Atos 24
Ya̱ʼa̱ tseʼe je̱ nam ko̱jtstán juuʼ veʼe je̱ Nteʼyamˍ xyaktaajnjimdu je̱ nMa̱j Vintsá̱namda Jesucristo ka̱jx (MTONT) vs ARC
1 Kumugo̱xxa̱a̱j tseꞌe je̱ Ananías, je̱ teeꞌ juuꞌ veꞌe du̱nu̱vintsa̱nika̱jxp je̱ teeꞌta̱jkta, je̱ꞌe̱ tseꞌe je̱ꞌy je̱m Cesarea ma̱a̱t je̱ israeejlit je̱ myú̱jit jáyuda je̱ts toꞌk je̱ ko̱jtsta̱a̱va juuꞌ veꞌe Tértulo du̱xa̱a̱j, je̱ꞌe̱ tseꞌe na̱jkxtu je̱ja je̱ yakkutojkpa vyinkujk je̱tseꞌe du̱nu̱xa̱ꞌa̱adat je̱ Pablo.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote, Ananias, desceu com os anciãos e um certo Tértulo, orador, os quais compareceram perante o governador contra Paulo.
2 Ku veꞌe du̱yakje̱ꞌydi je̱ Pablo, vanꞌit tseꞌe je̱ Tértulo ñu̱xa̱ꞌa̱iji. Jidu̱ꞌu̱m tseꞌe du̱nu̱u̱jmi je̱ Félix:
2 E, sendo chamado, Tértulo começou a acusá- lo, dizendo:
3 Ñu̱má̱jiva Félix, o̱o̱yts a̱a̱tseꞌe ntunke̱jxtu̱k ya̱ maaꞌyu̱n juuꞌ a̱a̱ts mitseꞌe xtoojnjip.
3 Visto como, por ti, temos tanta paz, e, por tua prudência, se fazem a este povo muitos e louváveis serviços, sempre e em todo lugar, ó potentíssimo Félix, com todo o agradecimento o queremos reconhecer.
4 Ax kaꞌats a̱ts mitseꞌe nyakꞌatanuvaꞌañ jek, je̱ꞌe̱ ka̱jxts a̱a̱ts mitseꞌe nmunooꞌkxtu̱k je̱ts a̱a̱tseꞌe toꞌk me̱jtsk aaj xka̱tsꞌamo̱tunáxu̱t.
4 Mas, para que te não detenha muito, rogo-te que, conforme a tua equidade, nos ouças por pouco tempo.
5 Veꞌem a̱a̱tseꞌe mpaaꞌty je̱ts yaknachoꞌoxpa̱jkjup ya̱ꞌa̱ veꞌe je̱ jayu. Nu̱jom pa̱n vinxu̱peꞌe je̱ it je̱ naax joma veꞌe je̱ israeejlit jayu cha̱a̱nada, veꞌem tseꞌe je̱ jayu du̱yaknapya̱jkvaꞌkxyju̱, ñu̱kuvajkip tseꞌe je̱ jáyuda juuꞌ veꞌe yaktijtup nazarétit jáyuda.
5 Temos achado que este homem é uma peste e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo, e o principal defensor da seita dos nazarenos;
6 Yꞌukyakvintsa̱ꞌkinto̱kiyuvaan tseꞌe je̱ ma̱ja̱ tsapta̱jk, je̱ꞌe̱ ka̱jxts a̱a̱tseꞌe nmajch je̱ts a̱a̱tseꞌe nto̱kimpayo̱ꞌo̱yu̱t ax joꞌn a̱a̱ts je̱ mpavaꞌnu̱n vyaꞌañ.
6 o qual intentou também profanar o templo; e, por isso, o prendemos e, conforme a nossa lei, o quisemos julgar.
7 Ax je̱ tojpa juuꞌ veꞌe Lisias du̱xa̱a̱j, juuꞌ veꞌe du̱nu̱vintsá̱nip nu̱miijl je̱ tojpata̱jk, je̱ꞌe̱ tseꞌe du̱tukta̱jki je̱ts a̱a̱tseꞌe ake̱e̱ꞌy xpa̱jkji,
7 Mas, sobrevindo o tribuno Lísias, no-lo tirou dentre as mãos, com grande violência,
8 je̱tseꞌe vyaajñ je̱ts pa̱n pa̱n jaty a̱a̱ts ya̱ꞌa̱ veꞌe nnu̱xa̱ꞌa̱ip, je̱ts yaja a̱a̱tseꞌe nmé̱tsu̱t mits mvinkujk. Viinm tseꞌe mꞌo̱ꞌyixju̱ je̱tseꞌe xꞌamo̱tutú̱vat, veꞌem tseꞌe xnu̱jávat je̱ts tyú̱vam je̱ꞌe̱ veꞌe juuꞌ a̱a̱tseꞌe ntuknu̱xa̱ꞌa̱ip.
8 mandando aos seus acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás entender tudo o de que o acusamos.
9 Je̱ israeejlit jáyuda juuꞌ veꞌe je̱m veꞌnidup, ñu̱ko̱jtspe̱jttu tseꞌe je̱ Tértulo je̱ yꞌayook, veꞌemeꞌe vyaandi je̱ts veꞌemam je̱ꞌe̱ veꞌe.
9 E também os judeus o acusavam, dizendo serem estas coisas assim.
10 Vanꞌit tseꞌe je̱ yakkutojkpa je̱ Pablo du̱tukvinjaꞌvi je̱tseꞌe kyó̱tsu̱t. Vanꞌit tseꞌe je̱ Pablo vyaajñ:
10 Paulo, porém, fazendo-lhe o governador sinal que falasse, respondeu: Porque sei que já vai para muitos anos que desta nação és juiz, com tanto melhor ânimo respondo por mim.
11 Pa̱n mtsa̱jkp, mꞌo̱ꞌyixjupts mitseꞌe je̱tseꞌe xnu̱jávat je̱ts u̱xyaanumeꞌe makme̱jtsk xa̱a̱j yꞌit a̱tseꞌe njeꞌya je̱m Jerusalén, je̱ Nteꞌyam a̱tseꞌe nvinjavavaan nvintsa̱ꞌa̱gavaan,
11 Pois bem podes saber que não há mais de doze dias que subi a Jerusalém a adorar;
12 kaꞌats a̱tseꞌe pa̱n nma̱a̱tnakyo̱jtsvintso̱o̱jvji, ni kaꞌats a̱tseꞌe je̱ jayu nyakyoojmu̱k nyakꞌajxu̱k je̱p ma̱ja̱ tsaptu̱jkp, ni je̱m kajpu̱n jo̱o̱tma.
12 e não me acharam no templo falando com alguém, nem amotinando o povo nas sinagogas, nem na cidade;
13 Kaꞌa xa ya̱ꞌa̱ veꞌe yꞌo̱ꞌyixjada je̱tseꞌe du̱tukꞌíxtat je̱ts tyú̱vam je̱ꞌe̱ veꞌe juuꞌ a̱tseꞌe xtuknu̱xa̱ꞌa̱idup.
13 nem tampouco podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Ax juuꞌts a̱tseꞌe nkuvu̱jkp, je̱ꞌe̱ts je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ts nvinjaꞌvip nvintsa̱ꞌkip a̱tseꞌe je̱ Nteꞌyam, juuꞌ veꞌe a̱a̱ts je̱ nju̱jpit jayu vyinjaꞌvidup vyintsa̱ꞌkidup yꞌijt, je̱ Jesús je̱ tyooꞌ a̱tseꞌe nyo̱ꞌo̱y, juuꞌ ya̱ꞌa̱ veꞌe tyijtup viijnk ixpa̱jku̱n, ku̱x njaanchjaꞌvip a̱tseꞌe nu̱jom juuꞌ veꞌe jyatyaandu je̱p Kunuuꞌkx Jatyán ku̱jxp je̱ Moisés je̱ts je̱ Nteꞌyam je̱ yꞌayook ko̱jtsnajxpata̱jkta.
14 Mas confesso-te que, conforme aquele Caminho, a que chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na Lei e nos Profetas.
15 Veꞌemts a̱tseꞌe je̱ Nteꞌyam njaanchjáva ax joꞌn ya̱ꞌa̱da, njaanchjaꞌvivapts a̱tseꞌe je̱ts joojntykpa̱jktinuvapeꞌe jadoꞌk nax je̱ o̱o̱ꞌkpata̱jkta, veꞌem tseꞌe juuꞌ veꞌe tu̱v jáyuvidu joojntykidu, nay veꞌempa tseꞌe juuꞌ veꞌe jomjáyuvidu tijáyuvidu je̱tseꞌe jyomjoojntykidi tyijoojntykidi.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição de mortos, tanto dos justos como dos injustos.
16 Je̱ꞌe̱ ka̱jxts a̱tseꞌe juuꞌ ntun vintso̱ a̱tseꞌe ti nkanatyukjávajat je̱ja je̱ Nteꞌyam vyinkujk je̱ts je̱ja je̱ jayu vyinkujk.
16 E, por isso, procuro sempre ter uma consciência sem ofensa, tanto para com Deus como para com os homens.
17 ’May joojnt a̱tseꞌe nꞌijt joma viijnk it viijnk naax, vanꞌitts a̱tseꞌe nvimpijtnuva je̱m Jerusalén, nmo̱ꞌo̱vaampyts a̱tseꞌe je̱ ayo̱o̱va jayu je̱ puta̱jkin, nay veꞌempats a̱tseꞌe nꞌukpa̱muvaajñ je̱ ya̱x.
17 Ora, muitos anos depois, vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 Je̱ꞌe̱ts a̱tseꞌe ntuump vyeꞌna ku a̱tseꞌe je̱p ma̱ja̱ tsaptu̱jkp xpaatti je̱ israeejlit jáyuda juuꞌ veꞌe je̱m Asia tsu̱u̱nidup, tá̱vani a̱tseꞌe nnaajkvaꞌachju̱ vyeꞌna, ka je̱ nu̱may jayu ma̱a̱tap, je̱ts kaꞌa veꞌe je̱ jayu yoojmu̱kti yꞌajxu̱kti.
18 Nisto, me acharam já santificado no templo, não em ajuntamentos, nem com alvoroços, uns certos judeus da Ásia,
19 Pa̱n je̱p xa veꞌe a̱ts je̱ nto̱kin ku̱yꞌit, tukka̱daakju̱dupts je̱ꞌe̱ veꞌe je̱tseꞌe yaja ku̱yꞌitta pa̱n pa̱n jaty a̱tseꞌe xꞌixtu je̱p ma̱ja̱ tsaptu̱jkp je̱ts a̱tseꞌe xnu̱xa̱ꞌa̱adat.
19 os quais convinha que estivessem presentes perante ti e me acusassem, se alguma coisa contra mim tivessem.
20 Pa̱n je̱p tseꞌe a̱ts je̱ nto̱kin ku̱yꞌit, vaꞌants ya̱ꞌa̱da juuꞌ veꞌe yájada du̱nu̱ko̱tsta pa̱n ti to̱kin a̱tseꞌe xpaatjidu ku a̱tseꞌe nveꞌna je̱ja je̱ꞌe̱ vyinkujkta juuꞌ veꞌe du̱nu̱má̱jidup je̱p tsaptu̱jkp.
20 Ou digam estes mesmos se acharam em mim alguma iniquidade, quando compareci perante o conselho,
21 Ukpu̱ nu̱njajtp tseꞌe je̱tseꞌe je̱m je̱ jáyuda juuꞌ veꞌe vaandup je̱ts njayejpp a̱tseꞌe je̱ to̱kin ku a̱tseꞌe ma̱kk jidu̱ꞌu̱m nvaajñ je̱ja je̱ꞌe̱ vyinkujkta: “Je̱ꞌe̱ xa a̱ts miitseꞌe xtukto̱kimpayo̱ꞌydup ku̱xeꞌe a̱ts njaanchjáva je̱ts joojntykpa̱jktinuvapeꞌe jadoꞌk nax je̱ o̱o̱ꞌkpata̱jkta.”
21 a não ser estas palavras que, estando entre eles, clamei: hoje, sou julgado por vós acerca da ressurreição dos mortos!
22 Ku veꞌe je̱ Félix du̱ꞌamo̱tunajxy, vanꞌit tseꞌe vyaajñ je̱ts u̱xꞌo̱o̱knumeꞌe je̱ Pablo du̱jaaꞌkto̱kimpayo̱ꞌo̱yu̱t, ku̱x ñu̱jaꞌvip je̱ꞌe̱ veꞌe o̱y vintso̱ veꞌe du̱jaanchjávada pa̱n pa̱n jatyeꞌe je̱ Cristo du̱pana̱jkxtup. Jidu̱ꞌu̱m tseꞌe vyaajñ:
22 Então, Félix, havendo ouvido estas coisas, lhes pôs dilação, dizendo: Havendo-me informado melhor deste Caminho, quando o tribuno Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento dos vossos negócios.
23 Vanꞌit tseꞌe je̱ Félix du̱pavaajñ toꞌk je̱ tojpa juuꞌ veꞌe du̱nu̱vintsá̱nip nu̱mó̱kupx je̱ tojpata̱jk je̱tseꞌe je̱ Pablo du̱jaaꞌkyakjayꞌixꞌítju̱t je̱tseꞌe du̱ꞌitu̱mo̱ꞌo̱t pa̱n pa̱n jatyeꞌe mya̱a̱tnayjaꞌvijup je̱tseꞌe kyuꞌíxju̱t je̱tseꞌe pyattónajat.
23 E mandou ao centurião que o guardassem em prisão, tratando-o com brandura, e que a ninguém dos seus proibisse servi-lo ou vir ter com ele.
24 Ve̱e̱ꞌn tseꞌe je̱ it ñajxy ku veꞌe jye̱ꞌy je̱ Félix ma̱a̱t je̱ ñu̱da̱ꞌa̱x Drusila, israeejlit ta̱ꞌa̱xta̱jk je̱ꞌe̱ veꞌe yꞌijt, vanꞌit tseꞌe je̱ Félix du̱nu̱ke̱jxi je̱ Pablo je̱tseꞌe je̱ Pablo vyaꞌnu̱xji vintso̱ je̱ꞌe̱ veꞌe ku veꞌe je̱ Jesucristo yakjaanchjáva.
24 Alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo e ouviu-o acerca da fé em Cristo.
25 Ku veꞌe je̱ Pablo du̱ꞌavaꞌni je̱ tu̱v joojntykin, je̱ nayꞌakuva̱a̱ꞌnin, je̱ts je̱ to̱kin payo̱ꞌyu̱n juuꞌ veꞌe miinnup, tsa̱ꞌkipa̱jk tseꞌe je̱ Félix je̱tseꞌe vyaajñ:
25 E, tratando ele da justiça, e da temperança, e do Juízo vindouro, Félix, espavorido, respondeu: Por agora, vai-te, e, em tendo oportunidade, te chamarei;
26 Je̱ꞌe̱ tseꞌe je̱ Félix cha̱jkp je̱tseꞌe je̱ Pablo je̱ meen myo̱ꞌo̱ju̱t je̱tseꞌe du̱maso̱ꞌo̱ku̱t, je̱ꞌe̱ ka̱jx tseꞌe may nax du̱yaxtsa̱a̱jv je̱tseꞌe du̱jaaꞌkma̱a̱tnakyó̱tsju̱t.
26 esperando, ao mesmo tempo, que Paulo lhe desse dinheiro, para que o soltasse; pelo que também, muitas vezes, o mandava chamar e falava com ele.
27 Je̱ꞌe̱ tseꞌe je̱ Félix cho̱jk je̱tseꞌe je̱ israeejlit jayu yꞌo̱yjávajat, je̱ꞌe̱ ka̱jx tseꞌe je̱ Pablo pa̱kmuk du̱yaktaajñ. Me̱jtsk joojnt tseꞌe veꞌem je̱ it ñajxy, vanꞌit tseꞌe je̱ Félix pyítsumni je̱p kyutojku̱n ja̱a̱tp je̱tseꞌe tya̱jki je̱ Porcio Festo.
27 Mas, passados dois anos, Félix teve por sucessor a Pórcio Festo; e, querendo Félix comprazer aos judeus, deixou a Paulo preso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.