Neemias 2

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ezɨ iakɨnir 4pla gɨvazɨ, dughiar mam Atrivim Artaserksis apima, kɨ wainɨn dɨpam inigha a bagha izi. Dughiaba bar kɨ ingangarir kam gamua nan navim ko guam bar dera. Ezɨ dughiar kam nan navim bar osemezɨ nan guam bar derazir puvatɨ.
1 No mês de nisã, no ano vigésimo do rei Artaxerxes, uma vez posto o vinho diante dele, eu o tomei para oferecer e lho dei; ora, eu nunca antes estivera triste diante dele.
2 Ezɨ atrivim nan azara, “Manmagh amizɨ nɨn guam ikufi? Nɨ arei puvatɨ, egha nɨ bizitam bagha navim ikufi?” Ame. Kɨ akar kam baregha dɨgavir kuram gami.
2 O rei me disse: Por que está triste o teu rosto, se não estás doente? Tem de ser tristeza do coração. Então, temi sobremaneira
3 Egha kɨ kamaghɨn atrivim mɨgei, “O atrivim, nɨ dughiar ruarimɨn deravɨra ikiam. Guizbangɨra, nan navim bar oseme. Nguibar ekiar me nan inazir afeziaba afazim, a bar ikuvighavɨra iti. Ezɨ dɨvazir bar gavgavir kamɨn tiar akaba, avim fomɨra dar isizɨ, da uaghan kamaghɨra iti. Kɨ bizir kam gɨnɨghnɨgha bar oseme.”
3 e lhe respondi: viva o rei para sempre! Como não me estaria triste o rosto se a cidade, onde estão os sepulcros de meus pais, está assolada e tem as portas consumidas pelo fogo?
4 Atrivim akar kam baregha kamaghɨn nan azara, “Kɨ datɨrɨghɨn nɨ bagh tizim damuasa nɨ ifonge?”
4 Disse-me o rei: Que me pedes agora? Então, orei ao Deus dos céus
5 Egha kɨ kamaghɨn atrivim mɨgei, “O atrivim, ga uaning, nɨn navim nan deraghtɨ, kɨ bizitam bagh nɨn azangam. Kamaghɨn, Nɨ ifuegh na amadaghtɨ, kɨ Judan nguazimɨn mangɨ nguibar ekiar uan inazir afeziabar mozibar itimɨn otogh, uan namakabar akuragh, ua uan nguibar ekiamɨn ingaram.”
5 e disse ao rei: se é do agrado do rei, e se o teu servo acha mercê em tua presença, peço-te que me envies a Judá, à cidade dos sepulcros de meus pais, para que eu a reedifique.
6 Kɨ atrivim ko mɨgeima, ezɨ atrivimɨn amuim an mɨn aperaghav iti. Atrivim na baregha ghaze, “A dera, nɨ mangɨ. Nɨ dughiar ruarim o otevimɨn Judan nguazimɨn ikiam o? Nɨ manadɨzoghɨn ua izam?” Ezɨ kɨ uan nɨghnɨzimɨn gun a mɨgei.
6 Então, o rei, estando a rainha assentada junto dele, me disse: Quanto durará a tua ausência? Quando voltarás? Aprouve ao rei enviar-me, e marquei certo prazo.
7 Ezɨ kɨ atrivim akɨnafarim Yufretisɨn Fanemɨn vongɨn itir provinsɨn, gavmanɨn gumazir dapaniba bagha osirizir akɨnafarim bagha an azara. Eghtɨ akɨnafarir kaba me mɨkemeghtɨ, me na ateghtɨ kɨ men nguibar ekiamɨn mangɨ, Judan Distrighɨn otogham.
7 E ainda disse ao rei: Se ao rei parece bem, deem-se-me cartas para os governadores dalém do Eufrates, para que me permitam passar e entrar em Judá,
8 Ezɨ uaghan kɨ Asap bagh akɨnafaritam osirasa atrivimɨn azara, gumazir kam Atrivimɨn ruaribar gari. Akɨnafarir kam a mɨkemeghtɨ a temer taba na danightɨma kɨ da abɨgham. Eghtɨ ter ararir kabar me Jerusalemɨn dɨvazimɨn tiar akabar ingarɨva, uaghan dɨpenir dɨvazir gavgavim itimɨn tiar akamɨn ingarightɨ, mɨdorozir gumaziba an ikɨ Godɨn Dɨpenimɨn ganam. Egh uaghan nan dɨpenim sara ingaram. Dughiar kamɨn, God na ko ikia nan akurvasi. Kamaghɨn amizɨ, atrivim bizir kabar nan amamangatɨ.
8 como também carta para Asafe, guarda das matas do rei, para que me dê madeira para as vigas das portas da cidadela do templo, para os muros da cidade e para a casa em que deverei alojar-me. E o rei mas deu, porque a boa mão do meu Deus era comigo.
9 Egha atrivim mɨdorozir gumazir dapanir maba, ko mɨdorozir gumazir hoziabagh apiazir maba, me amadazɨ, me iza na ko tuavimɨn ghuavɨra iti. Egha e ghua Yufretisɨn Fanemɨn vongɨn itir provinsɨn otifi. Egha atrivimɨn akɨnafarim isa provinsɨn kamɨn gavmanɨn garir gumazibagh anɨngi.
9 Então, fui aos governadores dalém do Eufrates e lhes entreguei as cartas do rei; ora, o rei tinha enviado comigo oficiais do exército e cavaleiros.
10 Ezɨ Bethoronɨn nguibamɨn gumazim Senbalat ko, Tobia an Amonian ikɨzimɨn ingangarir gumazir ekiar mam, aning orazi, kɨ Israelian akurvaghasa izi. Ezɨ aning bar na baseme.
10 Disto ficaram sabendo Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita; e muito lhes desagradou que alguém viesse a procurar o bem dos filhos de Israel.
11 Kamaghɨn amizɨ, kɨ Jerusalemɨn otogha 3plan dughiabar pura iti.
11 Cheguei a Jerusalém, onde estive três dias.
12 God fomɨra Jerusalem bagh damuamin nɨghnɨzir kam nan navir averiamɨn aven na ganɨngi. Ezɨ dughiar kamɨn, kɨ gumazitam mɨkemezir puvatɨ. Egha kɨ ikia ghua dɨmagarir arɨzimɨn dɨkavigha gumazir maba ko, e apiazir danganir kam ategha nguibar ekiamɨn dɨvazimɨn gari. Kɨ uabɨra uan donki gaperagha zui, ezɨ marazi uan suebar zui.
12 Então, à noite me levantei, e uns poucos homens, comigo; não declarei a ninguém o que o meu Deus me pusera no coração para eu fazer em Jerusalém. Não havia comigo animal algum, senão o que eu montava.
13 Dɨmagarim ikiavɨra itima, kɨ gumazir vabara ko, e nguibar ekiam ategha, Aruem Uaghiri Naghɨn Tiar Akamɨn azenan zui, kar me kamaghɨn dɨborim, Danganir Zarimɨn Tiar Akam. Egha e ragha sautɨn amadaghan ghua mozir pam gita, Mozir par kam, me Kuruzir Ekiamɨn Mozir Pam, a gatɨ. Egha e ghua Tiar Akar Bizir Bar Mɨzɨrɨziba Akurir Danganimɨn oto. E aruavɨra ikia izava, kɨ deravɨra dɨvazir bar mɨtiar gavgavir me fomɨra dɨpɨrizim, ko tiar akar avimɨn isizibar gara da tuisɨsi.
13 De noite, saí pela Porta do Vale, para o lado da Fonte do Dragão e para a Porta do Monturo e contemplei os muros de Jerusalém, que estavam assolados, cujas portas tinham sido consumidas pelo fogo.
14 Ezɨ gɨn e ragha ghua notɨn amadaghan ghua Mozir Pamɨn Tiar Akam ko Atrivimɨn Dɨpar Akarer Muziarimɨn oto. Ezɨ danganir kamɨn, tuavir kam kɨrɨzɨma, donkin kɨ aperazir kam mangan ibura.
14 Passei à Porta da Fonte e ao açude do rei; mas não havia lugar por onde passasse o animal que eu montava.
15 Kamaghɨn amizɨ, dɨmagarir kamɨn, e Kidronɨn danganir zarim giraghue, egha kɨ deravɨra dɨvazimɨn gari. Egha gɨn ua raghɨrɨgha tuavir e ghuezim, uam an izi. Egha iza tiar akar e ghuezim, e uam an oto. Kar Danganir Zarimɨn Tiar Akam. Egha ua nguibar ekiamɨn aven zui.
15 Subi à noite pelo ribeiro e contemplei ainda os muros; voltei, entrei pela Porta do Vale e tornei para casa.
16 Jerusalemɨn itir gumazir dapanir tam, bizir kɨ dɨmagarimɨn amizir katam gɨfozir puvatɨ. Guizbangɨra, kɨ Judan tavɨn mɨkemezir puvatɨ. Kɨ ofa gamir gumaziba, ko gumazir dapaniba ko gavmanɨn faragha zuir gumaziba, ko gumazir igharazibar ingangarir e Judaba bar damuamim, kɨ me mɨkemezir puvatɨ.
16 Não sabiam os magistrados aonde eu fora nem o que fazia, pois até aqui não havia eu declarado coisa alguma, nem aos judeus, nem aos sacerdotes, nem aos nobres, nem aos magistrados, nem aos mais que faziam a obra.
17 Ezɨ datɨrɨghɨn kɨ me akuvagha ghaze, “Ia ganigha fo, Jerusalem bar ikuvizɨ, an tiar akaba uaghan bar ikufi. Kamaghɨn amizɨ, e osɨmtɨzir ekiam ko aghumsɨzir dafam iti. Ezɨ datɨrɨghɨn e ua nguibar ekiamɨn dɨvazimɨn ingaram, arazir kamɨn e gumazir e dɨpova itibar akabar kuagham.”
17 Então, lhes disse: Estais vendo a miséria em que estamos, Jerusalém assolada, e as suas portas, queimadas; vinde, pois, reedifiquemos os muros de Jerusalém e deixemos de ser opróbrio.
18 Egha kɨ uaghan God nan akurazir bizir aghuibar gun me mɨkeme. Egha atrivimɨn akar aghuim uaghan me mɨkeme.
18 E lhes declarei como a boa mão do meu Deus estivera comigo e também as palavras que o rei me falara. Então, disseram: Disponhamo-nos e edifiquemos. E fortaleceram as mãos para a boa obra.
19 Ezɨ Senbalat ko Tobia, ko Arebian gumazim Gesem, me bizir e damuamin akam baregha, me iza e dɨpova en ingarava aka kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “Ia tizim damuasa? Ia ua nguibar ekiamɨn dɨvazir bar mɨtiar gavgavimɨn ingarasa, a? Ia ti ghaze, ia kamaghɨn damuva atrivim ko mɨsogh an akam batogham.”
19 Porém Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, e Gesém, o arábio, quando o souberam, zombaram de nós, e nos desprezaram, e disseram: Que é isso que fazeis? Quereis rebelar-vos contra o rei?
20 Ezɨ kɨ kamaghɨn men akam ikaragha ghaze, “Godɨn Uan Nguibamɨn Itim, e an ingangarir gumaziba, an en akuraghtɨ e ingangarir kam damigham. Ezɨ iarara, Jerusalem ian nguibar ekiam puvatɨ. Fomɨra ian inazir afeziaba nguibar ekiar kamɨn ikezir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, ingangarir kam ian bizim puvatɨ.”
20 Então, lhes respondi: o Deus dos céus é quem nos dará bom êxito; nós, seus servos, nos disporemos e reedificaremos; vós, todavia, não tendes parte, nem direito, nem memorial em Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.