2 Coríntios 1
Ya̱ʼa̱ tseʼe je̱ nam ko̱jtstán juuʼ veʼe je̱ Nteʼyamˍ xyaktaajnjimdu je̱ nMa̱j Vintsá̱namda Jesucristo ka̱jx (MTONT) vs ARIB
1 A̱tseꞌe je̱ Pablo, je̱ Nteꞌyam a̱tseꞌe xvinko̱o̱n je̱ts a̱tseꞌe nꞌítu̱t je̱ Jesucristo je̱ kyuká̱tsiva. A̱ts je̱ts je̱ nꞌútsamda je̱ nꞌajchamda Timoteo, máyam a̱a̱tseꞌe je̱ Dios ntuknu̱ke̱xta je̱ jaanchjaꞌvivata̱jkta juuꞌ veꞌe nayꞌamojkijidup je̱m coriintovit kyajpu̱n ka̱jxm, je̱ts nu̱jom je̱ Nteꞌyam je̱ jyayu juuꞌ veꞌe ijttup je̱m acáyait yꞌit jo̱o̱tm.
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Je̱ Nteꞌyam, juuꞌ veꞌe nTeeꞌimdup, je̱ts je̱ nMa̱ja̱ Vintsá̱namda Jesucristo, je̱ꞌe̱ tseꞌe mkunooꞌkxjadap je̱tseꞌe mꞌijttinit je̱ yꞌo̱y jo̱o̱t ma̱a̱tta.
2 Graça a vós, e paz da parte de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Yakma̱ja yakjaancha tseꞌe yꞌijtnit je̱ Nteꞌyam, je̱ nMa̱ja̱ Vintsá̱namda Jesucristo je̱ Tyeeꞌ, je̱ nTeeꞌamda, juuꞌ veꞌe xnu̱ꞌixka̱daakumdup je̱tseꞌe xyakjo̱tꞌamá̱jimda.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e Deus de toda a consolação,
4 Je̱ꞌe̱ts a̱a̱tseꞌe xyakjo̱tꞌamá̱jip pa̱n ti tsaachpaatu̱n a̱a̱tseꞌe nyaknajxyp, ax veꞌemts a̱a̱tseꞌe nyakjo̱tꞌamá̱jiduvat pa̱n pa̱n jatyeꞌe tsaachpaattup je̱ jo̱tꞌama̱jin ma̱a̱t juuꞌ a̱a̱tseꞌe je̱ Nteꞌyam xmo̱o̱yp ku a̱a̱tseꞌe ntsaachpaaꞌty.
4 que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus.
5 Ku a̱a̱tseꞌe ntsaachpaaꞌty ax joꞌn je̱ Cristo chaachpaaty joꞌn, je̱ꞌe̱ ka̱jx ku a̱a̱tseꞌe toꞌk muk nꞌit je̱ꞌe̱ ma̱a̱t, nay veꞌempats a̱a̱tseꞌe je̱ Cristo xyakjo̱tꞌama̱ja je̱ꞌe̱ ka̱jx ku a̱a̱tseꞌe toꞌk muk nꞌit je̱ꞌe̱ ma̱a̱t.
5 Porque, como as aflições de Cristo transbordam para conosco, assim também por meio de Cristo transborda a nossa consolação.
6 Je̱ꞌe̱ ka̱jxts a̱a̱tseꞌe ntsaachpaaꞌty je̱tseꞌe xjaye̱jptinit je̱ jo̱tꞌama̱jin je̱ts je̱ joojntykin juuꞌ veꞌe xa̱ꞌma ka̱jx ijtp. Je̱ Nteꞌyam a̱a̱tseꞌe xyakjo̱tꞌamá̱jip, veꞌemts miitseꞌe a̱a̱ts ka̱jx mjo̱tꞌamá̱jiduvat je̱tseꞌe xmuté̱nadat je̱ tsaachpaatu̱n, veꞌem ax joꞌn a̱a̱tseꞌe je̱ tsaachpaatu̱n nmutena.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos;
7 Toꞌk aaj toꞌk jo̱o̱tts a̱a̱tseꞌe njava je̱ts ta̱m miitseꞌe mnaajkꞌítjada je̱ Nteꞌyam ma̱a̱t. Ku̱x ku xa miitseꞌe je̱ tsaachpaatu̱n xyaknaxta, veꞌem ax joꞌn a̱a̱tseꞌe je̱ tsaachpaatu̱n nyaknajxpa, myakjo̱tꞌamá̱jijiduvapts miitseꞌe je̱ Nteꞌyam, veꞌem ax joꞌn a̱a̱ts je̱ꞌe̱ veꞌe xyakjo̱tꞌama̱ja.
7 e a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Utsta ajchta utsta tsa̱ꞌa̱da, ntsa̱jkp xa a̱tseꞌe je̱tseꞌe xnu̱jávadat vintso̱ a̱tseꞌe ntsaachpaaty je̱m ásiait yꞌit jo̱o̱tm, vaꞌajts ma̱kk xa je̱ꞌe̱ veꞌe tyunꞌijt, veꞌemts a̱tseꞌe nꞌukvinmaajy je̱ts kaꞌa a̱tseꞌe ku̱nꞌama̱a̱daagui je̱ tsaachpaatu̱n, ku̱nkuꞌo̱o̱ꞌki a̱tseꞌe.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira oprimidos acima das nossas forças, de modo tal que até da vida desesperamos;
9 Veꞌem a̱tseꞌe nnayjaꞌviji ax joꞌn je̱ jayu pa̱n pa̱neꞌe je̱ yꞌo̱o̱ꞌku̱n kutúkani. Ni vinxú̱pats a̱tseꞌe xkaꞌo̱ꞌyixji je̱ts a̱tseꞌe ku̱nkukeek je̱ tsaachpaatu̱n. Je̱ꞌe̱ ka̱jxts ya̱ꞌa̱ veꞌe tyoojnji kyo̱jtsji je̱ts a̱tseꞌe viinm nkanayjávajat, je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ts a̱tseꞌe toꞌk ka̱ꞌa̱jyji nnapyá̱mju̱t je̱m je̱ Nteꞌyam yꞌam kya̱ꞌm, juuꞌ veꞌe je̱ o̱o̱ꞌkpata̱jk du̱yakjoojntykpa̱jknuvap.
9 portanto já em nós mesmos tínhamos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 Je̱ Nteꞌyam xa a̱tseꞌe xꞌix xjaye̱jp ku a̱tseꞌe ma̱kk je̱ ajaꞌvin je̱ atsa̱ꞌkin nyaknajxy, je̱ꞌe̱ts a̱tseꞌe xjaaꞌkꞌíxup xjaaꞌkjayé̱pup ku a̱tseꞌe je̱ ajaꞌvin je̱ atsa̱ꞌkin njaaꞌkyaknáxu̱t. Toꞌk aaj toꞌk jo̱o̱tts a̱tseꞌe vinjava ntañ je̱ts a̱tseꞌe xjaaꞌkꞌíxu̱t xjaaꞌkjayé̱pu̱t
10 o qual nos livrou de tão horrível morte, e livrará; em quem esperamos que também ainda nos livrará,
11 je̱ꞌe̱ ka̱jx ku a̱ts miitseꞌe xputá̱kada ku a̱tseꞌe xnu̱tsapko̱tsta. Ax pa̱n nu̱mayts a̱tseꞌe je̱ jayu xnu̱tsapko̱tsta, veꞌem tseꞌe nu̱may je̱ jayu je̱ Nteꞌyam du̱kuko̱jtsjadat je̱ maaꞌyu̱n ka̱jx juuꞌ a̱tseꞌe je̱ Nteꞌyam xtoojnjip.
11 ajudando-nos também vós com orações por nós, para que, pela mercê que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Je̱ja xa veꞌe toꞌk viijn juuꞌ a̱tseꞌe ntukxo̱o̱jntkp, je̱ꞌe̱ts je̱ꞌe̱ veꞌe ku a̱tseꞌe nkatinatyukjávaja je̱ts a̱tseꞌe vaꞌajts aaj vaꞌajts jo̱o̱t je̱ts toꞌk aaj toꞌk jo̱o̱t ntsu̱u̱na yaja naxviijn, ax nu̱yojkts a̱tseꞌe nxo̱o̱ndu̱k ku a̱tseꞌe veꞌem nmaajkꞌítju̱ miits ma̱a̱tta. Je̱ Nteꞌyam a̱tseꞌe xtoojnjip je̱ maaꞌyu̱n je̱ts a̱tseꞌe veꞌem njoojntyka; kaꞌa a̱tseꞌe njoojntyka je̱ naxviijnit jayu je̱ vyinmaꞌyu̱n ka̱jx.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que em santidade e sinceridade de Deus, não em sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e mormente em relação a vós.
13 Je̱ꞌe̱jyjits a̱ts miitseꞌe ntuknu̱jaꞌyidup juuꞌ veꞌe mꞌo̱ꞌyixju̱dup je̱tseꞌe xkó̱tstat je̱tseꞌe xvinmó̱tudat, nꞌaꞌixpts a̱tseꞌe je̱ts vaꞌajtseꞌe xvinmo̱tuká̱xtat,
13 Pois outra coisa não vos escrevemos, senão as que ledes, ou mesmo reconheceis; e espero que também até o fim as reconhecereis;
14 veꞌem tseꞌe mxo̱o̱ndu̱ktat a̱ts ka̱jx ku veꞌe myiinnuvat je̱ nMa̱ja̱ Vintsá̱namda Jesús, nay veꞌempats a̱tseꞌe nxo̱o̱jntkpat miits ka̱jxta vanꞌit.
14 como também já em parte nos reconhecestes, que somos a vossa glória, assim vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.
15 Ku̱x a̱tseꞌe nnasjaꞌvi je̱ts mjaye̱jptupeꞌe je̱ vinmaꞌyu̱n a̱ts ka̱jx, veꞌem ax joꞌn a̱tseꞌe je̱ vinmaꞌyu̱n njayep miits ka̱jxta, je̱ꞌe̱ ka̱jxts a̱ts miitseꞌe o̱jts nꞌukkuꞌixuvaꞌanda je̱tseꞌe veꞌem ku̱mxo̱o̱jntkti ku a̱ts miitseꞌe me̱jtsk nax o̱jts ku̱nkuꞌixta.
15 E nesta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis um segundo benefício;
16 Njatso̱jk xa a̱tseꞌe je̱tseꞌe ku̱nkuꞌixti naxyji ku a̱tseꞌe nmiijn yaja macedóniait yꞌit ja̱a̱t, je̱tseꞌe u̱xꞌo̱o̱k ku̱nꞌavimpijtidinuva, vanꞌitts a̱tseꞌe xputá̱kadat ku a̱tseꞌe nna̱jkxu̱t je̱m judéait yꞌit jo̱o̱tm.
16 e por vós passar à Macedônia, e da Macedônia voltar a vós, e ser por vosso intermédio encaminhado à Judéia.
17 ¿Kaꞌa a̱ts vineꞌe o̱y mpayo̱ꞌy ku a̱tseꞌe veꞌem nmu̱pa̱a̱jmtki? ¿Veꞌemeꞌe mvinmayda je̱ts veꞌem a̱tseꞌe juuꞌ nnu̱pa̱a̱mdu̱ka ax joꞌn je̱ jayu juuꞌ veꞌe du̱yaktoondup je̱ yꞌavintso̱ vinmaꞌyu̱n?, juuꞌ veꞌe vaandup je̱ts veꞌem, ó̱yameꞌe veꞌem du̱kakutyonuvaꞌanda.
17 Ora, deliberando isto, usei porventura de leviandade? ou o que delibero, faço-o segundo a carne, para que haja comigo o sim, sim e o não?
18 Ax ñu̱jaꞌvipts je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ Nteꞌyam je̱ts kaꞌa a̱ts miitseꞌe nna̱a̱jmada “veꞌem” ku a̱tseꞌe nkakutyonuvaꞌañ je̱ nꞌayook.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra a vós não é sim e não,
19 Ku̱x je̱ Jesucristo, je̱ Nteꞌyam je̱ yꞌOnu̱k, je̱ꞌe̱ juuꞌ veꞌe jye̱ꞌe̱ a̱a̱ts miits ntuknu̱jaꞌvidu, a̱ts ma̱a̱t je̱ Silas je̱ts je̱ Timoteo, ni vinꞌítats je̱ꞌe̱ veꞌe kyavaꞌañ “veꞌem” ukpu̱ “kaꞌa” je̱tseꞌe du̱kakutyún je̱ yꞌayook, kyutyuump xa je̱ꞌe̱ veꞌe juuꞌ veꞌe kya̱jtsp.
19 porque o Filho de Deus, Cristo Jesus, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Ku̱x nu̱jom je̱ vaandu̱k juuꞌ veꞌe je̱ Nteꞌyam myaso̱o̱k, je̱ Cristo ka̱jx xa je̱ꞌe̱ veꞌe yakkutyún. Je̱ꞌe̱ ka̱jx tseꞌe nyakmá̱jimda nyakjaanchimda je̱ Nteꞌyam ku veꞌe nvaꞌnumda “Amén”, veꞌem tseꞌe nnu̱ko̱jtspe̱jtumda juuꞌ veꞌe je̱ Nteꞌyam tyuump kya̱jtsp je̱ Jesucristo ka̱jx.
20 Pois, tantas quantas forem as promessas de Deus, nele está o sim; portanto é por ele o amém, para glória de Deus por nosso intermédio.
21 Ax je̱ Nteꞌyamts je̱ꞌe̱ veꞌe juuꞌ a̱tseꞌe ma̱kk xyakꞌijtp toꞌk muk je̱ Cristo ma̱a̱t, je̱ꞌe̱ts a̱tseꞌe xvinko̱o̱n
21 Mas aquele que nos confirma convosco em Cristo, e nos ungiu, é Deus,
22 je̱tseꞌe du̱kejx je̱ Espíritu Santo je̱tseꞌe yꞌijtnit yam a̱ts njaꞌvin ka̱jxm, veꞌemts a̱tseꞌe xtuknu̱jaꞌvi je̱ts njaye̱jpnup a̱tseꞌe je̱ yꞌo̱y je̱ꞌe̱ juuꞌ veꞌe miinnup.
22 o qual também nos selou e nos deu como penhor o Espírito em nossos corações.
23 Ñu̱jaꞌvipts je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ Nteꞌyam je̱ts kaꞌanum a̱ts miitseꞌe nkuꞌixta, ku̱x je̱ꞌe̱ a̱tseꞌe ntso̱jk je̱tseꞌe xmaso̱o̱ktinit je̱ mtó̱kinda, veꞌemts a̱ts miitseꞌe nkayaktsaachpaaꞌttat.
23 Ora, tomo a Deus por testemunha sobre a minha alma de que é para vos poupar que não fui mais a Corinto;
24 Ka je̱ꞌe̱pts a̱tseꞌe nꞌíxtip vintso̱ a̱ts miitseꞌe juuꞌ ake̱e̱ꞌy ntukjaanchjávadat, ku̱x je̱ jaanchjaꞌvin ka̱jxeꞌe ma̱kk mnaajkꞌítjada toꞌk muk je̱ Jesucristo ma̱a̱t. Je̱ꞌe̱ a̱tseꞌe nꞌíxtip vintso̱ a̱ts miitseꞌe mputá̱kadat je̱tseꞌe o̱o̱y je̱ xo̱o̱jntku̱n xtunjayé̱ptat.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas somos cooperadores de vosso gozo; pois pela fé estais firmados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.