Romanos 9
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs BKJ
1 Kɨ Kraisɨn gumazim, kamaghɨn amizɨ kɨ guizbangɨra mɨgei, kɨ ifarir puvatɨ. Godɨn Duam nɨghnɨzir zuezim na ganɨngizɨ, nan navimɨn aven kɨ kamaghɨn fo, nan akar kam a guizbangɨra.
1 Eu digo a verdade em Cristo, eu não minto; a minha consciência também me dá testemunho no Espírito Santo,
2 Kɨ zurara uan anabam bagha nɨghnɨgha, bar men apangkuvigha, osemegha nan navir averiam ikufi.
2 que eu tenho grande pesar e contínua tristeza no meu coração.
3 Kɨ kamaghɨn bar ifonge, God nan anabam Israel, ua men iniam. Eghtɨ Krais nan nɨghnɨzimɨn gɨn mangan koghtɨ, kɨ an azangsɨgh a ko mɨkɨmtɨ, a uan gumazamizibar tongɨn na batueghtɨ, nan anabam Israel nan danganim iniam. Bizir kam men akurazɨ, kamaghɨn deraghai.
3 Porque eu mesmo desejava ser amaldiçoado de Cristo, por meus irmãos, meus parentes segundo a carne;
4 Me Israelɨn gumazamiziba, ezɨ God me dɨbora ghaze, me an boriba. Ezɨ me Godɨn ziar ekiam a ko a inigha gɨfa. Ezɨ God uan Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavim me ko a gami. Egha Moses Osirizir Araziba isa, me ganɨngi. Egha uan ziam fer arazim men akagha, me ko akam akɨri.
4 que são israelitas, aos quais pertence a adoção, e a glória, e os pactos, e a entrega da lei, e o serviço de Deus, e as promessas;
5 Men ovavir faragha itiba, bar ziar ekiaba iti. Ovavir kabar iza, Gumazir God Uam E Iniasa Mɨsevezim, Krais nguazir kamɨn gumazimɨn mɨn men ikɨzimɨn aven oto. Krais a God, egha biziba bar dar dapanimɨn iti. Eghtɨ e zurazurara Kraisɨn ziam fam!
5 dos quais são os pais, e dos quais, segundo a carne, veio Cristo, que é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Kɨ kamaghɨn mɨgeir puvatɨ, Godɨn akar dɨkɨrɨzim pura ghua otozir pu. Puvatɨ. E fo, gumazamizir maba Israelɨn anabamɨn aven ikia, guizɨn Israelia puvatɨ.
6 Não, porém, que a palavra de Deus tenha perdido o seu efeito, porque nem todos os que são de Israel são israelitas.
7 Abrahamɨn ovaviba, men marazi guizbangɨra Godɨn boriba puvatɨ. Fomɨra God kamaghɨn Abraham mɨkeme, “Aisakra, nɨn ovavir boriba otivam.”
7 Nem por serem a semente de Abraão, são todos filhos; mas, em Isaque será chamada a tua semente.
8 Akar kamɨn mɨngarim kamaghɨn ghu, borir inivafɨzimɨn otiviziba, me Godɨn boriba pu. Puvatɨ. Borir Godɨn akar dɨkɨrɨzimɨn otiviba, me guizbangɨra Abrahamɨn ovaviba.
8 Isto é: Os que são filhos da carne, estes não são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são considerados como semente.
9 Ezɨ akar dɨkɨrɨzim kamaghɨn ghu, “Dughiar kɨ inabazimɨn, kɨ uamategh izɨtɨ, Sara otarim batam.”
9 Porque esta é a palavra da promessa: Por este tempo eu virei, e Sara terá um filho.
10 Kamaghɨra, akar igharazir mam kamaghɨn iti: Rebekan otarir pumuning afeziar vamɨran oto, a en ovavim, Aisak.
10 E não somente isso, mas também quando Rebeca concebeu de um, de nosso pai Isaque;
11 — ausente —
11 (porque, não tendo os filhos ainda nascido, nem tendo feito algo bom ou mal, para que o propósito de Deus pudesse permanecer segundo a eleição, não por obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 isto foi dito a ela: O mais velho servirá ao mais jovem.
13 Bizir kam, Godɨn Akɨnafarim kamaghɨn mɨkeme, “Kɨ Jekop gifuegha, Ison aghua.”
13 Como está escrito: Jacó eu tenho amado, mas Esaú eu tenho odiado.
14 Kamaghɨn amizɨ e manmaghɨn mɨkɨmam? E suam, God ti arazir kuram gami? Bar puvatɨ!
14 O que diremos então? Há em Deus injustiça? De forma alguma!
15 Guizbangɨra, God kamaghɨn Moses mɨgei, “Kɨ gumazamizitabar kuarkuvighsɨ, kɨ men kuarkuvam. Kɨ gumazamizitabar apangkuvsɨ, kɨ men apangkuvam.”
15 Porque ele diz a Moisés: Eu terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e eu terei compaixão de quem eu tiver compaixão.
16 Kamaghɨn amizɨ God gumazitam o amizitam ginabaghsɨ, an an nɨghnɨzim ko an ingangarimɨn gara a ginabir pu. Puvatɨ. God uan apangkuvimra gɨn ghua gumazamizibagh inabi.
16 Assim, pois, não é daquele que quer, nem daquele que corre, mas de Deus, que manifesta misericórdia.
17 Guizbangɨra, Godɨn Akɨnafarimɨn itir akam Isipɨn atrivim mɨgɨa ghaze, “Kɨ kamaghsua ifonge, kɨ uan gavgavim isɨ ian akagham, eghtɨ nguazir kamɨn danganiba bar, dar gumazamiziba nan ziar ekiam geghanam. Kamaghɨn amizɨ, kɨ ia ataghizɨ ia ikiavɨra iti.”
17 Porque a escritura diz a faraó: Para este mesmo propósito eu te levantei; para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
18 Kamaghɨn amizɨ e fo, God gumazitam o amizitamɨn apangkuvighsɨ ifuegh, an apangkuvam. Egh a gumazitam o amizitam damightɨ an dapanim gavgavigh an akam batoghsɨ ifuegh, a damuam.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem ele quer ter misericórdia, e endurece a quem quer.
19 Ian tav ti na mɨkɨm suam, “God kamaghɨn amigha, tizimsua e mɨgɨa ghaze, ‘Ia uan arazir kurabar ivezim iniam?’ Gumazitam o amizitam Godɨn ifongiam iriaghan kogham.”
19 Tu dirás a mim então: Por que ele ainda achou culpa? Pois quem tem resistido à sua vontade?
20 Ia gumazamizir kɨniba! Ia Godɨn arazir an amizim bagh an ataran markɨ! Nguazir mɨnem kamaghɨn gumazir an ingarizimɨn mɨkɨman kogham, “Nɨ tizim bagha kamaghɨn nan ingari?”
20 Mas, ó homem, quem és tu, para que contestes a Deus? Dirá a coisa formada ao que a formou: Por que tu me fizeste assim?
21 Nguazir mɨnemɨn ingarizir gumazim, a uan nɨghnɨzimɨn gɨn mangɨ mɨner pumuning ingarigham. A nguazitam inigh, mɨner pumuning ingarightɨ, tam dughiar ekiam bagh ikɨtɨ, igharazim, me pura bizir kuraba zuraram a mɨkɨnam. Kar an nɨghnɨzim.
21 Não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 God uaghan kamaghɨram ami. God kamaghsua, a uan anɨngagharim azenim datɨghtɨma, gumazamiziba bar an gavgavir ekiam gɨfogham. Nguazir mɨner ivezir kuram iniamiba, kar gumazamizir an asɨghasɨghasava amiba, a dughiar ruarim me ganɨngi. Egh a gɨn me abɨghɨrarɨgham.
22 E se Deus, disposto a demonstrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a destruição,
23 A kamaghsua, an ziar bar ekiam ko dabirabir aghuim azenim girɨghtɨ, gumazamiziba bar a gɨfogham. A fomɨra uan ziar ekiam ko dabirabir aghuim e a ko da iniasa, gumazim nguazir mɨneba akɨrizɨ moghɨn, an en navibar akɨri. Egha uan ziar ekiam ko dabirabir aghuim isa, nguazir mɨner an apangkuvim itibagh ingezɨ, da bar izɨfa.
23 para que ele também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que antes ele já preparou para glória,
24 Nguazir mɨner apangkuvim iniamin kaba, kar e gumazamizir God deiba. E Israelia merara men tongɨn izezir puvatɨ, e uaghan Kantrin Igharazibar Gumazamizibar tongɨn ize.
24 até nós, a quem ele chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Ezɨ Hosean akɨnafarimɨn, God kamaghɨn mɨgei:
25 Assim como ele também diz em Oseias: Eu os chamarei meu povo, os quais não eram meu povo; e amada à que não era amada.
26 Ia faragha danganir mamɨn itima, kɨ ia mɨgɨa ghaze,
26 E acontecerá que, no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; ali serão chamados filhos do Deus vivo.
27 — ausente —
27 Isaías também clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente será salvo;
28 — ausente —
28 porque ele concluirá a obra e a abreviará em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 Bizir kaba Aisaia fomɨra mɨkemezɨ moghɨn otifi, a kamaghɨn mɨgei, “Ekiar Gavgavir Ekiam Itim, en tarazi ataghizir puvatɨzɨ, e itir puvatɨghai. Ezɨ bar guizbangɨra, e bar gevegha gɨvaghai, mati bar fomɨra Sodom ko Gomoran nguibamning bar ikufi.”
29 E como Isaías disse antes: Se o Senhor Sabaoth não nos tivesse deixado semente, teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos semelhante a Gomorra.
30 E manmaghɨn mɨkɨmam? E kamaghɨn mɨkɨmam, Kantrin Igharazibar Gumazamiziba, Godɨn damazimɨn deraghasa ingangarir ekiam gamizir puvatɨ. Me nɨghnɨzir gavgavim Godɨn itima, God ghaze, me nan damazimɨn dera.
30 O que diremos então? Que os gentios, que não seguiam a justiça, alcançaram justiça, a justiça que é pela fé.
31 Ezɨ Israelia me Moses Osirizir Arazibar gɨn ghua ingara, Godɨn damazimɨn deraghasa tuavim buriava, a batozir puvatɨ.
31 Mas Israel, que seguia a lei da justiça, não alcançou a lei da justiça.
32 Manmaghɨn amizɨ, me a batozir puvatɨ? Me Godɨn damazimɨn deraghasa, uan gavgavibar pamtem ingarava avenge. Me nɨghnɨzir gavgavimɨn tuavimɨn gɨn zuir puvatɨ. Dagɨar dagariba asim, me a gasaghporaghiri.
32 Por quê? Porque eles não a buscaram pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois eles tropeçaram na pedra de tropeço.
33 Godɨn Akɨnafarim bizir kam mɨgɨa ghaze:
33 Como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de ofensa; e todo aquele que crer nela não será envergonhado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.