Neemias 4
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ACF
1 Ezɨ Senbalat kamaghɨn oraki, e Judaba dɨvazir kamɨn ingari. Ezɨ a puv atara dɨbovir akabar e gami.
1 E sucedeu que, ouvindo Sambalate que edificávamos o muro, ardeu em ira, e se indignou muito; e escarneceu dos judeus.
2 A uan roroaba ko Samarian mɨdorozir gumazibar damazimɨn a kamaghɨn mɨgei, “Judan gumazir amɨraghmɨrazir kaba tizim damuasa? Me ti ghaze, me nguibar ekiar kam uam anesaragham? Me ti ghaze, me uan God bagh ua ofabar amuam, a? Me ti ghaze, me Dɨpenir kamɨn ingarigh dughiar vamɨran aven anegɨvagham? Me ti ghaze, me fomɨra isizir bizibar pozibar tongɨn, dagɨaba inigh ua dar dɨvazir aghuimɨn ingaram?”
2 E falou na presença de seus irmãos, e do exército de Samaria, e disse: Que fazem estes fracos judeus? Permitir-se-lhes-á isto? Sacrificarão? Acabá-lo-ão num só dia? Vivificarão dos montões do pó as pedras que foram queimadas?
3 Dughiar kam, Amonian gumazim Tobia, a Senbalatɨn boroghɨn tughav itima, a mɨgɨrɨgɨar kam gami. Ezɨ Tobia kamaghɨn mɨgei, “Are, dɨvazir me ingarir kam, a tugh gavgavighan kogham. Eghtɨ afiar atiatam an ghuavanangtɨ, dɨvazim bar akarighiregham.”
3 E estava com ele Tobias, o amonita, e disse: Ainda que edifiquem, contudo, vindo uma raposa, derrubará facilmente o seu muro de pedra.
4 Gumazir maba iza Senbalat ko Tobian mɨgɨrɨgɨabar gun na mɨgei. Ezɨ kɨ God ko mɨgɨa kamaghɨn an azai, “O en God, nɨ akar kurar apaniba e gamiba barasi. Me pazav e gami, kɨ kamaghsua, nɨ uabɨ me ikarvagh. Nɨ me ateghtɨma okɨmakɨar gumaziba men biziba okɨmɨva, me inigh nguibar saghuiabar itibar mangɨva, me isɨ kalabuziam datɨgh.
4 Ouve, ó nosso Deus, que somos tão desprezados, e torna o seu opróbrio sobre a sua cabeça, e dá-os por presa, na terra do cativeiro.
5 Nɨ men osɨmtɨzim avaragh men arazir kuraba gɨn amangan markɨ. Guizbangɨra, me dɨvazimɨn ingarir gumazibar damazimɨn akar dɨbovir kurabagh amua nɨ gamizɨ, nɨn anɨngagharim men iti.”
5 E não cubras a sua iniqüidade, e não se risque de diante de ti o seu pecado, pois que te irritaram na presença dos edificadores.
6 Kɨ God ko mɨkemegha gɨfa, egha dughiar otevimɨn e bar navir averiamɨn aven navir vamɨra ikia, puvɨra ingarima dɨvazim ghuavanaga arɨghan ghu. Ezɨ an nar kamaghɨra tuzim ikiavɨra itima, e gɨn bar anegɨvagham.
6 Porém edificamos o muro, e todo o muro se fechou até sua metade; porque o coração do povo se inclinava a trabalhar.
7 Ezɨ Senbalat, ko Tobia, Arebian gumaziba, ko Amonia ko, Asdotia me kamaghɨn oraki, e Jerusalemɨn dɨvazimɨn ingangarir aghuim gamua dɨvazir dɨpɨraghireziba e bar dar ingari. Ezɨ me puvɨra en atara ghuavɨra iti.
7 E sucedeu que, ouvindo Sambalate e Tobias, e os árabes, os amonitas, e os asdoditas, que tanto ia crescendo a reparação dos muros de Jerusalém, que já as roturas se começavam a tapar, iraram-se sobremodo,
8 Egh me uari inigh izɨ en ingangaribagh asɨghasɨgh e ko mɨsoghamin akar mam akɨri.
8 E ligaram-se entre si todos, para virem guerrear contra Jerusalém, e para os desviarem do seu intento.
9 Ezɨ e men nɨghnɨzim baraki, egha uarir akurvaghasa Godɨn azavɨra iti. E arueba ko dɨmagaribar uarir ganasa gumazir maba amɨsevegha, ingangarim me ganɨga ghaze, apaniba e gasɨghasɨghan kogham.
9 Porém nós oramos ao nosso Deus e pusemos uma guarda contra eles, de dia e de noite, por causa deles.
10 E Judaba ingarir dughiam, e ighiar kam gami:
10 Então disse Judá: Já desfaleceram as forças dos carregadores, e o pó é muito, e nós não poderemos edificar o muro.
11 Ezɨ en apaniba kamagh uariv gei, “E mogomebar mangɨ Judaba batoghtɨ, me en ganighan kogham. Eghtɨ e zuamɨra me mɨsueghtɨ, me arɨghiregham. Eghtɨ me uan ingangarim agɨvaghan kogham.”
11 Disseram, porém, os nossos inimigos: Nada saberão disto, nem verão, até que entremos no meio deles, e os matemos; assim faremos cessar a obra.
12 Apaniba kamaghɨn mɨgeima, en Judan marazi men boroghɨn ikia, zurara iza bizir apaniba e gasɨghasɨghasa amir bizibar gun e mɨgei.
12 E sucedeu que, vindo os judeus que habitavam entre eles, dez vezes nos disseram: De todos os lugares, tornarão contra nós.
13 Kamaghɨn amizɨ, kɨ afuziba ko mɨdorozir sababa ko barir piba iniasa ingarir gumazibav gei, egh me uari inigh vaghvagh uan anababa ko ikɨ. Egh mangɨ dɨvazir nar me tɨghar ingaribar akɨrangɨn ikɨ apaniba bagh mɨzuam ikɨ.
13 Então pus guardas nos lugares baixos por detrás do muro e nos altos; e pus ao povo pelas suas famílias com as suas espadas, com as suas lanças, e com os seus arcos.
14 Kɨ ghua gumazamiziba bar deravɨra men gara fo, me osemegha bar atiatingi. Kamaghɨn amizɨ kɨ dɨkavigha gumazir dapaniba ko, ingangaribar ganamin gumaziba ko, gumazamiziba bar, kamaghɨn me mɨgei, “Ia apanibar atiatingan markɨ. Bizir ekiar kam, ia deragh a gɨnɨghnɨgh egh fogh, Ekiam bar gavgafi, ezɨ gumazamiziba bar an atiatingi. Kamaghɨn amizɨ, ia orakigh, ia uan namakaba ko amuiroghboriba ko dɨpeniba bagh deraghvɨra mɨsogh gavgafigh.”
14 E olhei, e levantei-me, e disse aos nobres, aos magistrados, e ao restante do povo: Não os temais; lembrai-vos do grande e terrível Senhor, e pelejai pelos vossos irmãos, vossos filhos, vossas mulheres e vossas casas.
15 Ezɨ gɨn apaniba kamaghɨn oregha fo, me e damuamimɨn biziba e dagh fos. Egha me fo, God men tuavim apɨrizɨ me e gasɨghasɨghan kogham. Kamaghɨn amizɨ, e Judaba bar uamategha ghua, vaghvagha uan dɨvazimɨn ingangarim bagha ghue.
15 E sucedeu que, ouvindo os nossos inimigos que já o sabíamos, e que Deus tinha dissipado o conselho deles, todos voltamos ao muro, cada um à sua obra.
16 Egha dughiar kamɨn e ingangarir arazim gɨra. Egha kɨ ingangarir gumazibav gɨa ghaze, tarazi dɨvazimɨn ingartɨ, tarazi tugh apaniba bagh gan ikɨ. Egh apanibar ganamin gumazir kaba, afuziba ko oraba ko barir pibar suiragh, mɨdorozir korotiabar aghuigh. Ezɨ gumazir dapaniba deravɨra Judan gumazamizibar akurvasi.
16 E sucedeu que, desde aquele dia, metade dos meus servos trabalhava na obra, e metade deles tinha as lanças, os escudos, os arcos e as couraças; e os líderes estavam por detrás de toda a casa de Judá.
17 Ezɨ gumazir dɨvazimɨn ingariba, dɨvazimɨn ingara zuir biziba dafarir mamɨn dar suigha, egha dafarir vuemɨn mɨdorozir bizibar suiki.
17 Os que edificavam o muro, os que traziam as cargas e os que carregavam, cada um com uma das mãos fazia a obra e na outra tinha as armas.
18 Egha gumazir ingariba vaghvagha mɨdorozir sababa uan oghɨriabagh aghui. Ezɨ sɨgham givir gumazim, zurara uan sɨghamɨn suigha apaniba bagha gara nan boroghɨn ikiavɨra iti.
18 E os edificadores cada um trazia a sua espada cingida aos lombos, e edificavam; e o que tocava a trombeta estava junto comigo.
19 Ezɨ kɨ gumazir dapaniba ko ingangarimɨn garir gumaziba ko gumazamiziba bar, kɨ me mɨgei, “Dɨvazim bar en ruaragha ekefe. Ezɨ dɨvazim bar ruarazɨ, e vaghvagha saghuiabar uari arɨgh ingaram.
19 E disse eu aos nobres, aos magistrados e ao restante do povo: Grande e extensa é a obra, e nós estamos apartados do muro, longe uns dos outros.
20 Kamaghɨn amizɨ, ia sɨgham baregh, ia fogh suam, apaniba izi. Kamaghɨn, ia bar zuamɨra na bagh izɨ uari akufagh. Eghtɨ en God e bagh apaniba ko mɨsogham.”
20 No lugar onde ouvirdes o som da buzina, ali vos ajuntareis conosco; o nosso Deus pelejará por nós.
21 Kɨ me mɨkemegha, e bar ua ingaravɨra ikia, arueba zurara dar mɨzarazibar ikia ghua amɨnim pɨrima, mɨkoveziba otivir dughiamɨn, marazi dɨvazimɨn ingarima, marazi afuziba suigha apaniba bagha gari.
21 Assim trabalhávamos na obra; e metade deles tinha as lanças desde a subida da alva até ao sair das estrelas.
22 Dughiar kamɨn, kɨ kamaghɨn gumazamiziba ko men ingangarir gumazibav mɨgei, “Ia guaratɨzibar ingangarim agɨvagh, Jerusalem ataghɨraghan markɨ, ia kagh ikɨv an gan. E aruebar ingarɨva, dɨmagaribar dɨvazimɨn ganam.”
22 Também naquele tempo disse ao povo: Cada um com o seu servo fique em Jerusalém, para que à noite nos sirvam de guarda, e de dia na obra.
23 E bar moghɨra kamaghɨn ami, dɨmagaribar e uan ingangarir korotiaba suer puvatɨ. Kɨ uan roroaba ko ingangarir gumaziba ko mɨdorozir gumazir zurara nan gɨn zuiba, en korotiaba en mɨkarzibara itima e akui. Dughiaba bar e uan mɨdorozir bizibar suighizɨ da en dafaribara iti.
23 E nem eu, nem meus irmãos, nem meus servos, nem os homens da guarda que me seguiam largávamos as nossas vestes; cada um tinha suas armas e água.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.