Neemias 2

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ezɨ iakɨnir 4pla gɨvazɨ, dughiar mam Atrivim Artaserksis apima, kɨ wainɨn dɨpam inigha a bagha izi. Dughiaba bar kɨ ingangarir kam gamua nan navim ko guam bar dera. Ezɨ dughiar kam nan navim bar osemezɨ nan guam bar derazir puvatɨ.
1 No vigésimo ano do rei Artaxerxes, no mês de Nisã, estando o vinho diante de mim, tomei-o e o ofereci ao rei. Ora, jamais em outra ocasião, eu estivera triste em sua presença.
2 Ezɨ atrivim nan azara, “Manmagh amizɨ nɨn guam ikufi? Nɨ arei puvatɨ, egha nɨ bizitam bagha navim ikufi?” Ame. Kɨ akar kam baregha dɨgavir kuram gami.
2 Disse-me o rei: Por que tens a face sombria? Não estás doente! Tens no entanto algum dissabor!
3 Egha kɨ kamaghɨn atrivim mɨgei, “O atrivim, nɨ dughiar ruarimɨn deravɨra ikiam. Guizbangɨra, nan navim bar oseme. Nguibar ekiar me nan inazir afeziaba afazim, a bar ikuvighavɨra iti. Ezɨ dɨvazir bar gavgavir kamɨn tiar akaba, avim fomɨra dar isizɨ, da uaghan kamaghɨra iti. Kɨ bizir kam gɨnɨghnɨgha bar oseme.”
3 Muito conturbado respondi ao rei: Viva o rei para sempre! Como não haveria eu de estar pesaroso, desde que a cidade onde se encontram os túmulos de meus pais está devastada e suas portas consumidas pelo fogo?
4 Atrivim akar kam baregha kamaghɨn nan azara, “Kɨ datɨrɨghɨn nɨ bagh tizim damuasa nɨ ifonge?”
4 Disse-me o rei: Que tens a me pedir?
5 Egha kɨ kamaghɨn atrivim mɨgei, “O atrivim, ga uaning, nɨn navim nan deraghtɨ, kɨ bizitam bagh nɨn azangam. Kamaghɨn, Nɨ ifuegh na amadaghtɨ, kɨ Judan nguazimɨn mangɨ nguibar ekiar uan inazir afeziabar mozibar itimɨn otogh, uan namakabar akuragh, ua uan nguibar ekiamɨn ingaram.”
5 Então, fazendo uma prece ao Deus do céu, eu disse ao rei: Se aprouver ao rei, e se o teu servo te é agradável, permite-me ir para a terra de Judá, à cidade onde se encontram os túmulos de meus pais, para reconstruí-la.
6 Kɨ atrivim ko mɨgeima, ezɨ atrivimɨn amuim an mɨn aperaghav iti. Atrivim na baregha ghaze, “A dera, nɨ mangɨ. Nɨ dughiar ruarim o otevimɨn Judan nguazimɨn ikiam o? Nɨ manadɨzoghɨn ua izam?” Ezɨ kɨ uan nɨghnɨzimɨn gun a mɨgei.
6 O rei, junto de quem estava sentada a rainha, perguntou-me: Quanto tempo durará tua viagem? Quando voltarás? Ele consentiu que eu partisse, logo que lhe fixei certo prazo.
7 Ezɨ kɨ atrivim akɨnafarim Yufretisɨn Fanemɨn vongɨn itir provinsɨn, gavmanɨn gumazir dapaniba bagha osirizir akɨnafarim bagha an azara. Eghtɨ akɨnafarir kaba me mɨkemeghtɨ, me na ateghtɨ kɨ men nguibar ekiamɨn mangɨ, Judan Distrighɨn otogham.
7 Prossegui: Se o rei achar bom, que me dêem missivas para os governadores de além do rio, a fim de que me deixem passar para Judá;
8 Ezɨ uaghan kɨ Asap bagh akɨnafaritam osirasa atrivimɨn azara, gumazir kam Atrivimɨn ruaribar gari. Akɨnafarir kam a mɨkemeghtɨ a temer taba na danightɨma kɨ da abɨgham. Eghtɨ ter ararir kabar me Jerusalemɨn dɨvazimɨn tiar akabar ingarɨva, uaghan dɨpenir dɨvazir gavgavim itimɨn tiar akamɨn ingarightɨ, mɨdorozir gumaziba an ikɨ Godɨn Dɨpenimɨn ganam. Egh uaghan nan dɨpenim sara ingaram. Dughiar kamɨn, God na ko ikia nan akurvasi. Kamaghɨn amizɨ, atrivim bizir kabar nan amamangatɨ.
8 e uma outra carta para Asaf, o intendente da floresta real, para que ele me forneça a madeira para a viga das portas da fortaleza vizinha ao templo, para as muralhas da cidade e para a casa em que eu habitar. O rei concordou com o meu pedido, porque a mão favorável de meu Deus estava comigo.
9 Egha atrivim mɨdorozir gumazir dapanir maba, ko mɨdorozir gumazir hoziabagh apiazir maba, me amadazɨ, me iza na ko tuavimɨn ghuavɨra iti. Egha e ghua Yufretisɨn Fanemɨn vongɨn itir provinsɨn otifi. Egha atrivimɨn akɨnafarim isa provinsɨn kamɨn gavmanɨn garir gumazibagh anɨngi.
9 Fui ter com os governadores de além do rio e entreguei-lhes as cartas do rei; ora, o rei fizera-me escoltar por alguns chefes militares e cavaleiros.
10 Ezɨ Bethoronɨn nguibamɨn gumazim Senbalat ko, Tobia an Amonian ikɨzimɨn ingangarir gumazir ekiar mam, aning orazi, kɨ Israelian akurvaghasa izi. Ezɨ aning bar na baseme.
10 Mas, quando Sanabalat, o horonita, e Tobias, o servo amonita, foram informados disso, ficaram grandemente despeitados por ter chegado um homem que procurava o bem dos filhos de Israel.
11 Kamaghɨn amizɨ, kɨ Jerusalemɨn otogha 3plan dughiabar pura iti.
11 Cheguei a Jerusalém e, depois de ter passado ali três dias,
12 God fomɨra Jerusalem bagh damuamin nɨghnɨzir kam nan navir averiamɨn aven na ganɨngi. Ezɨ dughiar kamɨn, kɨ gumazitam mɨkemezir puvatɨ. Egha kɨ ikia ghua dɨmagarir arɨzimɨn dɨkavigha gumazir maba ko, e apiazir danganir kam ategha nguibar ekiamɨn dɨvazimɨn gari. Kɨ uabɨra uan donki gaperagha zui, ezɨ marazi uan suebar zui.
12 levantei-me durante a noite acompanhado de um pequeno grupo de homens, sem dizer a ninguém o que o meu Deus me inspirara fazer por Jerusalém. Não tinha comigo outro animal, senão aquele em que montava.
13 Dɨmagarim ikiavɨra itima, kɨ gumazir vabara ko, e nguibar ekiam ategha, Aruem Uaghiri Naghɨn Tiar Akamɨn azenan zui, kar me kamaghɨn dɨborim, Danganir Zarimɨn Tiar Akam. Egha e ragha sautɨn amadaghan ghua mozir pam gita, Mozir par kam, me Kuruzir Ekiamɨn Mozir Pam, a gatɨ. Egha e ghua Tiar Akar Bizir Bar Mɨzɨrɨziba Akurir Danganimɨn oto. E aruavɨra ikia izava, kɨ deravɨra dɨvazir bar mɨtiar gavgavir me fomɨra dɨpɨrizim, ko tiar akar avimɨn isizibar gara da tuisɨsi.
13 Saí à noite pela porta do Vale, e dirigi-me à fonte do Dragão e à porta da Esterqueira; verifiquei que as muralhas de Jerusalém estavam arruinadas e que as portas estavam consumidas pelo fogo.
14 Ezɨ gɨn e ragha ghua notɨn amadaghan ghua Mozir Pamɨn Tiar Akam ko Atrivimɨn Dɨpar Akarer Muziarimɨn oto. Ezɨ danganir kamɨn, tuavir kam kɨrɨzɨma, donkin kɨ aperazir kam mangan ibura.
14 Prossegui rumo à porta da Fonte e à piscina do Rei; mas não havia ali lugar para passagem com a minha montaria.
15 Kamaghɨn amizɨ, dɨmagarir kamɨn, e Kidronɨn danganir zarim giraghue, egha kɨ deravɨra dɨvazimɨn gari. Egha gɨn ua raghɨrɨgha tuavir e ghuezim, uam an izi. Egha iza tiar akar e ghuezim, e uam an oto. Kar Danganir Zarimɨn Tiar Akam. Egha ua nguibar ekiamɨn aven zui.
15 Subi então à noite ao barranco, examinei a muralha, retomei em seguida o mesmo caminho e reentrei pela porta do Vale.
16 Jerusalemɨn itir gumazir dapanir tam, bizir kɨ dɨmagarimɨn amizir katam gɨfozir puvatɨ. Guizbangɨra, kɨ Judan tavɨn mɨkemezir puvatɨ. Kɨ ofa gamir gumaziba, ko gumazir dapaniba ko gavmanɨn faragha zuir gumaziba, ko gumazir igharazibar ingangarir e Judaba bar damuamim, kɨ me mɨkemezir puvatɨ.
16 Os magistrados ignoravam onde eu tinha ido e o que queria fazer. Até aquele momento, eu nada havia deixado transparecer, nem aos Judeus, nem aos sacerdotes, nem aos homens importantes, nem aos magistrados, nem às demais pessoas do povo que se ocupavam dos trabalhos.
17 Ezɨ datɨrɨghɨn kɨ me akuvagha ghaze, “Ia ganigha fo, Jerusalem bar ikuvizɨ, an tiar akaba uaghan bar ikufi. Kamaghɨn amizɨ, e osɨmtɨzir ekiam ko aghumsɨzir dafam iti. Ezɨ datɨrɨghɨn e ua nguibar ekiamɨn dɨvazimɨn ingaram, arazir kamɨn e gumazir e dɨpova itibar akabar kuagham.”
17 Disse-lhes então: Vede a miséria em que estamos; Jerusalém devastada, suas portas consumidas pelo fogo! Vinde; reconstruamos as muralhas da cidade e ponhamos termo a esta humilhante situação.
18 Egha kɨ uaghan God nan akurazir bizir aghuibar gun me mɨkeme. Egha atrivimɨn akar aghuim uaghan me mɨkeme.
18 Contei-lhes em seguida como a mão de meu Deus me favorecera e narrei-lhes tudo o que dissera o rei. Gritaram todos: Vamos! Reconstruamos! E com coragem puseram-se a trabalhar nessa boa obra.
19 Ezɨ Senbalat ko Tobia, ko Arebian gumazim Gesem, me bizir e damuamin akam baregha, me iza e dɨpova en ingarava aka kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “Ia tizim damuasa? Ia ua nguibar ekiamɨn dɨvazir bar mɨtiar gavgavimɨn ingarasa, a? Ia ti ghaze, ia kamaghɨn damuva atrivim ko mɨsogh an akam batogham.”
19 Quando Sanabalat, o horonita, Tobias, o servo amonita, e Gossem, o árabe, souberam disso, zombaram de nós e diziam num tom de desprezo: Que estais fazendo? Quereis revoltar-vos contra o rei?
20 Ezɨ kɨ kamaghɨn men akam ikaragha ghaze, “Godɨn Uan Nguibamɨn Itim, e an ingangarir gumaziba, an en akuraghtɨ e ingangarir kam damigham. Ezɨ iarara, Jerusalem ian nguibar ekiam puvatɨ. Fomɨra ian inazir afeziaba nguibar ekiar kamɨn ikezir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, ingangarir kam ian bizim puvatɨ.”
20 Respondi-lhes: O próprio Deus do céu é quem nos fará triunfar. Nós somos seus servos, e vamos reconstruir. Quanto a vós, não tendes parte, nem direito, nem lembrança em Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.