la, fü mere yïkï akoro esüka wü kpara gbü kötï la afa sü. Fü gara ewü ale ngü ka wü Pawülü. Amba gara ewü le nda-wü fï bü ngü ka wü di enga Yïsarayele, de te ewü le ngü ka Yesu de ne.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Fü wü gara wü di enga Yïsarayele ayia abiti te-wü, de wü kpara ka sü la, de te ewü le ngü ka wü Pawülü de ne, kpah de wü mere kpara ka-ewü, teka asötö wü Pawülü ake Baranaba, amörö de teme.
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 — ausente —
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 — ausente —
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Fü wü Pawülü amaka gara komoko agbü Lïsïtera kpala, de lö ye walawala. Ah tï anü nü de, angü wüh bï engu ta kü bala.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 Gbü gara sïkpï, o Pawülü ngbü emala ngari Me fü wü kpara agbü Lïsïtera kpala, fü komoko la angbü eje ngari Me gögömö na. Fü Pawülü ayia eceka engu kpekpeke, awu ꞌduwa teke, gü ba, komoko la le ngü ka Me eyi de maguma ye biringbö. Te di bala, wazi ka Me tï eyi areke lölö na.
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 Fü Pawülü ayia amala ngü fü komoko la de mere ri ye, gü ba, “De-mü, mü yia eyia, mü rü tikpi füh lö mü!” Pawülü bü te emala ngü la bala de, fü komoko la ayia aviti cinzili! arü füh lö ye, akpo ꞌduwa da enü nü.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Te mere bi wü kpara la wu ngü de te Pawülü mere ne, fü ngü la aga gbü jia ewü. Fü ewü amala ngü gbü mö ka wü Lïkoniya, gü ba, “Apa! Wü me fü te-wü, koro eyi baka wü kpara, endoro esüka ani füh kotö sene!” Angü wüh fï nda-wü, gü ba, wü Pawülü de me wü kundu ani. Amba ngü de te wüh mala la, wü Pawülü je ngü la nda-wü de, angü wüh mala ngü la gbü ngü mündü ka-wü, ka Lïkoniya.
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Fü ewü agü ïrï Baranaba, gü ba, “Zeyo”, te di de miri ka wü me ka-wü. Fü ewü agü nda Pawülü, gü ba, “Ereme”, angü Pawülü ngbü ta emala wü ngü ne me-ye.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Fü mürü gele ka me, Zeyo ne, adu afï nga gara ngü, gü ba, “Ah le de ani to laꞌbï fü wü me ne.” Fü ah ayia aza wü yiti, teka awa fü wü Pawülü. Fü ah ai wü yi-rü gbü ngürü wü yiti la areke areke. Fü ah ayia aï wü kpara, abiti, teka de wüh za wü nü la, wüh nü di, ato laꞌbï tete fü wü Pawülü, baka te ewü ngbü eto fü wü me ka-wü, Zeyo ne.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Te wü Baranaba ake Pawülü je ngü la bala, fü ngü la asiti te ewü ꞌduwa ba-neh-ene-la. Fü ewü ayia asörö bongo ka-wü, akpo da ele woro esüka wü kpara la, da emala ngü de mere ri wü,
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 gü ba, “Akoo, de-yi, wü di enga ni a, yi fï ngü la, amere bala teka ne? Yi mere e amere ngü bala de! A de wü me nda-a de! A kpah de wü kükürü kpara baka yi. A koro nda-a teka amala zu ngü ka Mere Me fü yi, de yi ce ngü ka wü di enga me de bala asidi. De yi fü maguma yi, adu ale ngü ka Mere Me. Angü Me engu ne, ah de zu Me, te engu mere kpï ake tö bete ngu, de wü e gbü ewü ꞌburu me-ye.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 Gbü wü re ta gügü ne, Me ce ta nguwa wü kpara füh kotö ne ꞌburu, angbü emere wü gele ka-wü kpikpi wü kpikpi wü, ba e te ewü le, angü wüh wu ngü kaka ta nda-wü la de.
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 Amba, gbü wü ngü la ꞌburu, Me ngbü fï bü da emere züka ngü ka-ye fü ewü, teka fü ewü awu ngü ka-ni tete. Fü ah angbü eto agö fü ewü, kpah da eto wazi fü wü e ka-ewü agbü yï, de wüh kö, adi erï, teka de wüh di emaka zü-e gbügbü na, adi engbü de mere tadu.”
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Fü wü Pawülü ambü ambü da emala ngü fü wü kpara la, amba wü kpara la le ace ngü ka-wü la nda-wü kpah de. Fü wü Pawülü angbü fï bü da emala ngü la fü ewü kpekpeke, gü ba, “Wü mere e ato laꞌbï fü ani de.” Fü wü kpara la adu ace ngü la, abaya ka-wü.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Gbü gara sïkpï, fü gara wü di enga Yïsarayele ayia agbü Atïyokïya, te di gbü tö ka Pïsïdïya, bete Ïkoniyo, akoro agbü Lïsïtera. Fü ewü akpo da emala mere bi wü siti ngü eküte wü Pawülü, da esiti fïngangü ka mere bi wü kpara la. Fü wü kpara la ayia aza teme, akpo da esötö Pawülü di, teka amörö. Fü ewü asötö Pawülü bala, agbo gbülüküsü kötö! Fü ewü agbeke engu baka kö e la, anü di, ace mba canza ede mere kötï kpala. Wüh fï nda-wü, gü ba, ah kpi eyi.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Fü wü *kpara ka Yesu akoro abiti te-wü ede Pawülü sela. Wüh te eceka de, cukuru! Pawülü zükü eyi! Fü engu ayia arü tikpi, adu de ewü agbü mere kötï. Kpurutokokpï la, fü ewü ayia ka-wü ake Baranaba, anü sü agbü Derebe.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Te wü Pawülü ake Baranaba koro tete agbü Derebe, fü ewü angbü da emala ngü ka Yesu fü wü kpara de kpala. Fü mere bi wü kpara ayia ato maguma wü fü Yesu afa sü.
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 Fü ewü angbü eto wazi fü wü *kpara ka Yesu gbü wü sü la biri biri ꞌburu, da emala wü ngü fü ewü, gü ba, “Ah le de wü rü kpekpeke, da elala gbü ngü ka Yesu. Angü füh kotö ne, ani ena amaka mere bi cïnga afa sü. Amba te ani rü kpekpeke la, te gara ani ena amaka tadu, agbü sü ka Me agbü kpï.”
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Fü ewü ayia afe wü kpara, ao gbü nzö wü kpara ka Yesu gbü wü sü la biri biri ꞌburu, baka wü *kovo. Fü ewü ayia *aꞌbï te-wü, da eyi-ta Me, teka ace ewü esaka Mere Me, de Me ceka kpï fütanga ewü me-ye, angü wüh to maguma wü eyi fefe na.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 — ausente —
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 — ausente —
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 Fü ewü ayia agbü Atalïya kpala, alï gbü *zabu, ago agbü gina Atïyokïya, te di nda-ye gbü tö ka Sïrïya ne, angü ah de sü ta te wü kpara ka Yesu tima ewü tete, teka anü amala ngü ka Yesu gbü wü gara sü, baka e ta te ewü mere.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Te wüh koro agbü Atïyokïya kpala, fü ewü abiti wü kpara ka Yesu ꞌburu, amala nga wü ngü, de te Me mere fü ani, gü ba, “Me ü kaje eyi fü mere bi wü *ganzi kpara, de wüh to maguma wü fü Yesu.”
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Fü ewü angbü de wü kpara ka Yesu agbü Atïyokïya kpala teka mere bi fe.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.