Lucas 8

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs BKJ

Sair da comparação
1 Bizir kabar gɨn, Iesus, nguibar ekiaba ko nguibar dozibagh arui, egha God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn akam akuri. Ezɨ an suren gumazir 12pla uaghan an gɨn arui.
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 Ezɨ amizir maba uaghan, me fomɨra Iesus men arɨmariaba ko duar kuraba batoke: Maria, me Makdalan nguibamɨn amizim a garɨsi, Iesus fomɨra a gamizɨma, 7plan duar kuraba anetegha azenimɨn ize,
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 Joana ko Susana ko amizir avɨrir igharaziba uaghan a koma arui. (Joana, a Kusan amuim, a Herotɨn dɨpenir averiamɨn garir gumazir dapanim.) Amizir kaba uan bizibar Iesus ko an suren gumazibar akurvasi.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 Gumazamizir avɨrim uan nguibaba ategha Iesus bagha iza uari akuvazɨma, an akar isɨn zuir kamɨn me mɨgei:
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 “Azenibar ingarir gumazir mam ghuava raizɨn mɨn garir daghem wit, an ovɨziba inigha uan azenimɨn da akuri. An ada akura zuima, maba tuavim gɨra ghuzɨma gumazamiziba da dɨke. Ezɨ kuarazir pɨn itiba izaghira bar da ame.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Ezɨ maba dagɨaba itir danganibagh iregha afuangi. Ezɨ dɨpaba nguazimɨn puvatɨ, kamaghɨn amizɨ, witɨn kaba ua mɨsɨngigha ariaghire.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Ezɨ witɨn ovɨzir mabanang benir ataghataribar torim gire, egha benir ataghatariba sara aghuima da da ikiagharɨki.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Ezɨ mabanang nguazir aghuim giregha, aghua dagher bar avɨriba iti, kamaghɨn amizɨ da vaghvagha 100pla bar mɨsevegha iti.”
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Ezɨ Iesusɨn suren gumaziba akar isɨn zuir kamɨn mɨngarim baghava an azara.
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 Ezɨ a me mɨgɨa ghaze, “God fofozim ia ganɨngizɨma, ia God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn akar mogomebagh fo. Ezɨ igharaz darazi kɨ akar isɨn zuibara me mɨgei, eghtɨ me zurara ganɨva, egh deragh bizitamɨn ganighan kogham. Egh uaghan zurara oraghɨva, egh me deragh bizitamɨn mɨngarim gɨfoghan kogham.”
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 Iesus ua kamaghɨn mɨgei, “Kar akar isɨn zuir kamɨn mɨngarim. Witɨn ovɨzim a Godɨn akam.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 Ezɨ witɨn ovɨzir tuavim gireziba mati gumazamizir Godɨn akam baraghiziba, me a baraghizɨ Satan iza men navir averiabar Godɨn akam batoke, eghtɨ me nɨghnɨzir gavgavim Godɨn ikian koghtɨ God ua me inighan kogham.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Ezɨ dagɨaba itir danganibagh irezir witɨn ovɨziba mati, gumazamizir akam baregha bar akongeziba, ezɨ men biba nguazim giraghuezir puvatɨ. Me dughiar otevimɨn nɨghnɨzir gavgavim Godɨn iti, ezɨ osɨmtɨzibar dughiam me God ataki.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Ezɨ witɨn ovɨzir benir ataghataribar tongɨn ireziba mati gumazamizir akam baraghizibar mɨn iti. Me deragha tuavimɨn zuima inivafɨzibar agoroger osɨmtɨziba, ko dagɨar nɨghnɨzir osɨmtɨziba, koma nguazir kamɨn bizir ganganir agorogem me isima, me dar aven ikia egha mɨsevir puvatɨ.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Ezɨ witɨn ovɨzir nguazir aghuim gireziba mati, gumazamizir Akar Aghuim baraghiziba, me a inigha uan navir averiabagh atɨgha dar suiragha gavgavigha ikia, dagher aghuiba otifi.”
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 Egha Iesus ua kamaghɨn mɨgei, “Gumazitam lam gaborogha mɨnemɨn aven a modogha a isa dakozimɨn apengan anefazir puvatɨ. An a inigh dakozim gisɨn anefagham, eghtɨ tina aven izɨva angazangarimɨn ganam.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 Kamaghɨra mogomer biziba da gɨn azenan otivigham. Eghtɨ bizir amigha aveziba da uaghan gɨn azenan otivigham.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 Kamaghɨn amizɨ ia deraghvɨra akar kam baragh. Gumazitam o amizitam Godɨn akabagh foghtɨ, God uan akabar fofozir igharaziba a danɨngam, eghtɨ a Godɨn akar avɨribagh fogham. Eghtɨ Godɨn akabagh foghan aghuazir gumazim o amizim, an fofozir muziarim God a dam a inigham.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 Ezɨ Iesusɨn amebam ko doziba an ganasa izi. Ezɨ gumazamiziba bar anekufa, kamaghɨn amizɨ, me an boroghɨra mangan ibura.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Ezɨ mav Iesus mɨgɨa ghaze, “Nɨn amebam ko doziba muna azenan tuivighav ikia nɨn ganasa.”
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Ezɨ Iesus an akam ikaragha ghaze, “Tina Godɨn akam baragha an gɨn zui, me nan amebam ko doziba.”
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 Dughiar mamɨn, Iesus uan suren gumazibav gɨa ghaze, “E dɨpar kam abigh vongɨn mangam.” Egha me botɨn ghuavanega vongɨn zui.
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 Me ghuava, Iesus pariam an azima an akui. Ezɨ amɨnir ekiam amozim sara dɨpamɨn oto, ezɨ dɨpam men bot bar a gizɨfa. Kamaghɨn amizɨ me osɨmtɨzir ekiamɨn aven iti.
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Ezɨ suren gumaziba ghuava a gaghuragha a mɨgɨa ghaze, “Gumazir Ekiam, nɨ dɨkafigh! E ovengam!” Ezɨ a dɨkavigha amɨnim ko dɨpar puvɨra ingarim akar gavgavimɨn aning mɨgei. Ezɨma amɨnim ko dɨpam aremegha amɨragha iti.
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Ezɨ a kamaghɨn uan suren gumazibar azara, “Ian nɨghnɨzir gavgavim managh iti?”
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 Iesus uan suren gumaziba ko botɨn ghuava Gerasan Distrighɨn otifi, a Galilin Dɨpar Akaremɨn vongɨn iti.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Egha Iesus bot ategha azenan izima, nguibar ekiar kamɨn itir gumazir duar kuraba apazazim a bato. A fomɨra iniba itir puvatɨgha dɨpenibar aven itir puvatɨ, a gumazir ovengezibar dagɨar mozir toribar aven iti.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 Ezɨ Iesus an azara, “Nɨn ziam tina?”
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Ezɨ duar kuraba kamaghɨn Iesus gaghoravɨra iti, “Nɨ e batuegh e amadaghtɨma e torir mɨngariba puvatɨzir kamɨn mangan markɨ.”
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Dughiar kamɨn, dar bɨzir ekiar maba mɨghsɨar mɨriamɨn roghɨra ikiava api. Ezɨ duar kuraba Iesus gakaghora ghaze, “Nɨ en amamangatɨghtɨ e mangɨ dar munabar aven mangeka.” Ezɨ a men amamangatɨzɨ me zui.
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 Ezɨ duar kuraba gumazim ategha azenan iza dabar aven ghue. Ezɨ dar bɨzir kam ara ghua davarir kuram giraghuegha dɨpam amegha ariaghire.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 Ezɨ dabar garir gumaziba garima bizir kaba otivizɨ, me ara ghua nguibar ekiamɨn bizir kabar gun mɨgeima, nguibar azenan roghɨra itiba saram orasi.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Ezɨ gumazamiziba ganasa izi, bizir tizimram oto? Egha me Iesus bagha iza garima, gumazir duar kuraba ategha azenan izezim, a Iesusɨn dagarimɨn mɨn aperaghav iti. A korotiaba aghuizɨ an nɨghnɨzim ua dera. Kamaghɨn amizɨ me atiatingi.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Ezɨ ikia bizir kamɨn ganizir darazi gumazamizibagh eghara ghaze, Iesus duar kuraba apazazir gumazim gamizɨ a ua dera.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Ezɨ gumazamizir Gerasan Distrighɨn itiba puvɨra atiatia, egha Iesusɨn azangsɨsi, “Nɨ e ategh danganir igharazitamɨn mangɨ.” Ezɨ a botɨn ghuavanabogha uamategha ghu.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 Ezɨ duar kuraba ataghizir gumazir kam Iesusɨn azangsɨgha uaghan an gɨn mangasa, ezɨ Iesus anemadagha, a mɨgɨa ghaze,
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Nɨ uamategh uan nguibamɨn mangɨ, egh God nɨ gamizir biziba bar me mɨkɨm.” Ezɨ gumazim uamategha ghua nguibam garuava Iesus a gamizir biziba bar dar gun mɨgei.
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 Iesus uamategha Galilin Dɨpar Akaremɨn vongɨn izezɨma, gumazamiziba a izɨ me bativasa me a bagha oragha a mɨzua iti.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 — ausente —
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 — ausente —
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Ezɨ amizir 12plan azenibar ghuzim batir arɨmariam itir mam, gumazitam an akuraghtɨ a deraghan kogham.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 A Iesusɨn gɨn izava an korotiar avɨzimɨn suirazɨ, an ghuzir arɨmariam zuamɨra dutugha ghu.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Ezɨ Iesus azara, “Tina nan suira?”
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Ezɨ Iesus ghaze, “Kɨ kamaghɨn fo, gumazim nan suirazɨma gavgavim na ategha azenan ghu.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 Ezɨma amizim uabɨra uabɨn gara fo, a modoghan kogham. Egha atiatim sara iza Iesusɨn guamɨn degiaghirɨgha, gumazamizibar damazibar mɨgɨa ghaze, nan arɨmariam gɨvaghasa, kɨ Iesusɨn korotiamɨn suira, ezɨ nan arɨmariam zuamɨra gɨfa.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 Ezɨ Iesus a mɨgɨa ghaze, “Nan guivim, nɨ navim bar amɨragh ikɨ. Nɨ nɨghnɨzir gavgavim nan iti. Kamaghɨn amizɨ, nɨn nɨghnɨzir gavgavim nɨ gamizɨma nɨ dera. Nɨ navir amɨrizim sara mangɨ.”
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Iesus mɨgɨavɨra itima, gumazir mam God ko mɨgeir dɨpenimɨn garir gumazir dapanim Jairusɨn dɨpenimɨn ikegha, Jairus bagha izi. Egha kamaghɨn Jairus mɨgei, “Nɨn guivim areme. Ezɨ nɨ ua ingangarim tisa danɨngan markɨ.”
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 Ezɨ Iesus kamaghɨn oregha, Jairus mɨgɨa ghaze, “Nɨ atiatingan markɨ. Pura nɨghnɨzir gavgavim ikɨ, eghtɨ nɨn guivim ua deragham.”
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Egha a Jairusɨn dɨpenimɨn otogha, ua tavɨn amamangatɨghtɨma an an gɨn aven mangan an aghua, egha a Pita, ko Jon, ko Jems ko guivimɨn amebam koma afeziam, a merara inigha dɨpenimɨn aven ghue.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Dughiar kamɨn gumazamiziba bar, me uan evaribav sogha azia iti.
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Me fo, guivim areme, kamaghɨn amizɨ me an ingaravati.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Ezɨ Iesus guivimɨn dafarimɨn suiragha a mɨgɨa ghaze, “Nan borim, nɨ dɨkafigh!”
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 Ezɨ an duam uamategha izezɨma, a zuamɨra dɨkavigha tu.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 Ezɨ an amebam ko afeziam bar aguaghfa. Ezɨ a kamaghɨn mɨgɨa aning abɨra, gua otozir bizir kamɨn gun gumazitam mɨkɨman markɨ.
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.