Apocalipse 16

Ya̱ʼa̱ tseʼe je̱ nam ko̱jtstán juuʼ veʼe je̱ Nteʼyamˍ xyaktaajnjimdu je̱ nMa̱j Vintsá̱namda Jesucristo ka̱jx (MTONT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Vanꞌitts a̱tseꞌe nꞌamo̱tunajxy toꞌk je̱ ma̱kk ayook juuꞌ veꞌe je̱m ma̱ja̱ tsapta̱jkm pyítsump je̱tseꞌe jidu̱ꞌu̱m du̱nu̱u̱jmi je̱ nu̱vuxtojtu̱k ángeles:
1 Ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, dizendo aos sete anjos: Ide e derramai pela terra as sete taças da cólera de Deus.
2 Vanꞌit tseꞌe je̱ mutoꞌk ángeles du̱tukte̱mvaach je̱ apa̱jkin yaja naxviijnit itu̱ku̱jx. Vanꞌit tseꞌe nu̱jom je̱ jáyuda juuꞌ veꞌe du̱jaye̱jptu je̱ naꞌa atsa̱ꞌkip tá̱nu̱k je̱ yꞌixtaꞌnu̱n je̱tseꞌe du̱vinjaꞌvidi du̱vintsa̱ꞌkidi je̱ yꞌapa̱mnax, je̱ꞌe̱ tseꞌe pítsumu̱xju̱du je̱ ko̱ꞌo̱pyoꞌojtsap juuꞌ veꞌe ma̱kk tumpa̱jkp.
2 Saiu, pois, o primeiro anjo e derramou a sua taça pela terra, e, aos homens portadores da marca da besta e adoradores da sua imagem, sobrevieram úlceras malignas e perniciosas.
3 Vanꞌit tseꞌe je̱ mume̱jtsk ángeles du̱tukte̱mvaach je̱ apa̱jkin je̱m maaxy na̱jo̱o̱tm. Vanꞌit tseꞌe je̱ maaxy na̱a̱j nu̱u̱ꞌpu̱n vyimpijt, veꞌem ax joꞌn je̱ o̱o̱ꞌkpa je̱ ñu̱u̱ꞌpu̱n; naxꞌo̱o̱ꞌkka̱jxtu tseꞌe nu̱jom juuꞌ jatyeꞌe joojntykidup je̱m maaxy na̱jo̱o̱tm.
3 Derramou o segundo a sua taça no mar, e este se tornou em sangue como de morto, e morreu todo ser vivente que havia no mar.
4 Vanꞌit tseꞌe je̱ mutoojk ángeles du̱tukte̱mvaach je̱ apa̱jkin je̱m ma̱ja̱ na̱jo̱o̱tm je̱ts joma jatyeꞌe je̱ na̱a̱j myuꞌut; nu̱u̱ꞌpu̱n tseꞌe vyimpijtku̱jx je̱ na̱a̱j.
4 Derramou o terceiro a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Vanꞌitts a̱tseꞌe nꞌamo̱tunajxy je̱ ángeles juuꞌ veꞌe je̱ tsoxk na̱a̱j du̱ka̱ꞌmip. Jidu̱ꞌu̱m tseꞌe vyaajñ:
5 Então, ouvi o anjo das águas dizendo: Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas;
6 ku̱x je̱ꞌe̱da veꞌe du̱yakyo̱ꞌydu je̱ ñu̱u̱ꞌpu̱n je̱ mjayu ma̱a̱t je̱ mꞌayook ko̱jtsnajxpata̱jkta. Ax ta̱ts mits je̱ꞌe̱ veꞌe xtukꞌooꞌkta je̱ nu̱u̱ꞌpu̱n je̱ jáyuda juuꞌ veꞌe veꞌem játkidu, ku̱x veꞌemeꞌe du̱vinmátsjada.
6 porquanto derramaram sangue de santos e de profetas, também sangue lhes tens dado a beber; são dignos disso.
7 Nꞌamo̱tunajxpats a̱tseꞌe je̱ ayook je̱m joma veꞌe je̱ yo̱jxpe̱jtu̱n. Jidu̱ꞌu̱mts a̱tseꞌe nmo̱tu:
7 Ouvi do altar que se dizia: Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Vanꞌit tseꞌe je̱ mumaktaaxk ángeles du̱tukte̱mvaach je̱ apa̱jkin je̱m je̱ aampa xa̱a̱j ñiꞌkxm; yakmo̱o̱y tseꞌe je̱ aampa xa̱a̱j je̱ kutojku̱n je̱tseꞌe je̱ yꞌanin je̱ jayu du̱tukyaktó̱yu̱t.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com fogo.
9 Anañu̱joma tseꞌe je̱ jayu o̱o̱y tyunto̱o̱ydi. Kaꞌa tseꞌe vyinmayu̱mpijtti, kaꞌa tseꞌe du̱maso̱o̱kti je̱ kyo̱ꞌo̱y joojntykinda, kaꞌa tseꞌe je̱ Nteꞌyam du̱yakmá̱jidi du̱yakjaanchidi, vyinko̱jtspe̱jttu tseꞌe je̱ Nteꞌyam, juuꞌ veꞌe du̱ka̱ꞌmip je̱ vuxtojtu̱k tsaachtoꞌnu̱n.
9 Com efeito, os homens se queimaram com o intenso calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos, e nem se arrependeram para lhe darem glória.
10 Vanꞌit tseꞌe je̱ mumugo̱o̱xk ángeles du̱tukte̱mvaach je̱ apa̱jkin je̱m je̱ naꞌa atsa̱ꞌkip tá̱nu̱k kyutojku̱n tsu̱u̱jntku̱n ka̱jxm. Vanꞌit tseꞌe kyo̱o̱ꞌtsiku̱jx joma veꞌe yakkutuk. Vanꞌit tseꞌe je̱ jayu tyunnatyo̱tstsoꞌtspa̱jkjidini je̱ꞌe̱ ka̱jx ku veꞌe o̱o̱y tyuntsaachpaatti,
10 Derramou o quinto a sua taça sobre o trono da besta, cujo reino se tornou em trevas, e os homens remordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 ax kaꞌajyam tseꞌe du̱maso̱o̱kti je̱ kyo̱ꞌo̱y tooꞌda, vyinko̱jtspe̱jttujyameꞌe je̱ Nteꞌyam, juuꞌ veꞌe je̱m tsapjo̱o̱tm, je̱ꞌe̱ ka̱jx ku veꞌe chaachpaaꞌtta je̱tseꞌe pyoꞌotsta.
11 e blasfemaram o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam; e não se arrependeram de suas obras.
12 Vanꞌit tseꞌe je̱ mutojtu̱k ángeles du̱tukte̱mvaach je̱ apa̱jkin je̱m Éufrates ma̱ja̱ na̱jo̱o̱tm; ta̱a̱tsnu tseꞌe je̱ ma̱ja̱ na̱a̱j je̱tseꞌe je̱ tooꞌ du̱yaktaajnjidi joma veꞌe ñáxtat je̱ yakkutojkpata̱jk juuꞌ veꞌe tso̱o̱ꞌndup je̱m joma veꞌe je̱ xa̱a̱j pyítsum.
12 Derramou o sexto a sua taça sobre o grande rio Eufrates, cujas águas secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do lado do nascimento do sol.
13 Vanꞌitts a̱tseꞌe nꞌix nu̱toojk je̱ ko̱ꞌo̱yjáyuvapta, je̱ potya̱ꞌa̱v joꞌn yꞌíxuvada, je̱ꞌe̱ tseꞌe pítsumdu je̱p je̱ naꞌa ko̱ꞌo̱tyá̱nu̱kap yꞌávup, je̱p je̱ naꞌa atsa̱ꞌkip tá̱nu̱k yꞌávup, je̱ts je̱p je̱ꞌe̱ yꞌávup juuꞌ veꞌe natyijjup je̱ Nteꞌyam je̱ yꞌayook ko̱jtsnajxpa.
13 Então, vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Ya̱ ko̱ꞌo̱yjáyuvapta tseꞌe je̱ mú̱jit nu̱jaꞌvin du̱toondup, je̱ꞌe̱ tseꞌe ñu̱pítsumdu je̱tseꞌe du̱yaknayꞌamókajadat nu̱jom pa̱n pa̱n jatyeꞌe du̱yakkutojkjidup je̱ jayu pa̱n nu̱vinxu̱peꞌe toꞌk it toꞌk naxviijn cha̱a̱nada je̱tseꞌe yꞌatsoꞌoxtóndat ku veꞌe du̱paatnit je̱ xa̱a̱j juuꞌ veꞌe ñu̱pa̱a̱jmtki je̱ Nteꞌyam, juuꞌ veꞌe nu̱jom du̱ka̱ꞌmika̱jxp.
14 porque eles são espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro com o fim de ajuntá-los para a peleja do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Amo̱tunaxta juuꞌ veꞌe je̱ Jesucristo kya̱jtsp: “Tun toꞌmayji xa a̱tseꞌe nmiinnuvat, veꞌem ax joꞌn je̱ me̱e̱ꞌtspa jyeꞌya ku veꞌe je̱ jayu du̱kanu̱java. Xo̱o̱n xa je̱ꞌe̱ veꞌeda pa̱n pa̱n jatyeꞌe nakyujoojntykijidup je̱tseꞌe je̱ vyit apa̱a̱mdu̱ka du̱jaye̱pta ku̱x kadi veꞌe veꞌem yꞌitta ax joꞌn je̱ jayu juuꞌ veꞌe ijttup nu̱vaꞌajts a̱xvaꞌajts je̱tseꞌe yakmuꞌixta yakmupe̱tta je̱tseꞌe cho̱ꞌo̱tyónda.” Jidu̱ꞌu̱m tseꞌe vyaꞌañ.
15 (Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.)
16 Yaknayꞌamojkijidu tseꞌe je̱ yakkutojkpata̱jk je̱m je̱ it juuꞌ veꞌe du̱xa̱a̱j Armagedón. Hebreo aajts je̱ꞌe̱ veꞌe.
16 Então, os ajuntaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Vanꞌit tseꞌe je̱ muvuxtojtu̱k ángeles du̱tukte̱mvaach je̱ apa̱jkin je̱m po̱j jo̱o̱tm. Vanꞌitts a̱tseꞌe nꞌamo̱tunajxy toꞌk je̱ ayook je̱m ma̱ja̱ tsapta̱jkm juuꞌ veꞌe je̱m tsapjo̱o̱tm, je̱m joma veꞌe je̱ Nteꞌyam je̱ kyutojku̱n tsu̱u̱jntku̱n. Jidu̱ꞌu̱m tseꞌe vyaajñ:
17 Então, derramou o sétimo anjo a sua taça pelo ar, e saiu grande voz do santuário, do lado do trono, dizendo: Feito está!
18 Vanꞌit tseꞌe je̱ vítsu̱k tyunta̱a̱ꞌpu̱kni, je̱ añu tyumpoꞌoni tyunmo̱o̱ꞌtni, je̱ añu tyumpa̱jni tyuntsaꞌpxni, ma̱kk tseꞌe tyunꞌojxini ya̱ naxviijnit it; ni vinꞌita xa veꞌe je̱ ojx kyanaxy veꞌem ax joꞌn je̱ꞌe̱ veꞌe ñajxy.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra; tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Je̱ babilóniait ciudad, toojk viijnts je̱ꞌe̱ veꞌe ñapya̱a̱jmjini ku veꞌe yꞌojxi; mujaꞌvika̱jxtinu tseꞌe nu̱jom je̱ kajpu̱n pa̱n vinxu̱p toꞌk it toꞌk naxviijn. Vanꞌit tseꞌe je̱ Nteꞌyam du̱jaaꞌmyejts je̱ babilóniait ciudad je̱tseꞌe du̱yaknáxu̱t je̱ tsaachpaatu̱n juuꞌ veꞌe tyuknu̱ke̱jx je̱ jyo̱tꞌaꞌnu̱n ka̱jx.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E lembrou-se Deus da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Kuto̱kika̱jxnu tseꞌe nu̱jom je̱ ko̱pk je̱ ke̱e̱ts je̱ts je̱ naax juuꞌ veꞌe je̱m maaxy na̱a̱j akojkm.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados;
21 Ku̱sta̱jkiva tseꞌe je̱ mú̱jit ta̱a̱xt je̱m tsajviinm je̱tseꞌe ñaxka̱daaky je̱ jayu ñiꞌkxm; toojk arroba naxyts je̱ꞌe̱ veꞌe jyému̱tsa yꞌijt toꞌk jaty. Vyinko̱jtspe̱jttu tseꞌe je̱ jayu je̱ Nteꞌyam je̱ꞌe̱ ka̱jx ku veꞌe je̱ ta̱a̱xt ma̱kk o̱o̱y tyunyaktsaachijidini.
21 também desabou do céu sobre os homens grande saraivada, com pedras que pesavam cerca de um talento; e, por causa do flagelo da chuva de pedras, os homens blasfemaram de Deus, porquanto o seu flagelo era sobremodo grande.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.