Atos 9
Ya̱ʼa̱ tseʼe je̱ nam ko̱jtstán juuʼ veʼe je̱ Nteʼyamˍ xyaktaajnjimdu je̱ nMa̱j Vintsá̱namda Jesucristo ka̱jx (MTONT) vs NTLH
1 Ax vintso̱ tseꞌe je̱ it ñaxy, kaꞌajyam tseꞌe je̱ Saulo du̱tukꞌatsa̱ꞌkiꞌatú̱va je̱ o̱o̱ꞌku̱n pa̱n pa̱n jatyeꞌe je̱ Ma̱ja̱ Vintsá̱n du̱jaanchjaꞌvidup. Je̱ꞌe̱ ka̱jx tseꞌe o̱jts du̱ꞌix je̱ teeꞌ juuꞌ veꞌe du̱nu̱vintsa̱nika̱jxp je̱ teeꞌta̱jkta.
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 Je̱ꞌe̱ tseꞌe cha̱jkp je̱tseꞌe myo̱ꞌo̱ju̱t je̱ na̱k je̱tseꞌe ña̱jkxu̱t je̱m damaascovit kyajpu̱n ka̱jxm je̱tseꞌe je̱p chaptu̱jkpta du̱ꞌíxtat pa̱n pa̱n jatyeꞌe du̱pana̱jkxtup je̱ Ma̱ja̱ Vintsá̱n, veꞌem tseꞌe du̱yakjamyátsjadat je̱tseꞌe je̱m Jerusalén du̱yakna̱jkxtat, veꞌem je̱ yaaꞌtya̱jk veꞌem je̱ ta̱ꞌa̱xta̱jk.
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 Je̱e̱na tseꞌe tooꞌ aajy vyeꞌna, je̱ damaascovit kyajpu̱n mutá̱mani, vanꞌit tseꞌe tun toꞌmayji je̱ tsapjo̱o̱tmit ajajtk o̱o̱y tyunnu̱jajji tyunnu̱ta̱ꞌkxji.
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 Vanꞌit tseꞌe je̱ Saulo ñaxvipp je̱tseꞌe du̱ꞌamo̱tunajxy toꞌk je̱ ayook juuꞌ veꞌe vaan:
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 Vanꞌit tseꞌe je̱ Saulo vyaajñ:
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 Vanꞌit tseꞌe je̱ Saulo cha̱ꞌkiku̱jx je̱tseꞌe vyaajñ:
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Je̱ Saulo je̱ myujatyooꞌda, vaꞌajts tsa̱ꞌkidupts je̱ꞌe̱ veꞌe ku̱x myó̱tudu veꞌe je̱ ayook; ax kaꞌa tseꞌe pa̱n du̱ꞌixti.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 Vanꞌit tseꞌe je̱ Saulo pyojtu̱k. Ku veꞌe jyavinꞌixvaꞌkxy, kaꞌa tseꞌe yꞌukꞌixni. Vanꞌit tseꞌe je̱ myujatyooꞌ myajtsjidi je̱m kya̱ꞌm je̱tseꞌe pyavijtsjidi je̱m damaascovit kyajpu̱n ka̱jxm.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 Je̱m tseꞌe yꞌijt toojk xa̱a̱j, kaꞌa tseꞌe yꞌix, kaꞌa tseꞌe kyay yꞌuuꞌk.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 Je̱m tseꞌe damaascovit kyajpu̱n ka̱jxm yꞌijt toꞌk je̱ jaanchjaꞌviva juuꞌ veꞌe Ananías du̱xa̱a̱j, je̱ꞌe̱ tseꞌe je̱ Ma̱ja̱ Vintsá̱n yakꞌixju je̱tseꞌe ña̱ꞌmu̱xji:
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 Vanꞌit tseꞌe je̱ Ma̱ja̱ Vintsá̱n ña̱ꞌmu̱xji:
11 E o Senhor lhe disse:
12 Ta̱ je̱ꞌe̱ veꞌe yakꞌixju̱ mta̱ka joma veꞌe yꞌit je̱tseꞌe je̱ mka̱ꞌa̱j xtuknu̱ká̱n je̱tseꞌe vyinꞌixpa̱jknuva.
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 Ku veꞌe je̱ Ananías du̱ꞌamo̱tunajxy, vanꞌit tseꞌe vyaajñ:
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 ax yaja tseꞌe tu̱myets je̱ kutojku̱n ma̱a̱t juuꞌ veꞌe mo̱o̱jyju je̱ teeꞌta̱jk je̱ vyintsa̱nda, je̱tseꞌe du̱yakjamyátsju̱t du̱yakjachómju̱t nu̱jom pa̱n pa̱n jatyeꞌe mjaanchjaꞌvijidup.
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Ax jidu̱ꞌu̱m tseꞌe je̱ Ma̱ja̱ Vintsá̱n ña̱ꞌmu̱xji:
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 A̱ts xa veꞌe ntuknu̱jávap je̱ts o̱o̱y a̱tseꞌe xtunkutsaachpaadat.
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 Vanꞌit tseꞌe je̱ Ananías ñu̱jkx je̱m je̱ jayu tya̱kꞌam joma veꞌe je̱ Saulo vyeꞌna. Ku veꞌe tya̱jki, vanꞌit tseꞌe je̱ kya̱ꞌa̱j du̱tuknu̱ka̱a̱jn je̱tseꞌe du̱nu̱u̱jmi:
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 Tun jatyji tseꞌe je̱ Saulo vyinvaatsji juuꞌ veꞌe veꞌem íxuvip ax joꞌn je̱ ajkx na̱meen, je̱tseꞌe vyinꞌixpa̱jknuva. Vanꞌit tseꞌe je̱ Saulo tyeni je̱tseꞌe ña̱pejt.
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 Vanꞌit tseꞌe kyaajy yꞌuuk je̱tseꞌe myajuva̱jknuva. Je̱m tseꞌe ve̱e̱ꞌn je̱ it du̱yaknajxy damaascovit kyajpu̱n ka̱jxm ma̱a̱t je̱ꞌe̱da pa̱n pa̱n jatyeꞌe du̱jaanchjaꞌvidup je̱ Jesús.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 Je̱m tseꞌe je̱ Saulo kyaꞌamayꞌukvaajñ je̱p je̱ damaascovit chaptu̱jkpta, je̱ꞌe̱ tseꞌe yꞌavaꞌnip je̱ts je̱ Nteꞌyam je̱ yꞌOnu̱k je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ Jesús.
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 Nu̱jom pa̱n pa̱n jatyeꞌe amo̱tunajxju̱du, atu̱va ato̱ki tseꞌe tyuntaandi, je̱tseꞌe ñayꞌamo̱tutú̱vijidi vimpit atu̱j:
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 Ax je̱ Saulo, yakma̱kkpa̱jkꞌata̱a̱tsnupts je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ kyaꞌamaꞌyu̱n je̱tseꞌe du̱yaknu̱ke̱ꞌxnatá̱ka je̱ts je̱ Jesús je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ Cristo, je̱ꞌe̱ juuꞌ veꞌe je̱ Nteꞌyam vyinko̱o̱n je̱tseꞌe yakkutojknit. Kaꞌa tseꞌe yꞌo̱ꞌyixjada vintso̱ veꞌe yꞌama̱a̱daagajadat je̱ israeejlit jayu juuꞌ veꞌe tsu̱u̱nidup je̱m Damasco.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 May xa̱a̱jani tseꞌe je̱ it ñaxy vyeꞌna je̱tseꞌe je̱ israeejlit jayu du̱ꞌukko̱jtsmojkti je̱tseꞌe je̱ Saulo ku̱du̱yakꞌo̱o̱ꞌkti,
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 jó̱vum xa̱a̱j jó̱vum tsooj tseꞌe je̱ Saulo yakꞌaꞌix je̱ja kajpu̱n naaꞌpá̱ts aka̱ꞌaajy je̱tseꞌe ku̱du̱yakꞌo̱o̱ꞌkti. Ku veꞌe je̱ Saulo du̱nu̱jaꞌvi ti veꞌe tyonuvaandup,
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 vanꞌit tseꞌe je̱ jaanchjaꞌvivata̱jk pya̱a̱jmjidi je̱m tójum je̱tseꞌe ko̱o̱ꞌts ñasta̱ꞌyijidi je̱ja neꞌev viijn tso̱v juuꞌ veꞌe je̱ kajpu̱n tuknaaꞌpa̱tsꞌijtp, veꞌem tseꞌe je̱ Saulo kyeek.
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 Ku veꞌe je̱ Saulo jye̱ꞌy je̱m Jerusalén, jyama̱a̱tnayꞌamokavaajnju̱du tseꞌe je̱ jaanchjaꞌvivata̱jkta; ax tsa̱ꞌkidu tseꞌe nu̱jomda ku̱x kaꞌa veꞌe du̱jaanchjávada je̱ts jyaanchjaꞌvinup je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ Jesús.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 Ax je̱ Bernabé tseꞌe du̱tuknu̱vo̱o̱v je̱ kuká̱tsivada, vanꞌit tseꞌe du̱tukmumaajntykti vintso̱ veꞌe je̱ Saulo du̱ꞌix je̱ Ma̱ja̱ Vintsá̱n je̱ja tooꞌ aajy, vintso̱ veꞌe je̱ Nteꞌyam myuko̱jtsji, je̱ts vintso̱ veꞌe je̱ Saulo ma̱kk aaj ma̱kk jo̱o̱t je̱ Jesús jye̱ꞌe̱ du̱tukkaꞌamaayni je̱m damaascovit kyajpu̱n ka̱jxm.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 Vanꞌit tseꞌe je̱ Saulo tyaajñ je̱m Jerusalén, je̱ꞌe̱ veꞌe mya̱a̱tnajxyp mya̱a̱tta̱jkip, kajaꞌvina katsa̱ꞌkina tseꞌe je̱ Ma̱ja̱ Vintsá̱n jye̱ꞌe̱ je̱ jayu du̱tuknu̱jávada
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 je̱tseꞌe du̱ma̱a̱tnakyo̱jtsvintsá̱vju̱ je̱ israeejlit jayu juuꞌ veꞌe je̱ griego aaj du̱ko̱jtstup. Ax kaꞌa tseꞌe du̱kuva̱jkti je̱ ayook juuꞌ veꞌe je̱ Saulo kyo̱jts, je̱ꞌe̱ ka̱jx tseꞌe du̱ꞌuknu̱pa̱a̱jmtkidi je̱tseꞌe je̱ Saulo ku̱du̱yakꞌo̱o̱ꞌkti.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 Ku tseꞌe je̱ jaanchjaꞌvivata̱jk du̱nu̱jaꞌvidi, vanꞌit tseꞌe je̱ Saulo du̱yakna̱jkxti je̱m Cesarea je̱tseꞌe du̱pake̱jxti je̱m taarsovit kyajpu̱n ka̱jxm.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Vanꞌit tseꞌe o̱y jo̱o̱t chu̱u̱nidini nu̱jom pa̱n pa̱n jatyeꞌe du̱jaanchjaꞌvidu je̱ Jesucristo je̱m judéait je̱ts galiléait je̱ts samaariait yꞌit jo̱o̱tmda, veꞌem tseꞌe ñu̱máyada je̱tseꞌe je̱ jyo̱o̱t je̱ jyaꞌvin mya̱kkpa̱jkꞌata̱ꞌa̱tsta je̱ Jesús ma̱a̱t, vyinjaꞌvidup vyintsa̱ꞌkidupts je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ Ma̱ja̱ Vintsá̱n je̱tseꞌe je̱ Espíritu Santo yakjo̱tꞌamá̱jajada.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 Na̱jkx tseꞌe je̱ Pedro may viijn, je̱ꞌe̱ tseꞌe na̱jkx du̱kuꞌixta je̱ utsta je̱ ajchta je̱ts je̱ utsta je̱ tsa̱ꞌa̱da. O̱jts tseꞌe du̱kuꞌixpa je̱ utsta je̱ ajchta je̱ts je̱ utsta je̱ tsa̱ꞌa̱da juuꞌ veꞌe tsu̱u̱nidup je̱m lídait kyajpu̱n ka̱jxm.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 Je̱m tseꞌe du̱paaty toꞌk je̱ mojkpa jayu juuꞌ veꞌe Eneas du̱xa̱a̱j, toodojtu̱k joojntanits je̱ꞌe̱ veꞌe pyaꞌammaꞌaj vyeꞌna.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Vanꞌit tseꞌe je̱ Pedro ña̱ꞌmu̱xji:
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Íxju̱du veꞌe nu̱jom pa̱n pa̱n jatyeꞌe joojntykidup je̱m lídait je̱ts saroonit kyajpu̱n ka̱jxmda, veꞌem tseꞌe du̱maso̱o̱kti je̱ ko̱ꞌo̱y vinmaꞌyu̱nda je̱tseꞌe je̱ Ma̱ja̱ Vintsá̱n du̱pana̱jkxti.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 Je̱m tseꞌe je̱ jópeit kyajpu̱n ka̱jxm yꞌijt toꞌk je̱ ta̱ꞌa̱xta̱jk juuꞌ veꞌe je̱ Jesús du̱jaanchjaꞌvip, Tabita je̱ꞌe̱ veꞌe xya̱a̱j, Dorcas je̱ꞌe̱ veꞌe kya̱tsa̱pítsum je̱ griego aaj. Je̱ ta̱ꞌa̱xta̱jk, o̱o̱yts je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ jayu je̱ maaꞌyu̱n du̱tuntuujnja je̱tseꞌe du̱puta̱ka pa̱n pa̱n jatyeꞌe katihꞌijtu̱xju̱dup.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 Ax ku tseꞌe je̱ Pedro vyeꞌna je̱m lídait kyajpu̱n ka̱jxm, vanꞌit tseꞌe je̱ Dorcas pyaꞌampejt je̱tseꞌe yꞌa̱a̱ꞌk. Tá̱vani tseꞌe du̱yaktsiꞌivda je̱ ñiꞌkx je̱ ko̱pk, vanꞌit tseꞌe du̱pa̱a̱mdi je̱p mume̱jtsk nu̱ka̱vyet ku̱jxp.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 Je̱ Jope, myutá̱mipts je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ lídait kajpu̱n, je̱m joma veꞌe je̱ Pedro vyeꞌna. Myó̱tuduts je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ jaanchjaꞌvivata̱jk je̱ts je̱meꞌe vyeꞌna, vanꞌit tseꞌe du̱tuknu̱ke̱jxti nu̱me̱jtsk je̱ yaaꞌtya̱jk je̱tseꞌe du̱munooꞌkxtu̱ktat jidu̱ꞌu̱m:
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 Ku veꞌe je̱ Pedro yakvaajnji, vanꞌit tseꞌe tyeni je̱tseꞌe du̱ma̱a̱di. Ku veꞌe je̱m jye̱ꞌy, vanꞌit tseꞌe du̱yakna̱jkxti je̱p nu̱ka̱vyet ku̱jxp joma veꞌe vyeꞌna je̱ niꞌkx je̱ ko̱pk. Nu̱jom tseꞌe je̱ kuꞌa̱a̱ꞌk ta̱ꞌa̱xta̱jkta nu̱nyaaxnup du̱tukꞌixti je̱ Pedro je̱ vit je̱ xo̱x juuꞌ veꞌe je̱ Dorcas pya̱a̱m ku veꞌe du̱ma̱a̱tve̱ꞌnada.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 Vanꞌit tseꞌe je̱ Pedro je̱ jayu du̱yakpitsumku̱jx, je̱tseꞌe kyo̱xkteni, je̱tseꞌe chapka̱jts. Vanꞌit tseꞌe je̱ o̱o̱ꞌkpa du̱vinꞌix je̱tseꞌe du̱nu̱u̱jmi:
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 Vanꞌit tseꞌe je̱ Pedro myajtsji je̱m kya̱ꞌm je̱tseꞌe yakténiji. Vanꞌit tseꞌe je̱ Pedro du̱yaaxji je̱ utsta je̱ ajchta je̱ts je̱ utsta je̱ tsa̱ꞌa̱da ma̱a̱t je̱ kuꞌa̱a̱ꞌk ta̱ꞌa̱xta̱jkta, je̱tseꞌe je̱ja vyinkujkta joojntyk du̱tukꞌixti je̱ Dorcas.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 Yaknu̱jaꞌvits ya̱ꞌa̱ veꞌe nu̱jom je̱m jópeit kyajpu̱n ka̱jxm; nu̱may tseꞌe du̱jaanchjaꞌvidi je̱ Ma̱ja̱ Vintsá̱n.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Je̱m tseꞌe je̱ Pedro tyaajñ jek jaty je̱m je̱ aku̱ko̱o̱ꞌtspa Simón tya̱kꞌam.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.