Apocalipse 10

Ya̱ʼa̱ tseʼe je̱ nam ko̱jtstán juuʼ veʼe je̱ Nteʼyamˍ xyaktaajnjimdu je̱ nMa̱j Vintsá̱namda Jesucristo ka̱jx (MTONT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Vanꞌitts a̱tseꞌe nꞌix jadoꞌk je̱ ma̱kk ángeles je̱m tsapjo̱o̱tm cha̱a̱ꞌn, vínu̱ts vimpídu̱t. Je̱m tseꞌe kyuvajkm je̱ iiꞌtsu̱ts. Veꞌem tseꞌe je̱ vyiijn je̱ yꞌaaj yꞌajaj yꞌatu̱ꞌkx ax joꞌn je̱ aampa xa̱a̱j, veꞌem tseꞌe je̱ pyoojy je̱ tyek kyeꞌex ax joꞌn je̱ ja̱a̱jn.
1 E vi outro anjo forte que descia do céu, vestido de uma nuvem; por cima da sua cabeça estava o arco-íris; o seu rosto era como o sol, e os seus pés como colunas de fogo,
2 Je̱m tseꞌe toꞌk je̱ na̱k du̱ko̱nꞌit axaaꞌtsvaꞌkxy, je̱tseꞌe je̱ yꞌakaꞌyu̱n tek du̱pu̱u̱jm je̱m maaxy na̱niꞌkxm je̱tseꞌe je̱ yꞌanaju̱tek du̱pu̱u̱jm je̱ja naxku̱jx.
2 e tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o seu pé direito sobre o mar, e o esquerdo sobre a terra,
3 Vanꞌit tseꞌe ma̱kk kya̱jts, veꞌem ax joꞌn je̱ león yꞌaka̱a̱ꞌstu̱k. Ax ku tseꞌe ma̱kk kya̱jts, vanꞌit tseꞌe myo̱tu vuxtojtu̱k je̱ añu yaꞌaxy.
3 e clamou com grande voz, assim como ruge o leão; e quando clamou, os sete trovões fizeram soar as suas vozes.
4 Tá̱vani tseꞌe je̱ vuxtojtu̱k añu yaꞌaxy vyeꞌna, vanꞌitts a̱tseꞌe nꞌukjavye̱tuvaajñ. Vanꞌitts a̱tseꞌe nꞌamo̱tunajxy toꞌk je̱ ayook juuꞌ veꞌe je̱m tsapjo̱o̱tm tso̱o̱ꞌmp. Jidu̱ꞌu̱m tseꞌe vyaajñ:
4 Quando os sete trovões acabaram de soar eu já ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, que dizia: Sela o que os sete trovões falaram, e não o escrevas.
5 Vanꞌit tseꞌe je̱ ángeles juuꞌ a̱tseꞌe nꞌix tyena je̱m maaxy na̱niꞌkxm je̱ts je̱ja naxku̱jx, je̱ꞌe̱ tseꞌe je̱ yꞌakaꞌyu̱n ka̱ꞌa̱j du̱yakpojtu̱k je̱m tsajm tso̱v,
5 O anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita ao céu,
6 je̱tseꞌe je̱ Nteꞌyam du̱yaknajxy, je̱ꞌe̱ juuꞌ veꞌe xa̱ꞌma ka̱jx ijtp je̱tseꞌe du̱pu̱u̱jm ya̱ tsajmit it, ya̱ naxviijnit it, je̱ maaxy na̱a̱j, je̱ts nu̱jom juuꞌ jatyeꞌe ijtp. Vanꞌit tseꞌe vyaajñ:
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, o qual criou o céu e o que nele há, e a terra e o que nela há, e o mar e o que nele há, que não haveria mais demora,
7 Ku xa veꞌe du̱paatnit pa̱n vinꞌiteꞌe je̱ muvuxtojtu̱k ángeles du̱tukxoꞌoxu̱t je̱ trompeta, ta̱ tseꞌe tyunju̱ kya̱tsju̱ vyeꞌna juuꞌ veꞌe je̱ Nteꞌyam ñu̱pa̱a̱jmtki je̱tseꞌe kyayaknu̱java yꞌijt, veꞌem ax joꞌn je̱ꞌe̱ veꞌe du̱tuknu̱jaꞌvi je̱ myutoompada je̱ myupa̱jkpada, je̱ Nteꞌyam je̱ yꞌayook ko̱jtsnajxpata̱jkta.
7 mas que nos dias da voz do sétimo anjo, quando este estivesse para tocar a trombeta, se cumpriria o mistério de Deus, como anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Je̱ ayook juuꞌ a̱tseꞌe nꞌamo̱tunajx je̱tseꞌe je̱m tsapjo̱o̱tm kya̱daꞌaky, xmuko̱jtsnuvats a̱tseꞌe, je̱ts a̱tseꞌe xnu̱u̱jmi:
8 A voz que eu do céu tinha ouvido tornou a falar comigo, e disse: Vai, e toma o livro que está aberto na mão do anjo que se acha em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Na̱jkxts a̱tseꞌe joma veꞌe je̱ ángeles je̱ts a̱tseꞌe nꞌamo̱tu je̱ na̱k. Vanꞌitts a̱tseꞌe xnu̱u̱jmi:
9 E fui ter com o anjo e lhe pedi que me desse o livrinho. Disse-me ele: Toma-o, e come-o; ele fará amargo o teu ventre, mas na tua boca será doce como mel.
10 Vanꞌitts a̱tseꞌe je̱ ángeles je̱ na̱k ntukka̱ko̱nvaach je̱ts a̱tseꞌe nju̱ꞌkx. Veꞌem tseꞌe yꞌijt yap a̱ts nꞌávup ax joꞌn je̱ poꞌojk paꞌajk. Ax kuts a̱tseꞌe nja̱ꞌkxku̱jx, taꞌaminu tseꞌe yam a̱ts njo̱o̱tm.
10 Tomei o livrinho da mão do anjo, e o comi; e na minha boca era doce como mel; mas depois que o comi, o meu ventre ficou amargo.
11 Vanꞌitts a̱tseꞌe xnu̱u̱jmi:
11 Então me disseram: Importa que profetizes outra vez a muitos povos, e nações, e línguas, e reis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.