2 Coríntios 5

Ya̱ʼa̱ tseʼe je̱ nam ko̱jtstán juuʼ veʼe je̱ Nteʼyamˍ xyaktaajnjimdu je̱ nMa̱j Vintsá̱namda Jesucristo ka̱jx (MTONT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ku̱x nmu̱jaꞌvinup a̱a̱tseꞌe je̱ts ku veꞌe a̱a̱ts ya̱ nniꞌkx ya̱ nko̱pk kyutó̱kiyu̱t, veꞌem ax joꞌn toꞌk je̱ ta̱jk kyuto̱ki joꞌn, xmo̱o̱ynupts a̱a̱tseꞌe je̱ Nteꞌyam je̱ niꞌkx je̱ ko̱pk joma a̱a̱tseꞌe ntsa̱a̱nat, juuꞌ veꞌe ka je̱ jayu pú̱map, juuꞌ veꞌe xa̱ꞌma ka̱jx ijtnup je̱m tsapjo̱o̱tm.
1 Porque sabemos que, se a nossa casa terrestre deste tabernáculo se desfizer, temos de Deus um edifício, uma casa não feita por mãos, eterna, nos céus.
2 Namvaat a̱a̱tseꞌe njayep ya̱ niꞌkx ya̱ ko̱pk juuꞌ veꞌe u̱xyam, veꞌemts a̱a̱tseꞌe ax joꞌn je̱ ta̱ꞌa̱xta̱jk yꞌu̱j yaꞌaxy ku veꞌe je̱ yꞌónu̱k du̱yakke̱ꞌe̱xuvaꞌañ, o̱o̱yts a̱a̱tseꞌe ntuntsa̱k je̱ts a̱a̱tseꞌe je̱ Nteꞌyam xmo̱o̱ynit je̱ niꞌkx je̱ ko̱pk juuꞌ a̱a̱tseꞌe njaye̱jpnup je̱m tsapjo̱o̱tm
2 Pois neste tabernáculo nós gememos, desejando muito ser revestidos da nossa habitação que é do céu,
3 je̱ts a̱a̱tseꞌe veꞌem nkaꞌítu̱t ax joꞌn je̱ jayu juuꞌ veꞌe nu̱vaꞌajts a̱xvaꞌajts.
3 se é que, estando vestidos, não formos achados nus.
4 Tsaachvinmaaypts a̱a̱tseꞌe ku̱xeꞌe a̱a̱ts ya̱ naxviijnit niꞌkxu̱ko̱pk njayep, ntsaachjaꞌvipts a̱a̱tseꞌe ax joꞌn a̱a̱tseꞌe yaja nꞌit; ka je̱ꞌe̱pts a̱a̱tseꞌe ntsa̱jkp je̱ts a̱a̱tseꞌe je̱ Nteꞌyam ya̱ pak niꞌkxu̱ko̱pk xyakke̱e̱kjat, je̱ꞌe̱ a̱a̱tseꞌe ntsa̱jkp je̱ts a̱a̱tseꞌe xmo̱o̱ynit je̱ nam niꞌkxu̱ko̱pk. Veꞌem tseꞌe ya̱ niꞌkx ya̱ ko̱pk juuꞌ a̱a̱tseꞌe njayejpp, juuꞌ veꞌe o̱o̱ꞌkp, veꞌem tseꞌe vyimpijtnit toꞌk je̱ niꞌkx je̱ ko̱pk juuꞌ veꞌe ni je̱ vinꞌita ko̱o̱ꞌkꞌo̱o̱ꞌknup.
4 Porque, na verdade, nós, os que estamos neste tabernáculo, gememos oprimidos, porque não queremos ser despidos, mas sim revestidos, para que o mortal seja absorvido pela vida.
5 Je̱ Nteꞌyam tseꞌe viinm du̱nu̱pa̱a̱jmtki je̱tseꞌe veꞌem tyónju̱t kyó̱tsju̱t, je̱ꞌe̱ tseꞌe du̱ke̱jx je̱ Espíritu Santo je̱tseꞌe yꞌijtnit yam a̱a̱ts njaꞌvin ka̱jxm je̱ts a̱a̱ts ya̱ꞌa̱ veꞌe xtuknu̱java.
5 Ora, quem para isto mesmo nos preparou foi Deus, o qual nos deu como penhor o Espírito.
6 Je̱ꞌe̱ ka̱jxts a̱a̱tseꞌe xa̱ꞌma ka̱jx nꞌit toꞌk aaj toꞌk jo̱o̱t je̱ts a̱a̱tseꞌe nnu̱java je̱ts namvaat a̱a̱tseꞌe ya̱ niꞌkx ya̱ ko̱pk njayep, kaꞌats a̱a̱tseꞌe nꞌit je̱m je̱ Ma̱ja̱ Vintsá̱n vyinkojkm;
6 Temos, portanto, sempre bom ânimo, sabendo que, enquanto estamos presentes no corpo, estamos ausentes do Senhor
7 ku̱x je̱ꞌe̱ xa a̱a̱tseꞌe nꞌaꞌixp juuꞌ veꞌe kayakꞌixp, ka je̱ꞌe̱p juuꞌ veꞌe yakꞌixp.
7 {porque andamos por fé, e não por vista};
8 Toꞌk aaj toꞌk jo̱o̱t a̱a̱tseꞌe nꞌit, njatsa̱jkpts a̱a̱tseꞌe je̱ts a̱a̱tseꞌe ya̱ nniꞌkx ya̱ nko̱pk nma̱a̱tnavyaꞌkxju̱t je̱ts a̱a̱tseꞌe nꞌijtnit joma veꞌe je̱ Ma̱ja̱ Vintsá̱n.
8 temos bom ânimo, mas desejamos antes estar ausentes deste corpo, para estarmos presentes com o Senhor.
9 Je̱ꞌe̱ a̱a̱tseꞌe nyakvinkó̱pkip je̱ts a̱a̱tseꞌe ntónu̱t juuꞌ veꞌe je̱ Ma̱ja̱ Vintsá̱n cha̱jkp, pa̱n njayejpp a̱a̱tseꞌe ya̱ nniꞌkx ya̱ nko̱pk uk pa̱n kaꞌa.
9 Pelo que também nos esforçamos para ser-lhe agradáveis, quer presentes, quer ausentes.
10 Ku̱x toꞌk ka̱ꞌa̱jyji veꞌe je̱ jayu du̱vinténidinit je̱ Cristo je̱tseꞌe yakto̱kimpayo̱ꞌydinit, veꞌem tseꞌe toꞌk jadoꞌk yakmo̱o̱ydinit juuꞌ veꞌe tukka̱daakju̱dup, pa̱n o̱y uk pa̱n ka o̱y je̱ꞌe̱ veꞌe juuꞌ veꞌe tu̱du̱tonda tu̱du̱ko̱tsta ku veꞌe je̱ niꞌkx je̱ ko̱pk ma̱a̱t tu̱yꞌitta.
10 Porque é necessário que todos nós sejamos manifestos diante do tribunal de Cristo, para que cada um receba o que fez por meio do corpo, segundo o que praticou, o bem ou o mal.
11 Ku̱x a̱a̱tseꞌe nnu̱java vintso̱ je̱ꞌe̱ veꞌe ku veꞌe je̱ Nteꞌyam yaktsa̱ꞌa̱ga, je̱ꞌe̱ ka̱jxts a̱a̱tseꞌe nꞌix pa̱n vintso̱ a̱a̱tseꞌe je̱ jayu ntukpá̱ku̱t je̱ tu̱vu̱tooꞌ. Ñu̱jaꞌvip tseꞌe je̱ Nteꞌyam vintso̱ a̱a̱tseꞌe njáyuva njoojntyka, nꞌaꞌixpts a̱tseꞌe je̱ts mnu̱jaꞌvidupeꞌe je̱ts o̱y je̱ꞌe̱ veꞌe juuꞌ a̱a̱tseꞌe ntuump nka̱jtsp.
11 Portanto, conhecendo o temor do Senhor, procuramos persuadir os homens; mas, a Deus já somos manifestos, e espero que também nas vossas consciências sejamos manifestos.
12 Kaꞌats a̱tseꞌe veꞌem nvaꞌañ je̱ts a̱a̱tseꞌe nnamyá̱jajat, je̱ꞌe̱ a̱tseꞌe ntsa̱jkp je̱tseꞌe xnu̱jávadat je̱ts o̱y je̱ꞌe̱ veꞌe juuꞌ a̱a̱tseꞌe ntuump nka̱jtsp, veꞌem tseꞌe mꞌo̱ꞌyixjadat je̱tseꞌe xyakꞌamo̱ꞌo̱ttat je̱ jáyuda juuꞌ veꞌe namyá̱jijidup je̱ꞌe̱ ka̱jxta pa̱n pa̱n jatyeꞌe du̱toondup juuꞌ veꞌe je̱ nu̱may jayu cho̱jktup je̱tseꞌe du̱kayakvinkó̱pkada vintso̱ veꞌe je̱ jayu je̱ jyo̱o̱tta je̱ jyaꞌvinda.
12 Não nos recomendamos outra vez a vós, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes por nossa causa, a fim de que tenhais resposta para os que se gloriam na aparência, e não no coração.
13 Je̱meꞌe je̱ jayu juuꞌ a̱a̱tseꞌe xtijtup ka víjap. Ax pa̱n ka víjapts a̱a̱tseꞌe, je̱ Nteꞌyam ka̱jxts je̱ꞌe̱ veꞌe; ax pa̱n vijts a̱a̱tseꞌe, miits ka̱jxta tseꞌe.
13 Porque, se enlouquecemos, é para Deus; se conservamos o juízo, é para vós.
14 Je̱ tso̱jku̱n juuꞌ veꞌe je̱ Cristo pya̱a̱m yam a̱a̱ts njaꞌvin ka̱jxm, ya̱ꞌa̱ts a̱a̱tseꞌe xka̱ꞌmip, ku̱x nmu̱jaꞌvinup a̱a̱tseꞌe je̱ts je̱ꞌe̱ veꞌe toꞌk xkuꞌo̱o̱ꞌkimdu. Ax je̱ꞌe̱ ka̱jx tseꞌe ku̱xeꞌe toꞌk ka̱ꞌa̱jyji je̱ jayu du̱kuꞌo̱o̱ꞌki, toꞌk ka̱ꞌa̱jyji tseꞌe je̱ jayu yꞌit je̱m je̱ o̱o̱ꞌku̱n kya̱ꞌm.
14 Pois o amor de Cristo nos constrange, porque julgamos assim: se um morreu por todos, logo todos morreram;
15 Ax je̱ꞌe̱ tseꞌe ukꞌo̱o̱ꞌk anañu̱joma je̱ jayu ka̱jx je̱tseꞌe jyoojntykidinit ka je̱ yꞌavintso̱ vinmaꞌyu̱n ka̱jxapta, je̱ Cristo ka̱jxeꞌe, je̱ꞌe̱ juuꞌ veꞌe ukꞌo̱o̱ꞌk je̱ꞌe̱ ka̱jxta je̱tseꞌe jyoojntykpa̱jknuva.
15 e ele morreu por todos, para que os que vivem não vivam mais para si, mas para aquele que por eles morreu e ressuscitou.
16 Kaꞌa tseꞌe je̱ jayu du̱nu̱jávada vintso̱ veꞌe je̱ jayu je̱ jyáyuvinda je̱ jyoojntykinda ku veꞌe ko̱o̱jyji je̱ jayu du̱ꞌaꞌíxtu̱kta. Veꞌem a̱a̱tseꞌe nnasjaꞌvi je̱ts veꞌemeꞌe je̱ Cristo ax joꞌn jyapa̱na; ax kuts a̱a̱ts je̱ꞌe̱ veꞌe nꞌixa, kaꞌats a̱a̱tseꞌe veꞌem nꞌukvinmaayni.
16 Por isso daqui por diante a ninguém conhecemos segundo a carne; e, ainda que tenhamos conhecido Cristo segundo a carne, contudo agora já não o conhecemos desse modo.
17 Ax veꞌem tseꞌe, pa̱n pa̱n tseꞌe ijtp toꞌk muk je̱ Cristo ma̱a̱t, je̱ nam joojntykints je̱ꞌe̱ veꞌe jyayejpp, ta̱ xa veꞌe ñaxy juuꞌ veꞌe tu̱yꞌit, tum namts je̱ꞌe̱ veꞌe juuꞌ jaty tu̱tyaanni.
17 Pelo que, se alguém está em Cristo, nova criatura é; as coisas velhas já passaram; eis que tudo se fez novo.
18 Ax je̱ Nteꞌyamts ya̱ꞌa̱ veꞌe nu̱jom du̱tonka̱jx, je̱ꞌe̱ tseꞌe xmujo̱tꞌo̱ꞌyimdinu je̱ꞌe̱ ma̱a̱t je̱ Cristo ka̱jx, je̱ꞌe̱ts a̱a̱tseꞌe xmo̱o̱y je̱ toonk je̱ts a̱a̱tseꞌe je̱ jayu ntuknu̱jávadat vintso̱ veꞌe yꞌíttat o̱y jo̱o̱t je̱ Nteꞌyam ma̱a̱t.
18 Mas todas as coisas provêm de Deus, que nos reconciliou consigo mesmo por Cristo, e nos confiou o ministério da reconciliação;
19 Je̱ maaꞌyu̱n ka̱jx juuꞌ veꞌe je̱ Cristo tyoon, je̱ꞌe̱ ka̱jx tseꞌe je̱ Nteꞌyam je̱ jayu du̱ko̱o̱ꞌkmujo̱tꞌaajnjini, ax veꞌem tseꞌe je̱ Nteꞌyam je̱ jayu du̱katukkuvet je̱ tyo̱kin je̱ts a̱a̱tseꞌe xtukka̱ta̱jki ya̱ o̱y ka̱ts ya̱ o̱y ayook je̱ts a̱a̱tseꞌe je̱ jayu nvaajnjadat.
19 pois que Deus estava em Cristo reconciliando consigo o mundo, não imputando aos homens as suas transgressões; e nos encarregou da palavra da reconciliação.
20 Je̱ꞌe̱ a̱a̱tseꞌe xpa̱a̱m je̱ts a̱a̱tseꞌe nꞌit je̱ Cristo je̱ kyuká̱tsiva. Nmunooꞌkxtktupts a̱ts miitseꞌeda, veꞌem ax joꞌn je̱ Nteꞌyam viinm ku̱mmunooꞌkxtkjidi joꞌn, je̱ Cristo ka̱jxts a̱ts miitseꞌe nmunooꞌkxtu̱kta je̱tseꞌe mnamyujo̱tꞌó̱yajadat ma̱a̱t je̱ Nteꞌyam.
20 De sorte que somos embaixadores por Cristo, como se Deus por nós vos exortasse. Rogamo-vos, pois, por Cristo que vos reconcilieis com Deus.
21 Kaꞌa xa veꞌe je̱ Cristo tyo̱kintuujn; ax u̱u̱ꞌm ka̱jxta tseꞌe je̱ Nteꞌyam pya̱a̱jmji ax joꞌn je̱ tó̱kinax jayu ku̱yꞌijt joꞌn. Veꞌem tseꞌe du̱tuujn je̱tseꞌe toꞌk muk je̱ Cristo ma̱a̱t o̱y jo̱o̱t nꞌijtumdinit je̱ Nteꞌyam ma̱a̱t.
21 Àquele que não conheceu pecado, Deus o fez pecado por nós; para que nele fôssemos feitos justiça de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.