Números 11
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NVT
1 Gumazamiziba osɨmtɨzir me bativiba bangɨn puvɨra Ikiavɨra Itir God gimobava an dei. Ezɨ Ikiavɨra Itir God me baregha, men atara an navim me bagha puv an isima, an avim me mɨkɨni. Ezɨ me iti naghɨn mɨtaghniabar boroghɨn, avim bar dar isi.
1 O povo começou a reclamar de sua situação ao S enhor , que ouviu tudo que diziam. Então a ira do S enhor se acendeu, e ele enviou fogo que ardeu entre o povo, devorando alguns que viviam nas extremidades do acampamento.
2 Ezɨ gumazamiziba uarir akurvaghasa Mosesɨn deima, Moses Ikiavɨra Itir God ko mɨgeima, avim munge.
2 O povo gritou, pedindo ajuda a Moisés, e quando ele orou ao S enhor , o fogo se apagou.
3 Danganir kam, me kamaghɨn a dɨbori, Tabera. Ziar kamɨn mɨngarim kamakɨn, “Avim Isir Danganim.” Ziar kamɨn nɨghnɨzim kamaghɨn zui, danganir kamɨn, Ikiavɨra Itir Godɨn avim men tongɨn isi.
3 Depois disso, aquele lugar foi chamado de Taberá, pois o fogo do S enhor ardeu ali entre eles.
4 Ikɨzir igharazibar gumazamizir maba uaghan Israelia ko zui. Me asɨzitabar amasa men aguiaba puv men ingari. Ezɨ Israelia uaghan imoba atara bizir kam bagha ara ghaze, “Oio! E asɨzir tabar ameka!
4 Então o bando de estrangeiros que viajava com os israelitas começou a desejar intensamente a comida do Egito. E o povo de Israel também começou a se queixar: “Ah, se tivéssemos carne para comer!
5 E fomɨra Isipɨn kantrin ikiava osirir avɨriba puvɨram ada api, egha dagh ivezir puvatɨ. Egha e zurara, kukambaba ko melonba, ko anianba, ko galikba apavɨra iti.
5 Que saudade dos peixes que comíamos de graça no Egito! Também tínhamos pepinos, melões, alhos-porós, cebolas e alhos à vontade.
6 Ezɨ datɨrɨghɨn en gavgaviba bar gɨfa. E damamin bizitam ua itir puvatɨ. Dughiabar zurara, e manan dagher kamram apa ghua bar an amɨra. E bar uarir apangkufi!”
6 Mas, agora, perdemos o apetite. Não vemos outra coisa além desse maná!”.
7 Manan dagher kamɨn ganganim, mati temer ovɨzir muziarim, egha ghurghurigha iangurungi.
7 O maná era como semente de coentro e tinha aparência de resina.
8 — ausente —
8 O povo saía e o recolhia do chão. Usava-o para fazer farinha, triturando-o em moinhos manuais ou socando-o em pilões. Depois, cozinhava o maná numa panela e fazia bolos achatados, que tinham gosto de massa folheada assada com azeite.
9 — ausente —
9 O maná caía sobre o acampamento durante a noite, com o orvalho.
10 Gumazamiziba uan ikɨziba ko, uan purirpenibar tiar akabar boroghɨn tuivighav ikia imobava araima, Moses men dɨmdiaba barasi. Ezɨ Ikiavɨra Itir God atara me bagha an navim puvɨra an isi. Kamaghɨn amizɨ, Mosesɨn navim bar a basemezɨ, a kamaghɨn Ikiavɨra Itir God mɨgei,
10 Moisés ouviu todas as famílias reclamando à entrada de suas tendas, e a ira do S enhor se acendeu. Com isso, Moisés se revoltou
11 “Nɨ manmaghsua paza na gami? Nɨ manmaghsua na gakongezir puvatɨ? Nɨ manmaghsua gumazamizir kabar ganamin ingangarim na ganɨngi?
11 e disse ao S enhor : “Por que tratas a mim, teu servo, com tanta crueldade? Tem misericórdia de mim! O que fiz para merecer o peso de todo este povo?
12 Kɨ men ingarizir puvatɨgha me batezir puvatɨ. Kɨ men amebam puvatɨ. Tizim bagha, nɨ me isa nan dafarimning gatɨgha ghaze, kɨ men amebamɨn mɨn me ater otem me danɨngɨva, me inigh bar mangɨ nguazir nɨ men inazir afeziabar anɨngasa akar dɨkɨrɨzim gamizɨ naghɨn otogham?
12 Por acaso gerei ou dei à luz este povo? Por que me pedes para carregá-lo nos braços como a mãe carrega o bebê que mama? Como o levarei à terra que juraste dar a seus antepassados?
13 Gumazamizir kaba arava asɨziba bagha nan azai. Kɨ managh me bagh asɨzir avɨriba iniam? Kɨ bar iburaghburaki.
13 Onde conseguirei carne para todo este povo? Eles vêm a mim reclamando dizendo: ‘Dê-nos carne para comer!’.
14 Kɨ uabɨra manmaghɨn gumazamizir avɨrir kabar amuam? Kɨ osɨmtɨzir ekiar kam ateran bar iburaghburaki.
14 Sozinho, não sou capaz de carregar todo este povo! O peso é grande demais!
15 Nɨ kamaghɨn na damusɨ, nɨ nan apangkuvigh na mɨsueghtɨ, kɨ aremegh, uam osɨmtɨzir kam ateran kogham.”
15 Se é assim que pretendes me tratar, mata-me de uma vez; para mim seria um favor, pois eu não veria esta calamidade!”.
16 Ezɨ Ikiavɨra Itir God, kamaghɨn Moses mɨgei, “Nɨ 70plan Israelian gumazir aruaba inigh na bagh izɨ. Gumazir kaba, nɨ uabɨ me gɨfogha gɨvagha ghaze, me guizbangɨra gumazir dapaniba, egha gumazamizibar damazimɨn me ziar ekiaba iti, gumazir kaba, nɨ me inigh izɨ. Nɨ me inigh na bagh na bativamin Purirpenimɨn izɨtɨ, me nɨ ko uari akuvagh tuifigh.
16 Então o S enhor disse a Moisés: “Reúna diante de mim setenta homens reconhecidos como autoridades e líderes de Israel. Leve-os à tenda do encontro, para que permaneçam ali com você.
17 Eghtɨ kɨ izighirɨ nɨ ko mɨkɨm, egh Duar kɨ nɨ ganɨngizir kam da gavgavitaba inigh, me darɨgham. Eghtɨ me uaghan nɨn akuragh gumazamizir kabar osɨmtɨzitaba ateram, eghtɨ nɨ uabɨra da ateran kogham.
17 Eu descerei e falarei com você. Tomarei um pouco do Espírito que está sobre você e o colocarei sobre eles. Assim, dividirão com você o peso do povo, para que não precise carregá-lo sozinho.
18 Nɨ gumazamizibav kɨm suam: Ia gurum mɨzaragh bagh uari akɨrigh Godɨn damazimɨn zuegh, egh damamin asɨziba iniam. Ia asɨziba bagha arair ararem, Ikiavɨra Itir God a baregha gɨfa. Ia ghaze, ‘E asɨzitabar ameka! E faragha deragha Isipɨn iti.’ Ia oragh, Ikiavɨra tir God datɨrɨghɨn damamin asɨziba ia danɨngtɨ, ia dar amɨ.
18 “Diga ao povo: ‘Consagrem-se, pois amanhã terão carne para comer. Vocês reclamaram e o S enhor os ouviu quando disseram: ‘Ah, se tivéssemos carne para comer! Estávamos melhor no Egito!’. Agora o S enhor lhes dará carne, e vocês terão de comê-la.
19 Ia aruer vamɨra, o pumuning, o 5pla, o 10pla, o 20plan aruebar asɨzibar aman kogham. Bar puvatɨgham.
19 E não será apenas um dia, ou dois, ou cinco, ou dez ou mesmo vinte.
20 Ia iakɨnir vamɨran arueba bar, ia asɨzibar amɨ mangɨ egh dar aghuagh mighsɨ damuam. Ikiavɨra Itir God ia ko itima ia akɨrim ragha a gasara, egha ara ghaze, ‘E bar tizim bagha Isip ategha ize?’ Ia kamaghɨn mɨkemezɨ, bizir kam bangɨn, arazir kam ia bativam.”
20 Comerão carne por um mês inteiro, até lhes sair pelo nariz e vocês enjoarem dela, pois rejeitaram o S enhor que está aqui entre vocês e reclamaram contra ele, dizendo: ‘Por que saímos do Egito?’’”.
21 Ezɨ Moses Ikiavɨra Itir God ikaragha ghaze, “Ame! Kɨ 600,000ɨn gumazibara gari. Ezɨ nɨ ghaze, nɨ iakɨnir vamɨran asɨziba me danɨngtɨ me dar amam? Asɨzir kaba, da managh iti?
21 Moisés, porém, respondeu ao S enhor : “Tenho comigo um exército de seiscentos mil soldados e, no entanto, dizes: ‘Eu lhes darei carne durante um mês inteiro!’.
22 E bulmakauba ko sipsipba bar dav sueghtɨ, asɨzir kaba ti men tughatɨghan kogham. Eghtɨ ongarimɨn itir osiriba bar, ti men tughatɨghan kogham.”
22 Mesmo que abatêssemos todos os nossos rebanhos, bastaria para satisfazê-los? Mesmo que pegássemos todos os peixes do mar, seria suficiente?”.
23 Ezɨ Ikiavɨra Itir God Moses ikaragha ghaze, “Kɨ ti gavgaviba puvatɨghama? Nɨ kɨran oveghangɨn ganigh fogham, nan mɨgɨrɨgɨam ti daghem otogham, o puvatɨgham.”
23 Então o S enhor disse a Moisés: “Você duvida do meu poder? Agora você verá se minha palavra se cumprirá ou não!”.
24 Ezɨ Moses dɨkavigha azenan ghua, Ikiavɨra Itir God mɨkemezir bizibar gun gumazamizibav keme. Egha 70plan gumazir dapanibav sevegha me gamizɨ, me uari akuvagha Purirpenim ekɨarugha itima, Moses aven ghu.
24 Moisés saiu e transmitiu as palavras do S enhor ao povo. Reuniu os setenta líderes e os colocou ao redor da tenda da reunião.
25 Ezɨ Ikiavɨra Itir God, ghuariamɨn tongɨn izaghira Moses ko mɨgɨa, a ganɨngizir Godɨn Duar an itir kamɨn gavgavir maba abigha da isa 70plan gumazir dapanir kabagh arɨki. Ezɨ Godɨn Duam me ko itima, me maghɨra dughiar otevimɨn akam inigha izir gumazibar mɨn akam akuri.
25 O S enhor desceu na nuvem e falou com ele. Depois, deu aos setenta líderes o mesmo Espírito que estava sobre Moisés. E, quando o Espírito pousou sobre eles, os líderes profetizaram, algo que nunca mais aconteceu.
26 Ezɨ gumazir dapanir 70plan kabar aven itir gumazir pumuning, Eldat ko Medat, aning me itir danganir kamɨn ikiavɨra iti. Aning gumazir dapanir igharaziba ko Purirpenimɨn ghuzir puvatɨ. Aning danganir me itimra itima, Ikiavɨra Itir God, uan Duam aning gatɨzɨ, aning maghɨra akam inigh izir gumazimɨn mɨn akam akuri.
26 Dois homens, Eldade e Medade, haviam permanecido no acampamento. Faziam parte da lista de autoridades, mas não tinham ido à tenda da reunião. E, no entanto, o Espírito também pousou sobre eles, de modo que profetizaram ali no acampamento.
27 Ezɨ gumazir igiar mam ivegha ghua kamaghɨn Moses mɨgɨa ghaze, Eldat ko Medat danganir ia itimra an aven ikia, akam inigha izir gumazibar mɨn akam akuri.
27 Um rapaz correu e contou a Moisés: “Eldade e Medade estão profetizando no acampamento!”.
28 Ezɨ Nunɨn otarim Josua, a igiamra ikia, Mosesɨn akurvagha izi. A kamaghɨn Moses mɨgei, “Nan gumazir ekiam, nɨ mangɨ aningɨn anogoreghtɨ aning bizitam mɨkɨman markɨ.”
28 Josué, filho de Num, que desde jovem era auxiliar de Moisés, protestou: “Moisés, meu senhor, faça-os parar!”.
29 Ezɨ Moses a ikaragha ghaze, “Gumazitam ti nan danganim inian nɨ aghua? Nan ifongiam kamakɨn, Ikiavɨra Itir God, uan Duam isɨ bar uan gumazamizibar anightɨ, me akam inigha izir gumazibar mɨn akam akunam!”
29 Moisés, porém, respondeu: “Você está com ciúmes por mim? Que bom seria se todos do povo do S enhor fossem profetas e se o S enhor colocasse seu Espírito sobre todos eles!”.
30 Egha Moses 70plan gumazir dapaniba ko uamategha, danganir me itimɨn ghue.
30 Então Moisés voltou ao acampamento com as autoridades de Israel.
31 Ezɨ Ikiavɨra Itir God amɨnim gamizɨ, an ongarimɨn dɨkavigha ivava, kuarazir avɨriba inigha izima da mɨgha iza, Israelia itir danganimɨn boroghɨn ira bar a gizɨvagha tintinimɨn danganiba bar dagh izɨfa. Da bar vazimra 1 mitan nguazim gisɨrara mɨghagha arua, tintinibar danganir me itim gira, azenan danganir me ekɨaruzim sara ira ghua, aruer vamɨran darorimɨn mɨtaghniamɨn mɨn ghu.
31 O S enhor mandou um vento que trouxe codornas do lado do mar e as fez voar baixo por todo o acampamento. Numa área de vários quilômetros em todas as direções, voavam a uma altura de quase um metro do chão.
32 Ezɨ gumazamiziba aruer vamɨra ko dɨmagarim sara puvɨra ingarava kuarazir bar avɨriba isa zuima, aruer pumuning gɨfa. Gumazamiziba kuarazir bar avɨriba ini, ezɨ dar osɨmtɨzim 1,000 kilogremɨn tu. Ezɨ gumazamizir avɨrim kuarazir bar avɨriba inizɨ dar osɨmtɨzim 1,000 kilogrem gafira. Egha me da apuzasa dar ghora pura nguazim garɨsi, eghtɨ aruem dar gantɨ da mɨsɨngam.
32 O povo saiu e pegou codornas durante todo aquele dia, toda aquela noite e todo o dia seguinte. Ninguém recolheu menos de dez cestos grandes. Em seguida, espalharam as codornas por todo o acampamento para secá-las.
33 Me kuarazir tuziba apavɨra itima, Ikiavɨra Itir God men anɨngaghegha, me bagha navim puv isia arɨmariar kurar mam amadazɨ, gumazamizir avɨrim ariaghire.
33 Mas, enquanto ainda se empanturravam, com a boca cheia de carne, a ira do S enhor se acendeu contra o povo, e ele os feriu com uma praga terrível.
34 Danganir kamɨn, me gumazamizibar kuaba afegha, a dɨbora ghaze, Kibrot Hatava. Ziar kamɨn mɨngarim kamakɨn, “Asɨziba bagha puvɨra arair gumazamizibar kuaba afezir danganim.”
34 Por isso, aquele lugar foi chamado de Quibrote-Hataavá, pois ali sepultaram o povo que cobiçou a carne do Egito.
35 Egha gɨn Israelia danganir kam ategha ghua, Haserotɨn danganim aghuigha an iti.
35 De Quibrote-Hataavá o povo viajou para Hazerote, onde ficou algum tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.