2 Coríntios 1

Ya̱ʼa̱ tseʼe je̱ nam ko̱jtstán juuʼ veʼe je̱ Nteʼyamˍ xyaktaajnjimdu je̱ nMa̱j Vintsá̱namda Jesucristo ka̱jx (MTONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 A̱tseꞌe je̱ Pablo, je̱ Nteꞌyam a̱tseꞌe xvinko̱o̱n je̱ts a̱tseꞌe nꞌítu̱t je̱ Jesucristo je̱ kyuká̱tsiva. A̱ts je̱ts je̱ nꞌútsamda je̱ nꞌajchamda Timoteo, máyam a̱a̱tseꞌe je̱ Dios ntuknu̱ke̱xta je̱ jaanchjaꞌvivata̱jkta juuꞌ veꞌe nayꞌamojkijidup je̱m coriintovit kyajpu̱n ka̱jxm, je̱ts nu̱jom je̱ Nteꞌyam je̱ jyayu juuꞌ veꞌe ijttup je̱m acáyait yꞌit jo̱o̱tm.
1 Eu, Paulo, chamado pela vontade de Deus para ser apóstolo de Cristo Jesus, escrevo esta carta, com nosso irmão Timóteo, à igreja de Deus em Corinto e a todo o seu povo santo em toda a Acaia.
2 Je̱ Nteꞌyam, juuꞌ veꞌe nTeeꞌimdup, je̱ts je̱ nMa̱ja̱ Vintsá̱namda Jesucristo, je̱ꞌe̱ tseꞌe mkunooꞌkxjadap je̱tseꞌe mꞌijttinit je̱ yꞌo̱y jo̱o̱t ma̱a̱tta.
2 Que Deus, nosso Pai, e o Senhor Jesus Cristo lhes deem graça e paz.
3 Yakma̱ja yakjaancha tseꞌe yꞌijtnit je̱ Nteꞌyam, je̱ nMa̱ja̱ Vintsá̱namda Jesucristo je̱ Tyeeꞌ, je̱ nTeeꞌamda, juuꞌ veꞌe xnu̱ꞌixka̱daakumdup je̱tseꞌe xyakjo̱tꞌamá̱jimda.
3 Louvado seja Deus, Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, Pai misericordioso e Deus de todo encorajamento.
4 Je̱ꞌe̱ts a̱a̱tseꞌe xyakjo̱tꞌamá̱jip pa̱n ti tsaachpaatu̱n a̱a̱tseꞌe nyaknajxyp, ax veꞌemts a̱a̱tseꞌe nyakjo̱tꞌamá̱jiduvat pa̱n pa̱n jatyeꞌe tsaachpaattup je̱ jo̱tꞌama̱jin ma̱a̱t juuꞌ a̱a̱tseꞌe je̱ Nteꞌyam xmo̱o̱yp ku a̱a̱tseꞌe ntsaachpaaꞌty.
4 Ele nos encoraja em todas as nossas aflições, para que, com o encorajamento que recebemos de Deus, possamos encorajar outros quando eles passarem por aflições.
5 Ku a̱a̱tseꞌe ntsaachpaaꞌty ax joꞌn je̱ Cristo chaachpaaty joꞌn, je̱ꞌe̱ ka̱jx ku a̱a̱tseꞌe toꞌk muk nꞌit je̱ꞌe̱ ma̱a̱t, nay veꞌempats a̱a̱tseꞌe je̱ Cristo xyakjo̱tꞌama̱ja je̱ꞌe̱ ka̱jx ku a̱a̱tseꞌe toꞌk muk nꞌit je̱ꞌe̱ ma̱a̱t.
5 Pois, quanto mais sofrimento por Cristo suportarmos, mais encorajamento será derramado sobre nós por meio de Cristo.
6 Je̱ꞌe̱ ka̱jxts a̱a̱tseꞌe ntsaachpaaꞌty je̱tseꞌe xjaye̱jptinit je̱ jo̱tꞌama̱jin je̱ts je̱ joojntykin juuꞌ veꞌe xa̱ꞌma ka̱jx ijtp. Je̱ Nteꞌyam a̱a̱tseꞌe xyakjo̱tꞌamá̱jip, veꞌemts miitseꞌe a̱a̱ts ka̱jx mjo̱tꞌamá̱jiduvat je̱tseꞌe xmuté̱nadat je̱ tsaachpaatu̱n, veꞌem ax joꞌn a̱a̱tseꞌe je̱ tsaachpaatu̱n nmutena.
6 Mesmo quando estamos sobrecarregados de aflições, é para o encorajamento e a salvação de vocês. Pois, quando somos encorajados, certamente encorajaremos vocês, e então vocês poderão suportar pacientemente os mesmos sofrimentos que nós.
7 Toꞌk aaj toꞌk jo̱o̱tts a̱a̱tseꞌe njava je̱ts ta̱m miitseꞌe mnaajkꞌítjada je̱ Nteꞌyam ma̱a̱t. Ku̱x ku xa miitseꞌe je̱ tsaachpaatu̱n xyaknaxta, veꞌem ax joꞌn a̱a̱tseꞌe je̱ tsaachpaatu̱n nyaknajxpa, myakjo̱tꞌamá̱jijiduvapts miitseꞌe je̱ Nteꞌyam, veꞌem ax joꞌn a̱a̱ts je̱ꞌe̱ veꞌe xyakjo̱tꞌama̱ja.
7 Temos firme esperança de que, assim como vocês participam de nossos sofrimentos, também participarão de nosso encorajamento.
8 Utsta ajchta utsta tsa̱ꞌa̱da, ntsa̱jkp xa a̱tseꞌe je̱tseꞌe xnu̱jávadat vintso̱ a̱tseꞌe ntsaachpaaty je̱m ásiait yꞌit jo̱o̱tm, vaꞌajts ma̱kk xa je̱ꞌe̱ veꞌe tyunꞌijt, veꞌemts a̱tseꞌe nꞌukvinmaajy je̱ts kaꞌa a̱tseꞌe ku̱nꞌama̱a̱daagui je̱ tsaachpaatu̱n, ku̱nkuꞌo̱o̱ꞌki a̱tseꞌe.
8 Irmãos, queremos que saibam das aflições pelas quais passamos na província da Ásia. Fomos esmagados e oprimidos além da nossa capacidade de suportar, e pensamos que não sobreviveríamos.
9 Veꞌem a̱tseꞌe nnayjaꞌviji ax joꞌn je̱ jayu pa̱n pa̱neꞌe je̱ yꞌo̱o̱ꞌku̱n kutúkani. Ni vinxú̱pats a̱tseꞌe xkaꞌo̱ꞌyixji je̱ts a̱tseꞌe ku̱nkukeek je̱ tsaachpaatu̱n. Je̱ꞌe̱ ka̱jxts ya̱ꞌa̱ veꞌe tyoojnji kyo̱jtsji je̱ts a̱tseꞌe viinm nkanayjávajat, je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ts a̱tseꞌe toꞌk ka̱ꞌa̱jyji nnapyá̱mju̱t je̱m je̱ Nteꞌyam yꞌam kya̱ꞌm, juuꞌ veꞌe je̱ o̱o̱ꞌkpata̱jk du̱yakjoojntykpa̱jknuvap.
9 De fato, esperávamos morrer. Mas, como resultado, deixamos de confiar em nós mesmos e aprendemos a confiar somente em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Je̱ Nteꞌyam xa a̱tseꞌe xꞌix xjaye̱jp ku a̱tseꞌe ma̱kk je̱ ajaꞌvin je̱ atsa̱ꞌkin nyaknajxy, je̱ꞌe̱ts a̱tseꞌe xjaaꞌkꞌíxup xjaaꞌkjayé̱pup ku a̱tseꞌe je̱ ajaꞌvin je̱ atsa̱ꞌkin njaaꞌkyaknáxu̱t. Toꞌk aaj toꞌk jo̱o̱tts a̱tseꞌe vinjava ntañ je̱ts a̱tseꞌe xjaaꞌkꞌíxu̱t xjaaꞌkjayé̱pu̱t
10 Ele nos livrou do perigo mortal, e nos livrará outra vez. Nele depositamos nossa esperança, e ele continuará a nos livrar.
11 je̱ꞌe̱ ka̱jx ku a̱ts miitseꞌe xputá̱kada ku a̱tseꞌe xnu̱tsapko̱tsta. Ax pa̱n nu̱mayts a̱tseꞌe je̱ jayu xnu̱tsapko̱tsta, veꞌem tseꞌe nu̱may je̱ jayu je̱ Nteꞌyam du̱kuko̱jtsjadat je̱ maaꞌyu̱n ka̱jx juuꞌ a̱tseꞌe je̱ Nteꞌyam xtoojnjip.
11 E vocês nos têm ajudado ao orar por nós. Então muitos darão graças porque Deus, em sua bondade, respondeu a tantas orações feitas em nosso favor.
12 Je̱ja xa veꞌe toꞌk viijn juuꞌ a̱tseꞌe ntukxo̱o̱jntkp, je̱ꞌe̱ts je̱ꞌe̱ veꞌe ku a̱tseꞌe nkatinatyukjávaja je̱ts a̱tseꞌe vaꞌajts aaj vaꞌajts jo̱o̱t je̱ts toꞌk aaj toꞌk jo̱o̱t ntsu̱u̱na yaja naxviijn, ax nu̱yojkts a̱tseꞌe nxo̱o̱ndu̱k ku a̱tseꞌe veꞌem nmaajkꞌítju̱ miits ma̱a̱tta. Je̱ Nteꞌyam a̱tseꞌe xtoojnjip je̱ maaꞌyu̱n je̱ts a̱tseꞌe veꞌem njoojntyka; kaꞌa a̱tseꞌe njoojntyka je̱ naxviijnit jayu je̱ vyinmaꞌyu̱n ka̱jx.
12 Podemos dizer com certeza e com a consciência limpa que temos vivido em santidade e sinceridade dadas por Deus. Dependemos da graça divina, e não da sabedoria humana. É dessa forma que nos temos conduzido diante do mundo e, especialmente, em relação a vocês.
13 Je̱ꞌe̱jyjits a̱ts miitseꞌe ntuknu̱jaꞌyidup juuꞌ veꞌe mꞌo̱ꞌyixju̱dup je̱tseꞌe xkó̱tstat je̱tseꞌe xvinmó̱tudat, nꞌaꞌixpts a̱tseꞌe je̱ts vaꞌajtseꞌe xvinmo̱tuká̱xtat,
13 Nossas cartas foram claras e objetivas, não havendo nada escrito nas entrelinhas ou que não conseguissem compreender. Espero que um dia vocês nos entendam plenamente,
14 veꞌem tseꞌe mxo̱o̱ndu̱ktat a̱ts ka̱jx ku veꞌe myiinnuvat je̱ nMa̱ja̱ Vintsá̱namda Jesús, nay veꞌempats a̱tseꞌe nxo̱o̱jntkpat miits ka̱jxta vanꞌit.
14 mesmo que não o façam agora. Então, no dia do Senhor Jesus, poderão se orgulhar de nós como nos orgulhamos de vocês.
15 Ku̱x a̱tseꞌe nnasjaꞌvi je̱ts mjaye̱jptupeꞌe je̱ vinmaꞌyu̱n a̱ts ka̱jx, veꞌem ax joꞌn a̱tseꞌe je̱ vinmaꞌyu̱n njayep miits ka̱jxta, je̱ꞌe̱ ka̱jxts a̱ts miitseꞌe o̱jts nꞌukkuꞌixuvaꞌanda je̱tseꞌe veꞌem ku̱mxo̱o̱jntkti ku a̱ts miitseꞌe me̱jtsk nax o̱jts ku̱nkuꞌixta.
15 Porque eu estava tão certo de sua compreensão e confiança, queria abençoá-los duplamente visitando-os duas vezes,
16 Njatso̱jk xa a̱tseꞌe je̱tseꞌe ku̱nkuꞌixti naxyji ku a̱tseꞌe nmiijn yaja macedóniait yꞌit ja̱a̱t, je̱tseꞌe u̱xꞌo̱o̱k ku̱nꞌavimpijtidinuva, vanꞌitts a̱tseꞌe xputá̱kadat ku a̱tseꞌe nna̱jkxu̱t je̱m judéait yꞌit jo̱o̱tm.
16 primeiro a caminho da Macedônia e depois ao voltar de lá. Então vocês poderiam me ajudar com minha viagem para a Judeia.
17 ¿Kaꞌa a̱ts vineꞌe o̱y mpayo̱ꞌy ku a̱tseꞌe veꞌem nmu̱pa̱a̱jmtki? ¿Veꞌemeꞌe mvinmayda je̱ts veꞌem a̱tseꞌe juuꞌ nnu̱pa̱a̱mdu̱ka ax joꞌn je̱ jayu juuꞌ veꞌe du̱yaktoondup je̱ yꞌavintso̱ vinmaꞌyu̱n?, juuꞌ veꞌe vaandup je̱ts veꞌem, ó̱yameꞌe veꞌem du̱kakutyonuvaꞌanda.
17 Talvez vocês estejam se perguntando por que mudei de ideia. Será que faço meus planos de modo irresponsável? Será que sou como as pessoas do mundo, que dizem “sim” quando na verdade querem dizer “não”?
18 Ax ñu̱jaꞌvipts je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ Nteꞌyam je̱ts kaꞌa a̱ts miitseꞌe nna̱a̱jmada “veꞌem” ku a̱tseꞌe nkakutyonuvaꞌañ je̱ nꞌayook.
18 Tão certo como Deus é fiel, nossa palavra a vocês não oscila entre “sim” e “não”.
19 Ku̱x je̱ Jesucristo, je̱ Nteꞌyam je̱ yꞌOnu̱k, je̱ꞌe̱ juuꞌ veꞌe jye̱ꞌe̱ a̱a̱ts miits ntuknu̱jaꞌvidu, a̱ts ma̱a̱t je̱ Silas je̱ts je̱ Timoteo, ni vinꞌítats je̱ꞌe̱ veꞌe kyavaꞌañ “veꞌem” ukpu̱ “kaꞌa” je̱tseꞌe du̱kakutyún je̱ yꞌayook, kyutyuump xa je̱ꞌe̱ veꞌe juuꞌ veꞌe kya̱jtsp.
19 Pois Jesus Cristo, o Filho de Deus, não oscila entre “sim” e “não”. Foi a respeito dele que Silas, Timóteo e eu lhes falamos e, sendo ele o “sim” definitivo, ele sempre faz o que diz.
20 Ku̱x nu̱jom je̱ vaandu̱k juuꞌ veꞌe je̱ Nteꞌyam myaso̱o̱k, je̱ Cristo ka̱jx xa je̱ꞌe̱ veꞌe yakkutyún. Je̱ꞌe̱ ka̱jx tseꞌe nyakmá̱jimda nyakjaanchimda je̱ Nteꞌyam ku veꞌe nvaꞌnumda “Amén”, veꞌem tseꞌe nnu̱ko̱jtspe̱jtumda juuꞌ veꞌe je̱ Nteꞌyam tyuump kya̱jtsp je̱ Jesucristo ka̱jx.
20 Pois todas as promessas de Deus se cumpriram em Cristo com um alto e claro “Sim!”. E, por meio de Cristo, confirmamos isso, de modo que nosso “Amém” se eleva a Deus para sua glória.
21 Ax je̱ Nteꞌyamts je̱ꞌe̱ veꞌe juuꞌ a̱tseꞌe ma̱kk xyakꞌijtp toꞌk muk je̱ Cristo ma̱a̱t, je̱ꞌe̱ts a̱tseꞌe xvinko̱o̱n
21 É Deus quem nos capacita e a vocês a permanecermos firmes em Cristo. Ele nos ungiu
22 je̱tseꞌe du̱kejx je̱ Espíritu Santo je̱tseꞌe yꞌijtnit yam a̱ts njaꞌvin ka̱jxm, veꞌemts a̱tseꞌe xtuknu̱jaꞌvi je̱ts njaye̱jpnup a̱tseꞌe je̱ yꞌo̱y je̱ꞌe̱ juuꞌ veꞌe miinnup.
22 e nos identificou como sua propriedade ao colocar em nosso coração o selo do Espírito, a garantia de tudo que ele nos prometeu.
23 Ñu̱jaꞌvipts je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ Nteꞌyam je̱ts kaꞌanum a̱ts miitseꞌe nkuꞌixta, ku̱x je̱ꞌe̱ a̱tseꞌe ntso̱jk je̱tseꞌe xmaso̱o̱ktinit je̱ mtó̱kinda, veꞌemts a̱ts miitseꞌe nkayaktsaachpaaꞌttat.
23 Agora, invoco a Deus como testemunha de que foi para poupá-los que ainda não voltei a Corinto.
24 Ka je̱ꞌe̱pts a̱tseꞌe nꞌíxtip vintso̱ a̱ts miitseꞌe juuꞌ ake̱e̱ꞌy ntukjaanchjávadat, ku̱x je̱ jaanchjaꞌvin ka̱jxeꞌe ma̱kk mnaajkꞌítjada toꞌk muk je̱ Jesucristo ma̱a̱t. Je̱ꞌe̱ a̱tseꞌe nꞌíxtip vintso̱ a̱ts miitseꞌe mputá̱kadat je̱tseꞌe o̱o̱y je̱ xo̱o̱jntku̱n xtunjayé̱ptat.
24 Isso não significa que queremos controlar vocês, dizendo-lhes como exercer sua fé. Nosso desejo é trabalhar com vocês para que tenham alegria, pois é pela fé que permanecem firmes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.