Atos 10
Ya̱ʼa̱ tseʼe je̱ nam ko̱jtstán juuʼ veʼe je̱ Nteʼyamˍ xyaktaajnjimdu je̱ nMa̱j Vintsá̱namda Jesucristo ka̱jx (MTONT) vs ARC
1 Je̱m tseꞌe cesaréait kyajpu̱n ka̱jxm vyeꞌna toꞌk je̱ tojpa juuꞌ veꞌe du̱nu̱vintsá̱nip nu̱mó̱kupx je̱ tojpata̱jk, Cornelio je̱ꞌe̱ veꞌe xya̱a̱j. Itáliait je̱ꞌe̱ veꞌe xya̱a̱j toꞌk ja̱ka̱ꞌa̱ je̱ tojpa juuꞌ veꞌe je̱ Cornelio kya̱ꞌmip.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Vyinjaꞌvip vyintsa̱ꞌkipts je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ Nteꞌyam ma̱a̱t nu̱jom je̱ jya̱a̱jn je̱ tya̱jk, yajkpap tseꞌe o̱o̱y je̱ meen je̱tseꞌe je̱ israeejlit jayu yaktukputa̱ka, ijtpts je̱ꞌe̱ veꞌe tyuntsapka̱ts.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Toꞌk nax tseꞌe, toojk yaaxp joꞌn vyeꞌna xu̱u̱ju̱n, je̱tseꞌe je̱ Cornelio yakꞌixji toꞌk je̱ Nteꞌyam je̱ yꞌaangeles. Je̱ꞌe̱ tseꞌe nu̱ta̱jkiju joma veꞌe vyeꞌna je̱tseꞌe ña̱ꞌmu̱xji:
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Vanꞌit tseꞌe je̱ Cornelio ma̱j du̱vinꞌix je̱ ángeles, o̱o̱y tseꞌe tyuntsa̱ꞌki, je̱tseꞌe du̱ꞌamo̱tutu̱vi:
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Paké̱xu̱ts nꞌit je̱ yaaꞌtya̱jkta je̱m Jope je̱tseꞌe du̱yakmé̱tstat je̱ Simón juuꞌ veꞌe du̱xa̱a̱jivap Pedro.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Je̱meꞌe ñamyayju̱ je̱ aku̱ko̱o̱ꞌtspa Simón tya̱kꞌam. Je̱m maaxy na̱paꞌam je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ jayu chu̱u̱na.
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Ku veꞌe je̱ ángeles ña̱jkxni juuꞌ veꞌe muko̱jtsju, vanꞌit tseꞌe je̱ Cornelio du̱vatsa̱a̱jv nu̱me̱jtsk je̱ tyoompa je̱ts toꞌk je̱ tojpa juuꞌ veꞌe toꞌk aaj toꞌk jo̱o̱t mutoojnjup.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Vanꞌit tseꞌe du̱tukmumaajntykti juuꞌ veꞌe toojnju ko̱jtsju je̱tseꞌe du̱pake̱jxti je̱m jópeit kyajpu̱n ka̱jxm.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Ax je̱ kuꞌóxit tseꞌe, je̱e̱nats je̱ꞌe̱ veꞌe tooꞌ aajy vye̱ꞌnada, myutá̱midinupeꞌe je̱m Jope, vanꞌit tseꞌe je̱ Pedro pyejt je̱m azotea niꞌkxm tsapko̱jtspa,
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 o̱o̱yeꞌe tyunyuꞌa̱a̱ꞌkju̱ vyeꞌna je̱tseꞌe tyunkayuvaꞌañ. Ax namvaat tseꞌe je̱ kaaky je̱ to̱jkx yꞌavaada, vanꞌit tseꞌe vaꞌajts yakꞌixji
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 je̱ tsapjo̱o̱tmit it yꞌavaꞌach je̱tseꞌe je̱m tso̱ cha̱a̱ꞌn je̱ꞌe̱ juuꞌ veꞌe ke̱ꞌxp ax joꞌn toꞌk je̱ ma̱ja̱ vit, maktaaxk esquina tseꞌe tsum, je̱tseꞌe ñu̱ka̱daꞌakyju̱.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Je̱m tseꞌe vit jo̱o̱tm nu̱may je̱ tá̱nu̱k, je̱ eey je̱ tíku̱ts: je̱m tseꞌe juuꞌ veꞌe maktaaxk tékax, je̱mpa tseꞌe juuꞌ veꞌe je̱ tyiints du̱tukyo̱ꞌydup, nay je̱mpa tseꞌe je̱ je̱yyva tá̱nu̱k.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Vanꞌit tseꞌe toꞌk je̱ ayook du̱mo̱tu:
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Vanꞌit tseꞌe je̱ Pedro yꞌatsa̱a̱jv:
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Vanꞌit tseꞌe je̱ ayook du̱mó̱tunuva, je̱tseꞌe yaknu̱u̱jmi:
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Toojk nax tseꞌe veꞌem jyajty je̱e̱jyji je̱e̱jyji, vanꞌit tseꞌe je̱ vit pyata̱jkinuva je̱tseꞌe ña̱jkxnuva je̱m tsapjo̱o̱tm.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Pyayo̱ꞌyp tseꞌe je̱ Pedro vyeꞌna pa̱n ti veꞌe ñu̱ka̱jtsp juuꞌ veꞌe yakꞌixju, vanꞌit tseꞌe jye̱ꞌydi je̱ yaaꞌtya̱jkta juuꞌ veꞌe je̱ Cornelio ke̱jxju̱du, yꞌamo̱tutú̱vidup tseꞌe je̱ jayu vye̱ꞌnada je̱tseꞌe du̱nu̱jávadat pa̱n joma veꞌe chu̱u̱na je̱ aku̱ko̱o̱ꞌtspa Simón. Ax veꞌem tseꞌe jye̱ꞌydi je̱ꞌe̱ tya̱kꞌaajy.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Vanꞌit tseꞌe du̱ꞌamo̱tutú̱vidi pa̱n je̱peꞌe toꞌk je̱ yaaꞌtya̱jk juuꞌ veꞌe Simón du̱xa̱a̱j, juuꞌ veꞌe du̱xa̱a̱jivap Pedro.
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Je̱ꞌe̱na tseꞌe je̱ Pedro pyayo̱ꞌyp vyeꞌna juuꞌ veꞌe yakꞌixju, vanꞌit tseꞌe je̱ Espíritu Santo ña̱ꞌmu̱xji:
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Té̱nats, vánu̱ku̱, je̱tseꞌe xma̱a̱dadat. Kaꞌa tseꞌe xtivinmáyu̱t, a̱ts ya̱ꞌa̱ veꞌe tu̱nke̱xta.
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Vanꞌit tseꞌe je̱ Pedro vyajntyk joma veꞌe vye̱ꞌnada je̱ yaaꞌtya̱jkta juuꞌ veꞌe je̱ Cornelio ke̱jxju̱du, je̱tseꞌe jidu̱ꞌu̱m du̱nu̱u̱jmidi:
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Vanꞌit tseꞌe yꞌatso̱o̱vdi:
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Vanꞌit tseꞌe je̱ Pedro yakta̱jkijidi je̱p tu̱jkp je̱tseꞌe je̱ tsooj je̱m myataandi. Je̱ kuꞌóxit tseꞌe je̱ Pedro du̱ma̱a̱didi, je̱meꞌe je̱ utsta je̱ ajchta juuꞌ veꞌe tsu̱u̱nidup je̱m jópeit kyajpu̱n ka̱jxm juuꞌ veꞌe mujatyooꞌijidu.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Je̱ kuꞌóxit tseꞌe jye̱ꞌydi je̱m Cesarea. Je̱m tseꞌe je̱ Cornelio yꞌaꞌíxjada vyeꞌna je̱m tya̱kꞌam ma̱a̱t je̱ jyuuꞌtta je̱ myugoꞌokta je̱ts juuꞌ veꞌe mya̱a̱tnayjaꞌvijidup.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Ku veꞌe je̱ Pedro jye̱ꞌy, vanꞌit tseꞌe je̱ Cornelio je̱ Pedro du̱ꞌana̱jkxi je̱tseꞌe du̱vinko̱xkteni, je̱tseꞌe du̱ꞌukvinjavavaajñ du̱ꞌukvintsa̱ꞌa̱gavaajñ.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Ax jidu̱ꞌu̱m tseꞌe je̱ Pedro ña̱ꞌmu̱xji:
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Namvaateꞌe du̱ma̱a̱tnakyá̱tsju̱, vanꞌit tseꞌe du̱yakta̱jki je̱p tu̱jkp joma veꞌe amoka vye̱ꞌnada nu̱may je̱ jayu.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Vanꞌit tseꞌe je̱ Pedro ña̱ꞌmu̱xjidi:
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Paatyts a̱tseꞌe jatyji tu̱nmín, kaꞌats a̱tseꞌe je̱ it nyaknajxy je̱ts a̱tseꞌe tooꞌva̱jkp mpayo̱ꞌo̱yu̱t, je̱ꞌe̱ts a̱tseꞌe nnu̱javavaampy pa̱n ti a̱tseꞌe xtuknu̱ke̱jxip.
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Vanꞌit tseꞌe je̱ Cornelio yꞌatsa̱a̱jv:
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Jidu̱ꞌu̱mts a̱tseꞌe xnu̱u̱jmi: “Cornelio, mka̱tsꞌamo̱tunajxjup xa veꞌe je̱ Nteꞌyam ku veꞌe mtsapka̱ts, jaaꞌmyéts je̱ꞌe̱ veꞌe du̱jayep vintso̱ veꞌe je̱ jayu xputa̱ka pa̱n pa̱n jatyeꞌe katihꞌijtu̱xju̱dup.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Nu̱ké̱xats je̱m jópeit kyajpu̱n ka̱jxm je̱ Simón juuꞌ veꞌe du̱xa̱a̱jivap Pedro. Je̱m tseꞌe ñamyayju̱ je̱ aku̱ko̱o̱ꞌtspa Simón tya̱kꞌam, je̱m maaxy na̱paꞌam je̱ꞌe̱ veꞌe chu̱u̱na.” Jidu̱ꞌu̱mts a̱tseꞌe xnu̱u̱jmi.
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Ax paatyts a̱ts mitseꞌe jatyji nnu̱ke̱jxi. O̱y tseꞌe tu̱xtún ku veꞌe toꞌk aaj tu̱mmets. Ax u̱xyamts a̱a̱tseꞌe yaja je̱ Nteꞌyam vyinkujk, je̱ꞌe̱ a̱a̱tseꞌe nꞌamo̱tunaxuvaampy pa̱n juuꞌ veꞌe je̱ Ma̱ja̱ Vintsá̱n tu̱mtukpavaꞌañju̱ je̱ts a̱a̱tseꞌe xtuknu̱jávat.
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Vanꞌit tseꞌe je̱ Pedro vyaajñ:
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 yꞌo̱yjaꞌvip je̱ꞌe̱ veꞌe o̱pya̱na pa̱n pa̱neꞌe vinjaꞌvijup vintsa̱ꞌkijup je̱tseꞌe du̱tún juuꞌ je̱ꞌe̱ veꞌe cha̱jkp.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Je̱ Nteꞌyam xa veꞌe je̱ yꞌayook je̱ israeejlit jayu du̱tuknu̱ke̱jx. Ya̱ o̱y ka̱ts ya̱ o̱y ayookts je̱ꞌe̱ veꞌe ku veꞌe je̱ jayu yakvaajñja je̱ Jesucristo jye̱ꞌe̱, je̱ꞌe̱ pa̱neꞌe nu̱jom je̱ jayu du̱nu̱vintsá̱nip je̱tseꞌe je̱ jayu du̱yaknamyujo̱tꞌó̱yaja je̱ Nteꞌyam ma̱a̱t.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 O̱y miitseꞌe xnu̱jávada je̱ts ya̱ ayookeꞌe vaꞌkxtk je̱m judéait yꞌit jo̱o̱tm, je̱meꞌe galiléait yꞌit jo̱o̱tm cho̱o̱ꞌntk, tá̱vani tseꞌe je̱ Yakna̱pe̱jtpa Juan je̱ jayu du̱vaajnjada vyeꞌna je̱tseꞌe vyinmayu̱mpijttinit, je̱ kyo̱ꞌo̱y joojntykinda du̱maso̱o̱ktinit, je̱tseꞌe ña̱pé̱ttat.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Je̱ Jesús, je̱ nazarétit jayu, je̱ꞌe̱ tseꞌe je̱ Nteꞌyam vyinko̱o̱n je̱tseꞌe du̱jaye̱jpnit je̱ Espíritu Santo je̱ts je̱ kutojku̱n, je̱ꞌe̱ tseꞌe je̱ yꞌo̱y je̱ꞌe̱ du̱toon je̱tseꞌe du̱yakjo̱tka̱daakni nu̱jom pa̱n pa̱n jatyeꞌe je̱ ko̱ꞌo̱yjáyuvap yaktsaachpaatju̱dup vyeꞌna. Veꞌem je̱ꞌe̱ veꞌe du̱tuujn ku̱x ijtpeꞌe je̱ Nteꞌyam je̱ꞌe̱ ma̱a̱t.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Nꞌixts a̱a̱ts je̱ꞌe̱ veꞌe nu̱jom juuꞌ veꞌe je̱ Jesús tyoon kyo̱jts je̱m judéait yꞌit jo̱o̱tm je̱ts je̱m jerusaleenit kyajpu̱n ka̱jxm. Vanꞌit tseꞌe je̱ jé̱mit jayu je̱ Jesús du̱yakjayꞌo̱o̱ꞌkjidi ku veꞌe du̱yakjacryuuzpe̱jtjidi.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Ax je̱ Nteꞌyamts je̱ꞌe̱ veꞌe yakjoojntykpa̱jkjinuva kutoojk xa̱a̱j je̱tseꞌe du̱yaknu̱ke̱ꞌxnata̱jki joojntyk je̱ja a̱a̱ts nvinkujk.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Ka jé̱jap xa je̱ꞌe̱ veꞌe du̱yaknu̱ke̱ꞌxnata̱jki nu̱jom je̱ jayu vyinkujk, je̱e̱jyji veꞌe a̱a̱ts nvinkujk, je̱ꞌe̱ veꞌe ku a̱a̱tseꞌe je̱ Nteꞌyam xvinka̱a̱jn jé̱mani je̱ts a̱a̱tseꞌe je̱ jayu nvaajnjadat juuꞌ a̱a̱tseꞌe nꞌix nmo̱tu. Nma̱a̱tkaay nma̱a̱tꞌook a̱a̱ts je̱ꞌe̱ veꞌe ku veꞌe tá̱vani jyoojntykpa̱jknuva vyeꞌna.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Je̱ Nteꞌyam a̱a̱tseꞌe xtukpavaan je̱ts a̱a̱tseꞌe je̱ jayu nvaajnjadat je̱ o̱y ka̱ts je̱ o̱y ayook, je̱ts a̱a̱tseꞌe je̱ tu̱va̱ko̱jtsu̱n mpá̱mu̱t je̱ts je̱ꞌe̱ veꞌe du̱pa̱a̱m je̱ts je̱ Jesuusjyameꞌe du̱to̱kimpayo̱ꞌynup pa̱n pa̱n jatyeꞌe joojntykidup je̱ts pa̱n pa̱n jatyeꞌe a̱a̱ꞌkanda.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ñu̱ko̱jtstuts ya̱ꞌa̱ veꞌe nu̱jom je̱ Nteꞌyam je̱ yꞌayook ko̱jtsnajxpata̱jkta, veꞌemeꞌe vyaandi je̱ts nu̱jom pa̱n pa̱n jatyeꞌe du̱jaanchjaꞌvidup je̱ Jesús, yakme̱e̱ꞌkxjadapts je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ tyó̱kinda.
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Ko̱jtspna tseꞌe je̱ Pedro vyeꞌna ku veꞌe je̱ Espíritu Santo du̱nu̱ka̱daaky pa̱n pa̱n jatyeꞌe du̱ꞌamo̱tunajxtup vyeꞌna.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Je̱ israeejlit jáyuda juuꞌ veꞌe du̱jaanchjaꞌvidup je̱ Jesús je̱ts juuꞌ veꞌe je̱ Pedro mya̱a̱tje̱ꞌydu, atu̱va ato̱ki tseꞌe tyaandi ku̱xeꞌe je̱ Nteꞌyam du̱pu̱u̱jm je̱ Espíritu Santo je̱m je̱ jayu jyaꞌvin ka̱jxmda pa̱n pa̱n jatyeꞌe ka je̱ israeejlit jáyuvap,
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 yꞌamo̱tunajxtup tseꞌe ku veꞌe du̱ko̱tsta je̱ ayook juuꞌ veꞌe kyavinmó̱tudup je̱tseꞌe je̱ Nteꞌyam du̱yakmá̱jada du̱yakjaanchada.
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 Vanꞌit tseꞌe je̱ Pedro vyaajñ:
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Vanꞌit tseꞌe je̱ Pedro du̱pavaajñ je̱tseꞌe ña̱pé̱ttat je̱ꞌe̱ ka̱jx je̱tseꞌe nu̱java tyánu̱t je̱ts je̱ Jesucristo je̱ꞌe̱ veꞌe pyana̱jkxuvaandup. Vanꞌit tseꞌe je̱ Pedro du̱munooꞌkxtkti je̱tseꞌe jame̱jtsk jatoojk xa̱a̱j jyaaꞌkma̱a̱ttánjadat.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.