Neemias 4
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NTLH
1 Ezɨ Senbalat kamaghɨn oraki, e Judaba dɨvazir kamɨn ingari. Ezɨ a puv atara dɨbovir akabar e gami.
1 Quando Sambalate soube que os judeus estavam reconstruindo as muralhas, ficou furioso e começou a caçoar de nós.
2 A uan roroaba ko Samarian mɨdorozir gumazibar damazimɨn a kamaghɨn mɨgei, “Judan gumazir amɨraghmɨrazir kaba tizim damuasa? Me ti ghaze, me nguibar ekiar kam uam anesaragham? Me ti ghaze, me uan God bagh ua ofabar amuam, a? Me ti ghaze, me Dɨpenir kamɨn ingarigh dughiar vamɨran aven anegɨvagham? Me ti ghaze, me fomɨra isizir bizibar pozibar tongɨn, dagɨaba inigh ua dar dɨvazir aghuimɨn ingaram?”
2 Diante dos seus companheiros e do exército dos samaritanos , ele disse: — O que é que esses judeus miseráveis estão fazendo? Será que eles pretendem reconstruir a cidade? Será que eles pensam que, oferecendo
3 Dughiar kam, Amonian gumazim Tobia, a Senbalatɨn boroghɨn tughav itima, a mɨgɨrɨgɨar kam gami. Ezɨ Tobia kamaghɨn mɨgei, “Are, dɨvazir me ingarir kam, a tugh gavgavighan kogham. Eghtɨ afiar atiatam an ghuavanangtɨ, dɨvazim bar akarighiregham.”
3 Tobias, que era do país de Amom, estava com ele e disse: — Que tipo de muralha eles poderão construir? Até mesmo uma raposa poderia derrubá-la!
4 Gumazir maba iza Senbalat ko Tobian mɨgɨrɨgɨabar gun na mɨgei. Ezɨ kɨ God ko mɨgɨa kamaghɨn an azai, “O en God, nɨ akar kurar apaniba e gamiba barasi. Me pazav e gami, kɨ kamaghsua, nɨ uabɨ me ikarvagh. Nɨ me ateghtɨma okɨmakɨar gumaziba men biziba okɨmɨva, me inigh nguibar saghuiabar itibar mangɨva, me isɨ kalabuziam datɨgh.
4 “Ó nosso Deus, escuta como eles caçoam de nós! Faze que a zombaria caia sobre a cabeça deles mesmos. Que tudo o que eles têm seja roubado, e que eles sejam levados prisioneiros para uma terra estrangeira!
5 Nɨ men osɨmtɨzim avaragh men arazir kuraba gɨn amangan markɨ. Guizbangɨra, me dɨvazimɨn ingarir gumazibar damazimɨn akar dɨbovir kurabagh amua nɨ gamizɨ, nɨn anɨngagharim men iti.”
5 Não perdoes o mal que eles fazem e não esqueças os seus pecados, pois insultaram a nós, que estamos construindo.”
6 Kɨ God ko mɨkemegha gɨfa, egha dughiar otevimɨn e bar navir averiamɨn aven navir vamɨra ikia, puvɨra ingarima dɨvazim ghuavanaga arɨghan ghu. Ezɨ an nar kamaghɨra tuzim ikiavɨra itima, e gɨn bar anegɨvagham.
6 Então continuamos a reconstruir as muralhas, e logo elas já estavam na metade da sua altura total porque o povo estava animado para trabalhar.
7 Ezɨ Senbalat, ko Tobia, Arebian gumaziba, ko Amonia ko, Asdotia me kamaghɨn oraki, e Jerusalemɨn dɨvazimɨn ingangarir aghuim gamua dɨvazir dɨpɨraghireziba e bar dar ingari. Ezɨ me puvɨra en atara ghuavɨra iti.
7 Sambalate e Tobias e os povos da Arábia, Amom e Asdode ficaram muito zangados quando souberam que nós estávamos continuando o trabalho de reconstrução das muralhas de Jerusalém e que as suas brechas já estavam sendo fechadas.
8 Egh me uari inigh izɨ en ingangaribagh asɨghasɨgh e ko mɨsoghamin akar mam akɨri.
8 Aí se reuniram e combinaram que viriam juntos atacar Jerusalém e provocar confusão.
9 Ezɨ e men nɨghnɨzim baraki, egha uarir akurvaghasa Godɨn azavɨra iti. E arueba ko dɨmagaribar uarir ganasa gumazir maba amɨsevegha, ingangarim me ganɨga ghaze, apaniba e gasɨghasɨghan kogham.
9 Mas nós oramos ao nosso Deus e colocamos homens para ficarem de vigia contra eles de dia e de noite.
10 E Judaba ingarir dughiam, e ighiar kam gami:
10 O povo de Judá cantava uma canção assim: “Os carregadores já estão cansados, e ainda há muito entulho para carregar. A construção desta muralha quando vamos terminar?”
11 Ezɨ en apaniba kamagh uariv gei, “E mogomebar mangɨ Judaba batoghtɨ, me en ganighan kogham. Eghtɨ e zuamɨra me mɨsueghtɨ, me arɨghiregham. Eghtɨ me uan ingangarim agɨvaghan kogham.”
11 Os nossos inimigos pensavam que nós não poderíamos vê-los, nem saberíamos o que estava acontecendo até que eles já estivessem quase em cima de nós, nos matando e nos fazendo parar o trabalho.
12 Apaniba kamaghɨn mɨgeima, en Judan marazi men boroghɨn ikia, zurara iza bizir apaniba e gasɨghasɨghasa amir bizibar gun e mɨgei.
12 E várias vezes os judeus que moravam entre os nossos inimigos vieram nos avisar dos planos que eles estavam fazendo contra nós.
13 Kamaghɨn amizɨ, kɨ afuziba ko mɨdorozir sababa ko barir piba iniasa ingarir gumazibav gei, egh me uari inigh vaghvagh uan anababa ko ikɨ. Egh mangɨ dɨvazir nar me tɨghar ingaribar akɨrangɨn ikɨ apaniba bagh mɨzuam ikɨ.
13 Então eu armei o povo com espadas, lanças e arcos e flechas e os coloquei, por grupos de famílias, atrás da muralha, em todos os lugares onde ela ainda não estava consertada.
14 Kɨ ghua gumazamiziba bar deravɨra men gara fo, me osemegha bar atiatingi. Kamaghɨn amizɨ kɨ dɨkavigha gumazir dapaniba ko, ingangaribar ganamin gumaziba ko, gumazamiziba bar, kamaghɨn me mɨgei, “Ia apanibar atiatingan markɨ. Bizir ekiar kam, ia deragh a gɨnɨghnɨgh egh fogh, Ekiam bar gavgafi, ezɨ gumazamiziba bar an atiatingi. Kamaghɨn amizɨ, ia orakigh, ia uan namakaba ko amuiroghboriba ko dɨpeniba bagh deraghvɨra mɨsogh gavgafigh.”
14 Eu vi que o povo estava preocupado e por isso disse a eles, e às suas autoridades, e aos seus oficiais: — Não tenham medo dos nossos inimigos. Lembrem como Deus, o Senhor, é grande e terrível e lutem pelos seus patrícios, pelos seus filhos, suas esposas e seus lares.
15 Ezɨ gɨn apaniba kamaghɨn oregha fo, me e damuamimɨn biziba e dagh fos. Egha me fo, God men tuavim apɨrizɨ me e gasɨghasɨghan kogham. Kamaghɨn amizɨ, e Judaba bar uamategha ghua, vaghvagha uan dɨvazimɨn ingangarim bagha ghue.
15 Os nossos inimigos ficaram sabendo que nós havíamos descoberto o que eles estavam planejando e compreenderam que Deus havia atrapalhado os seus planos. Então todos nós voltamos para o nosso trabalho na reconstrução das muralhas.
16 Egha dughiar kamɨn e ingangarir arazim gɨra. Egha kɨ ingangarir gumazibav gɨa ghaze, tarazi dɨvazimɨn ingartɨ, tarazi tugh apaniba bagh gan ikɨ. Egh apanibar ganamin gumazir kaba, afuziba ko oraba ko barir pibar suiragh, mɨdorozir korotiabar aghuigh. Ezɨ gumazir dapaniba deravɨra Judan gumazamizibar akurvasi.
16 Daí em diante, metade dos homens trabalhava enquanto os outros ficavam de guarda, armados com lanças, escudos , arcos e flechas e armaduras . E as autoridades deram todo o seu apoio às pessoas
17 Ezɨ gumazir dɨvazimɨn ingariba, dɨvazimɨn ingara zuir biziba dafarir mamɨn dar suigha, egha dafarir vuemɨn mɨdorozir bizibar suiki.
17 que estavam reconstruindo a muralha. Cada pessoa carregava materiais de construção numa das mãos e na outra carregava uma arma.
18 Egha gumazir ingariba vaghvagha mɨdorozir sababa uan oghɨriabagh aghui. Ezɨ sɨgham givir gumazim, zurara uan sɨghamɨn suigha apaniba bagha gara nan boroghɨn ikiavɨra iti.
18 E todos os que trabalhavam levavam uma espada na cintura. O vigia, que devia tocar a corneta para dar o alarme, ficava perto de mim.
19 Ezɨ kɨ gumazir dapaniba ko ingangarimɨn garir gumaziba ko gumazamiziba bar, kɨ me mɨgei, “Dɨvazim bar en ruaragha ekefe. Ezɨ dɨvazim bar ruarazɨ, e vaghvagha saghuiabar uari arɨgh ingaram.
19 E eu disse ao povo, e aos seus oficiais, e às suas autoridades: — O trabalho é muito espalhado, e por isso nós ficamos muito longe uns dos outros nas muralhas.
20 Kamaghɨn amizɨ, ia sɨgham baregh, ia fogh suam, apaniba izi. Kamaghɨn, ia bar zuamɨra na bagh izɨ uari akufagh. Eghtɨ en God e bagh apaniba ko mɨsogham.”
20 Se vocês ouvirem a corneta tocando o alarme, reúnam-se em volta de mim. O nosso Deus lutará por nós.
21 Kɨ me mɨkemegha, e bar ua ingaravɨra ikia, arueba zurara dar mɨzarazibar ikia ghua amɨnim pɨrima, mɨkoveziba otivir dughiamɨn, marazi dɨvazimɨn ingarima, marazi afuziba suigha apaniba bagha gari.
21 E assim, todos os dias, desde o nascer do sol até a hora em que as estrelas apareciam de noite, metade de nós trabalhava nas muralhas enquanto os outros ficavam de guarda, armados com lanças.
22 Dughiar kamɨn, kɨ kamaghɨn gumazamiziba ko men ingangarir gumazibav mɨgei, “Ia guaratɨzibar ingangarim agɨvagh, Jerusalem ataghɨraghan markɨ, ia kagh ikɨv an gan. E aruebar ingarɨva, dɨmagaribar dɨvazimɨn ganam.”
22 Nessa mesma época, eu também disse aos encarregados do trabalho que eles e todos os seus ajudantes precisavam passar a noite em Jerusalém, para que assim nós pudéssemos trabalhar de dia e servir como vigias da cidade à noite.
23 E bar moghɨra kamaghɨn ami, dɨmagaribar e uan ingangarir korotiaba suer puvatɨ. Kɨ uan roroaba ko ingangarir gumaziba ko mɨdorozir gumazir zurara nan gɨn zuiba, en korotiaba en mɨkarzibara itima e akui. Dughiaba bar e uan mɨdorozir bizibar suighizɨ da en dafaribara iti.
23 Nem eu, nem os meus companheiros, nem nenhum dos meus empregados ou guarda-costas tirávamos as nossas roupas, nem mesmo para dormir. E todos nós estávamos sempre com as nossas armas nas mãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.