Rute 2
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NVT
1 Dughiar kamɨn, Boas a gumazir aruar bizir avɨriba itir mam, a Naomin par ovengezim Elimelekɨn adarazir mav.
1 Havia em Belém um homem rico e respeitado chamado Boaz. Ele era parente de Elimeleque, o marido de Noemi.
2 Ezɨ Rut kamaghɨn Naomi mɨgei, “Nɨ nan amamangatɨghtɨ, kɨ azenibar mangɨ balin ovɨzibagh eghuvam. Ingangarir gumaziba dar akora da arɨki. Egh me ifueghtɨ, kɨ men gɨn mangɨva, da inigh izam.”
2 Certo dia, Rute, a moabita, disse a Noemi: “Deixe-me ir ao campo ver se alguém, em sua bondade, me permite recolher as espigas de cereal que sobrarem”. Noemi respondeu: “Está bem, minha filha, pode ir”.
3 Ezɨ Rut azenibar ghua ingangarir gumazibar gɨn ghua balin ovɨziba izi. Dughiar kam Rut a fozir puvatɨ, kar Boasɨn azeniba, a Elimelekɨn adarazir mavɨra.
3 Rute saiu para colher espigas após os ceifeiros. Aconteceu de ela ir trabalhar num campo que pertencia a Boaz, parente de seu sogro, Elimeleque.
4 Dughiar kamra Boas Betlehem ategha iza uan ingangarir gumaziba batogha ghaze, “Ikiavɨra Itir God ia ko iti.” Ezɨ me a ikaragha ghaze, “Ikiavɨra Itir God deragh nɨ damu.”
4 Enquanto Rute estava ali, Boaz chegou de Belém e saudou os ceifeiros: “O S enhor esteja com vocês!”. “O S
5 Ezɨ Boas iza men garir gumazir dapanimɨn azara, “Amizir munam, a ikɨzir manamɨn amizim?”
5 Então Boaz perguntou a seu capataz: “Quem é aquela moça? A quem ela pertence?”.
6 Ezɨ an ingangarir gumaziba ghaze, “Kar Moapian amizim a Naomi ko kantri Moapɨn ikegha ize.
6 O capataz respondeu: “É a moça que veio de Moabe com Noemi.
7 A ingangarir gumazibar gɨn mangɨ balin ikɨzir me ikegha gɨvaziba, an adar tighɨn mangɨ balin ovɨziba iniasa, nan azai. A mɨzaraghara ingara ghua datɨrɨghɨn. A dughiar otevimra avughsasa ghua averpenimɨn aperagha avughsi.”
7 Hoje de manhã ela me pediu permissão para colher espigas após os ceifeiros. Desde que chegou, não parou de trabalhar um instante sequer, a não ser por alguns minutos de descanso no abrigo”.
8 Ezɨ Boas kamaghɨn Rut mɨgei, “Nan guivim, nɨ nan azenimɨn kaghɨra ikɨ, egh ua bagh balin ovɨzibagh eghuv. Gumazir igharazitamɨn azenimɨn mangan markɨ. Nɨ nan ingangarir amiziba ko kaghɨra ikɨ.
8 Boaz foi até Rute e disse: “Ouça, minha filha. Quando for colher espigas, fique conosco; não vá a nenhum outro campo. Acompanhe as moças que trabalham para mim.
9 Nɨ ingangarir amizibar gan, me ingara ghua managh tu nɨ merara gɨn mangɨ. Kɨ nɨ bagha ingangarir gumaziba akar gavgavim me ganɨngi. Me arazir kuratam nɨ damighan kogham. Kuarim nɨn pɨrtɨ, nɨ mangɨ mɨner ekiar ingangarir gumaziba dɨpaba tuiziba, dar dɨpatam amegh.”
9 Observe em que parte do campo estão colhendo e vá atrás delas. Avisei os homens para não a tratarem mal. E, quando tiver sede, sirva-se da água que os servos tiram do poço”.
10 Ezɨ Rut irava nguazimɨn fuagha, uan guam nguazim mɨtuagha irɨghav ikia kamaghɨn Boas mɨgei, “Kɨ kantrin igharazimɨn amizim. Ezɨ nɨ manmaghɨn nan gara na gɨfogha deravɨra na gami?”
10 Rute se curvou diante dele, com o rosto no chão, e disse: “O que fiz para merecer tanta bondade? Sou apenas uma estrangeira!”.
11 Ezɨ Boas kamaghɨn a ikara, “Kɨ oregha fo, fomɨra nɨn pam aremezir dughiamɨn, nɨ arazir aghuibar uan asamir amebam gamua iza datɨrɨkɨn. Kɨ fo, nɨ uan amebam ko afeziam ko uan nguibam ategha iza gumazamizir nɨ fomɨra fozir puvatɨziba ko iti.
11 “Eu sei”, respondeu Boaz. “Mas também sei de tudo que você fez por sua sogra desde a morte de seu marido. Ouvi falar de como você deixou seu pai, sua mãe e sua própria terra para viver aqui no meio de desconhecidos.
12 Nɨ arazir aghuim gamizir bizim, Ikiavɨra Itir God nɨ ikaragh ivezir aghuim nɨ danɨng. Guizbangɨra, Ikiavɨra Itir God, Israelian God nɨ geghuv nɨ avaragh nɨn ganasa nɨ ifonge, kamaghsua nɨ a bagha ize. Eghtɨ a deraghvɨra nɨ damuam.”
12 Que o S enhor , o Deus de Israel, sob cujas asas você veio se refugiar, a recompense ricamente pelo que você fez.”
13 Ezɨ Rut kamaghɨn Boas mɨgei, “Nan ekiam, kɨ nɨn damazimɨn deravɨram oto. Kɨ nɨn ingangarir amizim, kɨ fo, kɨ tong nɨn ingangarir amizibar mɨn itir puvatɨ. Ezɨ nɨ arazir aghuaribar na gamua, nɨmɨra na mɨgeima nan navim bar dera.”
13 Ela respondeu: “Espero que eu continue a receber sua bondade, meu senhor, pois me animou com suas palavras gentis, embora eu nem seja uma de suas servas”.
14 Ezɨ damamin dughiam, Boas kamaghɨn Rut mɨgei, “Nɨ izɨ bret tam inigh wainɨn dɨpar mɨsozim darugh anemegh.” Ezɨ Rut ingangarir gumaziba ko aperazɨ, Boas balin tuezir maba a ganɨngi. Ezɨ an apa ghua bar izɨvazɨ dar naba iti.
14 Na hora da refeição, Boaz lhe disse: “Venha cá e sirva-se de comida; também pode molhar o pão no vinagre”. Rute sentou-se junto aos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou alimento.
15 Rut amegha gɨvagha ua dɨkavigha ingarasa zui. Ezɨ Boas kamaghɨn gumazibav gei, “Ia aneteghtɨ a ua bagh balin ikɨzibar boroghɨn ireghav itir balin ovɨzibagh eghuv. Ia akam a gasɨ a mɨkɨman markɨ.
15 Quando Rute voltou ao trabalho, Boaz ordenou a seus servos: “Permitam que ela colha espigas entre os feixes e não a incomodem.
16 Egh ia a bagh balin ikɨzibar aven itir balin agharitaba asigh nguazimɨn dar arɨghtɨ, a ua bagh ada inigh, ia an anogoroghan markɨ.”
16 Tirem dos feixes algumas espigas de cevada e deixem-nas cair para que ela as recolha. Não a atrapalhem!”.
17 Ezɨ Rut azenimɨn aven bali isa ghuavɨra itima aruem ghuaghiri. Ezɨ an ada inigha ghua aghorimɨn suiragha dav sozima, balin ovɨziba irima a dagh eghufi, ezɨ dar osɨmtɨzim 10 kilon tu.
17 Assim, Rute colheu cevada o dia todo e, à tarde, quando debulhou o cereal, encheu quase um cesto inteiro.
18 Egha Rut balin ovɨziba inigha nguibar ekiamɨn ghugha uan asamimɨn aka. Egha dagher nar an apa taghiziba sara a ganɨngi.
18 Carregou tudo para a cidade e mostrou à sua sogra. Também lhe deu o que havia sobrado da refeição.
19 Ezɨ Naomi Rutɨn azara, “Nɨ managh balin kaba ini? Egha nɨ tinan azenimɨn ingari? Kɨ ghaze, gumazir deravɨra nɨ gamim, God, nɨ deravɨram a damu.” Ezɨ Rut kamaghɨn a ikaragha ghaze, “Gumazir kɨ datɨrɨghɨn an azenimɨn ingarizim, an ziam Boas.”
19 “Onde você colheu todo esse cereal?”, perguntou Noemi. “Onde você trabalhou hoje? Que seja abençoado quem a ajudou!” Então Rute contou à sogra com quem havia trabalhado: “O homem com quem trabalhei hoje se chama Boaz”.
20 Ezɨ Naomi kamaghɨn a mɨgɨa ghaze, “Ikiavɨra Itir God deragh gumazir kam damu. A uan mɨgɨrɨgɨamɨn gɨn ghuava ariaghireziba ko angamɨra itiba, men apangkuva arazir aghuibar me gami.”
20 “O S enhor o abençoe!”, disse Noemi à nora. “O S enhor não deixou de lado sua bondade tanto pelos vivos como pelos mortos. Esse homem é um de nossos parentes mais próximos, o resgatador de nossa família.”
21 Ezɨ Rut ua kamaghɨn Naomi mɨgei, “Boas uaghan na mɨgɨa ghaze, ‘Kɨ an ingangarir amiziba ko ingarvɨra ikɨ mangɨtɨ ingangarim gɨvagham.’ ”
21 Rute, a moabita, acrescentou: “Boaz disse que devo voltar e trabalhar com seus ceifeiros até que terminem toda a colheita”.
22 Ezɨ Naomi kamaghɨn uan asamim mɨgei, “Guizbangɨra nɨ gumazir igharazimɨn azenimɨn ingartɨ me pazɨ nɨ damuam. Kamaghɨn deragham nɨ Boasɨn ingangarir amiziba ko ingar.”
22 “Muito bom!”, exclamou Noemi. “Faça o que ele disse, minha filha. Fique com as servas dele até o final da colheita. Em outros campos, poderiam maltratá-la.”
23 Ezɨ Rut Boasɨn ingangarir amiziba ko ingangarim gamua ghuav iti, bali ko wit aghorir ingangarim gɨfa. Ezɨ Rut uan asamir amebam Naomi ko ikiavɨra iti.
23 Assim, Rute trabalhou com as servas nos campos de Boaz e recolheu espigas com elas até o final das colheitas da cevada e do trigo. Nesse tempo, ficou morando com sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.