Números 11
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs VC
1 Gumazamiziba osɨmtɨzir me bativiba bangɨn puvɨra Ikiavɨra Itir God gimobava an dei. Ezɨ Ikiavɨra Itir God me baregha, men atara an navim me bagha puv an isima, an avim me mɨkɨni. Ezɨ me iti naghɨn mɨtaghniabar boroghɨn, avim bar dar isi.
1 O povo pôs-se a murmurar amargamente aos ouvidos do Senhor. O Senhor, ouvindo isso, irou-se: o fogo do Senhor acendeu-se entre eles e devorou a extremidade do acampamento.
2 Ezɨ gumazamiziba uarir akurvaghasa Mosesɨn deima, Moses Ikiavɨra Itir God ko mɨgeima, avim munge.
2 O povo clamou a Moisés; Moisés orou ao Senhor e o fogo extinguiu-se.
3 Danganir kam, me kamaghɨn a dɨbori, Tabera. Ziar kamɨn mɨngarim kamakɨn, “Avim Isir Danganim.” Ziar kamɨn nɨghnɨzim kamaghɨn zui, danganir kamɨn, Ikiavɨra Itir Godɨn avim men tongɨn isi.
3 Deu-se àquele lugar o nome de Tabeera, porque o fogo do Senhor se tinha acendido no meio deles.
4 Ikɨzir igharazibar gumazamizir maba uaghan Israelia ko zui. Me asɨzitabar amasa men aguiaba puv men ingari. Ezɨ Israelia uaghan imoba atara bizir kam bagha ara ghaze, “Oio! E asɨzir tabar ameka!
4 A população que estava no meio de Israel foi atacada por um desejo desordenado; e mesmo os israelitas recomeçaram a gemer: "Quem nos dará carne para comer?, diziam eles.
5 E fomɨra Isipɨn kantrin ikiava osirir avɨriba puvɨram ada api, egha dagh ivezir puvatɨ. Egha e zurara, kukambaba ko melonba, ko anianba, ko galikba apavɨra iti.
5 Lembramo-nos dos peixes que comíamos de graça no Egito, os pepinos, os melões, os alhos bravos, as cebolas e os alhos.
6 Ezɨ datɨrɨghɨn en gavgaviba bar gɨfa. E damamin bizitam ua itir puvatɨ. Dughiabar zurara, e manan dagher kamram apa ghua bar an amɨra. E bar uarir apangkufi!”
6 Agora nossa alma está seca. Não há mais nada, e só vemos maná diante de nossos olhos."
7 Manan dagher kamɨn ganganim, mati temer ovɨzir muziarim, egha ghurghurigha iangurungi.
7 O maná assemelhava-se ao grão de coentro e parecia-se com o bdélio.
8 — ausente —
8 O povo dispersava-se para colhê-lo; moía-o com a mó ou esmagava-o num pilão, cozia-o numa panela e fazia bolos com ele, os quais tinham o sabor de um bolo amassado com óleo.
9 — ausente —
9 Enquanto de noite caía o orvalho no campo, caía também com ele o maná.
10 Gumazamiziba uan ikɨziba ko, uan purirpenibar tiar akabar boroghɨn tuivighav ikia imobava araima, Moses men dɨmdiaba barasi. Ezɨ Ikiavɨra Itir God atara me bagha an navim puvɨra an isi. Kamaghɨn amizɨ, Mosesɨn navim bar a basemezɨ, a kamaghɨn Ikiavɨra Itir God mɨgei,
10 Ouviu Moisés o povo que chorava, agrupado por famílias, cada uma à entrada de sua tenda. A cólera do Senhor acendeu-se com violência. Moisés entristeceu-se.
11 “Nɨ manmaghsua paza na gami? Nɨ manmaghsua na gakongezir puvatɨ? Nɨ manmaghsua gumazamizir kabar ganamin ingangarim na ganɨngi?
11 E disse ao Senhor: "Por que afligis vosso servo? Por que não acho eu favor a vossos olhos, vós que me impusestes a carga de todo esse povo?
12 Kɨ men ingarizir puvatɨgha me batezir puvatɨ. Kɨ men amebam puvatɨ. Tizim bagha, nɨ me isa nan dafarimning gatɨgha ghaze, kɨ men amebamɨn mɨn me ater otem me danɨngɨva, me inigh bar mangɨ nguazir nɨ men inazir afeziabar anɨngasa akar dɨkɨrɨzim gamizɨ naghɨn otogham?
12 Porventura fui eu que concebi esse povo? Ou acaso fui eu que o dei à luz, para me dizerdes: leva-o em teu seio como a ama costuma levar o bebê, para a terra que, com juramento, prometi aos seus pais?
13 Gumazamizir kaba arava asɨziba bagha nan azai. Kɨ managh me bagh asɨzir avɨriba iniam? Kɨ bar iburaghburaki.
13 Onde encontrarei carne para dar a todo esse povo que vem chorar perto de mim, dizendo: dá-nos carne para comer?
14 Kɨ uabɨra manmaghɨn gumazamizir avɨrir kabar amuam? Kɨ osɨmtɨzir ekiar kam ateran bar iburaghburaki.
14 Eu sozinho não posso suportar todo esse povo; ele é pesado demais para mim.
15 Nɨ kamaghɨn na damusɨ, nɨ nan apangkuvigh na mɨsueghtɨ, kɨ aremegh, uam osɨmtɨzir kam ateran kogham.”
15 Em lugar de tratar-me assim, rogo-vos que antes me façais morrer, se achei agrado a vossos olhos, a fim de que eu não veja a minha infelicidade!
16 Ezɨ Ikiavɨra Itir God, kamaghɨn Moses mɨgei, “Nɨ 70plan Israelian gumazir aruaba inigh na bagh izɨ. Gumazir kaba, nɨ uabɨ me gɨfogha gɨvagha ghaze, me guizbangɨra gumazir dapaniba, egha gumazamizibar damazimɨn me ziar ekiaba iti, gumazir kaba, nɨ me inigh izɨ. Nɨ me inigh na bagh na bativamin Purirpenimɨn izɨtɨ, me nɨ ko uari akuvagh tuifigh.
16 O Senhor respondeu a Moisés: "Junta-me setenta homens entre os anciãos de Israel, que sabes serem os anciãos do povo e tenham autoridade sobre ele. Conduze-os à tenda de reunião, onde estarão contigo.
17 Eghtɨ kɨ izighirɨ nɨ ko mɨkɨm, egh Duar kɨ nɨ ganɨngizir kam da gavgavitaba inigh, me darɨgham. Eghtɨ me uaghan nɨn akuragh gumazamizir kabar osɨmtɨzitaba ateram, eghtɨ nɨ uabɨra da ateran kogham.
17 Então descerei e ali falarei contigo. Tomarei do espírito que está em ti e o derramarei sobre eles, para que possam levar contigo a carga do povo e não estejas mais sozinho.
18 Nɨ gumazamizibav kɨm suam: Ia gurum mɨzaragh bagh uari akɨrigh Godɨn damazimɨn zuegh, egh damamin asɨziba iniam. Ia asɨziba bagha arair ararem, Ikiavɨra Itir God a baregha gɨfa. Ia ghaze, ‘E asɨzitabar ameka! E faragha deragha Isipɨn iti.’ Ia oragh, Ikiavɨra tir God datɨrɨghɨn damamin asɨziba ia danɨngtɨ, ia dar amɨ.
18 Dirás ao povo: santificai-vos para amanhã, e tereis carne para comer, pois chorasses aos ouvidos do Eterno, dizendo: Quem nos dará carne para comer? Estávamos tão bem no Egito!... O Senhor vos dará carne, e comereis.
19 Ia aruer vamɨra, o pumuning, o 5pla, o 10pla, o 20plan aruebar asɨzibar aman kogham. Bar puvatɨgham.
19 E comereis não só um dia, nem dois, nem cinco, nem dez, nem vinte,
20 Ia iakɨnir vamɨran arueba bar, ia asɨzibar amɨ mangɨ egh dar aghuagh mighsɨ damuam. Ikiavɨra Itir God ia ko itima ia akɨrim ragha a gasara, egha ara ghaze, ‘E bar tizim bagha Isip ategha ize?’ Ia kamaghɨn mɨkemezɨ, bizir kam bangɨn, arazir kam ia bativam.”
20 mas durante um mês inteiro, até que ela vos saia pelas narinas e vos cause nojo: porque rejeitasses o Senhor que está no meio de vós e dissestes-lhe chorando: por que saímos nós do Egito?"
21 Ezɨ Moses Ikiavɨra Itir God ikaragha ghaze, “Ame! Kɨ 600,000ɨn gumazibara gari. Ezɨ nɨ ghaze, nɨ iakɨnir vamɨran asɨziba me danɨngtɨ me dar amam? Asɨzir kaba, da managh iti?
21 Moisés disse: "Este povo, no meio do qual estou, conta seiscentos mil homens de pé, e dizeis que lhes dareis carne para que comam um mês inteiro!
22 E bulmakauba ko sipsipba bar dav sueghtɨ, asɨzir kaba ti men tughatɨghan kogham. Eghtɨ ongarimɨn itir osiriba bar, ti men tughatɨghan kogham.”
22 Porventura matar-se-á tanta quantidade de ovelhas e bois até que tenham bastante? Ou juntar-se-ão todos os peixes do mar para fartá-los?"
23 Ezɨ Ikiavɨra Itir God Moses ikaragha ghaze, “Kɨ ti gavgaviba puvatɨghama? Nɨ kɨran oveghangɨn ganigh fogham, nan mɨgɨrɨgɨam ti daghem otogham, o puvatɨgham.”
23 O Senhor respondeu a Moisés: "Acaso será impotente a mão do Senhor? Verás sem demora se se fará ou não o que eu te disse."
24 Ezɨ Moses dɨkavigha azenan ghua, Ikiavɨra Itir God mɨkemezir bizibar gun gumazamizibav keme. Egha 70plan gumazir dapanibav sevegha me gamizɨ, me uari akuvagha Purirpenim ekɨarugha itima, Moses aven ghu.
24 Moisés saiu e referiu ao povo as palavras do Senhor. Reuniu setenta homens dos anciãos do povo e os colocou em volta da tenda.
25 Ezɨ Ikiavɨra Itir God, ghuariamɨn tongɨn izaghira Moses ko mɨgɨa, a ganɨngizir Godɨn Duar an itir kamɨn gavgavir maba abigha da isa 70plan gumazir dapanir kabagh arɨki. Ezɨ Godɨn Duam me ko itima, me maghɨra dughiar otevimɨn akam inigha izir gumazibar mɨn akam akuri.
25 O Senhor desceu na nuvem e falou a Moisés; tomou uma parte do espírito que o animava e a pôs sobre os setenta anciãos. Apenas repousara o espírito sobre eles, começaram a profetizar; mas não continuaram.
26 Ezɨ gumazir dapanir 70plan kabar aven itir gumazir pumuning, Eldat ko Medat, aning me itir danganir kamɨn ikiavɨra iti. Aning gumazir dapanir igharaziba ko Purirpenimɨn ghuzir puvatɨ. Aning danganir me itimra itima, Ikiavɨra Itir God, uan Duam aning gatɨzɨ, aning maghɨra akam inigh izir gumazimɨn mɨn akam akuri.
26 Dois homens tinham ficado no acampamento: um chamava-se Eldad e o outro, Medad, e o espírito repousou também sobre eles, pois tinham sido alistados, mas não tinham ido à tenda; e profetizaram no acampamento.
27 Ezɨ gumazir igiar mam ivegha ghua kamaghɨn Moses mɨgɨa ghaze, Eldat ko Medat danganir ia itimra an aven ikia, akam inigha izir gumazibar mɨn akam akuri.
27 Um jovem correu a dar notícias a Moisés: "Eldad e Medad, disse ele, profetizam no acampamento."
28 Ezɨ Nunɨn otarim Josua, a igiamra ikia, Mosesɨn akurvagha izi. A kamaghɨn Moses mɨgei, “Nan gumazir ekiam, nɨ mangɨ aningɨn anogoreghtɨ aning bizitam mɨkɨman markɨ.”
28 Então Josué, filho de Nun, servo de Moisés desde a sua juventude, tomou a palavra: "Moisés, disse ele, meu senhor, impede-os."
29 Ezɨ Moses a ikaragha ghaze, “Gumazitam ti nan danganim inian nɨ aghua? Nan ifongiam kamakɨn, Ikiavɨra Itir God, uan Duam isɨ bar uan gumazamizibar anightɨ, me akam inigha izir gumazibar mɨn akam akunam!”
29 Moisés, porém, respondeu: "Por que és tão zeloso por mim? Prouvera a Deus que todo o povo do Senhor profetizasse, e que o Senhor lhe desse o seu espírito!"
30 Egha Moses 70plan gumazir dapaniba ko uamategha, danganir me itimɨn ghue.
30 E Moisés retirou-se do acampamento com os anciãos de Israel.
31 Ezɨ Ikiavɨra Itir God amɨnim gamizɨ, an ongarimɨn dɨkavigha ivava, kuarazir avɨriba inigha izima da mɨgha iza, Israelia itir danganimɨn boroghɨn ira bar a gizɨvagha tintinimɨn danganiba bar dagh izɨfa. Da bar vazimra 1 mitan nguazim gisɨrara mɨghagha arua, tintinibar danganir me itim gira, azenan danganir me ekɨaruzim sara ira ghua, aruer vamɨran darorimɨn mɨtaghniamɨn mɨn ghu.
31 Um vento mandado pelo Senhor, vindo das bandas do mar, trouxe consigo codornizes, e derramou-as sobre o acampamento, numa extensão de cerca de um dia de caminho para ambos os lados em volta do acampamento; e cobriam o solo, cerca de dois côvados de alto sobre a superfície da terra.
32 Ezɨ gumazamiziba aruer vamɨra ko dɨmagarim sara puvɨra ingarava kuarazir bar avɨriba isa zuima, aruer pumuning gɨfa. Gumazamiziba kuarazir bar avɨriba ini, ezɨ dar osɨmtɨzim 1,000 kilogremɨn tu. Ezɨ gumazamizir avɨrim kuarazir bar avɨriba inizɨ dar osɨmtɨzim 1,000 kilogrem gafira. Egha me da apuzasa dar ghora pura nguazim garɨsi, eghtɨ aruem dar gantɨ da mɨsɨngam.
32 Levantou-se então o povo, e ajuntou durante todo aquele dia, toda a noite e todo o dia seguinte tantas codornizes, que aquele que menos ajuntou conseguiu encher dez homeres. E estenderam-nas, para si mesmos, em toda a volta do acampamento.
33 Me kuarazir tuziba apavɨra itima, Ikiavɨra Itir God men anɨngaghegha, me bagha navim puv isia arɨmariar kurar mam amadazɨ, gumazamizir avɨrim ariaghire.
33 Ainda a carne estava nos seus dentes, e ainda não estava mastigada, quando a cólera do Senhor se inflamou contra o povo e o Senhor feriu o povo com um grande flagelo.
34 Danganir kamɨn, me gumazamizibar kuaba afegha, a dɨbora ghaze, Kibrot Hatava. Ziar kamɨn mɨngarim kamakɨn, “Asɨziba bagha puvɨra arair gumazamizibar kuaba afezir danganim.”
34 Chamou-se àquele lugar Quibrot-Hataava, porque ali sepultou-se o povo que se deixara dominar pelo desordenado.
35 Egha gɨn Israelia danganir kam ategha ghua, Haserotɨn danganim aghuigha an iti.
35 De Quibrot-Hataava, partiu o povo para Haserot, onde se deteve.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.