Lucas 15
mta (MTA) vs ARIB
1 Na, sa medoo atung egpeetuken sa sulutan owoy sa medoo tegebael salà, takà da eg-angay diyà si Hésus anì dinegen da sa kagi di.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Huenan di, egsigbolow sa medoo Palasiyu owoy sa medoo tegetulù uledin igsugkow i Mosis, guwaen da, “Endà mepion ini i maama enù ka egsaluan di sa medoo tegebael salà owoy eg-unut ma kenagda egkaen.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Agulé, migtulon Hésus i balatan diyà kenagda, guwaen di,
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Upama, duen sa maama diyà keniyu épê magatus kebilibili. Amuk netelas sa sebaen, salidan di sa siyow pulù owoy siyow diyà sa keluwenluwen owoy eg-angayen di eglagbet sa sebaen netelas taman endà eghauwen di duu.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Agulé, egoh di mighaa sa sebaen kebilibili di, neiyap sa pedu di owoy tiniang di eglikù.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Agulé, egoh di migtebow diatas, inumow di sa medoo loyuk di owoy sa medoo duma di owoy guwaen di, ‘O medoo duma ku, meanggan ki dé enù ka hinaa ku dé sa kebilibili ku netelas.’
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Taa yu, hih. Hediya ma, meanggan ma Nemula i owoy sa medoo egsugùsuguen di diyà langit amuk duen sa sebaen etaw tegebael salà eg-ekedan di dé sa salà di. Dodoo endà duen maen da meanggan danà sa siyow pulù owoy siyow etaw guwaen da dò endà duen salà da.”
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Agulé guwaen i Hésus, “Upama, duen sa bayi épê sepulù kuleta milagà. Amuk netelas sa sebaen, temteman di sa palitaan owoy megenos ma lumagbet. Egtemuen di eglagbet sa kuleta netelas taman endà hauwen di duu.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Agulé, egoh di mighaa sa kuleta, egsetiponen di sa medoo loyuk di owoy sa medoo duma di, owoy guwaen di, ‘O medoo duma ku, keanggani yu ma dé enù ka hinaa ku dé sa kuleta ku netelas.’
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Taa yu, hih. Hediya ma, meanggan ma sa medoo egsugùsuguen i Nemula diyà langit amuk duen sa sebaen etaw tegebael salà eg-ekedan di dé sa salà di.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Agulé, guwaen i Hésus, “Duen sa maama épê duwa anak maama.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Agulé, guwaen sa hadi anak di diyà sa emà di, ‘O Emà, baed ko sa langun taman ko. Begayi ko dé aken ini egoh di sa naken lalawan.’ Agulé, binaed di diyà kenagda sa langun taman di.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Na, endà ma melugay di, tinipoh sa hadi anak di sa langun taman di. Mig-ipanaw mig-angay dutu mediyù dò, owoy kinedanan di dutu sa langun taman di danà sa medoo kadupangan binaelan di.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Agulé, egoh di neimet sa langun taman di, migtenà pengagdaw binitil sa langun etaw diyà sa kenà di eg-ugpà, owoy nelikutan ma sa hagtay di.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Huenan di, mig-angay eggalebek diyà sa maama épê tanà dahiya. Sinugù sa épê tanà kagdi dutu siedò keluwenluwen anì pekaenen di sa medoo babuy lii di.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Hê, tigtu egpeketues temù owoy egkeimawan di hedem egkaen sa kaenen babuy, enù ka endà duen etaw egbegay kaenen diyà kenagdi.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Hê, neketuleng dema sa maama, owoy guwaen di, ‘Subela sa kaenen sa medoo maama eggalebek diyà sa emà ku, dodoo egpekesugsug a polo dahini danà bitil.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Lumegkang a mangay diyà sa emà ku, owoy mikagi a pa diyà kenagdi, “O Emà, nesalà a diyà si Nemula owoy diyà keniko ma.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Huenan di, endà pelawà mebaluy di amuk aken sa anak ko, dodoo pegalebek ko aken iling sa medoo tegegalebek diyà keniko.”’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 “Hê, miglegkang eg-angay dutu siedò kenà emà di. Dodoo egoh di mediyù pa, hinaa sa emà di egsugpayal. Nedaetan pedu sa emà di owoy migletu egtelabuk kenagdi. Kininagpaan di owoy iningadekan di.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Agulé, guwaen sa anak di, ‘O Emà, nesalà a diyà si Nemula owoy diyà keniko. Huenan di, endà pelawà mebaluy di amuk aken sa anak ko.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Dodoo guwaen sa emà di diyà sa medoo egsugùsuguen di, ‘Petéél yu uwit sa temù mepion ginis anì pekawal yu. Tagui yu ma sa tising diyà sa belad di owoy sa talumpà diyà sa lisen di.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Kuwa yu sa nati sapì mitabà owoy dulisi yu anì mista ki
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 enù ka lagà nematay dé sa anak ku, dodoo nehagtay doo. Lagà netelas, dodoo hinaa doo.’ Agulé, eg-edung da egpista.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Na, dutu siedò tinibah da sa kakay anak di maama. Egoh di miglikù medapag diyà sa dalesan, egdinegen di sa medoo dagì dalemetan owoy sa medoo egdelayaw.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Hê, inumow di sa sebaen egsugùsuguen da owoy inigsà di, guwaen di, ‘Maen di ya egpista da?’
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Agulé guwaen sa egsugùsuguen, ‘Migtebow dé sa hadi ko maama. Dinulisan sa emà ko sa nati sapì mitabà, enù ka egpistawan di sa hadi ko migpelikù dé enù ka nehagtay doo owoy metéél doo sa lawa di.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Dodoo migbulit sa kakay anak di owoy mig-eked eg-angay diatas. Agulé, miglesut sa emà di owoy inikagiyan di anì gumemow.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Dodoo sinagbian di sa emà di, guwaen di, ‘Haa ko. Medoo a dé gepalay eg-ugpà diyà keniko lagà sa egsugùsuguen ko, owoy endà duen sebaen inekedan ku sa igsugù ko. Dodoo apiya sa nati kambing daa, endà igbegay ko duu diyà kenak anì mista ké sa medoo loyuk ku.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Dodoo egoh di migtebow siini dupang anak ko nekeimet sa langun taman ko danà sa kepigbayi di, egdulisan ko dé sa nati sapì mitabà anì mista yu.’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Agulé, guwaen sa emà di, ‘O Adug, tapay ka dé eg-ugpà diyà kenak, owoy lagà niko sa langun taman ku.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Yaka egkedaet sa pedu ko. Mepion amuk meanggan ki polo enù ka lagà nematay sa hadi ko, dodoo nehagtay doo. Lagà netelas, dodoo hinaa dé.’”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.