2 Coríntios 2
Ya̱ʼa̱ tseʼe je̱ nam ko̱jtstán juuʼ veʼe je̱ Nteʼyamˍ xyaktaajnjimdu je̱ nMa̱j Vintsá̱namda Jesucristo ka̱jx (MTONT) vs NVI
1 Je̱ꞌe̱ ka̱jxts a̱tseꞌe mpayo̱ꞌy je̱ts kaꞌa a̱ts miitseꞌe nyaktsaachvinmaaydinuvat ku a̱ts miitseꞌe na̱jkx nkuꞌíxtinuva.
1 De modo que resolvi não lhes fazer outra visita que causasse tristeza.
2 Ku̱x pa̱n a̱ts miitseꞌe ku̱nyaktsaachvinmáyda, ¿pa̱nts je̱ꞌe̱ veꞌe juuꞌ a̱tseꞌe xyakxo̱o̱ndu̱kup? Miitsjyam xa je̱ꞌe̱ veꞌeda juuꞌ a̱tseꞌe ku̱nyaktsaachvinmaaydi.
2 Pois, se os entristeço, quem me alegrará senão vocês, a quem tenho entristecido?
3 Je̱ꞌe̱ ka̱jxts a̱ts miitseꞌe veꞌem nmu̱jaꞌyidi ku̱x kaꞌa a̱tseꞌe nna̱jkxuvaajñ joma veꞌe miitsta je̱ts a̱ts miitseꞌe ku̱nkuꞌíxtinuva je̱ tsaachvinmaꞌyu̱n ma̱a̱t, miitsta, juuꞌ a̱tseꞌe ku̱xyakxo̱o̱jntkti. Nayjaꞌvijinup a̱tseꞌe tyu̱va je̱ts ku a̱tseꞌe nxo̱o̱ndu̱k, mxo̱o̱jntktuvapts miitseꞌeda.
3 Escrevi como escrevi para que, quando eu for, não seja entristecido por aqueles que deveriam alegrar-me. Estava confiante em que todos vocês compartilhariam da minha alegria.
4 Ku̱x ku xa a̱ts miitseꞌe nnu̱jaꞌyidi, vaꞌajts tsaachvinmaaypts a̱tseꞌe nveꞌna je̱ts a̱tseꞌe o̱o̱y ntunnavyinmaꞌyu̱nmo̱o̱jyji, yaaxts a̱tseꞌe. Ax ka je̱ꞌe̱ ka̱jxapts a̱ts miitseꞌe nnu̱jaꞌyidi je̱tseꞌe nyaktsaachvinmáydat; je̱ꞌe̱ ka̱jxeꞌe je̱tseꞌe xnu̱jávadat je̱ts o̱o̱y a̱ts miitseꞌe ntuntso̱kta.
4 Pois eu lhes escrevi com grande aflição e angústia de coração, e com muitas lágrimas: não para entristecê-los, mas para que soubessem como e profundo o meu amor por vocês.
5 Ax pa̱n je̱m tseꞌe juuꞌ veꞌe je̱ tsaachvinmaꞌyu̱n du̱yakjé̱jidu, ka á̱tsjyapts je̱ꞌe̱ veꞌe xyaktsaachvinmaaydu, nay veꞌempa veꞌe anañu̱joma miitsta.
5 Se alguém tem causado tristeza, não o tem causado apenas a mim, mas também, em parte, para eu não ser demasiadamente severo, a todos vocês.
6 Je̱ tsaachpaatu̱n juuꞌ veꞌe mpa̱a̱jmjidu je̱ jayu juuꞌ veꞌe myaktsaachvinmaaydu, vaꞌants vanxu̱pji du̱ꞌitu̱;
6 A punição que lhe foi imposta pela maioria é suficiente.
7 ñojkꞌó̱y me̱e̱ꞌkxjada je̱ tyo̱kin je̱tseꞌe xyakjo̱tꞌamá̱jadat ku̱x ku veꞌe je̱ tsaachvinmaꞌyu̱n du̱kamuté̱nat.
7 Agora, pelo contrário, vocês devem perdoar-lhe e consolá-lo, para que ele não seja dominado por excessiva tristeza.
8 Je̱ꞌe̱ ka̱jxts a̱ts miitseꞌe nmunooꞌkxtu̱kta je̱tseꞌe xtuknu̱jaꞌvidinuvat je̱ts mtso̱jktup miits je̱ꞌe̱ veꞌe.
8 Portanto, eu lhes recomendo que reafirmem o amor que têm por ele.
9 Je̱ꞌe̱ ka̱jxts a̱ts miitseꞌe nnu̱jaꞌyidi je̱ts a̱tseꞌe nnu̱jávat pa̱n mka̱tsu̱pa̱jktup ijkeꞌe.
9 Eu lhes escrevi com o propósito de saber se vocês seriam aprovados, isto é, se seriam obedientes em tudo.
10 Je̱ jayu juuꞌ miitseꞌe mto̱kinme̱e̱ꞌkxtup, nto̱kinme̱e̱ꞌkxpapts a̱ts je̱ꞌe̱ veꞌe. Je̱ts je̱ꞌe̱ juuꞌ a̱tseꞌe tu̱nto̱kinmeeꞌkx, pa̱n je̱meꞌe je̱ tyo̱kin je̱ts a̱tseꞌe nme̱e̱ꞌkxu̱t, miits ka̱jxtats a̱tseꞌe veꞌem tu̱ntún je̱ja je̱ Cristo vyinkujk,
10 Se vocês perdoam a alguém, eu também perdôo; e aquilo que perdoei, se é que havia alguma coisa para perdoar, perdoei na presença de Cristo, por amor a vocês,
11 veꞌem tseꞌe je̱ Satanás nkaꞌitu̱mo̱ꞌyumdat je̱tseꞌe xkahꞌama̱a̱daaguimdat, ku̱x nmu̱jaꞌvimdup xa u̱u̱ꞌmeꞌe je̱ts ti veꞌe ñu̱pa̱a̱jmtkip.
11 a fim de que Satanás não tivesse vantagem sobre nós; pois não ignoramos as suas intenções.
12 Ku a̱tseꞌe nje̱ꞌy je̱m trooasit kyajpu̱n ka̱jxm, o̱o̱yts a̱tseꞌe xtunꞌo̱ꞌyixji je̱ts a̱tseꞌe je̱ jayu nvaajnjidi je̱ o̱y ka̱ts je̱ o̱y ayook,
12 Quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo e vi que o Senhor me havia aberto uma porta,
13 ax kaꞌats a̱tseꞌe toꞌk aaj toꞌk jo̱o̱t nꞌijt ku̱xeꞌe a̱ts nkapaaty je̱ nꞌútsamda je̱ nꞌajchamda Tito. Je̱ꞌe̱ ka̱jxts a̱tseꞌe je̱m ntso̱o̱ꞌnni je̱ts a̱tseꞌe nje̱ꞌy yaja macedóniait yꞌit ja̱a̱t.
13 ainda assim, não tive sossego em meu espírito, porque não encontrei ali meu irmão Tito. Por isso, despedi-me deles e fui para a Macedônia.
14 Kuka̱jtsja tseꞌe je̱ Nteꞌyam du̱tsa̱k, je̱ꞌe̱ a̱a̱tseꞌe xa̱ꞌma ka̱jx xyakma̱a̱daakp je̱ Cristo Jesús ka̱jx. Ijtpts a̱a̱tseꞌe veꞌem ax joꞌn je̱ paꞌajk xooꞌkpa juuꞌ veꞌe du̱yakpaꞌajkxooꞌkpa̱jkka̱jxp toꞌk je̱ ta̱jk, ijtpts a̱a̱tseꞌe je̱ jayu ntuknu̱java je̱ Nteꞌyam je̱ kya̱ts je̱ yꞌayook vinxu̱p toꞌk it toꞌk naxviijn.
14 Mas graças a Deus, que sempre nos conduz vitoriosamente em Cristo e por nosso intermédio exala em todo lugar a fragrância do seu conhecimento;
15 Ku̱x veꞌem xa a̱a̱tseꞌe je̱ Nteꞌyam xjayep ax joꞌn a̱a̱tseꞌe ku̱nꞌijt je̱ paꞌajk xooꞌkpa juuꞌ veꞌe je̱ Cristo ku̱du̱jayep, ntuknu̱jaꞌvipts a̱a̱tseꞌe je̱ kya̱ts je̱ yꞌayook pa̱n pa̱n jatyeꞌe je̱ tyo̱kin nu̱vaatsju̱dup je̱ts nay veꞌempa pa̱n pa̱n jatyeꞌe vintó̱kidup.
15 porque para Deus somos o aroma de Cristo entre os que estão sendo salvos e os que estão perecendo.
16 Je̱ꞌe̱ pa̱n pa̱n jatyeꞌe vintó̱kidup, veꞌemts a̱a̱ts je̱ꞌe̱ veꞌe xjávada ax joꞌn juuꞌ veꞌe o̱o̱ꞌk je̱tseꞌe xyuuꞌk, je̱ chaachpaatu̱nts a̱a̱tseꞌe nꞌavaꞌnip; ax je̱ꞌe̱ tseꞌe pa̱n pa̱n jatyeꞌe je̱ Nteꞌyam yaktso̱o̱kju̱dup, veꞌemts a̱a̱ts je̱ꞌe̱ veꞌe xjávada ax joꞌn je̱ paꞌajk xooꞌkpa, xa̱ꞌma ka̱jx tseꞌe jyoojntykidinit je̱ꞌe̱ ka̱jx juuꞌ a̱a̱tseꞌe je̱ jayu nvaajnjidup. ¿Ax pa̱nts nꞌiteꞌe o̱ꞌyixjup je̱tseꞌe ya̱ toonk du̱tónu̱t?
16 Para estes somos cheiro de morte; para aqueles fragrância de vida. Mas, quem está capacitado para tanto?
17 Ax kaꞌats a̱a̱tseꞌe nveꞌema ax joꞌn je̱ nu̱may jayu juuꞌ veꞌe du̱tukmeempa̱jktup je̱ Nteꞌyam je̱ yꞌayook; toꞌk mukts a̱a̱tseꞌe nꞌit je̱ Cristo ma̱a̱t, toꞌk aaj toꞌk jo̱o̱tts a̱a̱tseꞌe je̱ jayu juuꞌ nvaajñja je̱ja je̱ Nteꞌyam vyinkujk, juuꞌ a̱a̱tseꞌe xke̱jxp.
17 Ao contrário de muitos, não negociamos a palavra de Deus visando lucro; antes, em Cristo falamos diante de Deus com sinceridade, como homens enviados por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.