Atos 16
Ya̱ʼa̱ tseʼe je̱ nam ko̱jtstán juuʼ veʼe je̱ Nteʼyamˍ xyaktaajnjimdu je̱ nMa̱j Vintsá̱namda Jesucristo ka̱jx (MTONT) vs ARC
1 Ku veꞌe je̱ Pablo ma̱a̱t je̱ Silas jye̱ꞌydi je̱m deerbeit je̱ts liistrait kyajpu̱n ka̱jxmda, je̱m tseꞌe du̱ma̱a̱tnavyaatjidi toꞌk je̱ jaanchjaꞌviva juuꞌ veꞌe du̱xa̱a̱j Timoteo, israeejlit jáyuts je̱ꞌe̱ veꞌe tyaakip, je̱ꞌe̱ tseꞌe du̱jaanchjaꞌviva je̱ Jesucristo. Ax ka je̱ israeejlit jáyuvapts je̱ꞌe̱ veꞌe tyeeꞌip.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego,
2 e̱ñuko̱jtsijidupts je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ Timoteo je̱ utsta je̱ ajchta juuꞌ veꞌe tsu̱u̱nidup je̱m Listra je̱ts je̱m Iconio.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Cho̱jkeꞌe je̱ Pablo je̱tseꞌe je̱ Timoteo myujatyooꞌajat. Vanꞌit tseꞌe je̱ ixtaꞌnu̱n du̱pa̱a̱jmji je̱tseꞌe du̱niꞌkxmat du̱ko̱jmat ax joꞌn je̱ Moisés je̱ pyavaꞌnu̱n vyaꞌañ. Je̱ꞌe̱ ka̱jx tseꞌe veꞌem du̱tuujn je̱tseꞌe kyako̱ꞌo̱yjávajadat je̱ israeejlit jáyuda juuꞌ veꞌe je̱m tsu̱u̱nidup, ku̱x ñu̱jaꞌvidinup je̱ꞌe̱ veꞌe anañu̱joma je̱ts ka je̱ israeejlit jáyuvap je̱ꞌe̱ veꞌe tyeeꞌip.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Ax nu̱jom tseꞌe je̱ it joma veꞌe ña̱jkxti, vyaajnjidu tseꞌe je̱ jaanchjaꞌvivata̱jkta je̱ꞌe̱ juuꞌ veꞌe ñu̱pa̱a̱jmtkidu je̱ kuká̱tsivada ma̱a̱t je̱ꞌe̱ pa̱n pa̱n jatyeꞌe du̱nu̱vinténidup je̱ jaanchjaꞌvivata̱jk juuꞌ veꞌe je̱m Jerusalén.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém,
5 Veꞌem tseꞌe du̱ko̱jtsmá̱kkidi pa̱n pa̱n jatyeꞌe du̱jaanchjaꞌvidup je̱ Jesucristo; jó̱vum xa̱a̱j tseꞌe ñu̱maꞌyiꞌata̱ꞌa̱tsta.
5 de sorte que as igrejas eram confirmadas na fé e cada dia cresciam em número.
6 Kaꞌa tseꞌe je̱ Espíritu Santo yakjajtu̱xjidi je̱tseꞌe je̱ o̱y ka̱ts je̱ o̱y ayook du̱ꞌavánadat je̱m ásiait yꞌit jo̱o̱tm, je̱ꞌe̱ ka̱jx tseꞌe du̱tuknajxti je̱m frígiait je̱ts galáciait yꞌit jo̱o̱tmda,
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 veꞌem tseꞌe jye̱ꞌydi je̱m toꞌk adoꞌom mísiait yꞌit jo̱o̱tm. Je̱m tseꞌe tya̱kavaꞌanda bitíniait yꞌit jo̱o̱tm. Ax kaꞌa tseꞌe yakjajtu̱xju̱duva je̱ Espíritu Santo, juuꞌ veꞌe ijtp je̱m je̱ Jesús jyaꞌvin ka̱jxm.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Vanꞌit tseꞌe je̱m mísiait cho̱va am ñajxti je̱tseꞌe jye̱ꞌydi je̱m trooasit kyajpu̱n ka̱jxm.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 Je̱m tseꞌe je̱ Pablo ko̱o̱ꞌts yakꞌixji toꞌk je̱ macedóniait yaaꞌtya̱jk tyena, je̱tseꞌe myunooꞌkxtkji: “Minu̱ toꞌk aaj yaja macedóniait yꞌit ja̱a̱t je̱ts a̱a̱tseꞌe xputá̱kat.”
9 E Paulo teve, de noite, uma visão em que se apresentava um varão da Macedônia e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos!
10 Tun ko̱o̱jyji tseꞌe je̱ Pablo je̱ꞌe̱ yakꞌixji, vanꞌitts a̱a̱tseꞌe nꞌapa̱a̱jmtki je̱ts a̱a̱tseꞌe je̱m Macedonia nna̱jkxu̱t, nnu̱jaꞌvinup a̱a̱tseꞌe je̱ts je̱ Nteꞌyam a̱a̱tseꞌe xke̱jxp je̱ts a̱a̱tseꞌe je̱m nvaajnjadat je̱ o̱y ka̱ts je̱ o̱y ayook.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Je̱mts a̱a̱tseꞌe Troas je̱ barco mpu̱jk je̱ts a̱a̱tseꞌe tu̱vji nnu̱jkx je̱m Samotracia. Je̱ kuꞌóxitts a̱a̱tseꞌe nje̱ꞌy je̱m Neápolis.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 Je̱mts a̱a̱tseꞌe ntsa̱a̱ꞌn je̱ts a̱a̱tseꞌe je̱m Filipos nmu̱jkx, toꞌk je̱ kajpu̱n juuꞌ veꞌe du̱nu̱má̱jip je̱m macedóniait yꞌit jo̱o̱tm. Je̱ rómait yakkutojkpa juuꞌ veꞌe je̱ ma̱ja̱ kutojku̱n du̱ka̱ꞌmip, je̱ꞌe̱ tseꞌe du̱yakjajtji je̱ filíposit jáyuda je̱tseꞌe du̱tóndat juuꞌ veꞌe je̱ jayu tyoondup je̱m rómait cyiudaaj ka̱jxm. Je̱mts a̱a̱tseꞌe Filipos je̱ it nyaknajxy.
12 e dali, para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 Ku veꞌe je̱ po̱o̱ꞌkxtku̱n xa̱a̱j du̱paaty, vanꞌitts a̱a̱tseꞌe nkajpu̱mpítsum je̱ja ma̱ja̱ na̱paꞌayi, je̱ja joma a̱a̱tseꞌe nnasjaꞌvi je̱tseꞌe je̱ jayu chapka̱ts. Vanꞌitts a̱a̱tseꞌe nꞌa̱jxtk je̱ts a̱a̱tseꞌe nvaajnjidi je̱ o̱y ka̱ts je̱ o̱y ayook je̱ ta̱ꞌa̱xta̱jkta juuꞌ veꞌe je̱ja nayꞌamojkijidup.
13 No dia de sábado, saímos fora das portas, para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar para oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 Nu̱toꞌk je̱ ta̱ꞌa̱xta̱jkta, vyinjaꞌvip vyintsa̱ꞌkipts je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ Nteꞌyam, Lidia veꞌe xya̱a̱j, tiatiirait jayu je̱ꞌe̱ veꞌe, je̱ o̱o̱jyit tsoꞌojmk vit je̱ꞌe̱ veꞌe tya̱a̱ꞌkp. Ku veꞌe je̱ Lidia du̱ꞌamo̱tunajxy juuꞌ veꞌe je̱ Pablo kya̱jtsp, vanꞌit tseꞌe je̱ Ma̱ja̱ Vintsá̱n yakꞌavaatsu̱xji je̱ jyaꞌvin je̱tseꞌe du̱kuvá̱ku̱t je̱ Pablo je̱ yꞌayook.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Ku veꞌe ña̱pejt ma̱a̱t nu̱jom je̱ jayu juuꞌ veꞌe je̱p jyu̱u̱mp tyu̱jkp, vanꞌitts a̱a̱tseꞌe xmunooꞌkxtk jidu̱ꞌu̱m:
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Toꞌk nax ku a̱a̱tseꞌe nnu̱jkx joma veꞌe je̱ jayu chapka̱ts, vanꞌitts a̱a̱tseꞌe nma̱a̱tnavyaatji toꞌk je̱ kiixu̱ta̱ꞌa̱x juuꞌ veꞌe je̱m jyaꞌvin ka̱jxm je̱ ko̱ꞌo̱yjáyuvap juuꞌ veꞌe je̱ jayu du̱yakmaayp; o̱o̱y je̱ꞌe̱ veꞌe tyunnu̱meempá̱kjada je̱ vyintsa̱nda ku veꞌe myay.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Je̱ kiixu̱ta̱ꞌa̱xts a̱a̱tseꞌe xpaꞌu̱xꞌo̱o̱ki je̱tseꞌe ma̱kk vyaajñ:
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 Veꞌem tseꞌe jyátu̱ka yꞌijt may xa̱a̱j. Ku veꞌe je̱ Pablo ñuuꞌkx ku̱xeꞌe veꞌem vaneꞌem yakka̱ts, vanꞌit tseꞌe vyimpijt je̱tseꞌe du̱nu̱u̱jmi je̱ ko̱ꞌo̱yjáyuvap juuꞌ veꞌe je̱m je̱ kiixu̱ta̱ꞌa̱x jyaꞌvin ka̱jxm. Jidu̱ꞌu̱m tseꞌe vyaajñ:
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E, na mesma hora, saiu.
19 Ku veꞌe je̱ kiixu̱ta̱ꞌa̱x je̱ vyintsá̱n du̱ꞌixti je̱ts kaꞌa veꞌe yꞌukꞌo̱ꞌyini je̱tseꞌe du̱nu̱meempá̱ktat, vanꞌit tseꞌe je̱ Pablo ma̱a̱t je̱ Silas du̱majtsti je̱tseꞌe du̱yakna̱jkxti je̱m kumoon.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 Ku veꞌe jye̱ꞌydi je̱m, vanꞌit tseꞌe je̱ja je̱ to̱kin payo̱ꞌyva vyinkujkta du̱pa̱a̱mdi je̱tseꞌe vyaandi:
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade.
21 je̱ꞌe̱ veꞌe tyukꞌíxtup je̱ costumbre juuꞌ veꞌe kyapaatyp kyahꞌake̱e̱guip je̱tseꞌe nkuva̱jkumdat ukpu̱ nkutyoꞌnumdat, ku̱x rómait jayu u̱u̱ꞌmeꞌeda.
21 E nos expõem costumes que nos não é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 Ku veꞌe je̱ nu̱may jayu ñu̱pojtu̱kjidi, vanꞌit tseꞌe je̱ to̱kin payo̱ꞌyva du̱pavaandi je̱tseꞌe yaknu̱jé̱ndat je̱tseꞌe yakvó̱ptat je̱ ku̱p ma̱a̱t.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá- los com varas.
23 Tá̱vani tseꞌe o̱o̱y tyunyakvo̱pta vyeꞌna, vanꞌit tseꞌe du̱yakjapyoxu̱nta̱kpa̱a̱jmjidi je̱tseꞌe du̱pavaandi je̱ poxu̱nta̱kꞌixꞌijtpa je̱tseꞌe o̱y du̱ꞌixꞌíttat.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança,
24 Ku veꞌe veꞌem yaknu̱u̱jmi, je̱p tseꞌe du̱yakta̱jkidi joma veꞌe du̱nu̱ka̱a̱ka je̱p poxu̱ntu̱jkp je̱tseꞌe je̱ tyekta du̱pa̱a̱mdi je̱p puꞌu tukpaajvaꞌach akujkp, vimpe̱nmúk tseꞌe je̱ tyek tyaandi.
24 o qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Ax tsoꞌm joꞌn tseꞌe vyeꞌna ku veꞌe je̱ Pablo ma̱a̱t je̱ Silas chapko̱jtsti je̱tseꞌe yꞌa̱a̱vdi, myó̱tudu tseꞌe je̱ myupoxu̱nta̱kjáyuda,
25 Perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 vanꞌit tseꞌe toꞌmayji o̱jts ma̱kk tyunꞌojxa, xyijteꞌe je̱ poxu̱nta̱kneꞌev je̱p naaxyp paat. Vanꞌit tseꞌe nu̱jom je̱ poxu̱nta̱kꞌaka̱ꞌa̱ yꞌavaach je̱tseꞌe myuke̱jiku̱jx nu̱jom je̱ poxu̱nta̱kjayu je̱ kyadénada.
26 E, de repente, sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 Ku veꞌe jyo̱tvij je̱ poxu̱nta̱kꞌixꞌijtpa, je̱tseꞌe du̱ꞌix je̱ts tá̱vani veꞌe je̱ poxu̱nta̱kꞌaka̱ꞌa̱ yꞌavatsku̱x, vanꞌit tseꞌe du̱ꞌukyakpítsum je̱ chojx je̱tseꞌe ku̱ñaajkꞌo̱o̱ꞌkji, veꞌemeꞌe vyinmay je̱ts tá̱vani veꞌe je̱ poxu̱nta̱kjayu kye̱kka̱jxtini.
27 Acordando o carcereiro e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 Ax vanꞌit tseꞌe je̱ Pablo ma̱kk myuko̱jtsji:
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 Vanꞌit tseꞌe je̱ poxu̱nta̱kꞌixꞌijtpa je̱ ta̱ꞌkxpa du̱ꞌamo̱tu je̱ tyoompa je̱tseꞌe kya̱knoꞌmi. O̱o̱y tseꞌe tyuntsa̱ꞌki je̱tseꞌe tyunmipp. Vanꞌit tseꞌe je̱ Pablo ma̱a̱t je̱ Silas du̱vinko̱xkteni je̱tseꞌe je̱ vyiijn je̱ yꞌaaj je̱ naax du̱tukpaaty je̱ vintsa̱ꞌkin ma̱a̱t.
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 Vanꞌit tseꞌe du̱yakpítsumdi je̱tseꞌe du̱ꞌamo̱tutú̱vidi:
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 Vanꞌitts je̱ꞌe̱ veꞌe yꞌatso̱o̱vdi:
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 Vanꞌit tseꞌe je̱ Pablo ma̱a̱t je̱ Silas du̱jaaꞌktukmuko̱jtsti je̱ Ma̱ja̱ Vintsá̱n je̱ kya̱ts je̱ yꞌayook, je̱ꞌe̱ ma̱a̱t je̱ jayu juuꞌ veꞌe je̱p jyu̱u̱mp tyu̱jkp.
32 E lhe pregaram a palavra do Senhor e a todos os que estavam em sua casa.
33 Vanꞌit tseꞌe je̱ poxu̱nta̱kꞌixꞌijtpa je̱ Pablo ma̱a̱t je̱ Silas je̱ xya̱ꞌa̱jka du̱puj. Vanꞌitts je̱ꞌe̱ veꞌe ña̱pejt ma̱a̱t nu̱jom je̱ jayu juuꞌ veꞌe je̱p jyu̱u̱mp tyu̱jkp.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Vanꞌit tseꞌe je̱m tya̱kꞌam du̱vo̱o̱vdi kaayva; o̱o̱y tseꞌe je̱ jyayu du̱tunma̱a̱ttukxo̱o̱jntk ku̱xeꞌe je̱ Nteꞌyam du̱jaanchjaꞌvidi.
34 Então, levando-os a sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 Je̱ kujá̱pit tseꞌe je̱ to̱kin payo̱ꞌyva du̱ke̱jxti je̱ kutoonkta̱jkta je̱tseꞌe du̱na̱a̱jmadat je̱ poxu̱nta̱kꞌixꞌijtpa je̱tseꞌe du̱maso̱ꞌo̱ktat je̱ jayu.
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 Vanꞌit tseꞌe je̱ poxu̱nta̱kꞌixꞌijtpa du̱nu̱u̱jmi je̱ Pablo:
36 O carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Vanꞌit tseꞌe je̱ Pablo du̱nu̱u̱jmidi je̱ kutoonkta:
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente, e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora, encobertamente, nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Tyukmumaajntyktuts ya̱ꞌa̱ veꞌe je̱ kutoonkta je̱ to̱kin payo̱ꞌyvada. Vanꞌit tseꞌe o̱o̱y tyuntsa̱ꞌkidi ku veꞌe je̱ ka̱ts du̱mó̱tudi je̱ts rómait jayu je̱ꞌe̱ veꞌeda,
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 paaty tseꞌe o̱jts je̱ me̱e̱ꞌkxu̱n du̱ꞌamó̱tuda je̱ Pablo ma̱a̱t je̱ Silas, je̱tseꞌe je̱p poxu̱ntu̱jkp du̱yakpítsumdini, je̱tseꞌe du̱munooꞌkxtkti je̱tseꞌe je̱ kajpu̱n du̱tukvaatstinit.
39 Então, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Ku tseꞌe je̱p poxu̱ntu̱jkp pyítsumdini, vanꞌit tseꞌe ña̱jkxti je̱m je̱ Lidia tya̱kꞌam. Ku veꞌe du̱kuꞌixti je̱ utsta je̱ ajchta ma̱a̱t je̱ utsta je̱ tsa̱ꞌa̱da je̱tseꞌe du̱ko̱jtsjidi je̱ts ma̱kkeꞌe ñaajkꞌijtjidinit toꞌk muk je̱ Cristo ma̱a̱t, vanꞌit tseꞌe cho̱o̱ꞌndini.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.