Rute 1

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Bar fomɨra gumazir dapanir maba kantri Israelɨn garir dughiam, dagheba puvatɨzir dughiam oto. Ezɨ Betlehemɨn nguibamɨn gumazir mam, Betlehem Judian Distrighɨn aven itir nguibam. Dughiar kamɨn Israelɨn dagheba puvatɨ, kamaghɨn amizɨ gumazir kam uan amuim ko otarimning inigha azenir mabar kantri Moapɨn ikiasa ghu.
1 Nos dias em que julgavam os juízes, houve fome na terra; e um homem de Belém de Judá saiu a habitar na terra de Moabe, com sua mulher e seus dois filhos.
2 Gumazimɨn ziam Elimelek, ezɨ an amuimɨn ziam Naomi, ezɨ an otarimningɨn ziamning Malon ko Kilion, me Efratan dakozimɨn adarasi. Egha me Betlehemɨn nguibar Judian nguazimɨn aven itimɨn ikegha ghua Moapɨn apera.
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher, Noemi; os filhos se chamavam Malom e Quiliom, efrateus, de Belém de Judá; vieram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 Egha gɨn Naomin pam Elimelek aremezɨ, a uan otarimning ko me uarira iti.
3 Morreu Elimeleque, marido de Noemi; e ficou ela com seus dois filhos,
4 — ausente —
4 os quais casaram com mulheres moabitas; era o nome de uma Orfa, e o nome da outra, Rute; e ficaram ali quase dez anos.
5 — ausente —
5 Morreram também ambos, Malom e Quiliom, ficando, assim, a mulher desamparada de seus dois filhos e de seu marido.
6 Egha Naomi Moapɨn ikia orazi Ikiavɨra Itir God uan adarazi deragha me gamua dagheba me ganɨdi. Kamaghɨn amizɨ, a uan asamir guivimning ko dɨkavigha ua Judan nguazimɨn mangasa.
6 Então, se dispôs ela com as suas noras e voltou da terra de Moabe, porquanto, nesta, ouviu que o Senhor se lembrara do seu povo, dando-lhe pão.
7 Egha Naomi uan asamir guivimning ko dɨkavigha ua Judan nguazimɨn mangasa tuavimɨn zui.
7 Saiu, pois, ela com suas duas noras do lugar onde estivera; e, indo elas caminhando, de volta para a terra de Judá,
8 Egha me ghua Naomi kamaghɨn aning mɨgei, “Gua uamategh uan nguibamɨn mangɨ uan amebamning ko ikɨ. Gua arazir bar aghuibar na gamua, egha uaghan par aremezimning saram ami. Kamaghɨra, Ikiavɨra Itir God uaghan guan apangkuvigh arazir aghuaribar gua damuam.
8 disse-lhes Noemi: Ide, voltai cada uma à casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós usastes com os que morreram e comigo.
9 Egh Ikiavɨra Itir God guan akurvagh arazir aghuim gua damutɨ, gua ua patamning inigh deravɨra ikɨ.”
9 O Senhor vos dê que sejais felizes, cada uma em casa de seu marido. E beijou-as. Elas, porém, choraram em alta voz
10 Ezɨ an asamir guivimning a mɨgɨa ghaze, “Puvatɨ. Ga uaghan mangɨ nɨ ko nɨn adarazi ko ikiasa.”
10 e lhe disseram: Não! Iremos contigo ao teu povo.
11 Ezɨ Naomi kamaghɨn aning mɨgei, “Nan guivimning, gua uamategh mangɨ. Gua tizim bagh nan gɨn mangasa? Kɨ manmaghɨn otaritamning bateghtɨ gua uam aningɨn ikiam?
11 Porém Noemi disse: Voltai, minhas filhas! Por que iríeis comigo? Tenho eu ainda no ventre filhos, para que vos sejam por maridos?
12 Nan guivimning, gua uamatengegh uan nguibamningɨn mangɨ. Gua fo, kɨ bar ghurigha gɨvagha, ua patamɨn ikian ibura. Tuaviba bar puvatɨ, kɨ datɨrɨghɨn dɨmangan patamɨn ikɨ egh borir tamning bateghtɨ,
12 Tornai, filhas minhas! Ide-vos embora, porque sou velha demais para ter marido. Ainda quando eu dissesse: tenho esperança ou ainda que esta noite tivesse marido e houvesse filhos,
13 gua aning mɨzuamigh egh aningɨn ikiam? Ti puvatɨgham. Egh gua ua odiarimningɨn ikɨva aning mɨzuam ikiam? Ti puvatɨgham, nan guivimning. Guizbangɨra, Ikiavɨra Itir God osɨmtɨzim na ganɨngi! Kamaghɨn, nan osɨmtɨzir nan navimɨn itim mati dagher mɨsozim kɨ anepima a nan akam mɨsosi. Ezɨ nan osɨmtɨzir kam, guan osɨmtɨzimning gafira.”
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? Abster-vos-íeis de tomardes marido? Não, filhas minhas! Porque, por vossa causa, a mim me amarga o ter o Senhor descarregado contra mim a sua mão.
14 Ezɨ Rut ko Orpa, ua puvɨram azi. Aning aziava Orpa uan asamir amebamɨn toregha ghaze, “Kɨ zui.” Ezɨ Rut Naomin suiragha gavgavigha mangan aghua.
14 Então, de novo, choraram em voz alta; Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Ezɨ Naomi Rut mɨgɨa ghaze, “Nɨ gan, nɨn penem zui, a uan gumazamiziba ko uan aseba bagha zui. Nɨ an gɨn mangɨ.”
15 Disse Noemi: Eis que tua cunhada voltou ao seu povo e aos seus deuses; também tu, volta após a tua cunhada.
16 Ezɨ Rut kamaghɨn a mɨgei, “Kɨ nɨn gɨn mangɨsɨ, nɨ nan anogoroghan markɨ. Egh uamategh mangɨsɨ na mɨkɨman markɨ. Danganir nɨ mangamim, kɨ uaghan an mangam. Egh danganir nɨ ikiamim kɨ uaghan an ikiam. Ezɨ nɨn adarasi, me uaghan nan adarasi, ezɨ nɨn God, a uaghan nan God.
16 Disse, porém, Rute: Não me instes para que te deixe e me obrigue a não seguir-te; porque, aonde quer que fores, irei eu e, onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo é o meu povo, o teu Deus é o meu Deus.
17 Eghtɨ danganir nɨ managh ikɨva oveghamim, kɨ uaghan an ikɨva ovegham. Eghtɨ me danganir kamɨn narafagham. Bizitam ga abighan kogham, ovevemra ga abigham. Puvatɨghtɨma Ikiavɨra Itir God bizir bar kuratamɨn na damika.”
17 Onde quer que morreres, morrerei eu e aí serei sepultada; faça-me o Senhor o que bem lhe aprouver, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Ezɨ Naomi garima, Rut an gɨn mangasa nɨghnɨzir gavgavim iti. Kamaghɨn amizɨ, a uam a mɨgeir puvatɨ.
18 Vendo, pois, Noemi que de todo estava resolvida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 Egha aning ghua Betlehemɨn oto.
19 Então, ambas se foram, até que chegaram a Belém; sucedeu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas, e as mulheres diziam: Não é esta Noemi?
20 Ezɨ Naomi ghaze, “Ia ‘Naomi,’ na darɨghan markɨ. Ziar kam kamakɨn, amizir navir aghuim itim. Puvatɨ. Godɨn Gavgaviba Bar Itim navir osɨmtɨzim na ganɨngi. Ezɨ ia ‘Mara,’ na darɨgh, ziar kam kamakɨn, amizir navir kuram itim, mati dagher mɨsozim pamten an akam mɨsosi.
20 Porém ela lhes dizia: Não me chameis Noemi; chamai-me Mara, porque grande amargura me tem dado o Todo-Poderoso.
21 Kɨ nguibar kam ataghizir dughiam, kɨ bizir bar avɨrim iti, mati mɨnem biziba a gizɨfa. Egha Ikiavɨra Itir God ua na inigha izezir dughiamɨn kɨ biziba bar puvatɨ, mɨner mɨsevir kɨnim, biziba an aven itir puvatɨ. Guizbangɨra, Ikiavɨra Itir God mɨzazim na ganɨngi. Godɨn Gavgaviba Bar Itim osɨmtɨzir avɨravɨrim na gatɨ. Kamaghɨn amizɨ, ia Naomi na darɨghan markɨ!”
21 Ditosa eu parti, porém o Senhor me fez voltar pobre; por que, pois, me chamareis Noemi, visto que o Senhor se manifestou contra mim e o Todo-Poderoso me tem afligido?
22 Ezɨ Naomi ko an asamir guivim Rut, a Moapɨn amizim, aning Betlehemɨn izima, dughiar bali aghoramim oto.
22 Assim, voltou Noemi da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita; e chegaram a Belém no princípio da sega da cevada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.